အခန်း (၉) : ပွဲဦးထွက် လက်ရာ ပြီးဆုံးခြင်း

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ ဩဂုတ်လ (၂၀) ရက်နေ့ကို ရောက်လာခဲ့ပြီး တက္ကသိုလ် စတက်ရမယ့်ရက်ကလည်း တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာခဲ့ပြီ။

ဒီနေ့မှာ လင်းလော့က "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ရဲ့ ဇာတ်သိမ်းပိုင်းကို တင်လိုက်တယ်။

ဒီစာအုပ်က ပုံမှန်အတိုင်း ပျော်ရွှင်စရာ ဇာတ်သိမ်းမျိုးပါ ဇာတ်လိုက်အမျိုးသားနဲ့ ဇာတ်လိုက်အမျိုးသမီးက နောက်ဆုံးအခန်းမှာ လက်ထပ်မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပလိုက်ကြတယ်။ ချမ်းသာတဲ့သူတွေက နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ရဲ့ အချစ်စစ်ကို တွေ့ရှိသွားကြတယ် ကောင်းပြီ သူတို့က ချစ်သူတွေလည်း ဖြစ်ခဲ့ကြတာပဲလေ။

သူ့ရဲ့ ပထမဆုံးဝတ္ထုက ဒီလိုပဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ လင်းလော့ရဲ့ ခံစားချက်တွေက ရှုပ်ထွေးနေတယ်။ အခုအချိန်မှာတော့ သူက ဒီစာအုပ်အပေါ်မှာ သံယောဇဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဘာပဲပြောပြော စကားလုံးတိုင်းကို သူကိုယ်တိုင် ရိုက်ထည့်ခဲ့ရတာလေ။

ဇာတ်လမ်းက တခြားစာအုပ်ကို ကိုးကားထားတဲ့ အစိတ်အပိုင်း တချို့ ပါပေမယ့် တကယ့် အကြောင်းအရာ အတိအကျကတော့ အားလုံး သူ့ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးမှုတွေချည်းပဲ။

"ငါက တကယ့် စာရေးဆရာကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်မှတော့ အနာဂတ်က ခေတ်စားမယ့် စာအုပ်တွေကို ကိုးကားဖို့ချည်းပဲ တွေးနေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ငါ့ကိုယ်ပိုင် တစ်ခုခုကို ရေးသင့်တယ် ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ နောက်စာအုပ်အတွက် ငါ လုံးဝ ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးမှု လမ်းကြောင်းနဲ့ သွားမယ်။"

လင်းလော့က သူ့နောက်စာအုပ်က ဘာကိုမှ ကိုးကားခြင်းမရှိဘဲ လုံးဝ ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးမှု ဖြစ်ရမယ်လို့ သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်တယ်။

သူ့နောက်စာအုပ်ရဲ့ အကြောင်းအရာက ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာကိုတော့ လင်းလော့က အပြည့်အဝ မဆုံးဖြတ်ရသေးပေမယ့် သူ့မှာ မတိကျတဲ့ အတွေးတစ်ခုတော့ ရှိနေပြီ။ သူက အဓိကဇာတ်ဆောင်အမျိုးသမီးရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းက "စာရေးဆရာ" တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အကြောင်း ရေးဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။

ဘာပဲပြောပြော သူကိုယ်တိုင်က လက်ရှိမှာ ဝတ္ထုဖန်တီးခြင်း အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်နေတာဆိုတော့ ဒီ ဇာတ်ကောင် အခြေအနေက လက်တွေ့ဘဝကို အခြေခံထားတာပေါ့။

အဓိကဇာတ်ဆောင်အမျိုးသားရဲ့ သရုပ်ကိုတော့ နာမည်ကြီး ကြယ်ပွင့် တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားနိုင်တယ်။ ဒါကလည်း လင်းလော့ ကိုယ်တိုင်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ဇာတ်ကောင် အခြေအနေ တစ်ခုပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လင်းလော့က သူ့အရင်ဘဝမှာ လူကြိုက်အလွန်များတဲ့ နာမည်ကြီး ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့လို့ပဲ။

