အခန်း (၃၀) : အထူးဆုကြီး

တစ်နေ့ခင်းလုံး လင်းထျန်းသည် စိတ်မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေပုံရပြီး သူ့မျက်လုံးများက ဟိုဒီဝေ့ဝဲကြည့်နေကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ ဘူမုန်ထင်ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ပင် ကြည့်နေမိသည်။ ထိုသို့ကြည့်မိတိုင်းလည်း လင်းထျန်းသည် ပါးစပ်ခြောက် လျှာခြောက်ဖြစ်သွားရသည်။ ဤသို့ပြုမူခြင်းသည် သင့်တောင်မှု့မရှိမှန်း သိသော်လည်း လင်းထျန်းသည် သူ၏အတွင်းစိတ်မှ သားရဲကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

နာရီဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းသည် ရုတ်တရက် သူ့မျက်လုံးများ အလွန်ပင်ပန်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့မျက်လုံးများက စတင်ကိုက်ခဲလာပြီး မျက်ရည်များက အလိုလို ဝေ့တက်လာခဲ့သည်။ သူ့မျက်လုံးများ၏ ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိသောအခါ လင်းထျန်းသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏စူပါစွမ်းအင်များကို အလွန်အကျွံအသုံးပြုခြင်းကြောင့် မျက်လုံးများ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

မျက်လုံးပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် လင်းထျန်းသည် အနားယူကာ သူ၏စူပါစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုခြင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်။ ဤနာရီဝက်ကြာ စူပါစွမ်းအင်ကို တိတ်တဆိတ်အသုံးပြုခဲ့ခြင်းကလည်း လင်းထျန်းအား ဤဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်း၏ အရည်အချင်းကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သွားစေခဲ့သည်။ စွမ်းရည်မီနူးတွင် ဖော်ပြထားသော ဆယ်စင်တီမီတာ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းသည် အရာဝတ္ထုတစ်ခုတည်းကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ အရာဝတ္ထုအားလုံး၏ စုစုပေါင်းအထူကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ လင်းထျန်း၏စားပွဲသည် ငါးစင်တီမီတာထူပါက၊ လင်းထျန်းသည် စားပွဲ၏ငါးစင်တီမီတာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင် စားပွဲနောက်မှ အရာဝတ္ထု၏ နောက်ထပ်ငါးစင်တီမီတာကို ဆက်လက်ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သေးသည်။ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်မှု၏ စုစုပေါင်းအထူသည် ဆယ်စင်တီမီတာထက် မကျော်လွန်သရွေ့ အဆင်ပြေမည်ဖြစ်သည်။ ဤတွေ့ရှိမှုက လင်းထျန်းကို ဤအထူးစွမ်းရည်အပေါ် ပိုမိုကျေနပ်သွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူအစပိုင်းတွင် စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာသာလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။

သူ၏စူပါစွမ်းအင်များကို အလွန်အကျွံအသုံးပြုခြင်းကြောင့် မျက်လုံးများ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသောကြောင့် လင်းထျန်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤသို့ဖြစ်နေသော်လည်း ဘူမုန်ထင်ကို မြင်လိုက်တိုင်း ထိုဖြူဖွေးသောပုံရိပ်သည် လင်းထျန်း၏စိတ်ထဲတွင် အမြဲပေါ်လာတတ်သည်။ ဤသို့တွေးမိတိုင်း လင်းထျန်းသည် အမြဲတမ်း ပါးစပ်ခြောက်လာသလို ခံစားရသည်။ လင်းထျန်း၏ ထူးဆန်းသောအမူအရာများက ဘူမုန်ထင်ကို အမြဲတမ်း ထူးဆန်းသလို ခံစားစေသော်လည်း သူမက မေးသောအခါတွင်မူ သူဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

ဤသို့သော မတည်ငြိမ်သောစိတ်အခြေအနေဖြင့် တစ်နေ့ခင်းလုံး ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ အိမ်ပြန်၍ ညစာစားပြီးနောက် လင်းထျန်းသည် သူ၏အမြင်အာရုံမှာ များစွာကောင်းမွန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူသည် ဘူမုန်ထင်ကို ထပ်မံရှာဖွေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်းထျန်းသည် ချောင်းကြည့်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ညဘက် ကိုယ်ပိုင်စာကြည့်ချိန်သို့ တစ်ယောက်တည်းသွားရန် သူမကို ပြောပြခြင်းဖြစ်သည်။

