"နင်က တကယ်ပဲ ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်တဲ့လူပဲ။"

ရှောင်လုံယွဲ့ရဲ့ အသံက နူးညံ့ပြီး ချိုမြိန်နေတယ် ချွဲနွဲ့တဲ့ အရိပ်အယောင်လေး ပါနေတယ်။ သူမက လင်းလော့ရဲ့ အကြည့်နဲ့ ထပ်ဆုံလိုက်ပြီး သူမ ပါးစပ်ထောင့်က ဆံပင်တစ်မျှင်ကို ညင်ညင်သာသာ သပ်တင်လိုက်တယ်: "ဒါဆို နင် ဘယ်လို မိန်းကလေးမျိုးကို ကြိုက်တာလဲ။"

"ငါ့ကို ခဏလောက် ထပ်စဉ်းစားခွင့် ပေးဦး။"

လင်းလော့က ခဏလောက် တွေးတောလိုက်တယ် သူက တကယ်ပဲ သူ ဘယ်လို မိန်းကလေးမျိုးကို ကြိုက်လဲဆိုတာကို စဉ်းစားနေသလိုမျိုးပဲ။ ဒါနဲ့ ရှောင်လုံယွဲ့က သူမ ဘီယာကို သောက်လိုက်ပြီး သူ နောက်ဆက်တွဲ ဘယ်လို သရုပ်ဆောင်မလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်တယ်။

ဆယ်စက္ကန့်တောင် မကြာလိုက်ဘူး။

လင်းလော့က အဖြေကို ရှာတွေ့သွားပုံပဲ ရှောင်လုံယွဲ့ကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ် "ငါက ရိုးသားတဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ကြိုက်တယ်။"

ရိုးသားတာ ဟုတ်လား။

ရှောင်လုံယွဲ့က လင်းလော့ ခုနက သူ့မကို ရိုးသားတယ်လို့ ချီးကျူးခဲ့တာကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်တယ်။ ဒါက နောက်ပြောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် တစ်ဝက်အမှန် တစ်ဝက်အမှား ဖြစ်နေတဲ့ မရှင်းမရှင်း ခံစားချက်က ရှောင်လုံယွဲ့ကို ရယ်မောသွားစေတုန်းပဲ ပြီးတော့ သူမရဲ့ စိတ်အခြေအနေက ရှင်းပြလို့မရအောင် ပိုကောင်းလာပုံပဲ "ဒါဆို နင်က ငါ့လို အမျိုးအစားမျိုးကို ကြိုက်တာပေါ့။"

"သတိထား။"

လင်းလော့က တိုက်ရိုက် ပြန်မဖြေဘဲ အစား ဂရုစိုက်တဲ့လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ် "နောက်ပြောင်တာတွေ နားထောင်နေတုန်း အရက် မသောက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ မဟုတ်ရင် နင် သီးသွားလိမ့်မယ်။"

"နင်က စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပဲ။"

သူက သူ့လို မိန်းကလေးမျိုးကို ကြိုက်တယ်လို့ ပြောတာက နောက်ပြောင်မှုတစ်ခုပဲ ဆိုတော့ ရှောင်လုံယွဲ့က ဒေါသထွက်သလို ဟန်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် လျင်မြန်စွာပဲ ရယ်မောခြင်းထဲကို ပြန်ရောက်သွားတယ် အရက်သောက်ရင်း မရပ်မနား ရယ်မောနေတော့တယ်။

သူမကို ဒီလိုပုံစံ မြင်တော့ လင်းလော့က ပြောလိုက်တယ် "အရွယ်ရောက်ပြီးသား အမျိုးသမီး အများစုရဲ့ ပါးစပ်အခေါင်းက ၈ စင်တီမီတာကနေ ၉ စင်တီမီတာအထိ နက်တယ် နှုတ်ခမ်းကနေ လည်ချောင်းအထိ အကွာအဝေးက ၁၃ စင်တီမီတာလောက် ရှိတယ် ပြီးတော့ ပါးစပ်အခေါင်းထဲမှာ ပျော်ဝင်နိုင်တဲ့ အရည်ရဲ့ အများဆုံး ပမာဏက ၉၆ မီလီလီတာ..."

