ဥက္ကဌ ရုံးခန်း။

"အဲ့ဒီ ထိုက်ရှန် လုပ်ငန်းစု ပရောဂျက်အကြောင်း အချက်အလက်တွေ ကျွန်တော့်ကို ပြပါ။"

ဆူရွှင့်က သူ့စားပွဲခုံနောက်မှာ ထိုင်ပြီး သူ့ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ လျောင်ယွီကို ပြောလိုက်သည်။

သူက ရရှိလာတဲ့ အထောက်အထားရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို အမွေဆက်ခံခဲ့ပေမဲ့ ချင်ယွင် လုပ်ငန်းစုရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအကြောင်း သူ တကယ်တမ်း သိပ်မသိသေးဘူး။

ရရှိလာတဲ့ အထောက်အထားက ထာဝရ ဖြစ်တယ် ဆိုလိုတာက သူက ဒီအထောက်အထားကို သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သိမ်းထားနိုင်မယ်။ ဒီလိုဆိုမှတော့ ချင်ယွင် လုပ်ငန်းစုက သူ့ကိုယ်ပိုင် လုပ်ငန်း ဖြစ်လာမှန်းတော့ သူ သဘာဝကျကျ အာရုံစိုက်ရတော့မယ်။

"ဥက္ကဌ ဆူ ကျွန်မ အရာအားလုံး အဆင်သင့် လုပ်ထားပါတယ်။" လျောင်ယွီ ပြုံးလိုက်ပြီး ဘေးနားက စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ထုတ်ကာ သူ့စားပွဲပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။

သူမက ဆူရွှင့်အပေါ် အလွန် ရိုသေလေးစားနေသည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက အရင်က ကျောက်ချန်မင်ရဲ့ အတွင်းရေးမှူး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဆူရွှင့်က သူမကို အစားထိုးလိုက်မှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

ဆူရွှင့်က စာရွက်စာတမ်းတွေကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ခေါင်းမမော့ဘဲ ပြောလိုက်သည် "မင်း သွားလို့ရပြီ။"

"ဟုတ်ကဲ့ ဥက္ကဌ ဆူ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ကျွန်မကို ခေါ်လိုက်ပါ။" လျောင်ယွီ အနည်းငယ် ခါးကိုင်း အရိုအသေပေးပြီး ထွက်သွားသည်။

စာရွက်စာတမ်းတွေကို ပြန်သုံးသပ်ပြီးနောက် ဆူရွှင့်က ဒီပရောဂျက်က ဘာလဲဆိုတာကို နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားသည်။

ထိုက်ရှန် လုပ်ငန်းစုက အိမ်ခြံမြေ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အိမ်ခြံမြေ လုပ်ငန်း လုပ်မှတော့ ဆောက်လုပ်ရေး ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ယူရမှာက ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ကိစ္စပဲ။

ဒါ့အပြင် ထိုက်ရှန် လုပ်ငန်းစုလို ဧရာမ လုပ်ငန်းကြီးအတွက် တစ်ခါ ဝယ်ယူတဲ့ အော်ဒါတစ်ခုတည်းရဲ့ ဈေးနှုန်းက နက္ခတ္တဗေဒ အရေအတွက်လောက် များပြားလှသည်။

ထိုက်ရှန် လုပ်ငန်းစုနဲ့ မူလက ပူးပေါင်းခဲ့တဲ့ ကုန်ပစ္စည်းပေးသွင်းသူက မကာအိုမှာ လောင်းကစား ရှုံးပြီးနောက် ဒေဝါလီ ခံသွားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ချင်ယွင် လုပ်ငန်းစုရဲ့ ပရောဂျက်ဌာနက တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုက်ရှန် လုပ်ငန်းစုရဲ့ အော်ဒါတွေကို လွှဲပြောင်းယူပြီး ရေရှည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ထူထောင်ဖို့ အဆိုပြုခဲ့တယ်။

ဒီအကြံပြုချက်ကို ပေးခဲ့တဲ့သူက ကျောက်ချန်မင်နဲ့ ထိုက်ရှန် လုပ်ငန်းစုကြားက ရန်ငြိုးအကြောင်း ဘာမှမသိတဲ့ ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းရ လွယ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီအဆိုပြုချက်က ဘယ်တုန်းကမှ သုံးသပ်ခြင်း မခံခဲ့ရဘဲ ဒီအတိုင်း ချောင်ထိုးထားခံခဲ့ရတယ်။ အခုတော့ ချန်ဟွာက ဒါကို အသုံးချပြီး ဆူရွှင့်ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်နေတာ။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ဒါပေမဲ့ ကျောက်ချန်မင်က ထိုက်ရှန် လုပ်ငန်းစုနဲ့ ဘယ်လို ရန်ငြိုးဟောင်းတွေ ရှိခဲ့လဲတော့ သိချင်မိတယ်။" ဆူရွှင့်က ဖိုင်ကို ချလိုက်ပြီး သူ ရရှိထားတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေထဲမှာ ဒီလို အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေ မပါဝင်ဘူးလို့ သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။