ဘူမုန်ထင်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လင်းထျန်းသည် သူ၏စက်ဘီးကို ဘင်ကျန်းရင်ပြင်ဆီသို့ စီးနင်းသွားခဲ့သည်။ ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းသည် ဘင်ကျန်းရင်ပြင်တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ မြစ်ကမ်းဘေးရင်ပြင်ကို အမြန်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ရင်ပြင်ထဲတွင် လူအတော်များများရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လူအုပ်ကြီးက အုပ်စုလိုက်မည်းမည်းတုတ်တုတ်ဖြင့် ရထားဘူတာရုံတစ်ခုလိုပင် ပြည့်ကျပ်နေသည်။

ရင်ပြင်၏အလယ်ဗဟိုတွင် တဲကြီးများရှိနေသည်။ အလယ်ဗဟိုတွင် စင်မြင့်တစ်ခုရှိပြီး ထိုနေရာတွင် အစီအစဉ်တင်ဆက်သူတစ်ဦးက မိုက်ခရိုဖုန်းကိုင်ကာ လူအများကို စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်စကားလုံးများဖြင့် အဆက်မပြတ်အော်ဟစ်နေသည်။ အမြန်တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လင်းထျန်းသည် စက်ဘီးရပ်ရန်နေရာတစ်ခုရှာပြီး အတွင်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ရင်ပြင်သို့ရောက်သောအခါ လင်းထျန်းသည် ဖန်လုံအိမ်များအတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤဖန်လုံအိမ်များထဲတွင် ခြင်းတောင်းများကိုင်ဆောင်ထားသော မိန်းကလေးများရှိနေပြီး ခြင်းတောင်းတစ်ခုစီတွင် ထီလက်မှတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤမိန်းကလေးများကို ဝိုင်းရံနေသော ထီကစားသူများစွာ ရှိနေသည်။

လင်းထျန်းသည် လျှောက်သွားရင်း ရင်ပြင်ထဲမှ မြေပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ခြစ်ပြီးသားထီလက်မှတ်များစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အမြန်တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လင်းထျန်းသည် လူအနည်းငယ်သာဝိုင်းရံနေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုမိန်းကလေးသည်လည်း ထီလက်မှတ်များပါသော ခြင်းတောင်းတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ မိန်းကလေးထံသို့ရောက်သောအခါ လင်းထျန်းသည် သူမကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခုဖြင့် သူ၏ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းကို ချက်ချင်းအသက်သွင်းလိုက်သည်။

လင်းထျန်း၏စူပါစွမ်းအင်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ခြင်းတောင်းထဲမှ ထီလက်မှတ်များသည် အတွင်းမှအဖြေကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖော်ပြလာခဲ့သည်။ ကျေးဇူးတင်ပါသည်၊ ကျေးဇူးတင်ပါသည်၊ ကျေးဇူးတင်ပါသည်... အများစုမှာ ပေါက်ဂဏန်းမပါသော ထီလက်မှတ်များဖြစ်သည်။ သို့သော် အနိုင်ရသောထီလက်မှတ်အချို့လည်း ရောနှောပါဝင်နေသည်။ ယွမ် ၁၀၊ ၂၀၊ နှင့် ၁၀၀ တန် ထီလက်မှတ်များသည် လင်းထျန်း၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး အကြီးဆုံးမှာ ယွမ် ၁,၀၀၀ တန်ဖြစ်သည်။

ဤထီလက်မှတ်များကိုမြင်တော့ လင်းထျန်း၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ်တောက်ပသွားပြီး သူသည် ခြင်းတောင်းထဲသို့ လက်လှမ်း၍ ရှာဖွေလိုက်သည်။ ယွမ် ၅၀ တန် စာရွက်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်၊ ယွမ် ၁၀၀ တန် စာရွက်ကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လင်းထျန်းသည် ယွမ် ၁၀၀၀ တန် စာရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လင်းထျန်းသည် ထိုထဲတွင် ထီလက်မှတ်ပေါင်း ၁၀ စောင်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပိုက်ဆံပေးပြီးနောက် လင်းထျန်းသည် ဘေးသို့လျှောက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခြစ်စပြုလိုက်သည်။

လင်းထျန်း၏လက်ချောင်းများ ဖြည်းညင်းစွာ ခြစ်လိုက်သည်နှင့် ထီ၏အဖြေသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ "၁၀၀!" တစ်ရာတန် ထီလက်မှတ်တစ်စောင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာသည်! ဤနံပါတ်ကိုမြင်တော့ လင်းထျန်းသည် ဝမ်းသာသွားသည်။ တကယ်အသုံးဝင်တာပဲ!

