အခန်း ၁၉: ငယ်ရွယ်တယ်ဆိုတာက အသုံးမကျတာကို မဆိုလိုဘူး

ဆူရွှင့်၏ မျက်နှာအမူအရာ အေးစက်သွားသည်နှင့် အဆောက်အဦး၏ ပထမထပ်ရှိ လေထုက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ရယ်မောနေကြသော ဝန်ထမ်းများအားလုံး အပြုံးများ ရပ်တန့်သွားကြပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ခဏမျှ လေထုထဲတွင် ယမ်းငွေ့နံ့ ခပ်ပါးပါး ပြည့်နှက်နေသလို ဖြစ်သွားသည်။

"ကိုယ့်အထက်လူကြီးကို မလေးစားဘူး ကျိုးချန်။ မင်းက ဥက္ကဌ ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကိုတောင် လေးစားမှု ရှိသေးရဲ့လား?"

ဆူရွှင့်က ကျိုးချန်ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်တယ် သူ့စကားလုံးတွေက ဓားသွားတွေလို ထက်မြက်နေပြီး သူ့ကို အာဏာမနာခံမှုနဲ့ ချက်ချင်း စွပ်စွဲလိုက်သည်။

ကျိုးချန် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပဲ ချန်ဟွာက ဖြတ်ပြောလိုက်တယ် "ဥက္ကဌ ဆူ ဒါကတော့ လွန်လွန်းသွားပါပြီ။ ဥက္ကဌ ကျိုးက ဒီလိုမျိုး သဘောမရည်ရွယ်ပါဘူး။"

ချန်ဟွာ စကားဆုံးသည်နှင့် ဆူရွှင့်၏ အကြည့်က သူ့အပေါ် ကျရောက်သွားသည်: "ခင်ဗျားက သူများစိတ်ကို ဖတ်နိုင်တဲ့သူလား? သူက အဲ့ဒီလို သဘောမရည်ရွယ်ဘူးလို့ ခင်ဗျားက ဘယ်လို သိနေတာလဲ?"

"ဥက္ကဌ ဆူ ဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မတရား စွပ်စွဲတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ? ရှင်က ဥက္ကဌ ကျိုးကို တမင်တကာ အခက်တွေ့အောင် လုပ်နေတာ ရှင်းနေတာပဲ။" ချန်ဟွာ၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်နေပြီး ဒယ်အိုးအောက်ခြေလို မည်းနက်နေသည်။

ဆူရွှင့် လှောင်ရယ်လိုက်တယ် "မတရား စွပ်စွဲဖို့ ကြိုးစားနေတယ်? ငါက လုပ်ငန်းစုရဲ့ ဥက္ကဌ သူက လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာနက နိမ့်ကျတဲ့ ဒုတိယမန်နေဂျာလေးတစ်ယောက်ပဲ။ ငါ တကယ်သာ သူ့ကို ရှင်းပစ်ချင်ရင် ဒီဒုက္ခတွေ အားလုံးကို ဖြတ်ကျော်နေစရာ လိုလို့လား?"

ဒါပေါ့ လိုအပ်တာပေါ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျိုးချန်က ချန်ဟွာရဲ့ လူ ပြီးတော့ သူက လုပ်ငန်းစုကို အခုမှ ရောက်လာပြီး ခြေကုပ်တောင် မရသေးဘူး။

ဒါပေမဲ့ သာမန် ဝန်ထမ်းတွေက ဒီအရာတွေကို နားမလည်ကြဘူး။

သူတို့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ဥက္ကဌက အရေးအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။

ဒါကြောင့် ဆူရွှင့် ပြောတာ မှန်တယ်။ ချင်ယွင် အင်တာနေရှင်နယ်ရဲ့ ဥက္ကဌ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျိုးချန်ကို တမင်တကာ အခက်တွေ့အောင် လုပ်ဖို့ ဒီလောက်ထိ ဒုက္ခခံနေစရာ တကယ် လိုလို့လား?