သူ ဖုန်းထုတ်ပြီး လီထောင်ဆီ ခေါ်လိုက်တယ် အငြင်းပွားမှုရဲ့ အသေးစိတ်ကို သူ့ဆီက သိချင်လို့ပဲ။

ဒါပေမဲ့ လီထောင်က သူလည်း မသိဘူးလို့ ပြန်ဖြေတယ် ကုမ္ပဏီထဲမှာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး။ ထိုက်ရှန် လုပ်ငန်းစု ဥက္ကဌ အန်နန်ထျန်နဲ့ ကျောက်ချန်မင်က မတည့်ကြဘူးဆိုတာနဲ့ အန်နန်ထျန်က ကျောက်ချန်မင်ကို လူပုံအလယ်မှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာတောင် လှောင်ပြောင်ခဲ့ဖူးတယ် ဆိုတာလောက်ပဲ သူတို့အားလုံး သိကြတယ်။

"ကြည့်ရတာ ငါ အန်ကျီချင်ကို သွားရှာရုံကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးပဲ။" ဖုန်းချပြီးနောက် ဆူရွှင့် ထရပ်ပြီး အပြင်ကို လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျောက်ချန်မင်ရဲ့ သေဆုံးမှုကို စုံစမ်းဖို့က သူတစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အသုံးချရမယ်။

ဒါကြောင့် အရေးအကြီးဆုံး တာဝန်က ကုမ္ပဏီမှာ အရင်ဆုံး ခြေကုပ်မြဲအောင် ယူပြီး အရင်းအမြစ်တွေကို စုစည်းဖို့ပဲ။

"သခင်လေး မင်္ဂလာပါ။"

အပြင်ကို ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တာနဲ့ စင်္ကြံရဲ့ ဘေးနှစ်ဖက်က ဝတ်စုံပြည့် ကိုယ်ရံတော် အုပ်စုက တပြိုင်နက်တည်း ခါးကိုင်း အရိုအသေ ပေးကြတယ်။

ဆူရွှင့် လန့်သွားသည်: "မင်းတို့ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ?"

တံခါးဖွင့်လိုက်တာနဲ့ ဒီလောက်များတဲ့ လူအုပ်ကြီးကို တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

"သခင်လေး ဒါက အထွေထွေ မန်နေဂျာ လီက ကျွန်တော်တို့ကို ခင်များနောက် လိုက်ပြီး ရှင့်ရဲ့ နေ့စဉ် လုံခြုံရေးအတွက် တာဝန်ယူဖို့ ညွှန်ကြားထားလို့ပါ" အုပ်စုရဲ့ ရှေ့ဆုံးက လူငယ်တစ်ဦးက ရှေ့ထွက်လာပြီး ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

အဲ့ဒီအခါမှ ဆူရွှင့် နားလည်သွားတယ် ဒါက ကျောက်ချန်မင်ရဲ့ သေဆုံးမှုက မသင်္ကာစရာ ဖြစ်နေလို့ လီထောင်က သူလည်း အဲ့ဒီလမ်းအတိုင်း လိုက်သွားမှာကို စိုးရိမ်ပြီး သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့ လူတွေ စီစဉ်ပေးထားတာ ဖြစ်ရမယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက အရမ်း များလွန်းတယ်။ သူ သွားလေရာရာ လူ အယောက် နှစ်ဆယ်ကျော်နဲ့ဆို အရမ်း အဆင်မပြေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဆူရွှင့်ရဲ့ အတွေးတွေကို သိနေသလိုမျိုး ရှေ့ဆုံးက လူငယ်က စကားထပ်ပြောလာသည်: "သခင်လေး စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်တို့ အရပ်ဝတ်တွေ ဝတ်ပြီး ခင်များပတ်ဝန်းကျင်မှာ လူစုခွဲ နေနိုင်ပါတယ် ဒါကြောင့် ခင်များရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကို ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒါဆို မင်းတို့ကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ။" ဆူရွှင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုလူငယ်ကို မေးလိုက်သည် "မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ?"

