ကျဲန်အိုက်က စာရွက်စာတမ်းကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်ပြီး သူတို့ကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးသွားခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ စစ်ကြောရေးအခန်းထဲမှာ ကျဲန်အိုက်နဲ့ လီချန်တို့ ဘယ်လိုသဘောတူညီချက်မျိုးရခဲ့သလဲ၊ လီချန်က သူမကို ငွေရေးကြေးရေးနစ်နာကြေး ဘယ်လောက်ပေးခဲ့သလဲဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှမသိခဲ့ဘူး။

ဒီကိစ္စကြောင့် ဆရာမလီက ကျဲန်အိုက် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေမှာစိုးလို့ သူမကို တစ်ရက်ခွင့်ပေးပြီး အိမ်ပြန်ပြီး သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည်အနားယူဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒီနေ့က တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သောကြာနေ့ဖြစ်နေတယ်။ စနေ၊ တနင်္ဂနွေနှစ်ရက်အပါအဝင် ကျဲန်အိုက်က သုံးရက်နားခွင့်ရခဲ့တယ်။

အိမ်ပြန်ရောက်တော့ မိသားစုသုံးယောက်က ဧည့်ခန်းထဲက ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်ကြတယ်။

အပြန်လမ်းမှာ ဝမ်ယွင်မေနဲ့ ကျဲန်ယွီတို့က ကျဲန်အိုက်က လီချန်နဲ့ ဘယ်လိုအခြေအနေတွေ ညှိနှိုင်းခဲ့သလဲဆိုတာကို အလျင်စလိုမမေးခဲ့ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျဲန်အိုက်ရဲ့ စိတ်အေးလက်အေးဖြစ်နေတဲ့ပုံစံကိုမြင်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်က စိတ်ထဲမှာ အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေကြတယ်။ လီချန်ရဲ့ကမ်းလှမ်းမှုက မနည်းလောက်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။

ကျဲန်အိုက်က သူတို့ကို ရင်တမမနဲ့ ထားဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ဘူး။ သူမအမေနဲ့ အစ်ကိုတို့ ကြည့်နေတုန်းမှာပဲ ကျဲန်အိုက်က သူမရဲ့ကျောင်းဝတ်စုံအိတ်ကပ်ထဲကနေ ချက်လက်မှတ်တစ်စောင်ကို ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ်ကို 'ဖြန်း' ခနဲ ပစ်တင်လိုက်တယ်။

"ဒါက ဘာကြီးလဲ။"

ကျဲန်ယွီက ချက်လက်မှတ်ကို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး။ သူ့ညီမက စက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်တာမြင်တော့ သူက တစ်ခဏကြောင်သွားပြီးမှ မေးလိုက်တယ်။

ကျဲန်အိုက်က ပြုံးလိုက်တယ်။ "ချက်လက်မှတ်!"

ဝမ်ယွင်မေက ချက်လက်မှတ်ကို ကောက်ယူလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီပေါ်က သုညအတန်းလိုက်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူမဦးနှောက်ထဲမှာ တဝီဝီမြည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။

ဒါက… တစ်သိန်းလား။

ဒါမှမဟုတ်… တစ်သန်းလား။

"မေမေ" ကျဲန်ယွီက ခေါ်လိုက်တယ်။ သူ့အမေရဲ့မျက်နှာအမူအရာက ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုတာကို သူ မသိခဲ့ဘူး။

"ရှောင်အိုက်၊ သူ… သူက သမီးကို ယွမ်တစ်သန်းပေးလိုက်တာလား။" ဝမ်ယွင်မေက တုန်လှုပ်လွန်းလို့ သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေက တုန်ယင်နေခဲ့တယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူမလက်ထဲမှာ ချက်လက်မှတ်ကိုင်ထားလို့။ သာ၍သူမသာ ငွေသားတစ်သန်းကို မြင်လိုက်ရရင် အဲ့ဒီနေရာမှာတင် သတိလစ်သွားလောက်တယ်။

"ဘယ်လောက်လဲ။ တစ်… တစ်သန်း؟" ကျဲန်ယွီက အော်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ခန့်ညားတဲ့မျက်နှာက မယုံကြည်နိုင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့အမေကိုတစ်လှည့် သူ့ညီမကိုတစ်လှည့် ကြည့်လိုက်တယ်။