ဒါကြောင့် လင်းလော့ တွေးလိုက်တယ် စာရေးဆရာတစ်ယောက်နဲ့ ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက် အချစ်ကျသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဘာလို့ မရေးရမှာလဲ။

အချစ်ကျသွားတဲ့အကြောင်း ပြောရရင် စာအုပ်အသစ်က သေချာပေါက် မိန်းကလေးအဓိက ဝတ္ထုပဲ ဖြစ်နေဦးမှာ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီအမျိုးအစားက ယောက်ျားလေးအဓိက ကဏ္ဍမှာ ဈေးကွက် မရှိလို့ပဲ။

"ဒါပေမဲ့ စာရေးဆရာတစ်ယောက်နဲ့ ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက်က ဘယ်လို ဆုံစည်းပြီး မီးပွားတွေ ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ...?"

လင်းလော့က ဇာတ်လမ်းစမယ့်အချက်ကို မတွေးရသေးဘူး။ ကံကောင်းတာက သူက "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ကို ခုမှ ရေးပြီးကာစ ရှိသေးပြီး စာအုပ်အသစ် ထုတ်ဖို့ အလျင်မလိုသေးဘူး။

နောက်စာအုပ်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းက ဘယ်လိုလုပ် မလဲဆိုတာကို သူ ကျောင်းစတက်ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း တွေးလို့ရတယ်။ ဘာပဲပြောပြော တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေမှာ အချိန် အများကြီး ရှိတာပဲ။

တီတီတီ QQ က ရုတ်တရက် မြည်လာတယ်။ ဒါက သူ့ရဲ့ editor, Duck Duck ဆီက ဖြစ်တယ်။

Duck Duck: 【နိုင်းမာစတာ! ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် ပြီးသွားရတာလဲ! စကားလုံး ၂၅၀,၀၀၀ ပဲ ရှိသေးတာကို!】

မုမု: 【ဒါက အစကတည်းက ဇာတ်လမ်းတို အဖြစ် ရည်ရွယ်ထားတာပါ။】

Duck Duck: 【မဟုတ်ဘူးလေ နိုင်းမာစတာ ခင်ဗျားရဲ့ ဒီစာအုပ်က အခုချိန်မှာ အမြတ်အစွန်း အရဆုံး အဆင့်ကို ရောက်နေတာ။ မနေ့ကဆို ပျမ်းမျှ ဝယ်ယူဖတ်ရှုမှုက ၁၀,၀၀၀ တောင် ကျော်သွားပြီ။ ခင်ဗျားသာ ဆက်ရေးနေရင် လစဉ် တစ်လကို သောင်းနဲ့ချီပြီး ဝင်ငွေရနေမှာက အရမ်းကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား။】

မုမု: 【ဇာတ်လမ်းက ပြီးသွားပြီ။】

သူ ဒီလို ပြောလိုက်တာနဲ့ တစ်ဖက်က တိတ်ဆိတ်သွားတယ်။ အတော်ကြာပြီးမှ Duck Duck က မက်ဆေ့ချ်အသစ် ပို့လာတယ်: 【စာအုပ်အသစ်အတွက် အစီအစဉ် ရှိလား...?】

မုမု: 【နောက်လမှ ပြောကြတာပေါ့။】

Duck Duck: 【ကောင်းပြီလေ နိုင်းမာစတာ ခင်ဗျားက တွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ စိတ်တိုင်းကျ အလုပ်ဆုံး စာရေးဆရာပဲ။ ဟို စာရေးဆရာကြီးတွေရဲ့ ဝတ္ထုတွေက ဝယ်ယူဖတ်ရှုမှု ၁၀,၀၀၀ ရသွားရင် သူတို့အားလုံး ဒါကို စကားလုံး တစ်သန်းလောက်အထိ ဆွဲဆန့်ကြတာ။】