ဒါ့အပြင် သူတို့အားလုံး ခုနကပဲ ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ကိုယ် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ကြတာ: ကျိုးချန်က ဆူရွှင့်ကို အရင် မလေးမစား လုပ်ခဲ့ပြီး ဒေါသတကြီးနဲ့ ထွက်သွားဖို့ ပြင်ခဲ့တာ။

ချန်ဟွာ ဒေါသထွက်သွားပေမဲ့ သူ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး ကျိုးချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တယ် "ဒီလိုဆိုရင် မစ္စတာ ကျိုး မင်း ဥက္ကဌ ဆူကို တောင်းပန်သင့်တယ်။"

"ဥက္ကဌ ချန်..." ကျိုးချန်၏ မျက်နှာက နာကြည်းမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။

"တောင်းပန်စရာ မလိုပါဘူး။" ဆူရွှင့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျိုးချန်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ် "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဥက္ကဌ ကျိုးက ငယ်လွန်းသေးတယ် စိတ်မရှည်ဘူး ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်တယ်။ လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာနရဲ့ ဒုတိယမန်နေဂျာ ရာထူးက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး အရမ်း ကြီးမားလွန်းတယ်။ သူ့ကို ဝန်ပိမသွားစေနဲ့။ သူ့ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ အရင်ဆုံး စီးပွားရေးဌာနမှာ စူပါဗိုက်ဆာအဖြစ် ထားလိုက်ကြရအောင်။"

လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် မန်နေဂျာ ရှဲ့ချန်က ကြားနေသမားတစ်ယောက် ပြီးတော့ ဒုတိယ အထွေထွေ မန်နေဂျာ ကျိုးချန်က ချန်ဟွာရဲ့ လူ ဒါကြောင့် ဆူရွှင့်က ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ သူက စိတ်အေးရဖို့အတွက် ဝန်ထမ်းရေးရာနဲ့ ဘဏ္ဍာရေး ဌာနတွေကို သူ့လူတွေနဲ့ အစားထိုးရမယ် မဟုတ်ရင် သူတို့က သူ့ကို လုပ်နိုင်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်။

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် ချန်ဟွာနဲ့ ကျိုးချန်တို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေ တစ်ချိန်တည်းမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့ အခုမှ ဆူရွှင့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားကြတယ်: ကျိုးချန်ကို ဝန်ထမ်းရေးရာ ဌာနကနေ စကားလုံး အနည်းငယ်နဲ့ ကန်ထုတ်ပစ်ဖို့ ပြီးတော့ သူ့ကို ရာထူးတောင် ချပစ်လိုက်သေးတယ်။

စီးပွားရေးဌာန မန်နေဂျာက လီထောင်ရဲ့ လူ။ ကျိုးချန် အဲ့ဒီမှာ စူပါဗိုက်ဆာ ဖြစ်သွားတာက စောစော ပင်စင်ယူလိုက်ရတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ?

ကျိုးချန်က ချန်ဟွာကို စိုးရိမ်ပူပန်မှု အပြည့် ဖြစ်နေသော မျက်နှာနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ စီးပွားရေးဌာနကို သွားပြီး တခြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်အောက်မှာ နေဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူး။

ချန်ဟွာက ဆူရွှင့်ကို အပြုံးတု ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောတယ် "ဥက္ကဌ ဆူ ဒီလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ ဥက္ကဌ ကျိုးက HR ဌာနမှာ အလုပ် အရမ်း ကောင်းကောင်း လုပ်နေပါတယ်။ ဒါ့အပြင် နိုင်ငံတော်က ငယ်ရွယ်တဲ့ ဝန်ထမ်းတွေကို အားပေးနေပြီး ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီကလည်း ဒီမူဝါဒအတိုင်း လိုက်မီသင့်တယ်။ အနာဂတ်ဆိုတာ နောက်ဆုံးမှာတော့ လူငယ်တွေ လက်ထဲမှာပဲ ရှိတာပါ။"