"ဒါ... ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ။"

ရှောင်လုံယွဲ့က လင်းလော့ကို ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ စိုက်ကြည့်နေမိတယ်။ ဒါက ရင်းနှီးခင်မင်မှု မဟုတ်ဘူး။ ဒါက သိပ္ပံ သင်ခန်းစာတစ်ခုလို အသံထွက်နေတယ် ဒါပေမဲ့ သူမ နားထောင်လေလေ တစ်ခုခု လွဲနေသလို ပိုခံစားရလေပဲ။

လင်းလော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ် "ဒါကြောင့် မိန်းကလေးတွေက အရက်သောက်တဲ့အခါ ပိုပြီး သီးလွယ်တာပေါ့။"

ဖူး..!

သူမက မဖွယ်မရာ စကားတချို့ ကြားရတော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့တဲ့ ရှောင်လုံယွဲ့က ရယ်မောလိုက်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမ ဘီယာကို မထိန်းနိုင်ဘဲ အကုန် ပန်းထုတ်မိလိုက်တယ် တချို့က လင်းလော့ မျက်နှာပေါ်ကိုတောင် စင်သွားတယ်။ သူမလည်း သူမ ဘီယာနဲ့သူမ သီးသွားခဲ့တယ်။

"အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်...."

ရှောင်လုံယွဲ့က သူမ အထင်လွဲသွားမှန်း ဝန်ခံလိုက်တယ်။ သူမက သူမရဲ့ နီရဲနေတဲ့ ပါးပြင်တွေကို လက်နဲ့ အုပ်ထားရင်း သီးနေလို့ ချောင်းဆိုးပြီး မျက်ရည်တွေ ဝဲလာတယ် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငန်းတစ်ကောင်လို အသံတွေပါ ထွက်နေတယ်။ ဘာလို့ ဒီကောင်လေးနဲ့ စကားပြောရတာ ဒီလောက် ပျော်စရာကောင်းနေရတာလဲ။

လင်းလော့က စားပွဲပေါ်က တစ်ရှူးတစ်ရွက်ကို တိတ်တဆိတ် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရှောင်လုံယွဲ့ သူ့မျက်နှာအနှံ့ ပန်းထုတ်လိုက်တဲ့ ဘီယာတွေကို သုတ်လိုက်တယ်။

ခပ် တိုးတိုး အသံ။

ငါက ဒါက တင်းမာပြီး စိန်ခေါ်မှုများတဲ့ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ပင်လယ်ပြင်ရဲ့ ဘုရင်မက ရယ်သံ အမှတ် ဒီလောက် နိမ့်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ တက္ကသိုလ် ခုမှ ဝင်ခါစ ရှောင်လုံယွဲ့က သူမမှာ လှည့်ကွက်တချို့ ရှိနေရင်တောင်မှ အသက်ငယ်သေးတယ် ထင်ပါရဲ့။

...

နှမြောစရာကြီး!

ငါသာ ဆိုရင် နတ်ဘုရားမလေး ငါ့မျက်နှာပေါ် ပန်းထုတ်လိုက်တဲ့ ဘီယာတွေ အားလုံးကို ငါ သေချာပေါက် လျက်ပစ်လိုက်မှာ။

ဝမ်ယွီက လင်းလော့ သူ့မျက်နှာကို တစ်ရှူးနဲ့ သုတ်နေတာကို မြင်ပြီး နည်းနည်းလေး မကျေမနပ် ဖြစ်မိတယ် နတ်ဘုရားမလေးရဲ့ တံတွေးကို သူ ဘယ်တော့မှ ရွံရှာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တွေးရင်းပေါ့။

သူ့နေရာကနေ လင်းလော့နဲ့ ရှောင်လုံယွဲ့တို့ရဲ့ စကားဝိုင်း အသေးစိတ်ကို သူ မကြားနိုင်ပေမယ့် ဝမ်ယွီက နတ်ဘုရားမလေးရဲ့ ရယ်မောသံတွေကို ကြားနေရတာနဲ့တင် မနာလို မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး။

ရှောင်လုံယွဲ့က သူနဲ့ စကားပြောတဲ့အခါ ဘယ်တုန်းကမှ ဒီလောက် ပျော်ရွှင်ခဲ့ဖူးတာ မဟုတ်ဘူး။

လင်းလော့နဲ့ ရှောင်လုံယွဲ့တို့က နတ်ဘုရားမလေးကို ဒီလောက် ပျော်ရွှင်သွားစေဖို့ ဘာတွေများ ပြောခဲ့ကြတာလဲ။

