နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်မှာ ပန်းတိုင်သာ မရှိဘူးဆိုရင် အချိန်တွေက နည်းနည်း ရှည်လျားတယ်လို့ ခံစားရနိုင်ပေမယ့် လင်းလော့ကတော့ နေ့တိုင်း ကြံ့ခိုင်ရေးလေ့ကျင့်ခန်းတွေထဲမှာ နစ်မြုပ်နေခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားက နောက်ဆုံးမှာ သူလိုချင်တဲ့ စံနှုန်းကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အခါ ရှည်လျားတဲ့ ပိတ်ရက်က ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

စက်တင်ဘာလ ၁၃ ရက်။

ဒီနေ့က ယန်ကျင်း အနုပညာတက္ကသိုလ်မှာ တရားဝင် ကျောင်းအပ်ရမယ့်နေ့ ဖြစ်တယ်။

လင်းလော့က မနက် ၆:၃၀ နာရီမှာ အကျင့်အတိုင်း နိုးထလာခဲ့ပြီး မနက်ခင်း အပြေးလေ့ကျင့်ခန်း ထွက်လုပ်ကာ မနက် ၇:၀၀ နာရီတိတိမှာ အိမ်ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်။

ရေချိုးပြီးနောက် လင်းလော့က ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်ကြီးရှေ့မှာ ကိုယ်တုံးလုံး ရပ်လိုက်ပြီး ဒီကာလအတွင်း သူ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့တဲ့ ရလဒ်တွေကို တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေမိတယ်။

သိပ္ပံနည်းကျ ကိုယ်ပိုင်လေ့ကျင့်ရေးနည်းလမ်းတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်ခဲ့မှုက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

လင်းလော့ မှတ်မိသေးတယ် သူ ပထမဆုံး ပြန်လည်မွေးဖွားလာတုန်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပျော့အိအိဖြစ်ပြီး ဘာ ကြွက်သား အမြှောင်းရာမှ မရှိခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီနွေရာသီတစ်လျှောက်လုံး လေ့ကျင့်ခန်း ပုံမှန်လုပ်ခဲ့တာကြောင့် လင်းလော့က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ချောမွေ့ပြီး တင်းရင်းနေတဲ့ ကြွက်သားအမြှောင်းတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပြီ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အရင်က နည်းနည်းပိန်တဲ့ ပခုံးတွေတောင် ကျယ်ပြန့်ပြီး သန်မာလာခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်နဲ့ ကျောဘက်က ကြွက်သားတွေကတော့ ပြောစရာမလိုအောင် စီမံကိန်းတကျ လေ့ကျင့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အခုဆို လုံလုံလောက်လောက် တင်းရင်းပြီး အားကောင်းနေပြီ။

ဟုတ်ပါတယ် ဒါက လင်းလော့မှာ ချဲ့ကားထားတဲ့ ကြွက်သားထုထည်တွေ ရှိနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်တော့ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ယေဘုယျ အခြေအနေက သွယ်လျပြီး ကျန်းမာတဲ့ အလှတရားတစ်ခုကို ဖော်ပြနေတာ။

ဥပမာ နည်းနည်းလေး ထင်ရှားနေတဲ့ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သား ရှစ်မြွှာ ခါးနားက 'V' ပုံ ကြွက်သားအမြှောင်းသဲ့သဲ့ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ သန်မာတဲ့ ခြေထောက်တွေ ပေါင်နဲ့ ခြေသလုံး ကြွက်သားတွေ နှစ်ခုလုံး က ပိုပြီး ပုံပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ လမ်းလျှောက်ပုံက ပိုတည်ငြိမ်လာတယ်။

ဒီလို အားအင်ပြည့်ဝနေတဲ့ ခံစားမှုက လင်းလော့ရဲ့ တစ်ကိုယ်ရည် ဟန်ပန်ကို အေးအေးဆေးဆေး တည်ငြိမ်တဲ့ အရည်အသွေးတစ်ခု ပေးစွမ်းနေတယ်…

"စားချိန်ရောက်ပြီ!"

