ကျဲန်အိုက်က အားနာနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သာ၍သူမသာ အားနာတတ်ရင် လင်ယိကို တစ်လစာ နေ့လယ်စာဝယ်ကျွေးခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ကျဲန်အိုက်က အဒေါ်ကြီးကို ပြောလိုက်တယ်။ "အန်တီ၊ အာလူးကင်နဲ့ အမဲသားတစ်ပွဲ၊ အသားလုံးပေါင်း၊ အာလူးကြော်နဲ့ ခရမ်းချဉ်သီးနဲ့ ကြက်ဥကြော် ပေးပါ။"

အာလူးကင်နဲ့ အမဲသား၊ အသားလုံးပေါင်းတွေက ကန်တင်းထဲက ဈေးအကြီးဆုံး အသားဟင်းတွေပဲ။ လက်သီးဆုပ်အရွယ် အသားလုံးတစ်လုံးကို သုံးယွမ်ကနေ ငါးယွမ်အထိ ရောင်းတယ်။ ကျဲန်အိုက်က အရင်တုန်းက ဘယ်တော့မှ ဒါကို ဝယ်မစားခဲ့ဖူးဘူး။ နှစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်မှာတောင် သူမက အထက်တန်းကျောင်းက အသားလုံးရဲ့အရသာကို အရမ်းသိချင်နေတုန်းပဲ။

အခု သူမအတွက် ပိုက်ဆံရှင်းပေးမယ့်သူတစ်ယောက်ရှိနေတော့ ကျဲန်အိုက်က အရင်ဘဝက နောင်တတွေကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းပြီး ဒီအသားလုံးပေါင်းကို မြည်းစမ်းကြည့်ချင်တာ သဘာဝပါပဲ။

လင်ယိက ဘာမှမပြောဘဲ ရက်ရက်ရောရော ပိုက်ဆံရှင်းပေးလိုက်တယ်။

ကျဲန်အိုက်က သူမရဲ့ဗန်းကို မပြီး ထွက်သွားခဲ့တယ်။ သူမက လင်ယိနဲ့အတူ နေ့လယ်စာစားဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူးဆိုတာ ထင်ရှားနေတယ်။

"ရှောင်အိုက်၊ ဒီမှာ!"

ကွမ်းထောင်က နေရာယူထားပြီးသားဖြစ်ပြီး ကျဲန်အိုက်ကို အဝေးကနေ လှမ်းလက်ပြလိုက်တယ်။

ကွမ်းထောင်က ကျဲန်အိုက်ရဲ့ဗန်းထဲက အသားလုံးကို မြင်လိုက်ရတော့ သူမရဲ့မျက်လုံးတွေ အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားတယ်။ "ဝိုး၊ ရှောင်အိုက်။ နောက်ဆုံးတော့ နင်ဒါကို ဝယ်စားဖို့ စိတ်ဆန္ဒရှိသွားပြီပေါ့!"

ကျဲန်အိုက်ရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာတယ်။ သူမက တူကိုသုံးပြီး အသားလုံးကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းလိုက်ပြီး တစ်ပိုင်းကို ကွမ်းထောင်ရဲ့ပန်းကန်ထဲကို ထည့်ပေးလိုက်တယ်။ "ဒီလောက်ကြီးတာကို ငါတစ်ယောက်တည်း မစားနိုင်ဘူး။ တစ်ယောက်တစ်ဝက်စီ စားကြရအောင်။"

ကွမ်းထောင်က သူမပန်းကန်ထဲက အသားလုံးတစ်ခြမ်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ပေါ့ပေါ့နေနေတဲ့ ကျဲန်အိုက်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူမက အံ့အားသင့်စွာနဲ့ မပြောဘဲမနေနိုင်တော့ဘူး။ "ရှောင်အိုက်၊ တစ်ခုခုများဖြစ်နေလို့လား။ နင်က ပုံမှန်ဆို တစ်လကို ယွမ် နှစ်ရာ၊ သုံးရာလောက် စုမိနေတာတောင် အသားလုံးတစ်လုံးဝယ်စားဖို့ နှမြောနေတာ!"