"ကျွန်တော့်ကို အားလုံလို့ပဲ ခေါ်ပါ သခင်လေး။" ဒီလို ပြောပြီးနောက် ထိုလူငယ်က သူ့ဘေးက တခြား လူငယ်တစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး မိတ်ဆက်ပေးသည်: "ဒါက ကျွန်တော့်ညီလေး အားဟု ပါ။ နောင်ဆို ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်က ခင်များရဲ့ လုံခြုံရေးကို အဓိက တာဝန်ယူသွားမှာပါ သခင်လေး။"

"သခင်လေး မင်္ဂလာပါ။" အားဟုက ဆူရွှင့်ကို ခါးကိုင်း အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။ သူ့ပုံစံက အသက် နှစ်ဆယ့်လေး နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ထက် မပိုလောက်ဘဲ သပ်ရပ်တဲ့ ဆံပင်တို ညှပ်ထားပြီး ထက်မြက်တဲ့ အမူအရာ ရှိသည်။

ဆူရွှင့်က သူ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည် "မင်းတို့ အခု အရပ်ဝတ် သွားလဲကြတော့ ပြီးတော့ ငါ့ကို ကျန်းကျိုး တက္ကသိုလ်ကို ကားမောင်း ပို့ပေး။"

ကျန်းကျိုး တက္ကသိုလ်ကို သွားတဲ့ လမ်းမှာ သူ အိမ်ကို ပိုက်ဆံနည်းနည်း လွှဲပေးလိုက်တယ် ဒါပေမဲ့ သူ့မိဘတွေကို လန့်သွားစေမှာစိုးလို့ အများကြီး မပေးရဲခဲ့ဘူး။

သူမက ဒါက ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အချိန်ပိုင်းအလုပ် လုပ်လို့ ရတဲ့ ပိုက်ဆံလို့ ပြောလိုက်ပြီး နောက်ဆို သူ့ကိုယ်သူ သုံးဖို့စရိတ် ပေးစရာ မလိုတော့ဘူးလို့ ပြောလိုက်တယ်။

အနည်းဆုံးတော့ သူ့မိဘတွေရဲ့ ဘဝကို ပို လွယ်ကူစေရမယ်။

ပြီးတော့ သူ လိမ်နေတာလည်း မဟုတ်ဘူး သူ တကယ်ပဲ အချိန်ပိုင်းအလုပ် လုပ်နေတာ ချင်ယွင် အင်တာနေရှင်နယ်ရဲ့ ဥက္ကဌအဖြစ်နဲ့ပေါ့။

............

နာရီဝက်အကြာ။ အနက်ရောင် Audi A6 တစ်စီး ကျန်းကျိုး တက္ကသိုလ် ရှေ့မှာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အဝေးက တခြား ကားအချို့လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ဆူရွှင့်က မူလကတော့ လူမသိသူမသိ နေချင်ခဲ့ပြီး သူ သွားလေရာ မျောက်တစ်ကောင်လို အစိုက်ကြည့်ခံရပြီး အာရုံစိုက်ခံရတာမျိုး မဖြစ်ချင်ခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီ တင်သွင်းလာတဲ့ Audi A6 က ကုမ္ပဏီရဲ့ အလျှို့ဝှက်ဆုံး ကား ဖြစ်နေမှန်း သူ ဘယ်သိပါ့မလဲ။

သက်ပြင်းချ... ချမ်းသာတဲ့သူတွေရဲ့ ဘဝတွေက တော်တော် ပျင်းစရာကောင်းပြီး စိတ်ညစ်စရာ ကောင်းတာပဲ (ω)။

အခုက နေ့လည်စာ စားချိန် အန်ကျီချင်က ကန်တင်းမှာ ထမင်းစားနေသည်။ သူမက ထင်ရှားတဲ့ မိသားစုက လာပေမဲ့ ပိုက်ဆံကို ဖြုန်းတီး သုံးစွဲတာမျိုး မရှိဘူး ထူးထူးခြားခြား ကြိုက်နှစ်သက်တာမျိုးလည်း မရှိဘူး ဒါကြောင့် သူမက အများအားဖြင့် ကန်တင်းမှာပဲ စားလေ့ရှိတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ သူမက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စိတ်မပါသလို ဖြစ်နေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက မေးခွန်းတွေနဲ့ ပြည့်နေလို့ပဲ: ဆူရွှင့်က ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ချင်ယွင် အင်တာနေရှင်နယ်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်သွားရတာလဲ?

သူမက ကလေးဘဝတုန်းက ဆူရွှင့်ရဲ့ မိဘတွေနဲ့ တွေ့ဖူးတယ် သူတို့က သာမန်လူတွေ ဖြစ်တာ ရှင်းနေတာပဲ။

"မင်း ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ? ငါ့အကြောင်း စဉ်းစားနေတာလား?"

