ကျဲန်ယွီက မျက်နှာနီရဲပြီး စကားထစ်သွားတယ်။ သူက ဝန်လည်းမခံ၊ ငြင်းလည်းမငြင်းဘူး။

ကျဲန်အိုက်က ပိုပြီးတော့တောင် သေချာသွားပေမဲ့ သူမအစ်ကို ဘယ်လိုမိန်းကလေးမျိုးကို ကြိုက်သလဲဆိုတာကိုလည်း စပ်စုချင်စိတ်ဖြစ်သွားတယ်။

"ရှောင်အိုက်၊ ပန်းကန်နဲ့တူတွေ သွားယူလိုက်ဦး။"

ဝမ်ယွင်မေရဲ့အသံက မီးဖိုချောင်ထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ကျဲန်ယွီက အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး မီးဖိုချောင်ထဲကို ဝင်သွားဖို့ကြိုးစားပေမဲ့ ကျဲန်အိုက်က သူ့ကိုဆွဲထားလိုက်တယ်။ ကျဲန်အိုက်က ယွမ်ငါးရာကို ကျဲန်ယွီရဲ့အိတ်ကပ်ထဲကို ထိုးထည့်လိုက်ပြီး "အခု အစ်ကို့မှာ ရည်းစားရှိနေပြီဆိုတော့ ပိုက်ဆံပိုပြီးလိုမှာပေါ့။ ငါ့အစ်ကိုက မိန်းကလေးပိုက်ဆံကို သုံးတာမျိုးတော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး!"

ကျဲန်ယွီ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတော့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူ့ဘဝမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ရည်းစားထားဖူးတာပဲ။ အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ သူ့ညီမက ဖော်ထုတ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သူ့လက်ထဲက ယွမ်ငါးရာကိုကိုင်ပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်နေခဲ့တယ်။ သူ သတိပြန်ဝင်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ ကျဲန်အိုက်က မီးဖိုချောင်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့ပြီ။

ညစာစားချိန်မှာတော့ မိသားစုသုံးယောက်က စကားပြောရင်း စားသောက်ကြတယ်။

ဝမ်ယွင်မေက ဝက်နံရိုးတစ်ဖတ်ကို ကျဲန်အိုက်ရဲ့ပန်းကန်ထဲကို ထည့်ပေးပြီး "ရှောင်အိုက်၊ လစဉ်စာမေးပွဲနီးနေပြီလား။"

ကျဲန်အိုက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ အတန်းပိုင်ဆရာမက စနေ၊ တနင်္ဂနွေမှာ စာကျက်နိုင်အောင် လစဉ်စာမေးပွဲကို လာမယ့်တနင်္လာနေ့မှာ ကျင်းပမယ်လို့ သတိပေးထားခဲ့တယ်။

"မေမေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ သမီး ရမှတ်ကောင်းကောင်းရနိုင်ပါတယ်" ကျဲန်အိုက်က တည်ငြိမ်စွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

သူမသမီးရဲ့ ယုံကြည်မှုရှိတဲ့ပုံစံကိုမြင်တော့ ဝမ်ယွင်မေက မပြုံးဘဲမနေနိုင်တော့ဘူး။ "ယုံကြည်မှုရှိတာ ကောင်းတာပေါ့။"

ဝမ်ယွင်မေက သူမရဲ့မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ကျဲန်အိုက်အပေါ်မှာ ပုံအပ်ထားခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ရပြီး သူမသမီးကလည်း သူမကို ဘယ်တော့မှ စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး။ ငယ်ငယ်ကတည်းက သူမရဲ့အဆင့်တွေက အမြဲတမ်း ထူးချွန်ခဲ့တယ်။

ကျဲန်အိုက်ကလည်း သူမအမေက သူမအပေါ်မှာ မျှော်လင့်ချက်အများကြီးမထားဘူးဆိုတာကို သိတယ်။ သူမက တက္ကသိုလ်ကောင်းကောင်းတစ်ခုတက်ပြီး အလားအလာကောင်းတဲ့အနာဂတ်တစ်ခု ရရှိဖို့ပဲ မျှော်လင့်ခဲ့တာ။ အရင်ဘဝတုန်းက သူမက အမေ့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ နောင်တများစွာကိုတော့ ချန်ထားရစ်ခဲ့တယ်။

