အခန်း ၂၀: အန်ကျီချင်၏ ခင်ပွန်းကို ထိန်းချုပ်နည်းလမ်း

အဲ့ဒီ စာရွက်စာတမ်းက လျောင်ကျွင်းရဲ့ စာရွက်စာတမ်း ဖြစ်တယ်။

အဲ့ဒီအပေါ်မှာ လျောင်ကျွင်းရဲ့ မကြာသေးမီက ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ကပ်ထားတယ်။

လျောင်ယွီနဲ့ လျောင်ကျွင်း နှစ်ယောက်လုံးက မျိုးရိုးနာမည် လျောင် ဖြစ်ကြပြီး သူတို့ မျက်လုံးတွေက အလွန်အမင်း တူညီနေကြတယ်။ သူတို့က အဖေနဲ့ သမီး ဖြစ်နိုင်မလား ဒါမှမဟုတ် တခြား ဆွေမျိုးတော်စပ်မှု ရှိနေမလား?

ဆူရွှင့်က လီထောင်ဆီ ဖုန်းခေါ်ပြီး သူ့ရဲ့ သံသယတွေကို ထုတ်ပြောလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

လျောင်ယွီနဲ့ လျောင်ကျွင်းက မျိုးရိုးနာမည် တူညီကြပေမဲ့ သူတို့ လုံးဝ ပတ်သက်မှု မရှိကြဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဆူရွှင့်က လက်လျှော့ဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလောက် တူညီတဲ့ မျက်လုံးတွေ ရှိတဲ့ လူစိမ်း နှစ်ယောက် ရှိနိုင်တယ်ဆိုတာကို သူ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ်။

ဆူရွှင့်က ဘယ်လို အသေးစိတ် အချက်အလက်ကိုမှ မျက်ကွယ်မပြုဘူး သံသယ တစ်ခုခု ရှိလာရင် သူက အတည်ပြု စစ်ဆေးလိမ့်မယ်။

နောက်ဆုံး အတည်ပြုလိုက်တဲ့ ရလဒ်က သံသယတွေနဲ့ ဆန့်ကျင်နေရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက လမ်းကြောင်းမှား တစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ လျောင်ယွီနဲ့ လျောင်ကျွင်းက ဆက်ဆံရေး တစ်မျိုးမျိုး ရှိနေမှန်း တွေ့ရှိခဲ့ရင် ဒါဆို ချန်ဟွာက ကျောက်ချန်မင်ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သက်သေအထောက်အထားကို လျောင်ကျွင်းဆီက ရယူဖို့ ဒါကို အခွင့်ကောင်းအနေနဲ့ အသုံးချနိုင်လောက်တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက လက်ရှိမှာ ပိုကောင်းတဲ့ ဖြေရှင်းနည်းလမ်းတွေ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ဘူး မဟုတ်ရင် သူက ဒီလို အစွန့်စားဆုံး နည်းလမ်းကို အားကိုးမှာ မဟုတ်ဘူး။

"ဆူရွှင့်"။

သူ အတွေးနယ်ချဲ့နေတုန်းမှာပဲ Nightingale ငှက်သံလို ကြည်လင် သာယာတဲ့ အမျိုးသမီး အသံတစ်ခုက သူ့ကို လက်တွေ့ဘဝဆီ ပြန်ဆွဲခေါ်လိုက်တယ်။

ဆူရွှင့် မော့ကြည့်လိုက်တော့ အန်ကျီချင်က ရုံးခန်းတံခါးဝမှာ ရပ်နေပြီး သူ့အိတ်ကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ရင်း သူ့ကို ပြုံးပြနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဒီနေ့ အန်ကျီချင်က ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်စားထားတယ် သူမ ဆံပင်ကို ခေါင်းနောက်မှာ မြင်းမြီးပုံ တစ်ခုတည်း ချည်ထားပြီး ပန်းရောင် အမျိုးသမီး ရှပ်အင်္ကျီကို ကောင်းကင်ပြာရောင် ဂျင်းဘောင်းဘီကျပ်နဲ့ အဖြူရောင် ကင်းဗတ် (canvas) ဖိနပ်တို့နဲ့ တွဲဖက် ဝတ်ဆင်ထားတယ်။