သူ့အမေရဲ့ အသံက ဧည့်ခန်းထဲကနေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတယ်။ သူ့မိဘတွေက ဒီနေ့ မနက်စာ ပြင်ဆင်ဖို့ စောစော နိုးထနေခဲ့ကြတာ။

လင်းလော့က စားပွဲမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး မိသားစုသုံးယောက် မနက်စာ စားကြတယ်။ သူ့အဖေက သူ့သားကို တစ်ခုခု ပြောချင်သလိုမျိုး ကြည့်နေပေမယ့် အဆုံးမှာတော့ သူက "မင်း ဦးလေးကျန်းက မနက် ၈:၀၀ နာရီလောက်မှာ မင်းကို လာခေါ်ဖို့ အောက်ထပ်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါ သူ့ဖုန်းကို သတိရပြီး ကိုင်လိုက်ဦး" လို့ပဲ ပြောခဲ့တယ်။

လင်းလော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

သူ့အမေမှာတော့ ဒီလို မိဘတွေရဲ့ ချုပ်တည်းမှုမျိုး မရှိဘဲ လင်းလော့ကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်တယ် "မင်းက အခု တကယ့် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ဖြစ်တော့မယ်။ မင်းအမေက မင်းကို ရည်းစားထားခွင့် ပြုတယ်။ ဒါက ကလေးဆန်တဲ့အချစ်လို့ သတ်မှတ်လို့ မရတော့ဘူး…"

"သိပါပြီ။"

လင်းလော့က ဆန်ပြုတ်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ခပ်ဟဟ ရယ်လိုက်တယ် "ဒါဆို ကျွန်တော် နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်တွဲကြည့်လိုက်မယ် အမေ 'မဟာမိဖုရားခေါင်ကြီး' ဖြစ်သွားအောင်လို့။"

"အိပ်မက်သာ မက်နေ။"

သူ့အမေက ရယ်မောလိုက်တယ်။ လင်းလော့ရဲ့ ရုပ်ရည် ဘယ်လိုပဲ ပြောင်းလဲသွားပါစေ သူ့မိဘတွေ မျက်လုံးထဲမှာတော့ သူက ရိုးသားတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်အဖြစ် ရှိနေတုန်းပဲ။

မနက်စာ စားပြီးနောက် သူ့မိဘတွေက အလုပ်ကို အတူတူ ထွက်သွားကြတယ်။ မသွားခင်မှာ သူတို့က ဘာ စိတ်ခံစားမှု ပြင်းပြတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေမှ မခင်းခဲ့ဘူး လင်းလော့ကို သူ့ခရီးဆောင်အိတ်ကို သေချာစစ်ဆေးဖို့နဲ့ ဘာမှ မမေ့ကျန်ခဲ့ဖို့ပဲ ပြောခဲ့တယ်။

လင်းလော့က ပါးစပ်ကတော့ သဘောတူလိုက်ပေမယ့် သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ သိပ်ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူ မေ့ကျန်ခဲ့တဲ့ ဘယ်အရာမဆို ယန်ကျင်းမှာ အလွယ်တကူ သွားဝယ်လို့ ရတာပဲ။

မနေ့က (၁၂) ရက်နေ့ ဆိုတာကို မမေ့ပါနဲ့ လင်းလော့က စာမူခ ထပ်ရထားသေးတယ် စုစုပေါင်း ယွမ် ၄၈,၀၀၀ လောက် ရှိတယ်။ တက္ကသိုလ် ပထမနှစ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်အတွက် ဒီပမာဏက သူ့ကို အချိန်အတန်ကြာ လုံလောက်စေမှာ သေချာတယ်။

မထွက်ခွာခင် အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ရမယ့်အချိန်။

ဒါက ကျောင်းတက်ရမယ့် ပထမဆုံးနေ့ ဖြစ်တာကြောင့် လင်းလော့က တက္ကသိုလ်ကျောင်းဝင်းထဲကို သူ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး ပုံစံနဲ့ ဝင်ရောက်ချင်တယ် ဒါကြောင့် သူက သူ့ရဲ့ အဝတ်အစား ဘောင်းဘီ ဖိနပ် နောက်ဆုံး သူ့ခြေအိတ်ကိုတောင် ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ခဲ့ရတယ်။

ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်မယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမယ့် လင်းလော့ရဲ့ ဝတ်စုံက ငါးမိနစ်တောင် မကြာဘဲ ပြီးပြည့်စုံသွားခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ အပေါ်ပိုင်းအတွက် သူက အရေပြားနဲ့ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်တဲ့ ချည်သားနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ရိုးရိုး လက်တိုရှပ်အင်္ကျီတစ်ထည်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ အရေးအကြီးဆုံးက ဒီ ရိုးရှင်းတဲ့ စတိုင်လ်က သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကို ပိုပြီး ပေါ်လွင်စေနိုင်တယ်။ သူ့အောက်ပိုင်းအတွက် သူက အလုပ်သမားဝတ်စုံလို ဖြတ်ညှပ်ပုံစံ နည်းနည်းဆန်တဲ့ အနက်ရောင် ဘောင်းဘီတိုကို ဝတ်ဆင်ခဲ့တယ် ဒါက အရမ်း ရိုးရှင်းလွန်းနေတဲ့ အပေါ်ပိုင်းကို ထိန်းညှိပေးပြီး ယေဘုယျ ကြည့်ရှုပုံကို မပျင်းစရာကောင်းအောင် လုပ်ပေးတယ်။

