ဝမ်းကွဲအစ်မ၏ စကားများက ကျူးရှောင်လင်းကို လုံခြုံမှု ပေးစွမ်းနိုင်ပုံရပြီး သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ အတော်လေး ပြေလျော့သွားသည်။ သို့သော် ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ရှုချင်းကမူ ဒီလူတွေ သဲလွန်စတစ်ခုခု ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ မထင်ပေ။ သူခိုးသုံးယောက်က အလုပ်တာဝန် ခွဲဝေမှု ရှင်းလင်းပြီး ကျွမ်းကျင်မှုရှိသည့်အတွက် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် ခြေရာလက်ရာ သိပ်ချန်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ရဲတွေက ခွေးတစ်ကောင်လောက်တော့ ခေါ်လာသင့်တာ။ ခွေးနှာခေါင်းက လူထက် ပိုအာရုံခံနိုင်တော့ အနံ့ခံပြီး လိုက်လို့ရကောင်း ရနိုင်တယ်။

"ချင်းဇီ... နင် ပင်ပန်းနေရင် ပြန်နားလိုက်တော့လေ။ ဒီမှာ စစ်ယွီရှိနေတာပဲ၊ သူပဲ ဆက်စီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်" အတွေးလွန်နေသော ရှုချင်းကို ကြည့်ရင်း ကျူးရှောင်လင်းက စိတ်ပူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့! ဒါက ကျွန်တော် ပေးစရာကျန်နေတဲ့ အိမ်လခပါ။ ဒီတစ်ခေါက် အပြီးပေးလိုက်တော့မယ်" ရှုချင်းက အိတ်ကပ်ထဲမှ ငွေတစ်ထပ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ရေတွက်ကာ ဆိုဖာပေါ်တွင် ညင်သာစွာ တင်ပေးလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

အပြင်ရောက်သည်နှင့် ရှုချင်းက ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို ထပ်မှိတ်လိုက်ရာ သူခိုးသုံးယောက်၏ ပုံရိပ်များ ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။ ရှုချင်းသည် ပုံရိပ်ထဲမှ လူများသွားရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် အဆောက်အအုံအဝင်ဝနှင့် မီတာ ၂၀၀ မပြည့်သော နေရာ၌ ရပ်ထားသည့် အဖြူရောင် Jinbei ဗန်ကားတစ်စီးပေါ် တက်မောင်းသွားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ ကားနံပါတ်ကို မှတ်မိလိုက်သည်။

ရှုချင်း ဖုန်းထုတ်ပြီး ကျူးရှောင်လင်းကို ဖုန်းဆက်ကာ သူတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ သဲလွန်စအကြောင်း ပြောပြဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်း ပြန်စဉ်းစားလိုက်မိတယ်။ ဒါက မသင့်တော်ဘူး။ ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် သူ့မျက်လုံးအကြောင်း လူတိုင်း သိကုန်ကြမှာပေါ့။ ဒီအံ့မခန်း စွမ်းရည်ကို လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားရင် ကြုံတွေ့လာရမယ့် ပြဿနာတွေက ခန့်မှန်းလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို သုတေသနလုပ်ဖို့ လှောင်အိမ်ထဲထည့်ပြီး စမ်းသပ်ခံ ကြွက်ဖြူတစ်ကောင်လို ခွဲစိတ်လေ့လာကြမှာ...

စဉ်းစားလေ ကြောက်လေ ဖြစ်လာပြီး ရှုချင်း၏ ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးစေးများ ရွှဲနစ်လာသည်။ အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

လူဆိုတာ အတ္တရှိကြစမြဲပါ။ ရှုချင်းအနေနဲ့ အိမ်ရှင်မ အချောအလှလေး ပျောက်သွားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြန်ရှာတွေ့ဖို့ ကူညီချင်ပေမယ့် နောက်ဆက်တွဲ ကြုံရမယ့် ပြဿနာတွေကို တွေးမိတော့ ကျောချမ်းသွားတယ်။ သူ့မျက်လုံးမှာ ရှိနေတဲ့ စွမ်းရည်ကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိစေချင်ဘူး။ ဘာနောက်ခံမှ မရှိတဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်အတွက် ဒါက သေလမ်း ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။