သူမက နုပျိုပြီး လှပနေတယ် ဂျင်းဘောင်းဘီက သူမရဲ့ ရှည်လျား ဖြောင့်စင်းတဲ့ ခြေတံတွေကို ပို ပေါ်လွင်စေတယ်။ အဲ့ဒီ ခြေတံတွေကို တစ်နှစ်လောက် ငေးမောကြည့်ရှုနိုင်တယ်လို့ ပြောရင် လွန်ရာကျမှာ မဟုတ်ဘူး (▽)။

ဆူရွှင့်က စားပွဲခုံနောက်ကနေ ထွက်လာပြီး သူ့လက်တွေကို ကျယ်ကျယ် ဖြန့်ကားလိုက်တယ်။

အန်ကျီချင်က မွှေးပျံ့တဲ့ ရနံ့လေးနဲ့အတူ သူ့ရင်ခွင်ထဲ ပြေးဝင်လာပြီး သူမရဲ့ ကြာပန်းအမြစ်လို လက်မောင်းလေးတွေက သူ့လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ ကိုအာလာ (Koala) တစ်ကောင်လို တွယ်ကပ်ထားလိုက်တယ်။

ဆူရွှင့်က သူမကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်လိုက်ပြီးမှ သူမကို ပြန်ချပေးလိုက်တယ်: "မင်း ဘာလို့ ကုမ္ပဏီကို ငါ့ဆီ လာရှာတာလဲ?"

"ဘာလဲ ကျွန်မ လာလို့မရဘူးလား?" အန်ကျီချင်က ကြမ်းတမ်းသလိုနဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

ဆူရွှင့်က သူမရဲ့ ပါးပြင်ကို နမ်းလိုက်တယ်: "ဒါပေါ့ မင်း လာလို့ရတာပေါ့။ မင်းက ငါ့ဇနီးပဲ။ မင်း ကြိုက်တဲ့အချိန် လာလို့ရတယ်။"

"အင်း။" အန်ကျီချင်က မာနကြီးစွာနဲ့ မေးစေ့ကို မော့လိုက်တယ် ပြီးတော့ မျက်လုံး လှန်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တယ် "ရှင့်ရဲ့ အတွင်းရေးမှူးမလေးက တော်တော် လှတာပဲ။"

"မနာလို ဖြစ်နေတာလား?" ဆူရွှင့်က သူမကို ခပ်မဲ့မဲ့ ပြုံးရင်း စိုက်ကြည့်လိုက်တယ် သူမရဲ့ ပုံစံကို တော်တော် ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ တွေ့ရှိလိုက်ရတယ်။

အန်ကျီချင် မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး အရှက်ရ ဒေါသထွက်ကာ ခြေဆောင့်လိုက်တယ်: "ကျွန်မ အမေက ပြောတယ် ရှင်တို့ ယောက်ျားတွေက ပရောပရည် လုပ်ရတာ ကြိုက်ကြတယ်တဲ့ ပြီးတော့ ရှင့်ကို မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်ထားဖို့ ကျွန်မကို ပြောခဲ့တယ်။"

ဆူရွှင့်က ရယ်လည်းရယ်ချင် စိတ်လည်းတိုသွားတယ် သူ့ရဲ့ ယောက္ခမလောင်းက သူ့သမီးကို သူ့ခင်ပွန်းကို လာစစ်ဆေးခိုင်းခဲ့တာကိုး။

