"အား… အား… လွှတ်… နာတယ်…"

သူ့လက်ကောက်ဝတ်က စူးရှတဲ့နာကျင်မှုကြောင့် သူဌေးလျိုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ခွန်အားအားလုံးကို တစ်စုံတစ်ခုက စုပ်ယူသွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ့ရဲ့အရပ်ရှည်ရှည်ခန္ဓာကိုယ်က ထူးဆန်းတဲ့ကွေးကောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် လိမ်ကျစ်နေခဲ့ပေမဲ့ ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး သူ့လက်ကိုဆွဲကိုင်လိုက်တဲ့သူကတော့ ဘာအမူအရာမှမပြခဲ့ဘူး။

"ဟွားဇီ!"

အမရှက အဲ့ဒီအချိန်မှာ ပြေးလာခဲ့တယ်။ သူမက ကလပ်ထဲက ဒီဖျော်ဖြေရေးဝန်ထမ်းတွေကို တာဝန်ယူရတဲ့ ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးမန်နေဂျာဖြစ်တယ်။ ဒီအမျိုးသမီးတွေအားလုံးက သူမရဲ့လက်အောက်ငယ်သားတွေပဲ။

အမရှက အဲ့ဒီအမျိုးသားကို ပထမဆုံးတစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သဘာဝအတိုင်းမြင်လိုက်ပြီး တုန်လှုပ်သွားခဲ့တယ်။ သူမမျက်စိမှားတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သေချာအောင်လုပ်ပြီးနောက်မှာတော့ သူမက "ဂျီ… သခင်လေးဂျီ… ရှင့်… ရှင်ဒီကို ဘာလို့ရောက်နေတာလဲ…"

ဂျီဟောက်ယွီက မျက်မှောင်ကိုအနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်တယ်။ သူက သူဌေးလျိုကို ဘေးကိုလွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး စိတ်မရှည်စွာနဲ့ "ရှန်းချွမ်းလိုင် ဘယ်မှာလဲ။"

အမရှက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြန်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှန်းချွမ်းလိုင် မရှိဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတယ်။ သူမက ထိတ်လန့်သွားပြီး ဂျီဟောက်ယွီကို "သခင်လေးဂျီ၊ ကျွန်မ… ကျွန်မ CEO ရှန်းကို အခုသွားခေါ်လိုက်ပါ့မယ်။"

ဒီလိုပြောပြီးနောက်မှာတော့ သူမက လှည့်ထွက်ပြီး ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်နဲ့ ပြေးထွက်သွားခဲ့တယ်။

"မေမေ!"

ကျဲန်အိုက်က လူအုပ်ထဲကိုတိုးဝင်ပြီး မြေကြီးပေါ်မှာလဲကျနေတဲ့ ဝမ်ယွင်မေကို ချက်ချင်းမြင်လိုက်ရတယ်။ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကို သူမမသိပေမဲ့ သူမအမေ မြေကြီးပေါ်မှာထိုင်နေတာကိုမြင်တော့ သူမက အလိုလိုနေရင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ရှေ့ကိုပြေးဝင်သွားခဲ့တယ်။

"မေမေ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘယ်နားမှာ ဒဏ်ရာရသွားတာလဲ။" ကျဲန်အိုက်က စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ မေးလိုက်တယ်။ သူမက ဝမ်ယွင်မေရဲ့ပခုံးကိုကိုင်ပြီး သူမဒဏ်ရာရသွားသလားဆိုတာကို သိနိုင်ဖို့ သေသေချာချာ အပေါ်အောက်ကြည့်လိုက်တယ်။

ဝမ်ယွင်မေက ကျဲန်အိုက်ကိုမြင်တော့ တုန်လှုပ်သွားခဲ့တယ်။ "ရှောင်အိုက် မင်း… မင်းဒီကို ဘာလို့ရောက်နေတာလဲ။"

လူတိုင်းရဲ့အာရုံစိုက်မှုက ရုတ်တရက် သူတို့နှစ်ယောက်ဆီကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။ သူတို့က ဝမ်ယွင်မေရဲ့လှပတဲ့ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကိုကြည့်ပြီး သူမဘေးက တစ်ဆယ့်လေး၊ တစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်ကြတယ်။

သူတို့က သားအမိတွေလား။ ညီအစ်မတွေနဲ့ ပိုတူတယ်မဟုတ်လား။

ဂျီဟောက်ယွီကလည်း ကျဲန်အိုက်နဲ့ ဝမ်ယွင်မေတို့ကို သဘာဝအတိုင်း သတိထားမိလိုက်တယ်။ သူက သူတို့စကားဝိုင်းကိုကြားတော့ ရယ်ကျဲကျဲနဲ့ "ရှန်းချွမ်းလိုင်က အလုပ်ဆက်မလုပ်ချင်တော့ဘူးလား။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကလေးကို အလုပ်ခွင်ထဲခေါ်လာတယ်ပေါ့လေ။"