မဖြစ်ဘူး။

ငါ ပြန်ရောက်ရင် လင်းလော့ဆီက အကြံဉာဏ် နည်းနည်းလောက် တောင်းရမယ်။

ဝမ်ယွီက သဝန်တိုတာတို့ ဘာတို့တော့ မဟုတ်ဘူး။ နတ်ဘုရားမလေးက သူ့အဆောင်ဖော်အပေါ် စိတ်ယိုင်သွားလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ဘူး။

ဒါက ငါ့အဆောင်ဖော်ရဲ့ သမာဓိကို ငါ ယုံကြည်လို့ မဟုတ်ဘူး။

အစား သူတို့က နတ်ဘုရားမလေးရဲ့ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို ယုံကြည်ကြတာ။

...

ဝမ်ယွီရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာ ချန်လင်ယွီက လင်းလော့နဲ့ ရှောင်လုံယွဲ့တို့ ရှိရာဘက်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်တယ် သူမ မျက်လုံးထဲမှာ အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားတယ်။

မင်းတို့ ဒီလောက် ပျော်စရာကောင်းတဲ့ စကားဝိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေကြတာလား။

သူမက ရှောင်လုံယွဲ့ကို သိတာ တစ်ရက်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် ဒီအဆောင်ဖော်က လွယ်လွယ်နဲ့ နိုင်စားလို့ ရတဲ့သူ မဟုတ်မှန်း သူမ ပြောနိုင်တယ်။ ယောက်ျားလေး အများစုက သူမကြောင့် လုံးဝ လှည့်စားခံနေရမှာ။

ဥပမာ ငါ့ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရပ်နေတဲ့ ဝမ်ယွီလိုပေါ့။

လင်းလော့က ရှောင်လုံယွဲ့ကို ရင်ဆိုင်ရာမှာ လုံးဝ အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်နေသလို မြင်လိုက်ရတော့ ချန်လင်ယွီ တော်တော်လေး စပ်စုသွားတယ်။

ဒီ လင်းလော့က သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။

...

လေးယောက်ထိုင် စားပွဲက လေထုက အစပိုင်းမှာ တကယ်တော့ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်ခဲ့ပါတယ်။ ရန်ချန်ကျန်းက ရှူယိဖေးနဲ့ ကျန်းရှင်းယင်တို့ကို အရမ်း ဂရုစိုက်တယ် ပြီးတော့ ကျန်းလုံဖေးကလည်း အလှလေး နှစ်ယောက်ကို ကျေနပ်အောင် အခါအားလျော်စွာ ကြိုးစားခဲ့တယ်။

ကျန်းရှင်းယင်က စကား သိပ်မပြောပေမယ့် ရှူယိဖေး ရှိနေတာက လေထုကို အေးစက်မသွားအောင် တားဆီးပေးခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ လင်းလော့နဲ့ ရှောင်လုံယွဲ့တို့ရဲ့ စားပွဲကနေ ရယ်မောသံတွေ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့အမျှ လေးယောက်ထိုင် စားပွဲက လေထုက ရှင်းပြလို့မရအောင် ဖိအားများလာခဲ့ပြီး ကျန်းရှင်းယင်က ရုတ်တရက် အရက်ကို အများကြီး သောက်စ ပြုလာတယ်။

မှတ်သားထားသင့်တာက ရန်ချန်ကျန်းနဲ့ ကျန်းလုံဖေးတို့က ကျန်းရှင်းယင်နဲ့ ရှူယိဖေးတို့ကို အရက်သောက်ဖို့ ကြိုးစား တိုက်တွန်းနေခဲ့ကြတာ။

ဒါပေမဲ့ ရှူယိဖေး တစ်ယောက်တည်းကသာ နည်းနည်းပါးပါး သောက်ခဲ့ပြီး ကျန်းရှင်းယင်ကတော့ တစ်စက်မှ မသောက်ဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့တယ် ညှိနှိုင်းလို့ရမယ့် နေရာ လုံးဝမကျန်ခဲ့ဘူး။

ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ လင်းလော့နဲ့ ရှောင်လုံယွဲ့တို့ စားပွဲက လေထုက တက်ကြွလာတဲ့ အခိုက်အတန့်ကစပြီး ကျန်းရှင်းယင်က ရုတ်တရက် ဘာစကားမှ မပြောဘဲ ဘီယာကို တစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက် သောက်စ ပြုလာတယ်။

ဒါက ရန်ချန်ကျန်းကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားစေပြီး သူက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်တယ် "နည်းနည်း လျှော့သောက်... လျှော့သောက်..."