မုမု: 【ကျွန်တော်က ဇာတ်လမ်းတိုတွေ ရေးရတာကိုပဲ ကြိုက်တာ။】

Duck Duck: 【ကောင်းပါပြီ ခင်ဗျားရဲ့ စာအုပ်အသစ်ကို မျှော်လင့်နေပါ့မယ်!】

လင်းလော့ ထပ်မဖြေတော့ဘူး။ တကယ်တော့ သူသာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ဝတ္ထုရေးတာကိုပဲ အားကိုးရမယ်ဆိုရင် သူက စာမူခအတွက် စာသားတွေကို သဘာဝကျကျ ဆွဲဆန့်မှာပဲ။ ဒါကို မွန်မြတ်တဲ့စိတ်ထား လုပ်စရာ ဘာမှမရှိဘူး။ ပိုက်ဆံရှာတာက ဘယ်တော့မှ ရှက်စရာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ လင်းလော့ဆီမှာ ပိုက်ဆံရှာဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ် သူက ဒါတွေကို လက်တွေ့ အသုံးမချရသေးတာပဲ ရှိတယ်။

အခု စာအုပ်ရေးတာက စာဖတ်သူတွေရဲ့ လေးစားအားကျမှုကို ခံစားရဖို့ သက်သက်ပဲ။ ဒီ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တန်ဖိုး ဒါမှမဟုတ် ပြောရရင် စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရှာဖွေမှု ကမှ တကယ် တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာ ဖြစ်တယ်။

စာမူခ အတွက်ကတော့ ဒါတွေက အပိုဆု သက်သက်ပဲ။ သူက ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာ ဒါကြောင့် သူ့ကိုယ်ပိုင် ပျော်ရွှင်မှုက အရေးကြီးဆုံးပဲ!

...

Duck Duck နဲ့ စကားပြောတာကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် လင်းလော့က သူ့ရဲ့ reader group ကို ဖြစ်သလို ဝင်စစ်ဆေးလိုက်တယ်။

သူက မိန်းကလေးအဓိက ဝတ္ထုတွေ ရေးလို့ပဲလားမသိ ဒီ reader group က မိန်းကလေးတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး group တစ်ခုလုံးမှာ လင်းလော့က တစ်ဦးတည်းသော ယောက်ျားလေး ဖြစ်နေတယ်။

သူတို့ group ထဲကို စဝင်တုန်းကတော့ ဒီ အမျိုးသမီး စာဖတ်သူတွေက ဝတ္ထုရဲ့ ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်ကို ဆွေးနွေးနေကြပေမယ့် သူတို့ အချင်းချင်း ရင်းနှီးသွားကြပြီးနောက် စကားဝိုင်းက တဖြည်းဖြည်း အကြောင်းအရာ လမ်းကြောင်းလွဲ သွားတယ်။

သူတို့က အိတ်တွေ အလှကုန်တွေ အနုပညာရှင် အတင်းအဖျင်းတွေ နောက်ဆုံး ရာသီလာတာနဲ့ ရာသီလာလို့ ကိုက်ခဲတာ တွေအထိ ပြောကြတယ်။ သူတို့က ဝတ္ထုကလွဲလို့ အရာအားလုံးကို ပြောကြတယ်။

ပြီးတော့ ဒီနေ့ "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" က ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်လို့ ဒီ အမျိုးသမီး စာဖတ်သူတွေက ဒါက တကယ်တော့ ဝတ္ထု group တစ်ခု ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို နောက်ဆုံးတော့ သတိရသွားပုံပဲ

"အား စကားလုံး ၂၅၀,၀၀၀ ပဲ ရှိသေးတာကို မမ ကျိုရွယ်က အပြီးသတ်လိုက်ပြီ။ ငါ ဖတ်လို့ မဝသေးဘူး!"

"ငါ့ရဲ့ 'အီလက်ထရောနစ် အချဉ်' က ဒီလိုပဲ ပြီးသွားပြီ။ စာအုပ်အသစ်ကို မျှော်လင့်နေပါတယ်။ မမ ကျိုရွယ်ရဲ့ စာအုပ်တွေက ငါ့အကြိုက်နဲ့ အရမ်း ကိုက်ညီတယ်လို့ ခံစားရတယ်!"

"မမ ကျိုရွယ်က ဒီတစ်ခါ အရမ်း မိုက်တယ်။ 'အတွင်းရေးမှူးကင်မ်' က ဒီနှစ်ရက်အတွင်း အရောင်းရဆုံး စာရင်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်နေခဲ့ပြီ ဒါပေမဲ့ သူမက ပြတ်ပြတ်သားသား အဆုံးသတ်လိုက်တယ်။ ငါက သူမကို ယွင်ချီ အကယ်ဒမီရဲ့ အသိစိတ်အရှိဆုံး စာရေးဆရာလို့ ခေါ်တယ်!"

