အခန်း (၅) : လစဉ်ဝင်ငွေ တစ်သောင်းကျော်

တီ တီ တီ...

နှိုးစက်မြည်လာသည်။

လင်းလော့က အိပ်ခန်းမီးကို ဖွင့်လိုက်သည် မနက် ၆:၃၀ နာရီတိတိ။

သူ အိပ်ရာထ ရေနွေးတစ်ခွက်သောက် ပြီးတော့ ရေချိုးခန်းသွား ကိစ္စရှင်း မျက်နှာ အမြန်သစ် ပြီးတာနဲ့ နွေရာသီညရဲ့ လက်ကျန်အငွေ့အသက်လေးတွေ ကျန်နေတုန်းမှာပဲ မနက်ခင်း အပြေးလေ့ကျင့်ခန်းအတွက် ချက်ချင်း အပြင်ထွက်လိုက်တယ်—

ဒါက လင်းလော့ရဲ့ "အစွမ်းကုန် ပြောင်းလဲရေး" အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်နေတာ ပဉ္စမမြောက်နေ့ ဖြစ်သည်။

ရက်တိုတို ငါးရက်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တဲ့ ရလဒ်တွေက သိသာနေပြီ။

နေ့တိုင်းပြေးတာက သူ့ခြေထောက်ကြွက်သားတွေကို ကျောက်တုံးလို မာကျောစေပြီး သူ့ဝမ်းဗိုက်မှာလည်း ကြွက်သားအမြှောင်းလေးတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပြီ။

သူသာ အားစိုက်ပြီး ညှစ်လိုက်ရင် six-pack abs (ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သား ခြောက်မြွှာ) တွေရဲ့ ပုံရိပ်သဲ့သဲ့ကိုတောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပြီ။

မနက်ခင်းပြေးပြီးနောက် သူ မနက် ၇:၂၀ မှာ အိမ်ပြန်ရောက်လာတယ် သူ့မိဘတွေ အလုပ်သွားဖို့ ပြင်ဆင်နေတဲ့ အချိန်နဲ့ ကွက်တိပဲ။

သူ့အဖေက လင်းလော့ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သည် "ဒီနေ့ ဘယ်နှကီလိုမီတာလဲ။"

"ငါး ကီလိုမီတာ။"

လင်းလော့က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် ပြောင်းလဲရေး အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တဲ့ညက လင်းလော့က ညစာစားရင်း သူ့မိဘတွေကို သူ့ရဲ့ ယေဘုယျ လေ့ကျင့်ခန်း အစီအစဉ်အကြောင်း ပြောပြခဲ့ပေမယ့် သူတို့က ဒါကို လေးလေးနက်နက် မမှတ်ယူခဲ့ကြဘူး။

မမျှော်လင့်ဘဲ လင်းလော့က (၅) ရက်တိုင်တိုင် ဇွဲရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ဒါကို ပျော်မွေ့နေပုံရတယ်။

သူ့မိဘတွေက လင်းလော့ကို လေးလေးနက်နက် ဖြစ်နေမှန်း နောက်ဆုံးတော့ ယုံသွားကြပြီ။ ဒီကလေးက အခုဆိုရင် အလုပ်လုပ်နေတဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ထက် နာရီဝက်တောင် စောပြီး အိပ်ရာထနေပြီ!

"ရှောင်လော့။"

သူ့အမေရဲ့ မျက်လုံးတွေက ထူးဆန်းနေသည် "မင်း တစ်ခုခု စိတ်ထိခိုက်စရာ ဖြစ်ထားလို့လား။"

လင်းလော့က ခေါင်းခါလိုက်တယ်။

သူက တက္ကသိုလ်ကျရင် ရည်းစားရွေးချယ်ခွင့် ဦးစားပေးရဖို့အတွက် ဒီလောက် ကြိုးစားနေတာပါလို့ သူ့မိဘတွေကို ပြောလို့မှ မဖြစ်တာ ဟုတ်တယ်မလား။

သူ့မိဘတွေက အတွေးအခေါ် သိပ်ပွင့်လင်းတယ် ဆိုပေမယ့် ဒီလိုစကားမျိုးကတော့ ခေတ်ရှေ့ နည်းနည်း ပြေးလွန်းနေတုန်းပဲ။