ရှုချင်း နေရာမှာတင် ရပ်ပြီး ငူငူငိုင်ငိုင် စဉ်းစားနေမိသည်။ နှစ်ဖက်စလုံး အဆင်ပြေမည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနေသည်။ ရုတ်တရက် သူ့ခေါင်းထဲ အကြံတစ်ခု ဝင်လာသည်။ အများသုံး တယ်လီဖုန်း။ လမ်းဘေးမှာ တွေ့နေကျ ဖုန်းမျိုးပေါ့။ ဖုန်းကတ်ဝယ်ပြီး နေအိမ်နဲ့ ဝေးတဲ့နေရာကနေ လှမ်းဆက်လိုက်ရင် ဘယ်သူ သတင်းပေးလိုက်တယ်ဆိုတာ ရဲတောင် ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရှုချင်းသည် လမ်းဘေးသို့ ပြေးထွက်သွားပြီး တက္ကစီတစ်စီး တားကာ "ကျန်းချန်တက္ကသိုလ် ကို မောင်းပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းချန်တက္ကသိုလ် ဝင်ပေါက်နားတွင် အများသုံး ဖုန်းရုံအချို့ ရှိသည်ကို သူ သတိရလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၁၅ မိနစ်ခန့် ကြာသောအခါ ကားသည် ကျန်းချန်တက္ကသိုလ် အဝင်ဝရှိ စာနယ်ဇင်း အရောင်းဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ရှုချင်း ကားပေါ်မှဆင်းပြီး အများသုံး ဖုန်းကတ်တစ်ကတ် ဝယ်လိုက်သည်။ သူသည် ဖုန်းရုံဆီသို့ လျှောက်သွားရာလမ်းတစ်လျှောက် ဘယ်သူမှ သူ့မျက်နှာကို မမြင်ရအောင် ခေါင်းကို ငုံ့ထားသည်။ ဖုန်းကိုင်လိုက်ချိန်တွင်လည်း ဘေးဘီဝဲယာကို သတိထား ကြည့်ရှုပြီးမှ ကျူးရှောင်လင်း၏ ဖုန်းနံပါတ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ နှိပ်လိုက်သည်။

"မဏ္ဍပ်ရှည်ကြီး၏ အပြင်ဘက်၊ ရှေးဟောင်း လမ်းမကြီးတစ်လျှောက်၊ မွှေးကြိုင်သော မြက်ခင်းများက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအထိ ရှည်လျားစွာ..."

ကျူးရှောင်လင်း၏ ဖုန်းမြည်သံက အတော်လေး ထူးခြားသည်။ "Farewell" ဟု အမည်ရသော သီချင်းဟောင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။ သီချင်းစာသား အနည်းငယ် ဆိုပြီးသည်နှင့် ကျူးရှောင်လင်း ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။

ရှုချင်းက သူ့အသံသူ ပြန်ကြားရင်တောင် ကြက်သီးထလောက်တဲ့ လေသံမျိုးဖြင့် အသံကို ဖျစ်ညှစ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ပျောက်သွားတဲ့ ပစ္စည်းကို ပြန်လိုချင်ရင် သေချာနားထောင်။ အဖြူရောင် Jinbei ဗန်ကား၊ လိုင်စင်နံပါတ် Jiang A58xx... သူခိုး စုစုပေါင်း ၃ ယောက်။ တစ်ယောက်က ဘယ်ဘက်မျက်ခုံးပေါ်မှာ ကြွက်နို့အနက် ပါတယ်၊ နောက်တစ်ယောက်က မျက်နှာရှည်ရှည်နဲ့..."

သူမြင်ခဲ့ရသော သဲလွန်စများကို တစ်ဆက်တည်း ပြောချလိုက်ပြီး ကားနံပါတ်ကို တမင်တကာ ထပ်ရွတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖုန်းကို ဆောင့်ချလိုက်ပြီး ဖုန်းကတ်ကို အမြန်ဆွဲထုတ်ကာ ဖုန်းရုံထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ တက္ကစီတစ်စီး တားပြီး လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်ခဲ့သည်။ အခန်းထဲ ရောက်သည်နှင့် စားပွဲဆီသို့ ပြေးသွားကာ ကြွေခွက်ကို ကောက်ယူပြီး လက်ဖက်ရည်များ အများကြီး မော့သောက်လိုက်သည်။ သူ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး သူခိုးလူမိသကဲ့သို့ ရင်တစ်ခုလုံး ဒိန်းဒိန်းခုန်နေသည်။