ထိုအချိန်တွင် ရင်းနှီးတဲ့ အသံတစ်ခုက သူမနားထဲ ရောက်လာသည်။ သူမ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်တော့ ဆူရွှင့်ရဲ့ ပြုံးနေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ဆုံသွားသည်။

အန်ကျီချင်က အစပိုင်းမှာ အံ့ဩဝမ်းသာသွားပေမဲ့ ပြီးတော့ မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး ချွဲနွဲ့စွာ ပြောလိုက်သည် "ဖယ်စမ်းပါ မလွမ်းပါဘူး။"

သူမရဲ့ နူးညံ့တဲ့ မျက်နှာလေးပေါ်မှာ ရှက်သွေးရောင်လေး ပေါ်လာပြီး သူမကို ပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိသွားစေသည်။ သူ့ရှေ့က ရှက်နေတဲ့ အလှလေးကို ကြည့်ရင်း ဆူရွှင့်က ဒီလောက် ရှက်တတ်တဲ့ သူမက သူ့ကို လိုက်ဖို့ သတ္တိတွေ ဘယ်က ရခဲ့လဲဆိုတာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဆူရွှင့် မင်း..."

အန်ကျီချင် စကားပြောမလို့ ကြံရွယ်လိုက်တုန်းမှာပဲ ဆူရွှင့်က သူမကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး မချိပြုံး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည် "မင်းမှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ရှိနေမှန်း ငါ သိတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲတောင် မသိဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အန္တရာယ်တော့ မရှိပါဘူး။"

"ဒါဆို ရှင်းပြစရာ မလိုတော့ဘူး။" အန်ကျီချင် ပြုံးလိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည် "မင်း အန္တရာယ် မရှိသရွေ့ အဆင်ပြေပါတယ်။"

"ငါလည်း သံသယတွေ ရှိခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ အရင်က ငါ ဘယ်တော့မှ မမေးရဲခဲ့ဘူး..."

ဒီတစ်ခါတော့ ဆူရွှင့်ကို ဖြတ်ပြောလိုက်တဲ့သူက အန်ကျီချင် ဖြစ်သည်: "မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ သဘောကျလဲလို့ မေးချင်နေတာ မဟုတ်လား? တကယ်တော့ မင်း ငါ့ကို မေးလာမှာကို ငါ စောင့်နေခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ မင်းက မမေးခဲ့ဘူး။"

ဆူရွှင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်: "ဘာလို့လဲ?"

"မင်း ဒါကို မှတ်မိသေးလား?" အန်ကျီချင်က သူမလည်ပင်းက ဆွဲကြိုးတစ်ကုံးကို ဂရုတစိုက် ဖြုတ်လိုက်ပြီး ဆူရွှင့်ဆီ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဆွဲကြိုးက အရမ်း ကြမ်းတမ်းတယ် အခြေခံအားဖြင့်တော့ ဒါက အနီရောင် ကြိုးတစ်ချောင်းပေါ်မှာ သီထားတဲ့ နှလုံးပုံ ကျောက်တုံးလေး တစ်တုံးပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဆူရွှင့်က ဒီဆွဲကြိုးကို မြင်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ သူ့စိတ်ထဲ ချက်ချင်း ကြည်လင်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်လည် စီးဝင်လာသည်။

သူက ကျေးလက်ဒေသက လာခဲ့တာ။ သူ ရှစ်နှစ်သားအရွယ်တုန်းက သူက ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားတွေ ဖြစ်တဲ့ သူ့မိဘတွေနဲ့အတူ မြို့ပေါ်မှာ မူလတန်းကျောင်း တက်ဖို့ လိုက်လာခဲ့တယ်။ သူ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုတွေ အများကြီး ခံခဲ့ရတယ် ဒါက သူ့ကို နောက်ပိုင်းမှာ မသိမသာ အားငယ်စိတ်တွေ ဝင်စေခဲ့တယ်။

သူ မှတ်မိသလောက်တော့ အဲ့ဒီတုန်းက သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူငယ်ချင်းက နှပ်တရွှဲရွှဲနဲ့ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ပဲ။

အဲ့ဒီ ကောင်မလေးက နေမကောင်း ဖြစ်တတ်လို့ သူ့ကို "ဆေးအိုး" လို့ နာမည်ပြောင် ပေးထားကြပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို မကြိုက်ကြဘဲ သူနဲ့ မကစားကြဘူး။

အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ အတူတူ အမုန်းခံရတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်က အတူတူ စပြီး ကစားဖြစ်ခဲ့ကြတယ် ဒါက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နွေးထွေးမှု ပေးတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။

ဆူရွှင့်က ဒီ တစ်ဦးတည်းသော အဖော်လေးကို အရမ်း တန်ဖိုးထားတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို အနိုင်ကျင့်တိုင်း သူက တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူမကို ကာကွယ်ဖို့ ရှေ့ထွက် ရပ်တည်ပေးခဲ့တယ် ဒါကြောင့်လည်း သူက သူ့အရွယ် ကလေးတွေရဲ့ ရိုက်နှက်တာကို မကြာခဏ ခံခဲ့ရတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ အဲ့ဒီ ကောင်မလေးက ပထမတန်း ပြီးသွားတော့ ကျောင်းပြောင်းသွားခဲ့တယ်။ သူမ ထွက်သွားတဲ့နေ့မှာ ဆူရွှင့်က သူ့ဘာသာသူ လုပ်ထားတဲ့ ဆွဲကြိုးလေးကို သူမကို ပေးခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့တာက အဲ့ဒီ ကောင်မလေးက တကယ်တမ်း အန်ကျီချင် ဖြစ်နေလိမ့်မယ် ဆိုတာပဲ။

သူ အန်ကျီချင်ကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်: "မင်း...မင်း...မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်အောင် ကြီးပြင်းလာတာလဲ?"

လက်ရှိ အန်ကျီချင်က အဲ့ဒီ နှပ်တရွှဲရွှဲ ကောင်မလေးနဲ့ အရမ်း ကွာခြားသွားပြီ ဒါက လုံးဝ လူတစ်ယောက် ပြောင်းသွားသလိုပဲ။

"မိန်းကလေးတွေက ကြီးလာတာနဲ့အမျှ အများကြီး ပြောင်းလဲတတ်တယ်လေ မဖြစ်နိုင်စရာလား။" အန်ကျီချင်က သူမ ကလေးဘဝတုန်းက ပုံစံကို ပြန်စဉ်းစားမိတော့ မျက်နှာမရဲဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး။

ဆူရွှင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်: "ငါ့စိတ်တွေ နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေတယ် ငါ စိတ်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့ လိုတယ်။"

ဒီလို TV ဇာတ်လမ်းတွဲထဲက ဇာတ်ကွက်မျိုးက သူ့အပေါ်မှာ တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပါလား! တော်တော် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းပြီး ဒရမ်မာဆန်လိုက်တာ!

"မင်း ကြီးလာရင် ငါ့ကို လက်ထပ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မင်း စကားပြန်ရုပ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးမလား?" အန်ကျီချင် မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး ကြောက်စရာကောင်းအောင် ဟန်ဆောင်ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ ဒါက သူမကို ပိုပြီး ချစ်စရာကောင်းသွားစေသည်။

ဆူရွှင့် မျက်တောင် ပုတ်ခတ် ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်သည်: "ဒါဆို မင်း ငါ့ကို မှတ်မိပြီး ငါ့ကို တောက်လျှောက် လိုက်နေခဲ့တာလား?"

အန်ကျီချင်က ဒါက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်: "ဟုတ်တယ် ငါတို့ ကလေးဘဝတုန်းကတည်းက လက်ထပ်ပြီးသားတွေပဲ။"

"ဒါက သဲပုံးထဲမှာ ဆော့ကစားတာလေ။" ဆူရွှင့်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားသည်။

အန်ကျီချင် နှုတ်ခမ်း စူလိုက်သည်: "ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။"

နှစ်ယောက်သား အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်က Single (တစ်ကိုယ်တည်းသမား) တွေက သူတို့ရှေ့က အစားအစာတွေက သိပ် အရသာမရှိတော့သလို ခံစားလိုက်ရပြီး ငါးယွမ်တန် ကြက်ပေါင်ကြော်တောင်မှ ဆွဲဆောင်မှု မရှိတော့သလို ဖြစ်သွားသည်။

အဓိက အချက်က သူတို့ (Love birds တွေကို ကြည့်ပြီး) 'ခွေးစာ' (Dog food - တရုတ်အင်တာနက် အခေါ်အဝေါ်အရ လူရှေ့မရှောင် ကြင်နာပြနေသူများကို ရည်ညွှန်း) တွေ အလုံအလောက် စားခဲ့ပြီးသွားပြီ။

ခွေးတစ်ကောင်ကို နေ့ခင်းကြောင်တောင် လူပုံအလယ်မှာ သတ်ပစ်လိုက်ပြီ! ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှ ဝင်မတားကြတော့ဘူးလား?!