ညစာစားပြီးနောက် ဝမ်ယွင်မေက မိတ်ကပ်လိမ်းပြီး အဝတ်အစားအသစ်တစ်စုံ လဲလိုက်တယ်။ အသက်သုံးဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်အမျိုးသမီးက ချက်ချင်းဆိုသလို ပုံစံပြောင်းသွားတယ်။ ကျဲန်အိုက်ရဲ့အမြင်မှာတော့ ဒါက သူမကို ပိုပြီးစိတ်မကောင်းဖြစ်စေခဲ့တယ်။

သူမအမေက သူမနဲ့ သူမအစ်ကိုအတွက် အလွန်အကျူးစတေးခဲ့ရပြီး အရက်က သူမရဲ့နုပျိုမှုတစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုသွားခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ သူမက ဆက်ပြီးမစောင့်နိုင်တော့ဘူး။ ပိုက်ဆံရှာဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို အမြန်ဆုံးစဉ်းစားရတော့မယ်။

နောက်တစ်နေ့မှာတော့ ကျဲန်အိုက်နဲ့ ကွမ်းထောင်တို့က ကျောင်းထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့လေထုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

လူတိုင်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်နေကြပြီး သူတို့ကြားမှာ တီးတိုးပြောဆိုသံတွေလည်း မနည်းမနောပဲ။ အကြောင်းအရာကတော့ မနေ့ညနေက ရန်ပွဲအကြောင်းကလွဲပြီး တခြားမဟုတ်ဘူး။

ကျဲန်အိုက်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စက ကျောင်းဂိတ်ဝမှာ ဖြစ်ခဲ့တာကိုး။ အတင်းအဖျင်းတွေကို တားလို့မရမှတော့ သူတို့ပြောချင်ရာပြောပစေပေါ့။

အတန်းထဲကို ပြန်ရောက်တော့ ကျောင်းသားတွေက နဂါးတစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသလိုမျိုး သူတို့ကို ကြည့်နေကြတယ်။ ကျဲန်အိုက်က မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သူမရဲ့ထိုင်ခုံဆီကို တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ သူမရှေ့မှာထိုင်နေတဲ့ ရွှီကျားကျားက အတင်းအဖျင်းပြောချင်တဲ့အမူအရာနဲ့ လှည့်လာခဲ့တယ်။ သူမရဲ့သဘောထားက မနေ့ကထက် ပိုပြီးစိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တယ်။ "ကျဲန်အိုက်၊ မနေ့က ကျောင်းဆင်းတော့ နင် လီယွင်မေကို ရိုက်လိုက်တယ်လို့ ငါကြားတယ်?"

ကျဲန်အိုက်က သူမ ခေါင်းညိတ်ဝန်ခံတာကို စောင့်နေတဲ့ ရွှီကျားကျားကို မျက်လုံးပင့်ကြည့်လိုက်တယ်။

စိတ်ထဲမှာ မထီမဲ့မြင်ပြုံးလိုက်ပြီး ကျဲန်အိုက်က ဘာအမူအရာမှမပါဘဲ ပြောလိုက်တယ်။ "ဒါက နင်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။"

ရွှီကျားကျားရဲ့မျက်နှာအမူအရာက တောင့်တင်းသွားပြီး ကျဲန်အိုက်က ဒီလိုသဘောထားမျိုးရှိလိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့သလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျဲန်အိုက်ရဲ့ ရေခဲလိုအေးစက်တဲ့အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရတော့ ရွှီကျားကျားက သူမပြောချင်တဲ့စကားတွေကို မျိုချလိုက်ပြီး မကျေမနပ်နဲ့ လှည့်ထွက်သွားတယ်။

ကျဲန်အိုက်က မျက်လုံးလှန်လိုက်မိပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။

သူမက အရင်ဘဝတုန်းကလို ဘယ်သူမှသတိမထားမိတဲ့သူတစ်ယောက်အဖြစ် မနေချင်တော့ပေမဲ့ အခုလိုမျိုး နေ့တိုင်း မျောက်တစ်ကောင်လို အကြည့်ခံရတာမျိုးကိုလည်း မလိုချင်ဘူး။ သူမက စင်ပေါ်ကို အကြိမ်ကြိမ်တက်ခဲ့ရပြီး ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပြီးတစ်ပုဒ် ကပြနေရသလိုပဲလို့ ပြောလို့ရတယ်။