သူ့စိတ်ထဲမှာ ဒေါသတွေ လောင်ကျွမ်းနေပေမဲ့ သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ဆင်မြန်းထားပြီး သူက ဒါတွေအားလုံးကို ကုမ္ပဏီရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် လုပ်နေသလိုမျိုး ပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယဥက္ကဌ ချန် ကြည့်ရတာ ခင်များ ဒီအပေါ်မှာ အထင်အမြင် လွဲမှားနေပုံပဲ။ ငယ်ရွယ်တယ်ဆိုတာက အသုံးမကျဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့က ငယ်ရွယ်တာကို ပြောကြမယ်ဆိုရင် မူလတန်း ကျောင်းသားတွေက ပိုတောင် ငယ်သေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီအတွက် အလုပ်လုပ်ဖို့ မူလတန်း ကျောင်းသား တစ်စုကို ငှားရတော့မှာလား?"

ဆူရွှင့်က ကျိုးချန်ကို လုံးဝ နှိမ့်ချ ပြောဆိုလိုက်တယ် ဒီကောင်က သူ့လူတွေထဲက တစ်ယောက်မှ မဟုတ်တာ။

ကျိုးချန်က အကြီးအကျယ် အရှက်ရသွားပြီး ထုတ်ပြောလိုက်တယ် "ဥက္ကဌ ဆူ ကုမ္ပဏီ တစ်ခုလုံးမှာ ခင်များက အသက်အငယ်ဆုံး လူ မဟုတ်ဘူးလား?"

သူ ဒီစကားကို ပြောလိုက်တာနဲ့ ချန်ဟွာက သူ့စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်တယ် "ငတုံး ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ မင်း ပါးစပ်ပိတ် မနေနိုင်ရင် သေသွားမှာမို့လို့လား?"

"ဒုတိယဥက္ကဌ ချန် တွေ့တယ်မလား သူ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ပြောခဲ့တယ်လေ။" ဆူရွှင့်က လုံးဝ ဒေါသမထွက်ဘူး အဲဒီအစား သူက ရိုးသားစွာ ပြုံးလိုက်တယ် သူ့အပြုံးက လှောင်ပြောင်တဲ့ အရိပ်အယောင် ပါနေသည်။

ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကို ကြောက်ရမှာ မဟုတ်ဘူး အရည်အချင်းမရှိတဲ့ အသင်းဖော်တွေကိုပဲ ကြောက်ရမှာ။

ချန်ဟွာက နောက်တစ်ကြိမ် ငြင်းခုံဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်: "ဥက္ကဌ ဆူ..."

"တော်ပြီ ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ။ ဒီအတိုင်းပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ စီးပွားရေးဌာနကို ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်။" ဆူရွှင့်က ချန်ဟွာကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ကျိုးချန်ကို ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးချန် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ တကယ်တော့ သူ အဲ့ဒီစကားလုံးတွေကို ပြောလိုက်မိတာနဲ့ ချက်ချင်း နောင်တရသွားတယ် ဒါပေမဲ့ အရမ်း နောက်ကျသွားပြီ။

သူ ဘာလို့ ဒီလောက် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်ခဲ့ရတာလဲ?

ငယ်ရွယ်မှုကြောင့် မနာလိုမှုကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကြောင့်။

သူက ငယ်လွန်းသေးတယ် ဒါကြောင့် သူ စိတ်မထိန်းနိုင်ခဲ့တာ။

ဒါ့အပြင် သူက သူ့ထက် ငယ်တဲ့ ဆူရွှင့်က ချင်ယွင် အင်တာနေရှင်နယ်ရဲ့ ဥက္ကဌ ဖြစ်လာနိုင်တာကို မနာလို ဖြစ်ခဲ့တယ်။

ထို့အပြင် ရပ်တည်ချက် ကိစ္စလည်း ရှိသေးတယ် သူက အမြဲတမ်း ဆူရွှင့်ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ရပ်တည်ခဲ့တယ်။