ရန်ချန်ကျန်းနဲ့ ကျန်းလုံဖေးတို့က ခုနက ကျန်းရှင်းယင်နဲ့ ရှူယိဖေးတို့ကို အရက်က အခြေအနေကို ပိုတက်ကြွစေနိုင်တယ်လို့ တွေးပြီး အရက်သောက်ဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့ကြတာ ဒါပေမဲ့ ဒါက သူတို့ အတူတူ အပြင်ထွက် စားကြတဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်နေတော့ တစ်ယောက်ယောက်က အရမ်း မူးသွားရင် မကောင်းဘူးလေ။

"တစ်ခုခုတော့ လွဲနေသလိုပဲ။ သူမက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို အရက်ထဲမှာ နှစ်မြှုပ်နေတာလား။ ဘယ်သူ သူမကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်လိုက်တာလဲ။"

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတော်လေး နှေးကွေးတဲ့ ကျန်းလုံဖေးတောင်မှ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေမှန်း အာရုံခံမိလိုက်တယ်။ နှလုံးသားရေးရာမှာ ဝါရင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ ရန်ချန်ကျန်းကတော့ ပြောစရာမလိုတော့ဘူး။ သူက စမ်းသပ်တဲ့အနေနဲ့ စကား စပြောလိုက်တယ်

"လင်းလော့နဲ့ ရှောင်လုံယွဲ့တို့က စကားပြောရတာ အရမ်း ပျော်စရာကောင်းနေပုံပဲ။"

ရန်ချန်ကျန်း ဒီလို ပြောလိုက်တဲ့အခါ သူက ကျန်းရှင်းယင်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ နည်းနည်းလေး ပျက်သွားတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အာရုံခံမိလိုက်တယ်။

ဖြစ်နိုင်တာက...

ရန်ချန်ကျန်းက ဆက်ပြီး စမ်းသပ်လိုက်တယ် "လင်းလော့က ငါတို့ကို ဒီနေ့ ပြောတယ် သူက အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက တကောက်ကောက်လိုက်နေတဲ့သူတစ်ယောက် သူ့နတ်ဘုရားမလေးကို သုံးနှစ်တိတိ လိုက်ခဲ့ပေမယ့် မအောင်မြင်ဘဲ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်မှာ လက်လျှော့လိုက်တယ်တဲ့။"

"သူ အဲ့ဒီလို ပြောခဲ့တာလား။"

ရှူယိဖေးရဲ့ မျက်လုံးတွေက တောက်ပသွားတယ် "သူ တခြား ဘာတွေ ပြောသေးလဲ။ ဥပမာ သူ အခု နောင်တရနေပြီ ဒါမှမဟုတ် သူ အဲ့ဒီ နတ်ဘုရားမလေးကို ကြိုက်နေတုန်းပဲ ဆိုတာမျိုး။"

ကျန်းရှင်းယင်ရဲ့ အရက်သောက်နေတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက တဖြည်းဖြည်း နှေးကျသွားတယ်။

ရန်ချန်ကျန်းက ခေါင်းခါလိုက်တယ် "မပြောဘူး ငါ ထင်တာတော့ သူ တကယ်ပဲ လက်လွှတ်လိုက်ပြီ ထင်တယ် မဟုတ်ရင် သူ ရှောင်လုံယွဲ့နဲ့ ဒီလောက် ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စကားပြောနေမှာ မဟုတ်ဘူး။"

သူမ စကားဆုံးလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ကျန်းရှင်းယင်က ရုတ်တရက် ဝိုင်ကို နောက်တစ်ငုံ မော့ချလိုက်တယ်။ သူမ ဆက်သောက်မလို့ ကြံရွယ်လိုက်တုန်းမှာပဲ ရှူယိဖေးက သူမဆီက ပုလင်းကို လုယူလိုက်တယ်။ အဆုံးမှာတော့ သူမက သူမရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိတုန်းပဲ။

ကျန်းရှင်းယင် ဘာလို့ ရုတ်တရက် တစ်ယောက်တည်း အရက်သောက်စ ပြုလာရတာလဲ ဆိုတာကိုတော့ ရှူယိဖေးက ကောင်းကောင်း သိနေတယ် ဒါက လင်းလော့နဲ့ ရှောင်လုံယွဲ့တို့ အရမ်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စကားပြောနေကြတာကို သူမ သဝန်တိုလို့ သက်သက်ပဲ။