သူ့ရဲ့ ခြေထောက်အတွက်ကတော့ ရွေးချယ်ရ လွယ်ကူပါတယ် ဖိနပ်စီးလျှင် မမြင်ရတဲ့ ခြေအိတ်နဲ့ အဖြူရောင် အားကစားဖိနပ်။ ဒီတွဲစပ်မှုက မှားသွားဖို့ ခက်ခဲတယ်။

သူ့ဆံပင်ကတော့ ဟုတ်ပါတယ် ဂရုတစိုက် ပုံသွင်းဖို့ လိုအပ်တယ်။ လင်းလော့က ဆံပင် အခြောက်ခံတာမှာ ဆရာတစ်ဆူပဲ။ လေပူနဲ့ ဆံပင်ဖယောင်းက နည်းနည်းပွပြီး အလွှာလိုက်ဖြစ်နေတဲ့ ဆံပင်ပုံစံကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ ဟန်ပန်တစ်ခုလုံးကို ခန့်ညားမှုနဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနိုင်မှု ရောစပ်နေတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းတယ်။

သူ ပြင်ဆင်လို့ ပြီးသိပ်မကြာခင်မှာပဲ လင်းလော့ရဲ့ ဖုန်းက မြည်လာတယ်။ ဖုန်းခေါ်ဆိုသူ နာမည်က "ဦးလေးကျန်း" လို့ ပြထားတယ်။

ဦးလေးကျန်းရဲ့ နာမည်က ကျန်းမင်ယန် ဖြစ်တယ်။ လင်းလော့ ဖုန်းကိုင်လိုက်တာနဲ့ အဲ့ဒီလူရဲ့ ရင့်ကျက်တဲ့ အသံက ဖုန်းထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာတယ် "ဦးလေး မင်းကို မင်းတို့ ရပ်ကွက် အဝင်ဝမှာ စောင့်နေတယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့ ဦးလေးကျန်း ကျွန်တော် ချက်ချင်း ဆင်းလာခဲ့မယ်။"

လင်းလော့က သူ့အိမ်ရဲ့ ရှေ့တံခါးကို သော့ခတ်လိုက်တယ် သူ့ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဆွဲပြီး အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာခဲ့တယ်။ ခရီးဆောင်အိတ်က သိပ်မကြီးဘူး။ အထဲမှာ အဓိကအားဖြင့် အဝတ်အစားတွေနဲ့ ဖိနပ်တွေပဲ ပါတာဆိုတော့ သိပ်မလေးဘူး။

ရပ်ကွက် အဝင်ဝကို ရောက်တော့ လင်းလော့က လမ်းမှာ သောက်ဖို့ သတ္တုရေသန့်ဗူး နည်းနည်းလောက် ဝယ်ဖို့ အရင်ဆုံး ကုန်စုံဆိုင်ကို သွားမယ်လို့ တွေးလိုက်တယ်။

သူ ဆိုင်အဝင်ဝကို ရောက်တဲ့အခါ ထွက်လာတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူမက ရေသန့်ဗူးတွေနဲ့ မုန့်မျိုးစုံ အပြည့်ထည့်ထားတဲ့ ပလတ်စတစ်အိတ် နှစ်လုံးကို သယ်လာခဲ့တယ်။

သူမလက်ထဲက ပစ္စည်းတွေက နည်းနည်း လေးနေလို့ပဲလားမသိ ကောင်မလေးက အမြန် လျှောက်လာနေပြီး သူမရှေ့မှာ ဘာရှိလဲဆိုတာကို သတိမထားမိဘူး။ ရလဒ်အနေနဲ့ သူမက ဆိုင်ထဲကို ဝင်တော့မယ့် လင်းလော့နဲ့ တိုက်ရိုက် တိုးမိသွားတယ်။

"အား!"

ကောင်မလေးရဲ့ လန့်အော်သံကြားထဲမှာ လင်းလော့က ယိုင်နဲ့သွားတဲ့ သူမရဲ့ ပုံစံကို ရပ်တန့်စေရင်း သူမရဲ့ ခါးကနေ အမြန် ထိန်းကိုင်လိုက်တယ် နည်းနည်း ဇာတ်လမ်းဆန်ပြီး ရင်းနှီးသွားတဲ့ ပုံစံနဲ့ပေါ့။

"တောင်းပန်ပါတယ်..."

