"ဘုန်း!"

ကားတံခါး ဆောင့်ပိတ်လိုက်သံက အရမ်းကျယ်လောင်သွားတော့ အပြင်ဘက်က ရှူယိဖေးတစ်ယောက်တည်း လန့်သွားတာ မဟုတ်ဘဲ ရှေ့ခန်းမှာ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး လှဲနေတဲ့ ကျန်းမင်ယန်တောင် လန့်ပြီး တုန်တက်သွားတယ်။

မျက်လုံးဖွင့်ပြီး သူ့နောက်က သမီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း ကျန်းမင်ယန်က ရယ်လည်းရယ်ချင် စိတ်လည်းတိုသလိုနဲ့ ပြောလိုက်တယ်:

"ယင်ယင် ကားတံခါးကို ဒီလောက် ဆောင့်မပိတ်လို့ မရဘူးလား။ ဒီကားက ဈေးပေါပေါနဲ့ ရထားတာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းရှင်းယင်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပေမယ့် သူမက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပေးဖို့ မူလက ရည်ရွယ်ထားတဲ့ ရေသန့်ဗူးကို ကားတံခါးဘေးက သိုလှောင်တဲ့အကန့်ထဲကို ထိုးထည့်လိုက်တယ်။

သတ္တုရေသန့်ဗူးက ကိုင်လိုက်ရင် နည်းနည်း အေးနေတုန်းပဲ ဒါက နွေရာသီမှာ အပူငြိမ်းဖို့အတွက် အတော်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူမ ပြန်လာတဲ့အခါ သူမရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း ရှူယိဖေးနဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အဲ့ဒီလို မရှင်းမရှင်း ဖြစ်စေတဲ့ အနေအထားနဲ့ တွေ့လိုက်ရတော့ ကျန်းရှင်းယင် ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်လာပြီး ကားတံခါးကို ဆောင့်ပိတ်လိုက်မိတယ်။

သူမ စိတ်တည်ငြိမ်သွားတဲ့အခါ ကျန်းရှင်းယင်က ကားတံခါး ဆောင့်ပိတ်လိုက်မိတာကို နောင်တရမိသွားတယ်။ သူမ အဲ့ဒီလို လုပ်လိုက်တာက အရမ်း ရိုင်းစိုင်းသွားတယ်။ သူမ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒေါသထွက်သွားရတာလဲ။

သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပြီးတဲ့နောက် ကျန်းရှင်းယင်က သူမ ဒေါသထွက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရှူယိဖေးရဲ့ စကားနဲ့ အပြုအမူ မကိုက်ညီလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာကို နားလည်သွားတယ်။

ဒီအချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းက အရင်တုန်းကဆို ငါ့နားထဲမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်အကြောင်း မကောင်းတာတွေ အမြဲ လာပြောတယ် အဲ့ဒီလူရဲ့ တွယ်ကပ်ဖားယားလုပ်တဲ့ အပြုအမူကို သူမ ဘယ်လောက် စက်ဆုပ်ရွံရှာကြောင်း ဖွင့်ဟခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းရှင်းယင် ဒီနေ့ တွေ့ရှိလိုက်ရတာက သူမရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းက ပါးစပ်ကတစ်မျိုး စိတ်ကတစ်မျိုး ဖြစ်နေပုံပဲ။

တစ်စုံတစ်ယောက်အပေါ် သူမရဲ့ သဘောထားက သူမ ပြောခဲ့တာတွေနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး ဒါကြောင့်ပဲ သူမ ဒေါသထွက်ခဲ့တာ။

ကျန်းရှင်းယင် ဒီလို တွေးလိုက်တာနဲ့ သူမရဲ့ စိတ်အခြေအနေက တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားတယ် ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အကြည့်က ပြတင်းပေါက်ဘက်ကို မရောက်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး။ သူတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ။

အင်း သူတို့ တကယ်တမ်း တခြား ဘာမှ ထပ်မပြောဖြစ်ကြဘူး။ ကျန်းရှင်းယင်က တံခါးကို ဒီလောက် ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ဆောင့်ပိတ်လိုက်တာက လင်းလော့နဲ့ ရှူယိဖေးတို့ရဲ့ စကားဝိုင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လည်း သူတို့ ကားရှိရာကို အသီးသီး အမြန် ပြန်လာခဲ့ကြတယ်။