"ငါက မင်းကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား?" ဆူရွှင့်က သူ့လက်တွေကို သူမ ပခုံးပေါ် တင်လိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်။" အန်ကျီချင်က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ် သူ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်: "ရှင်တို့ ယောက်ျားတွေက ပိုက်ဆံ နည်းနည်း ရှိလာတာနဲ့ ရှင်တို့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြတော့ဘူး။ ကျွန်မ အဖေဆို ကျွန်မ အမေ့ရဲ့ မျက်စိဒေါက်ထောက် ကြည့်ရှုမှုအောက်မှာ နေခဲ့ရတာတောင် သူက မယားငယ် လေးငါးယောက်လောက် ထားခဲ့သေးတယ်။"

ဆူရွှင့်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားတယ် မျက်ခုံးထူထူ မျက်လုံးကြီးကြီးနဲ့ အန်နန်ထျန်ကလည်း ဒီလောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ရင်ခုန်စရာကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

"ဒါဆို မင်းက ဘာလုပ်မလို့လဲ?" ဆူရွှင့်က အန်ကျီချင်ကို စပ်စုစွာ မေးလိုက်တယ်။

အန်ကျီချင် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်တယ် "ကျွန်မလို အားနည်းတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်က ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ? ကျွန်မ အမေလိုပဲ မသိချင်ယောင် ဆောင်နေရုံပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင်က နောက်ဆုံးမှာ ကျွန်မကိုပဲ လက်ထပ်ရမှာပဲ။ ဘယ်သူက ကျွန်မကို ရှင့်ကို ချစ်မိအောင် လုပ်ခဲ့လို့လဲ?"

"ဇနီးလေး။" သူမရဲ့ အလေးအနက် ဖြစ်နေတဲ့ အမူအရာကို မြင်တော့ ဆူရွှင့် ရုတ်တရက် ရင်ထဲ နာကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမကို တင်းတင်း ပွေ့ဖက်လိုက်တယ်။

အန်ကျီချင်၏ နှုတ်ခမ်းများက ကောက်ကျစ်တဲ့ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားတယ် သူမ မျက်လုံးထဲမှာ နောက်ပြောင်တဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားတယ်။

ရှင် အပြင်မှာ မိန်းမ ဘယ်နှစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်ပတ်သက် ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမိန်းမတွေက သူတို့ဘဝ တစ်လျှောက်လုံး အလင်းရောင်ကို ဘယ်တော့မှ မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင့်စိတ်ထဲမှာ ဒီကိစ္စကြောင့် ကျွန်မအပေါ် အပြစ်ရှိသလို အားနာသလို ခံစားနေရသရွေ့ ရှင့်ရဲ့ နှလုံးသားနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က အမြဲတမ်း ကျွန်မအတွက်ပဲ ဖြစ်နေမှာပဲ။

သူမရဲ့ ခင်ပွန်းကို ထိန်းချုပ်တဲ့ အနုပညာမှာတော့ သူမက သူမ အမေရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို ကြီးမားတဲ့ အတိုင်းအတာအထိ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်နေပြီ သူမ အမေထက်တောင် သာလွန်သွားနိုင်လောက်တယ်။

"တော်ပြီ ဒီအကြောင်းတွေ ဆက်မပြောကြတော့ဘူး။ ရှင့်မှာ ဒီနေ့ လုပ်စရာ အလုပ်တွေ ကျန်သေးလား?" အန်ကျီချင်က ဆူရွှင့်ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲက ထွက်လိုက်ပြီး သူမဘေးက ဆိုဖာပေါ် ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။

"ဒါတွေက ပြီးသလောက်ပါပဲ။ ကျန်တာတွေကို မနက်ဖြန်မှ ဆက်လုပ်လို့ရတယ်။ မင်း ဒီနေ့ညနေ အတန်းမရှိဘူးလား?"