ကောင်မလေးက သူမ လမ်းသတိမထားမိဘဲ လျှောက်လာလို့ တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ တိုက်မိသွားမှန်း သဘာဝကျကျ သိလိုက်တယ် ဒါကြောင့် သူမက အမှားလုပ်မိသလို ခံစားရပြီး တောင်းပန်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမက လင်းလော့ရဲ့ ပန်းသစ်တော်မျက်လုံးတွေထဲကို မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီးနောက် သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက တဖြည်းဖြည်း ပိုပြီး အသက်ဝင်လာခဲ့တယ်။

"ရှူယိဖေး။"

သူမ မျက်လုံးထဲက တုန်လှုပ်မှုကို သတိပြုမိတော့ လင်းလော့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး နောက်သလို ပြောင်သလို ပြောလိုက်တယ် "ငါတို့ ပြန်ဆုံတာကို ဂုဏ်ပြုဖို့ ငါ့ရင်ခွင်ထဲကို ပြေးဝင်ပစ်ရတယ်လို့တော့ မလိုပါဘူးနော်။"

ဟုတ်ပါတယ်။ လင်းလော့နဲ့ တိုက်မိသွားတဲ့ ကောင်မလေးက တခြားသူ မဟုတ်ဘူး သူ့ရဲ့ အသိဟောင်း ကျန်းရှင်းယင်ရဲ့ ညှို့ဓာတ်ပြင်းတဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း ရှူယိဖေး ဖြစ်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း ကျန်းရှင်းယင်နဲ့ ရုပ်ရည်ချင်း ယှဉ်နိုင်တဲ့ ဒီ ညှို့ဓာတ်ပြင်းတဲ့ အလှလေးက အခုတော့ သူမရဲ့ ပုံမှန် တက်ကြွမှုနဲ့ ပါးနပ်မှုတွေ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ ဖြူဥပြီး နုနယ်တဲ့ မျက်နှာလေးပေါ်မှာ အံ့ဩမှုနဲ့ ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်လေးပဲ ရှိနေတယ်

"လင်း... လော့?"

ရှူယိဖေးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရှုပ်ထွေးနေတယ်။ သူ့ရှေ့က တကောက်ကောက်လိုက်နေတဲ့ကောင်လေးက ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ဘယ်သူ သူ့ကို ပြောပြနိုင်မလဲ။ သူ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် ချောသွားရတာလဲ!?

"မင်း ငါ့ကို မမှတ်မိဘူးလား။"

လင်းလော့က ရှူယိဖေးကို ပြုံးတစ်ဝက် မပြုံးတစ်ဝက်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ် ဒီ ညှို့ဓာတ်ပြင်းတဲ့ ကောင်မလေး စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပျောက်ဆုံးသွားတာကို တွေ့ရခဲတယ်လေ။ သူ ကျန်းရှင်းယင်ကို လိုက်နေတုန်းက ဒီ ညှို့ဓာတ်ပြင်းတဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းက သူ့ကို ဒုက္ခ မနည်းမနော ပေးခဲ့မှန်း သူသိတယ်။

"တကယ်ပဲ မင်း ဖြစ်နေတာပဲ။"

ရှူယိဖေးက လင်းလော့ရဲ့ ညာလက်က သူမခါးပေါ်မှာ ရှိနေတုန်းဆိုတာကို ခံစားမိပြီး သူ့ကိုယ်သူ စိတ်တည်ငြိမ်အောင် အတင်း ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်တယ် "မင်း ငါ့ကို အရင်လွှတ်ပေးလို့ ရပြီ။ ငါ အခု တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရပ်နိုင်ပြီ။"

"အိုး။"

လင်းလော့က သူ့လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်တယ်။

ရှူယိဖေးက ချောင်းဆိုးတာလား နှာခေါင်းရှုံ့တာလား မသိ "နှစ်လလောက် ခွဲသွားတာ မင်း တော်တော် ပြောင်းလဲသွားတာပဲ။ မင်း ကိုရီးယားမှာ သွားပြီး ခွဲစိတ်ပြုပြင်ခဲ့တာလား။"

စိတ်တည်ငြိမ်ထား!

စိတ်တည်ငြိမ်ထားမှ ဖြစ်မယ်!

သူက ချောတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။

ငါလည်း လှတာပဲ!