ကျဲန်အိုက်က ဂျီဟောက်ယွီရဲ့နောက်ပြောင်တဲ့အသံကိုကြားတော့ ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့နှလုံးသားက တစ်ချက်ခုန်သွားခဲ့တယ်။

ဂျီဟောက်ယွီက သပ်သပ်ရပ်ရပ်ရှိတဲ့ ဆံပင်တိုနဲ့ဖြစ်တယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်ခုံးမွှေးတွေက ချောမွေ့ပြီး ထူထဲကာ နှာတံကလည်း ပေါ်လွင်နေသည်။ သူ့ရဲ့ ပါးလွှာတဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက အနည်းငယ် ကွေးညွတ်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အပြုံးရေးရေးလေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေတယ်။

ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ သူမက သူ့ရဲ့အရပ်ရှည်ရှည်၊ ခြေတံရှည်ရှည်နဲ့ သူ့ရဲ့ပြီးပြည့်စုံတဲ့တင်ပါးတွေကို ပေါ်လွင်စေတဲ့ အံဝင်ခွင်ကျချုပ်ထားတဲ့ဝတ်စုံဘောင်းဘီကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူက အဖြူရောင်၊ အရေးအကြောင်းမရှိတဲ့ ခေတ်ဟောင်းရှပ်အင်္ကျီကိုဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်စွပ်တွေပေါ်မှာ ရွှေရောင်လက်ကောက်ဝတ်ကလစ်နှစ်ခု တပ်ဆင်ထားတယ်။ ရှပ်အင်္ကျီက သူ့ရင်ဘတ်က တတိယမြောက်ကြယ်သီးအထိ ဖွင့်ထားပြီး သူ့ရဲ့တင်းရင်းတဲ့ရင်ဘတ်ကြွက်သားတွေကို မထင်မရှားမြင်နေရတယ်။ အနက်ရောင် totem လည်ဆွဲတစ်ခုက သူ့ရဲ့ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ညှပ်ရိုးပေါ်ကို တွားသွားနေပြီး ယောက်ျားပီသမှုတွေနဲ့ပြည့်နှက်နေတဲ့ သူ့ရဲ့လည်စေ့အောက်ခြေမှာ တည်ရှိနေခဲ့တယ်။

ကျဲန်အိုက်က နောက်ဆုံးတော့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေနဲ့ ဆုံသွားခဲ့တယ်။

ဒါက တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို နစ်မြုပ်သွားစေနိုင်တဲ့ မက်မွန်ပွင့်မျက်လုံးတစ်စုံပဲ။ မျက်လုံးအဖြူသားနဲ့ မျက်ဆံတို့ရဲ့အချိုးအစားက ပြီးပြည့်စုံတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ မျက်ဆံတွေကြားက အနက်ရောင်တောက်ပမှုက obsidian ဘုရင်တစ်ပါးလိုပဲ၊ ပြီးတော့ ကျယ်ပြောလှတဲ့စကြဝဠာထဲကလာတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့အပေါက်နက်ကြီးတစ်ခုလိုပဲ၊ အန္တရာယ်ရှိပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအမျိုးသားက သူဌေးသား playboy တစ်ယောက်ရဲ့သဘောထားကို ပြသနေခဲ့တယ်။ သူ့မျက်လုံးထဲကအပြုံးနဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်က လှောင်ပြောင်တဲ့အပြုံးက သူ့ရဲ့ aura တစ်ခုလုံးနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်တည်မှုကတော့ ပြီးပြည့်စုံပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းနေတုန်းပဲ!

သူမရဲ့အရင်ဘဝနဲ့ လက်ရှိဘဝနှစ်ခုလုံးမှာ ကျဲန်အိုက်က ချောမောတဲ့အမျိုးသားတွေအများကြီးကို မြင်ဖူးခဲ့ပေမဲ့ သူမရှေ့ကတစ်ယောက်ကတော့ တကယ်ပြောရရင် အချောဆုံးပဲ။

"သခင်လေးဂျီ…"

အဲ့ဒီအချိန်မှာ ရှန်းချွမ်းလိုင်က မျက်နှာနီရဲစွာနဲ့ ပြေးလာခဲ့တယ်။ သူ့နောက်မှာတော့ ကလပ်က လုံခြုံရေးအစောင့်အနည်းငယ်ပါ ပါလာခဲ့တယ်။