သွားကြစို့။

လင်းလော့က သူ့ထိုင်ခုံခါးပတ်ကို ပတ်လိုက်ပြီး ယာဉ်မောင်းခုံကို သူ့အရပ်အမောင်းနဲ့ ကိုက်ညီအောင် ပြန်ညှိလိုက်တယ်။

ယန်ကျင်း အနုပညာတက္ကသိုလ်ဆီ ခရီးက တစ်ဝက်လောက် ကျန်သေးတယ် ပြီးတော့ အတွေ့အကြုံအရ သုံးနာရီလောက် ကြာဦးမယ်။

လိုင်စင် ခုမှ ရထားတဲ့ ယာဉ်မောင်းအသစ်စက်စက် လင်းလော့က နောက်တစ်ပိုင်းကို မောင်းနှင်ရမှာ ဖြစ်ပြီး ဒါက အလွန် မြန်နှုန်းမြင့်တဲ့ အဝေးပြေးလမ်းမပေါ်မှာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင်။

ပုံမှန်အားဖြင့် နောက်ခန်းမှာ ထိုင်ရင် ထိုင်ခုံခါးပတ် ဘယ်တော့မှ မပတ်တတ်တဲ့ ရှူယိဖေးနဲ့ ကျန်းရှင်းယင်တို့က တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အလိုက်တသိနဲ့ သူတို့ရဲ့ ထိုင်ခုံခါးပတ်တွေကို ပတ်လိုက်ကြတယ်။

ရှေ့ခန်းမှာ ထိုင်နေတဲ့ ကျန်းမင်ယန်ကတော့ "လော့လော့ကို ယုံကြည်တယ်" လို့ ပြောခဲ့ပေမယ့် သူ့မျက်လုံးတွေက သူ့ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို သစ္စာဖော်နေတယ်။

အထူးသဖြင့် လင်းလော့က ကားကို နားနေစခန်းကနေ မောင်းထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် ကျန်းမင်ယန်က သူ့ရဲ့ ကိုင်တွယ်ပုံနဲ့ လမ်းအခြေအနေတွေကို ဆက်တိုက် အကဲခတ်နေခဲ့တယ်။

လင်းလော့ရဲ့ ယာဉ်မောင်းစွမ်းရည်ကသာ စံမမီဘူးဆိုရင် သူ နောက် နားနေစခန်းမှာ ကိုယ်တိုင် ပြန်မောင်းဖို့ ယာဉ်မောင်း ပြန်လဲသင့်တယ်...

နေရောင်ခြည်က တိမ်တိုက်တွေကြားက ကွာဟချက်တွေကနေ စစ်ထုတ် ကျဆင်းလာပြီး ချောမွေ့တဲ့ လမ်းမျက်နှာပြင်ကို ထွန်းလင်းစေတယ်။ လင်းလော့က သူ့ရဲ့ ဗင်ကားလေးကို မောင်းနှင်ရင်း အဝေးပြေးလမ်းမပေါ်က ယာဉ်အသွားအလာထဲကို လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်သွားတယ်။

ကားထဲက လူတွေရဲ့ တမင်တကာပဲ ဖြစ်ဖြစ် မတော်တဆပဲ ဖြစ်ဖြစ် စိုက်ကြည့်နေတဲ့ အကြည့်တွေအောက်မှာ။

ယာဉ်မောင်းခုံမှာ ထိုင်နေတဲ့ လင်းလော့က ရှေ့ကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေတယ် သူ့လက်တွေက စတီယာရင်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်နေရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ယာဉ်မောင်းခုံမှာ သဘာဝကျကျ လှဲလျောင်းနေတယ်။

ရံဖန်ရံခါ ကျော်တက်တာတွေ အရှိန်မြှင့်တာကနေ လမ်းကြော ပြောင်းတာအထိ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။

ကျန်းမင်ယန်က မိနစ်အနည်းငယ်လောက် အကဲခတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာပဲ လုံးဝ စိတ်အေးသွားတယ်။ လင်းလော့က ကားမောင်းနေတုန်းမှာ လုံလောက်အောင် အာရုံစူးစိုက်မှု ရှိပေမယ့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်နေတယ်။