"ဒါဆို မင်းဆက်လုပ်။ မင်းအဖေနဲ့ ငါ အလုပ်သွားတော့မယ်။ မနက်စာ စားပွဲပေါ်မှာ ရှိတယ်။"

သူ့အမေက လင်းလော့ကို တော်တော်လေး နားလည်တယ်။ သူ့ကို ဒီလိုပုံစံ မြင်ရတာ တစ်ခုခု စိတ်ထိခိုက်စရာ ဖြစ်ထားပုံ မရတာကြောင့် သူမ ဆက်မမေးတော့ဘူး။ သတိပေးစကား နှစ်ခွန်းလောက် ပြောပြီးနောက် သူမနဲ့ သူ့အဖေ အလုပ်ထွက်သွားကြတယ်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

သူ့မိဘတွေကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လင်းလော့ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး။

စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တာက သူ့ကို နေ့တိုင်း တိုးတက်နေသလို ခံစားစေတယ်။

သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ တဖြည်းဖြည်း ပိုကောင်းလာတာကို တွေ့ကြုံခံစားရတဲ့ ဖြစ်စဉ်က တကယ်တော့ တော်တော်လေး ပျော်စရာကောင်းတယ် ပထမရက်အနည်းငယ်ကတော့ ထူးထူးခြားခြား နာကျင်ခဲ့ပေမယ့်ပေါ့။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီခန္ဓာကိုယ်မှာ အရင်က လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ထားတဲ့ အခြေခံ လုံးဝမရှိတာကြောင့် ပထမရက်အနည်းငယ်မှာ လေ့ကျင့်ခန်း နည်းနည်း များသွားတာနဲ့ သူ့ကြွက်သားထဲမှာ လက်တစ်အက်ဆစ်တွေ အများကြီး စုပုံလာစေတယ်။ ပြင်းထန်တဲ့ ကိုက်ခဲနာကျင်မှုက လင်းလော့ကို လမ်းလျှောက်ဖို့တောင် ခက်ခဲစေတတ်တယ်။

လှေကားတက်ရတာက ပိုဆိုးသည် သူက လက်တန်းကို ကိုင်ထားရပြီး ခြေထောက်ဆာပြီး သူ့ကိုယ်သူ ဆွဲတင်ရတယ် ယုံချင်ယုံ မယုံချင်နေ တစ်ထစ်ကို နှစ်လှမ်းလှမ်းရတယ်။

ဒီနေ့ သူ့ကြွက်သားတွေက နည်းနည်း နာနေတုန်းပဲ ဆိုပေမယ့် အစပိုင်းကထက်တော့ အများကြီး သက်သာနေပါပြီ။

မနက်စာစားပြီးနောက် လင်းလော့က သူ့အိပ်ခန်းကို ပြန်လာတယ် "ယွင်ချီ အကယ်ဒမီ" ဝဘ်ဆိုက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ဝတ္ထုထဲကို နှိပ်ဝင်လိုက်တယ်။

ခေါင်းစဉ်: "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

စုဆောင်းမှု: ၁၅၃၆

စကားလုံး အရေအတွက်: ၄၀၂၃၄

အခြေအနေ: စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီး

ဟုတ်တယ် ဝတ္ထုက စာချုပ်ချုပ်ပြီးသွားပြီ။ စာချုပ်ကို တစ်မနေ့က စာတိုက်ကနေ ပို့လိုက်ပြီး အခြေအနေက မနေ့က update ဖြစ်သွားတာ။

ဒါက website မှာ ဘာ recommendation မှ မရသေးဘူး ဒါကြောင့် စုဆောင်းမှုတွေ အားလုံးက သူ့အလိုလို ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု ကနေ ရတာတွေချည်းပဲ ဒါပေမဲ့ မှတ်ချက် (comment) ပေးတဲ့နေရာကတော့ စာအုပ် စစတင်တုန်းကလို ခြောက်ကပ်မနေတော့ဘူး:

【Update မြန်မြန်လုပ်ပါ အိပ်လို့ မရတော့ဘူး!】

【ပထမတစ်ချက်ကြည့်တုန်းက မမ ကျိုရွယ်ကို bronze လို့ ထင်နေတာ နောက်မှ မမ ကျိုရွယ်က ဘုရင်မတစ်ပါးမှန်း သိလိုက်ရတယ်။ တစ်ချိန်လုံး အဒေါ်ကြီးတစ်ယောက်လို ပြုံးနေမိပြီ!】