ကျဲန်အိုက် မရယ်ဘဲမနေနိုင်တော့ဘူး။ ကွမ်းထောင်က တကယ်ပဲ သူမရဲ့အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းပဲ။

သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ငါဝယ်တာမဟုတ်ဘူး။ လင်ယိက ပိုက်ဆံရှင်းပေးတာ။"

"အမ်؟" ကွမ်းထောင်ရဲ့ ပါးစပ်က အလွန်အကျူး ဟသွားတယ်။ ပြီးတော့ တခြားလူတွေ သတိထားမိမှာစိုးလို့ အသံကို အမြန်နှိမ့်ချလိုက်ပြီး ရှေ့ကိုတိုးကာ ကျဲန်အိုက်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ "တကယ်လား။ နင်တို့နှစ်ယောက် တကယ်ပဲ…"

"မဟုတ်ဖူး!" ကျဲန်အိုက်က ကွမ်းထောင်ရဲ့စကားကို ငြင်းလိုက်ပြီး အမဲသားတစ်ဖတ်ကို စားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူမက ဆက်ရှင်းပြလိုက်တယ်။ "အချစ်စာကိစ္စကြောင့်ပဲ။ လင်ယိက မနက်က ငါ့ကိုလာတောင်းပန်တော့ ငါသူ့ကို တစ်လစာ နေ့လယ်စာ ဝယ်ကျွေးခိုင်းလိုက်တာ။ သူက ကြိုက်တာစား၊ သူကျွေးမယ်တဲ့။ မနက်ဖြန် နင်ဘာစားချင်သေးလဲ။ ငါကူမှာပေးမယ်လေ။"

"သေစမ်း။ မဖြစ်နိုင်တာ ရှောင်အိုက်။ နင်က အရမ်းသတ္တိကောင်းလွန်းတယ်။ နင်က လင်ယိကို တစ်လစာ နေ့လယ်စာကျွေးခိုင်းတယ်ပေါ့။ သူ့ကို သဘောကျတဲ့သူတွေသာ ဒီအကြောင်းသိသွားရင် သူတို့နင့်ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ်လိမ့်မယ်။" ကွမ်းထောင်က အမူအရာအလွန်အကျူးနဲ့ ပြောလိုက်ပေမဲ့ သူမရဲ့စကားတွေက ကျဲန်အိုက်အတွက် စိုးရိမ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရေကန်ကိစ္စက လင်ယိကြောင့် ဖြစ်ခဲ့တာကိုး။

ဒါပေမဲ့ ကျဲန်အိုက်က ကွမ်းထောင်ရဲ့စိုးရိမ်မှုအပေါ် ဘာမှတုံ့ပြန်ခြင်းမရှိခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား သူမက ပြုံးပြီး ခပ်ပေါ့ပေါ့ပဲ ပြောလိုက်တယ်။ "ငါက သုံးမီတာနက်တဲ့ ရေကန်ထဲတောင် ရောက်ဖူးပြီးပြီပဲ။ သူတို့ကို ဘာလို့ကြောက်ရမှာလဲ။ သူတို့ ပြဿနာရှာချင်ရင် ရှာပါစေ။ ငါက ဆင်းရဲပြီးသားပဲ။ ငါ့မှာ ဆုံးရှုံးစရာမှ မရှိတော့တာ။"

အရင်ဘဝက အထက်တန်းကျောင်း သုံးနှစ်တာကာလမှာ သူမက တခြားသူတွေနဲ့ မယှဉ်ပြိုင်ဘဲ အရာရာကို သတိထားလုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမက ဘယ်သူ့ဆီကမှ လေးစားမှုကို မရခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား တခြားသူတွေရဲ့ အထင်သေးမှုကိုပဲ ခံခဲ့ရပြီး သူတို့က သူမရဲ့မာနကို ဘာမှမဟုတ်သလို သဘောထားခဲ့ကြတယ်။

အခု ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပြီ၊ သူမက အရင်ဘဝကိုပဲ ထပ်တူကူးချရမှာလား။

မဖြစ်နိုင်ဘူး! ဒီဘဝမှာတော့ ကျဲန်အိုက်က တခြားသူတွေရဲ့အမြင်မှာ သူရဲဘောကြောင်သူတစ်ယောက် ဘယ်တော့မှ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဘယ်သူမဆို သူမနဲ့ သူမချစ်တဲ့သူကို အနိုင်ကျင့်ရဲရင် သူမက ဆယ်ဆပြန်ပေးဆပ်လိမ့်မယ်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါဝက်နံရိုးစားချင်တယ်။" ကွမ်းထောင်က ပြုံးပြီးပြောလိုက်တယ်။

ကျဲန်အိုက်က မျက်ခုံးပင့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ပြဿနာမရှိဘူး။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အလကားထမင်းလက်မှတ်ကြီးရှိနေတာ၊ မသုံးရင် နှမြောစရာကြီးပေါ့။"