ဆူရွှင့်က ကျိုးချန်ရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး အလေးအနက် ပြောလိုက်တယ် "စီးပွားရေးဌာနမှာ အလုပ် ကြိုးစားလုပ် ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့။"

ဒီလို ပြောပြီးနောက် ဆူရွှင့်က ချန်ဟွာကို ဒေါက်ပတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပြုံးပြပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဆူရွှင့် ထွက်သွားသည်နှင့် ပထမထပ်မှာ စုရုံးနေတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေလည်း လူစုခွဲသွားကြသည်။

"ဥက္ကဌ ချန်..." ကျိုးချန်က ချန်ဟွာကို သနားစရာကောင်းတဲ့ အမူအရာနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ် (；ω；`) ရှိုက်...။

"ဖြောင်း!"

ချန်ဟွာ လက်မြှောက်ပြီး သူ့မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်တယ် "အသုံးမကျတဲ့ကောင်!"

ဆဲဆို ကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် သူမက သူ့ကို နောက်တစ်ချက် လှည့်မကြည့်ဘဲ ခြေလှမ်းကျဲကြီးတွေနဲ့ ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျိုးချန်က အသုံးမကျတော့ဘူး သူ့အပေါ် အချိန် ပို ဖြုန်းစရာ မလိုတော့ဘူး။ သူက အတိုက်အခံတွေ အားလုံးကို ကျော်လွှားပြီး ကျိုးချန်ကို ရာထူးတိုးပေးဖို့ အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ရတာ။

မူလ အစီအစဉ်က သူ့ကို အမြဲတမ်း ရာထူးတစ်ခု ပေးပြီး လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာနရဲ့ အထွေထွေ မန်နေဂျာ ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းတာက ဒီကောင်က ပြဿနာတွေ ဆက်တိုက် ရှာနေတယ် သူက အကူအညီ ဖြစ်တာထက် အနှောင့်အယှက် ပို ဖြစ်နေတယ်။

အရေးအကြီးဆုံး တာဝန်က အန်နန်ထျန်က ဘာလို့ ဆူရွှင့်ရဲ့ ချင်ယွင် အင်တာနေရှင်နယ်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို သဘောတူခဲ့လဲ ဆိုတာကို ရှာဖွေ ဖော်ထုတ်ဖို့ပဲ။ ဆူရွှင့်သာ အန်နန်ထျန်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ မဟာမိတ်တစ်ယောက်အဖြစ် တကယ် ရသွားခဲ့ရင် အဲ့ဒီအခါကျရင် သူ့ကို ရှင်းပစ်ဖို့ ပိုတောင် ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်!

ချန်ဟွာ၏ ထွက်ခွာသွားသော နောက်ကျောပုံကို ကြည့်ရင်း ကျိုးချန် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူက သူ ပြီးသွားပြီဆိုတာနဲ့ ချင်ယွင် အင်တာနေရှင်နယ်မှာ လုံးဝ ဘေးဖယ်ခံရတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ သူ နည်းနည်း နောင်တရသွားတယ် ချန်ဟွာ လက်အောက်မှာ လူတွေ အများကြီး ရှိနေတာ သူ ဘာလို့ ဒီလောက် မဆင်မခြင် လုပ်ခဲ့မိတာလဲ?

............

ဥက္ကဌ ရုံးခန်း။

စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ လူပြက်တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ ကျိုးချန်ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ရတော့ ဆူရွှင့် ပျော်ရွှင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာနရဲ့ ဒုတိယမန်နေဂျာ ရာထူးအတွက်ကတော့ သူက လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာနက မာဖုန်း ဆိုတဲ့ ကြားနေ စူပါဗိုက်ဆာတစ်ယောက်ကို ဒီရာထူးကို တိုက်ရိုက် ရာထူးတိုးပေးလိုက်တယ်။

အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး ချင်ယွင် အင်တာနေရှင်နယ်မှာ ကြားနေ အုပ်စုတစ်စု ဆုံးရှုံးသွားပြီး ဆူရွှင့်ကို အခိုင်အမာ ထောက်ခံသူတစ်ယောက် တိုးလာခဲ့သည်။

"ဒေါက် ဒေါက်..."