【မမ ကျိုရွယ်က အရမ်းတော်တယ် "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ကို CEO ဝတ္ထုပုံစံသစ်လို့တောင် ခေါ်ရမယ်။ လီယင်းကျွင်း အတွက် အော်ခေါ်နေပါတယ်!】

【တခြား CEO တွေက အမြဲတမ်း ခပ်တည်တည်နဲ့ ချောနေမှန်းမသိ ချောနေကြတာ ဒါပေမဲ့ မမ ကျိုရွယ် ရေးတဲ့ CEO က ချောမှန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိရုံတင် မဟုတ်ဘူး မယုံနိုင်လောက်အောင်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သဘောကျနေတာ။ သူက အလင်းပြန်နိုင်တဲ့ အရာဝတ္ထုမှန်သမျှကို စူးစိုက်ကြည့်ရမှ ဒါက တကယ်ပဲ ကျွန်မရဲ့ ရယ်ချင်စိတ်ကို လာဆွတယ်~】

【Chuunibyou (ဂျပန်အခေါ်အဝေါ်: လူလတ်ပိုင်းအရွယ် စိတ်ကူးယဉ်ရောဂါ) နဲ့ Mary Sue (ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဇာတ်ကောင်) အငွေ့အသက်တွေ ပြင်းတယ် ကျွန်မက သာမန်လူတန်းစားမို့ ဒါကို ကြိုက်တယ်!】

【ဟားဟားဟားဟား လီယင်းကျွင်း ဆိုတဲ့ နာမည်ကို တကယ်ပဲ complain တက်ချင်တာ ဒါပေမဲ့ ဆက်ဖတ်ကြည့်မှ ဒီနာမည်က ဇာတ်လိုက်အမျိုးသားနဲ့ တကယ် လိုက်ဖက်မှန်း သိလိုက်ရတယ်။ ဒီလို ဟာသဆန်တဲ့ CEO မျိုး ဖတ်ဖူးတာ ဒါ ပထမဆုံးပဲ။ မမ ကျိုရွယ် အရင်က တခြားစာအုပ်တွေ ရေးဖူးလား။】

【...】

မှတ်ချက်ပေးတဲ့နေရာမှာ သူ့ကို "ဇနီး" လို့ ခေါ်နေကြတဲ့ လူတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။

"ဇနီး" ဆိုတာက မိန်းကလေးအဓိက ဝတ္ထုအသိုင်းအဝိုင်းမှာ စာရေးသူတွေကို လေးစားသမှုနဲ့ ခေါ်တဲ့ အသုံးအနှုန်းဖြစ်တယ်။ လင်းလော့က ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဒီလိုအ ခေါ်ခံရတာကို နည်းနည်း ထူးဆန်းသလို ခံစားရပေမယ့် လူတိုင်းက စေတနာကောင်းနဲ့ လေးစားမှုကို ပြသနေကြတာဆိုတော့ ကိစ္စမရှိဘူးလို့ သူ တွေးလိုက်တယ်။

"ငါ့မှာ စာရေးတဲ့ ပါရမီ နည်းနည်းပါးပါး ရှိပုံပဲ။"

ဝတ္ထုရဲ့ အလားအလာကောင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းကို မြင်တော့ လင်းလော့က အောင်မြင်မှု ခံစားချက်ကြီးကြီးမားမားကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ့အရင်ဘဝတုန်းက သူသာ ကျန်းရှင်းယင် (Zhang Xinyin) ကို မလိုက်ခဲ့ဘူးဆိုရင် သူက အနုပညာကျောင်းသား လုံးဝ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ အိပ်မက်က တကယ်တော့ စာရေးဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ပဲ။

"အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" က လူကြိုက်များလာတာကို မြင်တော့ လင်းလော့က ဒီဘဝမှာ သူ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်တော့မယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ QQ က ရုတ်တရက် မြည်လာတယ်။

ဒါက သူ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကမှ add ထားတဲ့ website editor ဆီက ဖြစ်တယ်။

Duck Duck: 【မမ ကျိုရွယ် မနက်ဖြန် recommendation (စာမျက်နှာ ထိပ်တင်ပေးခြင်း) ရမယ်။ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ update တည်ငြိမ်အောင် ဆက်ထိန်းထားပေးပါ အနည်းဆုံး နေ့စဉ် စာလုံးရေ ငါးထောင်လောက်ပေါ့။】