သူက စတီယာရင် လှည့်တာ ဘယ်လောက် ကျွမ်းကျင်လဲဆိုတာကို ဘေးဖယ်ထားလိုက် သူ့ရဲ့ ပေါ့ပါးပြီး သဘာဝကျတဲ့ ထိုင်နေတဲ့ ဟန်ပန်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် လိုင်စင် ခုမှရထားတဲ့ ယာဉ်မောင်းအသစ်စက်စက် တစ်ယောက်နဲ့ မတူဘူး။ ဒါ့အပြင် လင်းလော့ရဲ့ အရှိန်နှုန်းနဲ့ လမ်းအခြေအနေတွေအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက အမြဲတမ်း အနေတော်ပဲ။

"အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ ဝါရင့်တဲ့ ယာဉ်မောင်းတစ်ယောက်ပဲ။"

ကျန်းမင်ယန်က ပြုံးပြီး သူ့ကို ချီးကျူးလိုက်တယ် လင်းလော့က သူ့ထက်တောင် ပိုတည်တည်ငြိမ်ငြိမ် မောင်းနိုင်တယ်လို့တောင် တွေးမိလိုက်တယ်။

ဒါဆို မေးစရာရှိတာက ဒီကလေးက ဒီနှစ် (၁၈) နှစ် ဒါကြောင့် သူ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ကို မကြာသေးခင်ကမှ ရထားတာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူက ဘာ အနေရခက်တာ စိတ်လှုပ်ရှားတာမှ မရှိဘဲ ကားမောင်းရတာလဲ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေက အတွေ့အကြုံရင့်တဲ့ ယာဉ်မောင်းတစ်ယောက်ထက်တောင် ပိုကောင်းနေရတာလဲ။

တွေးလို့မရဘူး။

ဒါပေမဲ့ လင်းလော့ရဲ့ ယာဉ်မောင်းစွမ်းရည် တစ်ခုတည်းကပဲ အရေးကြီးတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျန်းမင်ယန်က လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လင်းလော့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် အားလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့ခဲ့ရတာ။ လင်းလော့က သူ့ကို တစ်ခါပြီးတစ်ခါ အံ့ဩစရာတွေ ပေးခဲ့တာကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင် ဒီကလေးက ဒဏ္ဍာရီလာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်။

ကျန်းမင်ယန်က သူ့စိတ်ထဲမှာ အစောပိုင်းက ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့တဲ့ အတွေးတစ်ခုက ပိုပိုပြီး အားကောင်းလာနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်...

လင်းလော့ရဲ့ ယာဉ်မောင်းစွမ်းရည်က ဒီလောက် ကောင်းတာကို မြင်တော့ နောက်ခန်းက ကျန်းရှင်းယင်နဲ့ ရှူယိဖေးတို့လည်း တဖြည်းဖြည်း စိတ်အေးသွားကြတယ်။

လင်းလော့ရဲ့ မျက်နှာဘေးတိုက်ပုံစံကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျန်းရှင်းယင်ရဲ့ မျက်ခုံးတွေက နည်းနည်းလေး တွန့်သွားတယ်။ သူ့အဖေထက်တောင် ပိုတည်တည်ငြိမ်ငြိမ် မောင်းနှင်နေတဲ့ ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ပဲ သူမ သိခဲ့တဲ့ လင်းလော့ ဟုတ်ရဲ့လား။

သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်က သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတာက ကိစ္စတစ်ခု ဘာပဲပြောပြော ကျန်းရှင်းယင်က လင်းလော့ရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်က တကယ်တော့ အရမ်း ထင်ရှားတယ်ဆိုတာကို အရင်ကတည်းက သိထားပြီးသား ပြီးတော့ ဆံပင်ပုံစံအသစ်နဲ့ အဝတ်အစားကောင်းကောင်းလေးတွေက သူ့ကို ကြည့်ကောင်းသွားစေမှာ သေချာတယ်။

မမျှော်လင့်ဘဲ လင်းလော့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားက အခုဆို အရင်ကထက် သိသိသာသာ ပိုပြီး သန်မာလာတယ် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေတယ်။