"မမ ကျွန်မကို သတ်လိုက်ပါတော့!" (Slang for "too amazing")

"ဘာ မမ လဲ။ မမ ကျိုရွယ်က လက်တွေ့ဘဝမှာ သူဌေးမတစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်တယ်။"

"စကားမစပ် @မုန်မုန် မင်းဆီမှာ မမ ကျိုရွယ်ကို friend အဖြစ် add ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူမ သူ့ရဲ့ 'space' (QQ profile page) မှာ ဘာတင်ထားလဲ မြင်ရလား။"

မုန်မုန်က admin ဖြစ်သည်။

သူမက အခု group ရဲ့ အချစ်တော် ဖြစ်နေသည်။

လင်းလော့က group ကို ဖွင့်ပြီးတဲ့နောက် သူက မုန်မုန်နဲ့ နှစ်ခါပဲ စကားပြောခဲ့ပြီး ပြီးတော့ သူ reader group ထဲမှာ ဘယ်တော့မှ ထပ်ပေါ်မလာတော့ဘူး ဒါက လူတိုင်းကို "မမ ကျိုရွယ်" ရဲ့ လက်တွေ့ဘဝ အချက်အလက်တွေအပေါ် အရမ်း စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

မကြာခင်မှာပဲ မုန်မုန်ကို group member တွေက tag (mention) တွဲခေါ်လိုက်ကြတယ်။

မုန်မုန်: 【မမ ကျိုရွယ်ရဲ့ 'space' မှာ post တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်။】

ပြီးတော့ မုန်မုန်က screenshot တစ်ခု ပို့လိုက်တယ် post ရဲ့ အကြောင်းအရာက "အရင်တုန်းက ငါက မသိနားမလည်ခဲ့ဘူး မင်းကို ဖြစ်သလို ကြိုက်ခဲ့မိတယ်။ အခု ငါ ရင့်ကျက်လာပြီ ပြီးတော့ အများကြီး စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ မင်းကို ကြိုက်နေတုန်းပဲ။"

ဝိုး!

group က ချက်ချင်းပဲ တက်ကြွ လှုပ်ရှားလာခဲ့တယ်!

"မမ ကျိုရွယ်က ပရောပရည်လုပ်တာ အရမ်းတော်တာပဲ!"

"ဒီ post ရဲ့ စာသားက အံ့ဩစရာပဲ သူမ 'အတွင်းရေးမှူးကင်မ်' လို ချိုမြိန်တဲ့ ဝတ္ထုတွေ ရေးနိုင်တာ အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူး!"

"မမ ကျိုရွယ် ကြိုက်တဲ့လူက အရမ်း ကံကောင်းတာပဲ။ သူမ ဖွင့်ပြောခံရတဲ့လူက သူမရဲ့ ခင်ပွန်းလား ဒါမှမဟုတ် ရည်းစားလား မသိဘူး။"

"ဖြစ်နိုင်တာက သူမ လက်ရှိ လိုက်နေတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်။ မမ ကျိုရွယ်က အရမ်း ရိုမန်တစ်ဆန်တာပဲ!"

လင်းလော့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေ နည်းနည်း တွန့်သွားတယ်။ သူက သူ ပြန်လည်မွေးဖွားလာတဲ့နေ့မှာ သူ ကျန်းရှင်းယင်နဲ့ အောင်မြင်စွာ အဆက်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ။

သူက အရင်တုန်းက ဒီလို ခံစားချက်ပြင်းလွန်းတဲ့ မက်ဆေ့ချ်ကို တကယ် တင်ခဲ့ဖူးလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး။ အကြောင်းအရာက အရမ်း ရှက်စရာကောင်းတယ်။ သူ့ရဲ့ QQ friend တွေအားလုံးက သူတို့ သူ့ 'space' ကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ ဒီစာကြောင်းကို မြင်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အတွေးက သူ့ကို နည်းနည်း အရှက်ရသလို ခံစားစေတယ်။

မင်းရဲ့ စာပေစွမ်းရည် ကို ဒီလိုနေရာတွေမှာ မသုံးပါနဲ့ကွာ ဟေး!