[ဒီ "Duck Duck" က editor ရဲ့ နာမည်။]

မုမု: 【ဟုတ်ကဲ့ ပိုက်ဆံပေးဖတ်ရတဲ့ စာရင်းထဲ ဘယ်တော့လောက် ဝင်နိုင်မလဲ။】

['Mu' (木) နှစ်လုံးပေါင်းရင် 'Lin' (林) ဖြစ်တယ် ဒါကြောင့် ဒီ "မုမု" က လင်းလော့ရဲ့ online name ပါ။]

Duck Duck: 【စကားလုံး ရှစ်သောင်းလောက်မှာ။】

မုမု: 【ဒါဆို ဒီရက်ပိုင်း update ပိုလုပ်လိုက်မယ်။】

Duck Duck: 【မင်း စောစော ပိုက်ဆံပေးဖတ်ရတဲ့ စာရင်းထဲ ဝင်ချင်တာလား။】

မုမု: 【ဟုတ်တယ် တက္ကသိုလ်မတက်ခင် မုန့်ဖိုးလေး နည်းနည်းပါးပါး ရှာချင်လို့။ ဒီစာအုပ်က တစ်လကို စာမူခ ဘယ်လောက်လောက် ရနိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ။】

လင်းလော့က ဝတ္ထုတွေ အများကြီး ဖတ်တဲ့သူ ဆိုပေမယ့် သူက စာရေးဆရာတွေရဲ့ ဝင်ငွေကို သိပ်နားမလည်ဘူး။ ဘာပဲပြောပြော သူက အပြင်လူပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အနုပညာလောကရဲ့ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှု အမျိုးမျိုးကိုတော့ သူက ကျွမ်းကျင်စွာ ရွတ်ပြနိုင်တယ်။

Duck Duck: 【ဒါဆို မင်းက အထက်တန်းကျောင်း ခုမှ ပြီးတာပေါ့။ ဝိုး! မင်းရဲ့ဝတ္ထုက အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက် ရေးထားတာနဲ့ မတူဘူး! စီးပွားရေး စကားလုံးတွေက ပါးစပ်ဖျားကနေ လိမ့်ထွက်နေတာပဲ!】

ပြီးတော့ လင်းလော့ ပြန်ဖြေတာကို မစောင့်ဘဲ။

Duck Duck က ရှင်းပြတယ်: 【ဝင်ငွေကတော့ ပိုက်ဆံပေးဖတ်ရတဲ့ စာရင်းထဲ ဝင်ပြီးနောက်ပိုင်း subscribe (ဝယ်ဖတ်မှု) အခြေအနေပေါ် မူတည်တယ် ဒါပေမဲ့ မင်းစာအုပ်ရဲ့ data က အရမ်းကောင်းတယ်။ စာရင်းထဲ ဝင်ပြီးသွားရင် အရောင်းရဆုံး တစ်ပုဒ်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အရောင်းရဆုံး တစ်ပုဒ်အတွက် တစ်လကို တစ်သောင်းကျော် ရှာတာက ပြဿနာမရှိဘူး။ မင်း update ပိုလုပ်လေ ပိုက်ဆံ ပိုရလေပဲ။】

တစ်လကို တစ်သောင်းကျော် ရှာရတယ်?

မုမု: 【အရောင်းရဆုံး ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။】

Duck Duck: 【အရောင်းရဆုံး ဆိုတာ ပျမ်းမျှ subscribe (ဝယ်ဖတ်မှု) သုံးထောင် ရှိတာကို ပြောတာ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ထိပ်သီး စာရေးဆရာကြီးတွေပဲ ဒီရလဒ်ကို ရနိုင်တာ ဒါပေမဲ့ မင်းစာအုပ်က စာအုပ်တစ်အုပ်တည်းနဲ့ နာမည်ကြီးသွားတဲ့ ဒဏ္ဍာရီဝင်စာအုပ် ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ချက် အများကြီးရှိတယ်!】

လင်းလော့ မျက်မှောင် နည်းနည်း ကြုတ်သွားတယ်။ ဒီလောက် စာမူခလေးနဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်တည်းနဲ့ နာမည်ကြီးသွားတဲ့ ဒဏ္ဍာရီဝင်စာအုပ်လို့ သတ်မှတ်ခံရပြီလား။