ဟုတ်ပါတယ် အကြောင်းရင်းက ခန့်မှန်းရ လွယ်ပါတယ် လင်းလော့က နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်မှာ လေ့ကျင့်ခန်း အရမ်း ကြိုးစားလုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ် အရင်တုန်းက သူက တော်တော်လေး ပိန်ခဲ့တာကိုး။

ကျန်းရှင်းယင် တကယ် နားမလည်နိုင်ခဲ့တာက ဒီကောင်က ခွန်းချွီ အော်ပရာကို ဘယ်တုန်းက ဆိုတတ်သွားတာလဲ ပြီးတော့ သူက ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ ယာဉ်မောင်းစွမ်းရည်ကို ဘယ်တုန်းက ရလာခဲ့တာလဲ။

ရှူယိဖေး ပြောသလိုပဲ လင်းလော့က အရင်တုန်းကဆို သူမကို အရာအားလုံး ပြောပြခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ရဲ့ ခွန်းချွီ အော်ပရာ စွမ်းရည်တွေကို ကြွားဝါတာမျိုး မလုပ်ဘဲ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့တယ်။

သူက သူ့ရဲ့ ယာဉ်မောင်းစာမေးပွဲကို ခုမှ အောင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်က သူ့ရဲ့ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ကို ကိုယ့်ဆီ ချက်ချင်း လာကြွားခဲ့တယ်။

အိုး ငါ မှတ်မိသေးတယ် လင်းလော့က အဲ့ဒီတုန်းက သူ့ရဲ့ ယာဉ်မောင်းစွမ်းရည်က အရမ်းဆိုးရွားတယ် ပြီးတော့ အနာဂတ်မှာ ကားတစ်စီး ဝယ်ခဲ့ရင်တောင် သူက လမ်းပေါ်မှာ မောင်းရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။

ဒါလား မင်းပြောတဲ့ နည်းစနစ်ညံ့တာ။

ဒါလား မင်းပြောတဲ့ လမ်းပေါ်တက်ရမှာ ကြောက်တယ်ဆိုတာ။

မင်းက အဝေးပြေးလမ်းမပေါ်တောင် ရောက်နေပြီ မင်းက ငါ့အဖေထက်တောင် ပို အတွေ့အကြုံရင့်တဲ့ ယာဉ်မောင်း ဖြစ်နေပြီ!

ကျန်းရှင်းယင် အနားမလည်နိုင်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့တာက တကယ်တော့ လင်းလော့ရဲ့ စရိုက် ပြောင်းလဲသွားတာပဲ အတိတ်က လင်းလော့ကို ကြောက်တတ်တယ် ဒါမှမဟုတ် သတ္တိနည်းတယ်လို့ ဖော်ပြလို့ မရပေမယ့် သူ့ကို "သာမန်နဲ့ ထူးမခြားနား" လို့ ခေါ်ရင်တော့ ချဲ့ကားရာ မရောက်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ လင်းလော့ ဒီနေ့ ပြသခဲ့တဲ့ ထူးကဲတဲ့ အရည်အသွေးတွေက သာမန်လူတွေနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားနေတယ်။ သူက တည်ငြိမ်တယ် စိတ်ထိန်းနိုင်တယ် ပြီးတော့ ရင့်ကျက်တယ် အရင်က သူ ဘယ်တုန်းကမှ မပြသခဲ့ဖူးတဲ့ အားကိုးရတဲ့ ဘက်တစ်ခြမ်းကို ပြသနေတယ်!

ကျန်းရှင်းယင်က ဝန်ခံချင်မှာ မဟုတ်ပေမယ့် ဒီနေ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က တကယ်ပဲ တော်တော်လေး ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေတယ်။

"ယင်ယင် မင်းဖုန်းကို ကြည့်လိုက်။"

ရှူယိဖေးက ကျန်းရှင်းယင်ရဲ့ နားနားကို ရုတ်တရက် တစ်ခုခု တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်တယ်။

ကျန်းရှင်းယင်က သူမဖုန်းကို ဖွင့်လိုက်တော့ ရှူယိဖေးက သူမဆီ ကျူကျူ မက်ဆေ့ချ် ပို့ထားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ် "လင်းလော့က အရင်က ငါတို့ကို တမင်တကာ ပြန်လုပ်နေခဲ့တာလို့ မင်း ထင်လား။"