သူက အဲ့ဒီ post ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဖျက်ပစ်လိုက်တယ် ပြီးတော့ လင်းလော့က reader group ထဲမှာ တိုက်ရိုက် ပေါ်လာခဲ့တယ် "သူမနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့က ပြီးသွားပြီ။"

"အား!"

"မမ ကျိုရွယ်!"

"ဒီ 'မုမု' က နိုင်းမာစတာ ကိုယ်တိုင်လား!?"

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် မုန်မုန်က group ပိုင်ရှင်က မမ ကျိုရွယ် ကိုယ်တိုင်လို့ ပြောထားတယ်!"

"အား အား အား အား အား အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားတာပဲ! ရှေ့ဆုံးတန်းကနေ မမ ကျိုရွယ်ကို ဖွင့်ပြောပါတယ် ကျွန်မ 'အတွင်းရေးမှူးကင်မ်' ကို အရမ်း ကြိုက်တယ်!"

"ဘာလို့ နာမ်စားက 'သူမ' ဖြစ်နေရတာလဲ။"

"ဘုရားရေ ဒါဆို မမ ကျိုရွယ်က မိန်းကလေးတွေကို ကြိုက်တာပေါ့!?"

စာရေးဆရာ လင်းလော့ ပေါ်လာတာနဲ့ group က ချက်ချင်းပဲ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်သွားတယ် မက်ဆေ့ချ်တွေက လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အချိန်ကြာကြီး ချောင်းကြည့်နေခဲ့တဲ့ တချို့တောင်မှ ထွက်ပေါ်လာကြတယ်။

"အထင်မလွဲကြပါနဲ့။"

group member တွေ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတာကို မြင်တော့ လင်းလော့က ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ထပ်ရှင်းပြလိုက်တယ် "ကျွန်တော်က ယောက်ျားလေး စာရေးဆရာ တစ်ယောက်ပါ။"

ယောက်ျားလေး!?

group ထဲက မိန်းကလေးတွေ ချက်ချင်းပဲ ပိုပြီးတောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြတယ်!

"ဘုရားရေ ဘုရားရေ ဘုရားရေ ဒါဆို ငါတို့ရဲ့ မိန်းကလေးအဓိက ကဏ္ဍမှာ ယောက်ျားလေး စာရေးဆရာတွေ ရှိနေတာပေါ့!"

"အဟွတ်!"

"မမ ကျိုရွယ်က တကယ်တော့ ကောင်လေးတစ်ယောက်!"

"သူက ယောက်ျားလေး စာရေးဆရာ ဖြစ်နေမှတော့ ငါတို့က သူ့ကို မမ ကျိုရွယ်လို့ ဆက်ခေါ်နေတာက ထူးဆန်းမနေဘူးလား။"

"ဒါဆို သူ့ကို ဘယ်လို ခေါ်သင့်လဲ။"

"ဟုတ်ပါတယ် သူ့ကို နိုင်းမာစတာလို့ ခေါ်ရမှာပေါ့!"

"မိန်းကလေးအဓိက စိတ်ဓာတ်ပီသလိုက်တာ ဒါပေမဲ့ နားထောင်လို့တော့ တော်တော်ကောင်းသားပဲ။ ကောင်မလေးတို့ ထွက်လာပြီး နိုင်းမာစတာကို နှုတ်ဆက်ကြ!"

လင်းလော့ ခပ်ဟဟ ရယ်လိုက်တယ်။

ဒီ အမျိုးသမီး စာဖတ်သူတွေက တကယ်တော့ တော်တော်လေး ချစ်စရာကောင်းကြသားပဲ။

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ သူက admin မုန်မုန်ဆီက private message တစ်စောင် လက်ခံရရှိလိုက်တယ်။

သူ ဖွင့်ကြည့်ဖို့ နှိပ်လိုက်တယ်။

မုန်မုန် "ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ် အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်မ သိပ်မစဉ်းစားမိလိုက်ဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို group ထဲမှာ မတင်လိုက်သင့်ဘူး..."