သူ့အရင်ဘဝတုန်းက ထိပ်သီး စာရေးဆရာကြီးတွေ တစ်လကို သန်းပေါင်းများစွာ ဝင်ငွေရှိတယ်လို့ သူ ကြားဖူးတယ်။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

ပြီးတော့ သူတွေးလိုက်တယ် ဒါက ခေတ်ကာလရဲ့ ကိစ္စ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါက ၂၀၁၃ ခုနှစ် ပထမတန်းစား မြို့ကြီးတွေရဲ့ အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းတွေတောင် တစ်စတုရန်းမီတာကို တစ်သောင်းကျော်ကျော်လေးပဲ ရှိသေးတယ်။

ပြီးတော့ ဒီလို ၂၀၁၃ ခုနှစ်မှာ သာမန်လူတွေ ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်ရုံနဲ့ အိမ်တစ်လုံး ဝယ်နိုင်တဲ့ ခေတ်မှာ အွန်လိုင်းဝတ္ထု စာရေးဆရာတွေရဲ့ ဝင်ငွေက နည်းနေတာကို နားလည်ပေးလို့ ရပုံပဲ။

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ Duck Duck က နောက်ထပ် စာတစ်စောင် ပို့လာတယ်: 【မင်း reader group တို့ ဘာတို့ ဖွင့်ပြီးတော့ စာဖတ်သူတွေကို မူရင်းဝတ္ထုကို subscribe လုပ်ပြီး ဖတ်ဖို့ တိုက်တွန်းလို့ ရတယ်။】

Reader group?

လင်းလော့က ဒါကို တော်တော်လေး ဆန်းသစ်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ သူက လူ ၅၀၀ ဆံ့တဲ့ reader group တစ်ခုကို ဖြစ်သလို ဖွင့်လိုက်ပြီး group နံပါတ်ကို စာအုပ်သုံးသပ်ချက် (book review) နေရာမှာ တင်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ လင်းလော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

သူ group နံပါတ်ကို တင်လိုက်ရုံပဲ ရှိသေးတယ် ချက်ချင်းပဲ သူ့ဆီကို system notification တစ်ခု ရောက်လာတယ်: 【Netizen "မုန်မုန်" (Mengmeng) က "မမ ကျိုရွယ် Reader Group" သို့ ဝင်ခွင့် လျှောက်ထားပါသည်】

သူ လက်ခံ (accept) ကို နှိပ်လိုက်တယ်။

group ထဲကို ခုမှ ဝင်လာတဲ့ မုန်မုန် က ချက်ချင်းပဲ စာပို့လာတယ် တော်တော်လေး တက်ကြွတဲ့ပုံပဲ: 【အား! ကျွန်မက group ထဲကို ပထမဆုံး ဝင်လာတဲ့ စာဖတ်သူလေးလား။ group ပိုင်ရှင်က မမ ကျိုရွယ် ကိုယ်တိုင်လား။】

မုမု: 【ဟုတ် *၂】

မုန်မုန်: 【ဝိုး မမ ကျိုရွယ်က သိပ်ကို ဟာသဉာဏ်ရှိတာပဲ! မမ ကျိုရွယ်ရဲ့ private friend slot ကို မရှက်မကြောက် တောင်းလို့ရမလား (မျက်နှာနီ)】

မုမု: 【အင်း】

ဟိုဘက်ကလူကို friend အဖြစ် add ပြီးတဲ့နောက် လင်းလော့က group ထဲ ဝင်ဖို့ လျှောက်ထားတဲ့လူတွေ အများကြီး ထပ်တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူက "မုန်မုန်" ကို admin (administrator) တစ်ယောက် လုပ်ပေးလိုက်တယ် သူမက သူ့ကို ကူညီပြီး စီမံခန့်ခွဲပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရင်းပေါ့။

မုန်မုန်: 【ကျွန်မက ခွေး admin (dog administrator) ဖြစ်သွားပြီ!?】

မုန်မုန်: 【ဟီး ဟီး~ မမ ကျိုရွယ် စိတ်ချလက်ချနဲ့ reader group ကို ကျွန်မဆီ ထားခဲ့လို့ရပါတယ်~ ကျွန်မ သေချာပေါက် ထူးချွန်တဲ့ ခွေး admin တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေရမယ်!】

လင်းလော့: ... မင်းက ငါ့ထက်တောင် ပိုနောက်သလိုပဲ။