ကျဲန်အိုက်တစ်ယောက်တည်းသာ တည်ငြိမ်ပြီး စုစည်းနေခဲ့တယ်။ သူမက တည်ငြိမ်စွာပြုံးပြီး "သူက ယွမ်တစ်သိန်းကမ်းလှမ်းခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သမီးသဘောမတူခဲ့ဘူး။ ကျွန်မ ဒီတစ်သန်းကို တောင်းခဲ့တာ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဝမ်ယွင်မေနဲ့ ကျဲန်ယွီတို့ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြတယ်။ သူတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ကျဲန်အိုက်ကို ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ သူတို့က ကျဲန်အိုက်က တစ်ခါမှမတွေ့ဖူးတဲ့သူတစ်ယောက်ဆီကနေ ဒေါ်လာတစ်သန်းတောင်းရဲတဲ့သတ္တိကို ဘယ်ကနေ ရလာသလဲဆိုတာကို မသိခဲ့ကြဘူး။

အံ့အားအသင့်ဆုံးကတော့ တခြားတစ်ဖက်က ဒါကို ပေးခဲ့တယ်ဆိုတာပဲ!

ဝမ်ယွင်မေက အတော်ကြာတဲ့အထိ ကြောင်ငေးနေရာကနေ သတိမပြန်ဝင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သာ၍ဒါက သူမသာဆိုရင် ယွမ်တစ်သိန်းမပြောနဲ့ ယွမ်ငါးသောင်းတောင် သူမအတွက် တော်တော်လေးကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ သွေးဆောင်မှု့ တစ်ခုဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူမမိသားစုအတွက်တော့ ယွမ်သောင်းဂဏန်းဆိုတာက အလွန်တရာတန်ဖိုးရှိတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက သူမသမီးရဲ့ကျောင်းလခကို အာမခံနိုင်လိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ သူမသမီးက ယွမ်တစ်သိန်းနဲ့ မကျေနပ်ခဲ့ဘဲ တခြားတစ်ဖက်ကို ယွမ်တစ်သန်းကို စိတ်လိုကိုယ်လျောက်ထုတ်ပေးအောင်တောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါက ဆယ်ဆတောင်များတယ်!

"ရှောင်အိုက်… ငါတို့… ဥပဒေချိုးဖောက်နေကြတာလား။"

ဝမ်ယွင်မေက ဒီလောက်များတဲ့ပိုက်ဆံကို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးတော့ စိတ်ထဲမှာ မသေမချာမဖြစ်ဘဲမနေနိုင်တော့ဘူး။ ကျဲန်ယွီကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ တံတွေးမျိုချလိုက်တယ်။ အရာအားလုံးက တကယ်မဟုတ်သလို၊ အိပ်မက်တစ်ခုလိုပဲ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ သူတို့မိသားစုမှာ ယွမ်တစ်သန်းရှိသွားပြီ!

ပြီးတော့ ကျဲန်အိုက်က လက်လှမ်းပြီး သူမအမေရဲ့ဘယ်ဘက်လက်နဲ့ သူမအစ်ကိုရဲ့ညာဘက်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။ သူမက ညင်သာစွာနဲ့ "အစ်ကို၊ မေမေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒါက သာမန်ငွေရေးကြေးရေးနစ်နာကြေးတစ်ခုပါပဲ။ သူတို့သာ သီးသန့်ဖြေရှင်းချင်တယ်ဆိုရင် တန်ရာတန်ကြေးကို ပေးရမှာပဲ။ သူတို့သာ နစ်နာသူဖြစ်တဲ့ သမီးရဲ့အခြေအနေတွေကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဘူးဆိုရင် လီယွင်မေက ထောင်ကျရလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အရာအားလုံးကို သူ့နည်းသူ့ဟန်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရမှာပဲ။ ဒါ့အပြင် ဒီသဘောတူညီချက်က ရဲစခန်းမှာ ရရှိခဲ့တာပါ။ ဒါက လုံးဝတရားဝင်ပါတယ်။ တကယ်ပဲ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ဒီတစ်သန်းက အခု ငါတို့ပိုင်ဆိုင်သွားပြီ!"

ကျဲန်အိုက်ရဲ့စကားကိုကြားတော့ ဝမ်ယွင်မေနဲ့ ကျဲန်ယွီတို့က ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ပဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး သူမပြောတာက ယုတ္တိရှိတယ်လို့ တွေးလိုက်မိကြတယ်။