ဆူရွှင့်က အန်ကျီချင် ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူမကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဆွဲသွင်းလိုက်တယ် ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တခြား လက်တစ်ဖက်ကလည်း အငြိမ် မနေဘူး။

သူက သူမကို အခွင့်ကောင်း ယူလိုက်တော့ အန်ကျီချင် မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်း ခုန်လာတယ်။ သူမရဲ့ နူးညံ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေး တောင့်တင်းသွားပြီး သူမ ခေါင်းခါလိုက်တယ်: "အတန်းမရှိဘူး။"

အန်ကျီချင်က သူ့ကို မတားမှန်း မြင်တော့ ဆူရွှင့်ရဲ့ အသက်ရှူသံ မြန်လာတယ်။ သူက နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တိုးချင်လာတယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက လူပျိုလေးပဲ ရှိသေးတာ။

"မဆင်မခြင် ဘာမှ မလုပ်နဲ့။ တို့တွေက ရုံးခန်းထဲမှာ။ တစ်ယောက်ယောက် ဝင်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"

ဆူရွှင့်က အရမ်း လွန်လာမှန်း မြင်တော့ အန်ကျီချင်က သူ့ရင်ခွင်ထဲက ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်တယ် သူမရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာလေးက သွေးထွက်မတတ် နီရဲနေသည်။

ဆူရွှင့် ချက်ချင်း အသိစိတ် ဝင်လာပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ကာ သူ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို အတင်း ဖိနှိပ်လိုက်ရတယ်။

"ကျွန်မနဲ့ အပြင် လမ်းလျှောက် ထွက်ခဲ့။ ရှင် ကျွန်မနဲ့ အတူတူ ဈေးဝယ်ထွက်တာ တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးဘူး။"

အန်ကျီချင်က ဆူရွှင့်ကို ဆိုဖာပေါ်က ဆွဲထူလိုက်တယ်။ သူမသာ အဲ့ဒီမှာ ဆက်နေရင် ဆူရွှင့်ကို မတွန်းလှန်နိုင်ဘဲ သူ့ရဲ့ ဝါးမြိုတာကို ခံလိုက်ရမှာကို ကြောက်နေခဲ့တယ်။

သူမက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေရမယ် ဒီကောင်လေးကို သူမ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ ရသွားအောင် ခွင့်မပြုရဘူး သူ့ကို နှစ်သိမ့်မှုအနေနဲ့ အခုတစ်မျိုး နောက်တစ်မျိုး ချိုမြိန်မှု နည်းနည်းလောက် ပေးလိုက်တာက လုံလောက်ပြီ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မိန်းမတွေ ဒီလောက် များနေတာ ပြီးတော့ စံအိမ်မှာလည်း လှပတဲ့ အိမ်အကူမလေး ဒါဇင်ကျော် ရှိနေတာ သူက ပျင်းလွန်းလို့ အသက်ရှူကျပ် သေသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

အန်ကျီချင်က ငယ်ငယ်လေးတည်းက သူမ မိသားစုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို အကြီးအကျယ် ခံခဲ့ရတယ် အထူးသဖြင့် သူမ အဖေနဲ့ အစ်ကို နှစ်ယောက်လုံးက အိမ်ထောင်ရေး အပြင်ဘက်မှာ မိန်းမ တော်တော်များများ ထားခဲ့ကြလို့ပဲ။ ဒါကြောင့် ဆူရွှင့်က ချင်ယွင် အင်တာနေရှင်နယ်ရဲ့ ဥက္ကဌ ဖြစ်လာကတည်းက သူမက သူ့ကို သူမအတွက် သစ္စာရှိစွာ နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

"အိုး ဒုတိယဥက္ကဌ ချန် တော်တော် တိုက်ဆိုင်တာပဲ ခင်များလည်း အပြင်သွားမလို့လား။"

ဆူရွှင့်က ဓာတ်လှေကားထဲက ထွက်လိုက်တာနဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တခြား ဓာတ်လှေကားတစ်လုံးကနေ ထွက်လာတဲ့ ချန်ဟွာနဲ့ သွားတိုးလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