ထို့နောက် အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်နေသော လင်းထျန်းသည် ထပ်မံခြစ်စပြုလိုက်သည်။ ၅၀၊ ၁၀၀၊ ၂၀၀ နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ၁၀၀၀! အားလုံးနိုင်ခဲ့သည်! သူ၏လက်ထဲမှ ထီလက်မှတ်သည် သူအရင်ကမြင်ခဲ့သည်နှင့် ထပ်တူကျနေသည်! "အရမ်းကောင်းတယ်!" သူ့လက်ထဲမှ ထီလက်မှတ်ကိုကိုင်ရင်း လင်းထျန်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် လင်းထျန်းသည် ရူးသွပ်စွာ ထီလိုက်ကောက်သကဲ့သို့ လိုက်လံဝယ်ယူတော့သည်။ နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် လင်းထျန်းသည် ထီလက်မှတ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဝယ်ယူခဲ့သည်။ လင်းထျန်းသည် ဤထီလက်မှတ်များမှ စုစုပေါင်းဆုငွေမှာ ၁၀၀,၀၀၀ ကျော်သင့်သည်ဟု အကြမ်းဖျင်းတွက်ချက်လိုက်သည်။ ထိုထဲတွင် လင်းထျန်းသည် ၃၀,၀၀၀ တန် တစ်စောင်၊ ၂၀,၀၀၀ တန် သုံးစောင်၊ နှင့် ၁၀,၀၀၀ တန် လေးစောင်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အခြားထီလက်မှတ်များမှာ ရာဂဏန်းအနည်းငယ်မှ ထောင်ဂဏန်းအထိ ပြန့်ကျဲနေသည်။

"၁၀၀,၀၀၀ ထက်ပိုတန်ဖိုးရှိတဲ့ဆုကို မတွေ့ခဲ့ရတာပဲ နှမြောစရာကောင်းတယ်။ သူတို့က အဲ့ဒီဆုကြီးတွေကို ထုတ်မပေးသေးဘူးထင်တယ်!" ပတ်ပတ်လည်ရှာဖွေပြီး ၁၀၀,၀၀၀ ထက်ပိုတန်ဖိုးရှိသော ဆုများကိုမတွေ့ရှိသောအခါ လင်းထျန်းသည် ဤလူများသည် ဆုကြီးများကို ထုတ်မပေးသေးဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူဆုကြီးမနိုင်ခဲ့သော်လည်း လင်းထျန်းသည် သူရရှိခဲ့သည်နှင့် အလွန်ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

လင်းထျန်းသည် လောဘကြီးသူမဟုတ်ပေ။ ဤသို့သောငွေသည် လျင်မြန်စွာရရှိပြီး လင်းထျန်းသာ လိုချင်လျှင် သူသည် လွယ်လွယ်ကူကူ ရရှိနိုင်သည်။ နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းသည် သူ့မျက်လုံးများ ပင်ပန်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ထီလိုက်ရှာသော လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းထျန်းသည် ထီလက်မှတ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထုတ်ယူပြီး လဲလှယ်ရန် သွားခဲ့သည်။ လင်းထျန်းသည် ငွေအများကြီးမလဲလှယ်ဘဲ ငါးထောင် သို့မဟုတ် ခြောက်ထောင်သာ လဲလှယ်ခဲ့သည်။

သူ့အိတ်ကပ်ထဲသို့ ငွေစက္ကူထပ်ကြီးတစ်ထပ်ကို ထည့်ရင်း လင်းထျန်းသည် လေချွန်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဒီနေ့ကတော့ ရိတ်သိမ်းရတဲ့နေ့ပဲ။ မိန်းကလေးတစ်ဦးဘေးမှ ဖြတ်သွားသောအခါ လင်းထျန်းသည် အလိုလိုပင် သူ၏စူပါစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ သူမဘေးမှ ထီခြင်းတောင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းသည် ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် ကြောင်သွားပြီး ရပ်တန့်လိုက်သည်။ "ခုနက ဘာကြီးလဲ?" လင်းထျန်းသည် အံ့ဩသောမျက်နှာဖြင့် သူ၏ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းကို ထပ်မံအသက်သွင်းလိုက်သည်။ သေချာရှာဖွေပြီးနောက် ထီလက်မှတ်ကို ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤထီလက်မှတ်၏ မျက်နှာစာတန်ဖိုးကို စိုက်ကြည့်ရင်း လင်းထျန်းသည် သူ့မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်...

၂၀၀,၀၀၀!

ထိုထဲတွင် ယွမ် ၂၀၀,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိသော ထီလက်မှတ်တစ်စောင် ရှိနေသည်!

အထူးဆုကြီး!

လင်းထျန်းသည် သူထွက်ခွာခါနီးတွင် ဆုကြီးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ လင်းထျန်း အနည်းငယ်ကြောင်နေစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ခြင်းတောင်းထဲသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်၊ ထီလက်မှတ်ဝယ်ချင်နေသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။ ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်တော့ လင်းထျန်းက တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြေးသွားခဲ့တော့သည်။