အတွင်းခန်း တံခါး ပိတ်ထားပြီး ချင်ပင်း အိပ်ပျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှုချင်း စိတ်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ရေချိုးလိုက်သည်။ ထို့နောက် စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ အချက်အလက်များကို ဆက်လက် ရှာဖွေရင်း QQ သို့ ဝင်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်း အရည်အသွေး ခွဲခြားနည်းနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက် နှစ်ခုလောက် မှတ်သားပြီးချိန်တွင် ညာဘက်အောက်ထောင့်မှ ခေါင်းပုံလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နှိပ်ကြည့်လိုက်တော့ 'လောကကြီးကို အကုန်မြင်ပြီး ခေါင်းမရိတ်သူ' ဆိုတဲ့ ကောင် ဖြစ်နေသည်။

"လောကကြီးကို အကုန်မြင်ပြီး ခေါင်းမရိတ်သူ: 'သူငယ်ချင်းရေ... မနေ့ညက ငါ့ရဲ့ လူပျိုဘဝကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီ။ ငါ့ရဲ့ ဖြူစင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို နှမြောလိုက်တာကွာ၊ တက္ကသိုလ် ဘွဲ့ရတဲ့အထိ ထိန်းသိမ်းထားချင်ခဲ့တာ...'"

လေပြေညှင်း: (ချွေးပျံနေသော ပုံ) မင်းက အမြတ်ထွက်ပြီးမှ အပြစ်ကင်းချင်ယောင် ဆောင်နေတာမလား။

"လောကကြီးကို အကုန်မြင်ပြီး ခေါင်းမရိတ်သူ: 'ဟီးဟီး... သူငယ်ချင်းရာ၊ နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ်တွေ့ ကြုံဖူးသွားပြီ'"

လေပြေညှင်း: "တော်စမ်းပါကွာ! မင်းက ဘာအတွေ့အကြုံများ ရှိလို့လဲ"

"လောကကြီးကို အကုန်မြင်ပြီး ခေါင်းမရိတ်သူ: 'မင်းလို ကောင်လေးက နားမလည်ပါဘူးကွာ။ ငါ့ရဲ့ ညဘက် လှုပ်ရှားမှုတွေဆီ ပြန်သွားတော့မယ်...' ပြောပြီးတာနဲ့ ပရိုဖိုင်ပုံ မည်းသွားပြီး ဒီကောင် ပျော်ပါးဖို့ ထွက်သွားပြန်ပြီ"

ရှုချင်း ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေသည်။ အချက်အလက် အချို့ စစ်ဆေးပြီးနောက် အိပ်ငိုက်လာသဖြင့် ကွန်ပျူတာပိတ်ပြီး အိပ်လိုက်သည်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်က အေးချမ်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ရှုချင်းသည် စာလေ့လာလိုက်၊ အင်တာနက်သုံးလိုက်ဖြင့် အေးအေးလူလူ ဖြတ်သန်းနေသည်။ သူ အချိန်ယူပြီး ဘဏ်အကောင့်အသစ်များ ဖွင့်ကာ အကောင့်တစ်ခုလျှင် ၂ သန်းစီ ခွဲထည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ ပန်းခြံထဲသို့ အကြိမ်ကြိမ်သွားပြီး အရူးအဘိုးကြီးကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို သုံးပြီး ရှာဖွေလျှင်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရပေ။ နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်ရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်တော့။

အိမ်ရှင်မ အချောအလှလေး၏ အိမ်ဖောက်ထွင်းခံရမှုနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဘာသတင်းမှ ဆက်မကြားရတော့ပေ။ ရှုချင်းလည်း ဘာမှ မသိရ။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့နှစ်ယောက် မတွေ့ဖြစ်ကြပေ။ သူမအိမ်ရှေ့မှ အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်သွားသော်လည်း တံခါးသော့ခတ်ထားသည်ကိုသာ တွေ့ရသည်။ အိမ်ရှင်နှင့် အိမ်ငှား ဆက်ဆံရေးသာ ရှိသည့်အတွက် အရမ်း စိတ်အားထက်သန်ပြနေလျှင် မသင့်တော်ဟု ယူဆကာ ဖုန်းဆက်ပြီး မမေးမြန်းဖြစ်တော့ပေ။

ရှုချင်းကတော့ သူလုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာကို လုပ်ပြီးပြီဟု ယုံကြည်သည်။ သူပေးလိုက်သော သဲလွန်စများအပေါ် အခြေခံပြီး သူခိုးကို ဖမ်းမိမမိ ဆိုသည်မှာ သူ့ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် မရှိတော့ပေ။ အတိုချုပ်ပြောရရင် သူ့လိပ်ပြာသူ သန့်နေဖို့သာ လိုသည်။