"ဟက် ဟက် ကျွန်တော် ကိစ္စလေးတစ်ခု သွား လုပ်စရာ ရှိလို့။" ချန်ဟွာက မရိုးသားတဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြုံးလိုက်တယ် ဒါပေမဲ့ သူ့အကြည့်က သူ့ဘေးက အန်ကျီချင်အပေါ် ကျရောက်သွားတော့ သူ့မျက်နှာအမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။

အန်ကျီချင်နဲ့ ဆူရွှင့်ရဲ့ ရင်းနှီးနေတဲ့ ပုံစံကို မြင်တော့ အန်နန်ထျန်က ဘာလို့ ဆူရွှင့်ရဲ့ ချင်ယွင် အင်တာနေရှင်နယ်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို သဘောတူခဲ့လဲ ဆိုတာကို သူ ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ချန်ကျိုးက နိုင်ငံခြားကို ထွက်သွားတာ ကြာပြီ ဖြစ်လို့ အန်ကျီချင်ကို မသိတာက ပုံမှန်ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ချန်ဟွာက သူမကို မမှတ်မိဘဲ နေမှာ မဟုတ်ဘူး သူက အန်ကျီချင်နဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွေ့ဖူးပြီး သူမက အန်နန်ထျန်ရဲ့ သမီးမှန်း သူ သိတာပေါ့။

"မင်္ဂလာပါ ဦးလေး ချန်။" အန်ကျီချင်ကလည်း ချန်ဟွာကို မှတ်မိပြီး သူ့ကို ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။

စိတ်ရှုပ်နေတဲ့ ချန်ဟွာက ဟန်ဆောင် တုံ့ပြန်လိုက်တယ်: "မစ္စ အန်က တဖြည်းဖြည်း ပိုပို လှလာတာပဲ။ ဥက္ကဌ ဆူက တကယ် ကံကောင်းတာပဲ။"

"ဦးလေး ချန် ရှင် မြှောက်ပြောလွန်းပါတယ်။" အန်ကျီချင်က တည်ငြိမ်ပြီး ကျက်သရေ ရှိတဲ့ ပုံစံနဲ့ နေလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ ဆူရွှင့်က အန်ကျီချင်နဲ့အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

အဝေးဆီ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ပုံရိပ် နှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း ချန်ဟွာ၏ မျက်နှာက ဆိုးရွားစွာ မည်းမှောင်သွားတယ် သူ့ရဲ့ စိတ်ပျက်မှုနဲ့ ဒေါသက စကားလုံးတွေနဲ့ ဖော်ပြလို့ မရနိုင်တော့ဘူး။

ဆူရွှင့်က ထိုက်ရှန် လုပ်ငန်းစုဆီက ဝယ်ယူရေး ကန်ထရိုက်ကို ရယူဖို့ ဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေတာ မဆန်းတော့ဘူး။ သူတို့က မူလက ဆူရွှင့်နဲ့အတူ အရှက်ကွဲအောင် လုပ်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့ကြတာ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်လို့ ခေါ်တဲ့အရာက သူ့မျက်လုံးထဲမှာ လုံးဝ ရယ်စရာတစ်ခု သက်သက်ပဲ ဖြစ်နေခဲ့တာ!

ချန်ဟွာ တွေးလေတွေးလေ သူ့မျက်နှာက ပို ဆိုးရွားလာလေပဲ။

ဆူရွှင့်သာ အန်နန်ထျန်ရဲ့ သမက် တကယ် ဖြစ်သွားခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အခြေအနေက အခက်အခဲတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေလိမ့်မယ်။

မဟုတ်ဘူး ငါတို့ ဒီအတိုင်း ထိုင်ပြီး သေဖို့ စောင့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။

ငါတို့ သူတို့နှစ်ယောက် ပြတ်စဲသွားအောင် ဒါမှမဟုတ် အန်ကျီချင်က ဆူရွှင့်အပေါ် ရန်လိုစိတ်တွေ ဖြစ်လာအောင် လုပ်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်။