ရုတ်တရက် ရုံးခန်းတံခါးကို ခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ" ဆူရွှင့်က ခေါင်းမမော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

လျောင်ယွီက ငွေရောင် ချွန်ထိပ် ဒေါက်မြင့် ဖိနပ်တစ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပြီး လျှောက်ဝင်လာတယ် သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းနီရောင်လေးက အနည်းငယ် ဟ နေတယ်: "ဥက္ကဌ ဆူ မစ္စ အန် တစ်ယောက် ရှင်နဲ့ တွေ့ဖို့ လာရှာနေပါတယ်။"

"မြန်မြန် သူမကို အထဲ ဖိတ်ခေါ်လိုက်။" ဆူရွှင့်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းပသွားပြီး သူ ချက်ချင်း စာရွက်စာတမ်းတွေကို ချကာ ထရပ်လိုက်သည်။ လာတဲ့သူက အန်ကျီချင် ဖြစ်ရမယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းမိပြီးသား။

လျောင်ယွီ၏ လှပသော မျက်လုံးများ တလက်လက် ဒေါက်ပသွားတယ် ဆူရွှင့်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကနေ သူမက သူနဲ့ အဲ့ဒီ မစ္စ အန်တို့က ချစ်သူတွေ ဖြစ်နိုင်ခြေ များတယ်လို့ ခန့်မှန်းနိုင်လိုက်တယ်။ သူမ ရုတ်တရက် အနားယူခန်းထဲမှာ စောင့်နေတုန်း ဖြစ်တဲ့ မစ္စ အန်ကို မနာလိုစိတ် ပေါ်လာမိတယ်။ ဘယ်သူ သိနိုင်မလဲ သူမက တစ်နေ့နေ့မှာ ချင်ယွင် အင်တာနေရှင်နယ်ရဲ့ ဥက္ကဌကတော် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။

အတွေးပေါင်း ထောင်ချီ သူမစိတ်ထဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် လျောင်ယွီက သဘောတူညီတဲ့ အသံနဲ့ တုံ့ပြန်လိုက်တယ် ပြီးတော့ လှည့်ထွက်ပြီး ရုံးခန်းထဲက ထွက်သွားသည်။

လျောင်ယွီ၏ ထွက်ခွာသွားသော နောက်ကျောပုံကို ကြည့်ရင်း ဆူရွှင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက အဲ့ဒီ အမျိုးသမီးရဲ့ မျက်လုံးတွေက နည်းနည်း ရင်းနှီးသလို ခံစားလိုက်ရတယ် ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်မှာ မြင်ဖူးလဲ ဆိုတာကို တိတိကျကျ မပြောနိုင်ခဲ့ဘူး။ ငါ တွေးလွန်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဆူရွှင့် ခေါင်းခါလိုက်တယ် သူ့ရေခွက်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး သူ့လည်ချောင်းကို စိုစွတ်စေဖို့ တစ်ငုံ သောက်ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်။

သူ့အကြည့်က ရေခွက်ကို ကျော်သွားပြီး စားပွဲရဲ့ ဘယ်ဘက် အစွန်ဆုံးက စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုပေါ် ကျရောက်သွားတယ် အဲ့ဒီပေါ်မှာ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ တွဲထားသည်။

သူ လုံးဝ ကြက်သေသေသွားသည်။

အခု သူ နောက်ဆုံးတော့ လျောင်ယွီ၏ မျက်လုံးတွေက ဘာလို့ နည်းနည်း ရင်းနှီးသလို ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာကို နားလည်သွားပြီ။