သူငယ်ချင်း အရင်းအချာတွေရဲ့ စကားဝိုင်းကို ဦးလေးကျန်း ကြားသွားရင် အဆင်မပြေမှာစိုးလို့ ရှူယိဖေးက ကျူကျူကနေ စကားပြောခဲ့တာ။

ဒီနေ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အပြုအမူအပေါ်မှာ ရှူယိဖေးလည်း အလားတူ ခံစားခဲ့ရပုံပဲ ဒါပေမဲ့ ကျန်းရှင်းယင်က သူ့အကြောင်းကို သူမရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းနဲ့ မဆွေးနွေးချင်ဘဲ အေးစက်စက် ပြန်ဖြေလိုက်တယ်

"ဒါ ငါ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါ နင့်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး" က ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

ရှူယိဖေး: "မမ အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်းပါ!"

ရှူယိဖေး: "လင်းလော့ရဲ့ လက်ရှိ ရုပ်ရည်နဲ့ သူ တက္ကသိုလ်မှာ သေချာပေါက် လူကြိုက်များလိမ့်မယ်ဆိုတာ မင်း ယုံလား!"

ရှူယိဖေး: "ငါ မင်းက အပေါ်ယံပဲ ကြည့်တဲ့လူ မဟုတ်မှန်း သိပါတယ်။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ချောလာချောလာ အရေးမကြီးပါဘူး ဒါပေမဲ့ သူက အခု ကြည့်ကောင်းရုံတင် မဟုတ်တော့ဘူး သူ့မှာ အရမ်းကောင်းတဲ့ စရိုက်လည်း ရှိနေပြီ!"

ရှူယိဖေး: "ဒီကောင်က ဒီလောက် အားကိုးရမှန်း ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မသိခဲ့ဘူး!"

ရှူယိဖေးက သူမဖုန်းကို ကိုင်ရင်း ဒေါသတကြီး စာတွေ ရိုက်နေပြီး အာမေဍိတ်အမှတ်အသားတွေ တစ်ပုံကြီး သုံးနေတယ်...

ကျန်းရှင်းယင်: "မင်း တကယ်တမ်း ဘာကို ပြောချင်နေတာလဲ။"

ရှူယိဖေး: "ငါ ပြောချင်တာက လင်းလော့ မင်းကို ဆက်မလိုက်တော့ဘူးလို့ နောက်ဆုံးတစ်ခါ ပြောခဲ့တဲ့စကားက ဒေါသနဲ့ ပြောခဲ့တာ သေချာတယ်။ သူက မင်း နောင်တရပြီး ခေါင်းငုံ့လာအောင်လို့ သူ့ကိုယ်သူ ဒီလောက် ချောမောသွားအောင် အများကြီး အားထုတ်ခဲ့တာ!"

ကျန်းရှင်းယင်: "တကယ်လား။"

ရှူယိဖေး: "ငါက ရှူယိဖေးပဲ ယောက်ျားတွေအကြောင်း ငါ့ထက် ပိုနားလည်တဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး!"

ကျန်းရှင်းယင်: "ဒါပေမဲ့ ငါ နောင်တ မရဘူး ပြီးတော့ ငါ ဘယ်တော့မှ နောက်ဆုတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ငါ့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပြီးတဲ့နောက် တစ်ကမ္ဘာလုံး အေးချမ်းသွားတယ်။"

ရှူယိဖေး: "ငါ့စကားကို နားထောင်စမ်းပါ မမရယ် မာနကြီးတာက ခေတ်မရှိတော့ဘူး!"

ကျန်းရှင်းယင်: "?"

ရှူယိဖေး: "တော်ပြီ မင်းရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ ပေးနိုင်တဲ့ အကြံဉာဏ်အားလုံး ငါ ပေးပြီးပြီ။ တက္ကသိုလ်ကျရင် လင်းလော့က တခြားမိန်းကလေးတွေကို လိုက်နေတဲ့အခါ ငါ့ဆီ လာမငိုပြနဲ့!"

ကျန်းရှင်းယင်: "ဟက်ဟက်။"

ရှူယိဖေး: "ဟက်ဟက် ဒီ 'ဟက်ဟက်' ကို မှတ်ထား!"