တကယ်တော့ ရှူယိဖေးလည်း အရမ်း မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ဟုတ်ပါတယ် သူမက သူမရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းအတွက် ရပ်တည်ပေးနေခဲ့တာ။

မင်း သိထားရမှာက အဲ့ဒီကောင်လေးက သူ့ရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းကို လိုက်နေတုန်းက သူက ဘာမှ မသိနားမလည်တဲ့ ငန်းတစ်ကောင်လို ဆွဲဆောင်မှု လုံးဝမရှိခဲ့ဘူး။

အခု သူက လုံးဝ ကွဲပြားတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ သူက ကျန်းရှင်းယင်နဲ့ အရာရာမှာ တစ်တန်းတည်း ကောင်းမွန်တဲ့ မိန်းကလေးတွေကိုတောင် အားရပါးရ ရယ်မောအောင် လုပ်နိုင်နေပြီ။

မင်း ဘာလို့ ဒါကို အစောကြီးကတည်းက မလုပ်ခဲ့တာလဲ။

လင်းလော့သာ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ဘက်ခြမ်းကို အစောကြီးကတည်းက ပြသခဲ့ရင် ယင်ယင်က သူ့ရဲ့ ချဉ်းကပ်မှုတွေကို ဆက်တိုက် ငြင်းဆန်နေခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး!

"ဘာလို့ ငါ့ကို မသောက်ခိုင်းတာလဲ။"

ကျန်းရှင်းယင် လုံးဝ မူးနေပြီ ရှူယိဖေးရဲ့ လက်မောင်းတွေထဲကို ပြိုလဲကျသွားရင်း သူမ စကားလုံးတွေက ဝါးတားတား ဖြစ်နေတယ် "ငါက ခွက်တစ်ထောင် သောက်တာတောင် မမူးနိုင်ဘူး..."

ရန်ချန်ကျန်းနဲ့ ကျန်းလုံဖေးတို့ နည်းနည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားကြတယ်။ ရှူယိဖေးက ကျန်းရှင်းယင်ကို ဂရုစိုက်နေရတော့ သူတို့နှစ်ယောက် တစ်စားပွဲတည်း ထိုင်နေရတာက အသားကင် ဆက်စားလို့ မရတော့ဘူး။

"လင်းလော့!"

ကျန်းရှင်းယင်ရဲ့ အခြေအနေကို မြင်တော့ ရှူယိဖေးက နောက်ဆုံးတော့ မနေနိုင်ဘဲ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်တယ် "မင်းက ယင်ယင်ကို ဂရုစိုက်ပါ့မယ်လို့ ဦးလေးကျန်းကို ကတိပေးထားခဲ့တယ်။ အခု သူမ မူးနေပြီ ငါတို့ အဆောင်ကို ပြန်ဖို့ လိုနေပြီ။ ငါ သူ့ကို မသယ်နိုင်ဘူး ဒါကြောင့် မင်း သူ့ကို သယ်!"

လင်းလော့နဲ့ ရှောင်လုံယွဲ့တို့က ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စကားပြောနေတုန်းမှာပဲ ရှူယိဖေးက သူတို့ကို လှမ်းခေါ်တာကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတယ်။ လင်းလော့ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်တယ် လှမ်းကြည့်လိုက်တယ် ပြီးတော့ မျက်မှောင် နည်းနည်း ကြုတ်သွားတယ်။

"သူမ အရက် မသောက်ဘူး မဟုတ်လား။"

"ဒီည သူမ ဘာဖြစ်နေမှန်း ဘယ်သူ သိမှာလဲ။" ရှူယိဖေးက စိတ်တိုတိုနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "မင်း ငါနဲ့အတူ သူမကို အဆောင် ပြန်ပို့ဖို့ လိုက်ခဲ့။"

"ကောင်းပြီလေ။"

လင်းလော့က နည်းနည်းလေး မကျေမနပ် ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ သူက ရှောင်လုံယွဲ့နဲ့ စကားပြောရတာ အရမ်း ပျော်စရာကောင်းနေခဲ့တာ ပြီးတော့ သူသာ အချိန် နည်းနည်းလောက် ထပ်ရခဲ့ရင် သူ သူမကို နိုင်နိုင်လောက်ပြီ ဖြစ်နိုင်တယ်။