ရှူယိဖေးက ဒီလို အခြေအနေတွေမှာ သူ့ရဲ့ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ဘယ်တော့မှ မပျောက်ဆုံးစေခဲ့ဘူး ရုပ်ရည်ကို တန်ဖိုးထားတဲ့သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမ တစ်ချိန်က အထင်အသေးဆုံး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းရဲ့ တကောက်ကောက်လိုက်နေတဲ့ကောင်လေးက တစ်နေ့မှာ သူ့ကို ကြက်သေသေ ဖြစ်သွားလောက်အောင် ချောမောလာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိပေမယ့်ပေါ့။

"ဒါဆို..."

လင်းလော့က သူမရဲ့ နောက်ပြောင်မှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်တယ် "ငါတို့ ဒီနေ့ ယန်ကျင်းကို အတူတူ သွားကြမှာလား။"

ရှူယိဖေး ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ခန့်မှန်းရ မခက်ပါဘူး။ ကျန်းရှင်းယင်ရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမကလည်း ယန်ကျင်းကို သွားဖို့ ဦးလေးကျန်းရဲ့ ကားကို ကပ်လိုက်စီးဖို့ စီစဉ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

"ဟုတ်တယ် သွားမှာ။"

ရှူယိဖေးက သူမလက်နှစ်ဖက်ထဲက အိတ်တွေကို ပိုမြင့်အောင် မနိုင်မနင်း မလိုက်တယ် သူမအသံက နည်းနည်း ပျော့နေတယ် "ငါ ရေသန့်ဗူးတွေနဲ့ မုန့်တွေ အများကြီး ဝယ်ခဲ့တယ်။ ဒီထဲမှာ မင်းအတွက်လည်း နည်းနည်းပါတယ်..."

"ကျေးဇူးပဲ။"

လင်းလော့က ရှူယိဖေးရဲ့ လုပ်ရပ်က သူ့ကို ကူသယ်ခိုင်းဖို့ အရိပ်အမြွက် ပြနေမှန်း သိတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ သူက ဒါကို လျစ်လျူရှုလိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ် "ဒါဆို ငါ ဘာမှ ဝယ်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။"

ဒီလို ပြောရင်း။

လင်းလော့က သူ့ခရီးဆောင်အိတ်ကို သယ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားတယ်။

ရှူယိဖေးက လင်းလော့ကို မယုံနိုင်သလို ကြည့်နေမိတယ်။ သူမလက်တွေက ပလတ်စတစ်အိတ်တွေကြောင့် နည်းနည်း နာကျင်နေပေမယ့် ဒါက သူ့ရဲ့ နှလုံးသားမရှိတဲ့ လှည့်ထွက်သွားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပိုကြီးမားတဲ့ နာကျင်မှုနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး

မဖြစ်နိုင်တာ!

ငါ ဒီလောက် သိသိသာသာ အရိပ်အမြွက် ပေးနေတာတောင် မင်းက ငါ့ပစ္စည်းတွေကို ကူသယ်မပေးဘူးပေါ့။

မင်း သိထားရမှာက အတိတ်တုန်းက ဒီကောင်က ကျန်းရှင်းယင်ကို လိုက်နိုင်ဖို့အတွက် သူမကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ ဖားယားလုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ အထူးသဖြင့် ဒီလို အခြေအနေမျိုးတွေမှာ လင်းလော့က သူ့ဘာသာသူ တက်ကြွစွာနဲ့ သူမရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ကူသယ်ပေးခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ သူက မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတယ်ပေါ့။

သူ တကယ်ပဲ ကျန်းရှင်းယင်ကို ဆက်မလိုက်တော့ဖို့ စီစဉ်ထားတာလား။

ဒါဆို သူက ကျန်းရှင်းယင်ကို ဆက်မလိုက်တော့ဘူးဆိုရင် သူမရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း ဖြစ်တဲ့ သူမတောင်မှ ဖားယားလုပ်ခံရမယ့် တန်ဖိုး လုံးဝ မရှိတော့ဘူးပေါ့ ဟမ်။

ယုတ်မာတဲ့လူ!

ရှူယိဖေးက လင်းလော့ရဲ့ ကျောပြင်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်တယ် ပြီးတော့ သွားကြိတ်ပြီး သူ့ခြေလှမ်းတွေနောက်ကို လိုက်သွားတယ်။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူမ မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက် တောက်ပလာတယ်။

ကြည့်ကောင်းမယ့် ပွဲတစ်ပွဲ ရှိတော့မယ်!

အမြဲတမ်း မာနကြီးတဲ့ ယင်ယင်က သူမကို အရင်က လိုက်ခဲ့တဲ့ ဒီကောင်လေးက သူ့ရဲ့ လက်ရှိပုံစံကို ပြောင်းလဲသွားတာ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဘယ်လို စိတ်ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သွားမလဲ။