အပိုင်း (၂) - ဟိတ်ဟန်ထုတ်နေဆဲ

လူပိန်ညောင်ညက်က ယဲ့ထျန်း ဘာတွေးနေမှန်း မသိပေ။ ယဲ့ထျန်းက စကားလည်းမပြော၊ တောင်းပန်ခြင်းလည်းမရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဟေ့ကောင်... မင်း သေချင်နေတာလား"

စကားပြောရင်း ထိုလူက သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ ခလုတ်ဓားတစ်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး ယဲ့ထျန်းထံသို့ ရမ်းကားစွာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

လူသတ်လက်နက် ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘေးမှ ကြည့်နေသူများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး အာမေဋိတ်သံများ ထွက်လာကြသည်။

"တင်း... စနစ်အသိပေးချက် - ပိုင်ရှင် သည် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့နေရပါသည်။ လူသစ်တန်း လက်ဆောင်သေတ္တာကို အသုံးပြုရန် အကြံပြုပါသည်"

စနစ်က မပြောလျှင်ပင် ယဲ့ထျန်း သူ့အခြေအနေကို သိပါသည်။

ရိုးရိုး လက်သီးချင်းထိုးကြမည်ဆိုလျှင်တော့ ယဲ့ထျန်း သူ့ပြိုင်ဘက်ကို ကောင်းကောင်း ယှဉ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိသည်။ သို့သော် ဓားပါလာလျှင်တော့ အခြေအနေက ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

စနစ်၏ အသိပေးသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ယဲ့ထျန်းသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ လူသစ်တန်း လက်ဆောင်သေတ္တာကို အမြန် ဖွင့်လိုက်သည်။

"တင်း... ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင် ရေ။ လူသစ်တန်း လက်ဆောင်သေတ္တာ ဖွင့်လှစ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ ဝိညာဉ်ဆေးလုံး သုံးလုံး၊ အခြေခံအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်း 'ကျိုးထျန်းရှင်းရှားကျွယ်' တစ်စောင်နှင့် အဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားလက်နက် ပူးကပ်ခြင်း တာလီစမန် သုံးခု ရရှိပါသည်"

"တင်း... လက်ရှိ အကြပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းရန် အဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားလက်နက် တာလီစမန်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုရန် အကြံပြုပါသည်"

လူပိန်ညောင်ညက်က ဓားကိုကိုင်ကာ ရှေ့တိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ထျန်းသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ငါ သတိပေးမယ်၊ ငါ့ကို လက်ပါလာအောင် မလုပ်နဲ့။ မဟုတ်ရင် နောက်ကျ ဆေးရုံကုတင်ပေါ် ရောက်နေတဲ့အချိန် နောင်တရနေလိမ့်မယ်"

လူပိန်ညောင်ညက်မှာ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားပြီး သူ့လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးသွားသည်။ ယဲ့ထျန်း၏ စကားကြောင့် လန့်သွားပုံရသည်။

"တင်း... ဟိတ်ဟန်ထုတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ အမှတ် ၁၀ မှတ် တိုးလာပါသည်"

စနစ်၏ အသိပေးသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ထျန်း တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားသည်။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံဖြင့် ဟိတ်ဟန်ထုတ်ခြင်း အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ။

ဒီလိုမျိုး နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်လုပ်လိုက်ရင် ငါ ဆင်းရဲမွဲတေမှုကနေ လွတ်မြောက်ပြီး ချမ်းသာလာတော့မှာပဲ။

ထိုအချိန်မှာပင် ယဲ့ထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သာမန်လူများ မမြင်နိုင်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်း ဖျော့ဖျော့လေး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒါသည် နတ်ဘုရားလက်နက် ပူးကပ်ခြင်း တာလီစမန် အောင်မြင်စွာ အသုံးပြုလိုက်ခြင်း၏ လက္ခဏာပင်။

"ဒီကောင်လေးက ပိန်ပိန်ပါးပါးနဲ့ စကားကြီးစကားကျယ်တွေ ပြောရဲတယ်ဟ။ အသတ်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား မသိဘူး၊ ရယ်ချင်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"

"ဟုတ်ပါ့၊ ဟိုလူပိန်ကလည်း သူ့ဆိုက်လောက်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဓားပါနေတယ်လေ"

"ဓားပါနေမှတော့ ဒီကောင်လေးက ဟိုလူပိန်ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။ ဟိုလူက သတ္တိနည်းလွန်းလို့သာ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ လန့်သွားတာနေမှာ"

"အေးလေ၊ သူတို့ ပြောနေကြတာ ကြာလှပြီ၊ အခုထိ ဘာမှ မလုပ်ကြသေးဘူး။ စိတ်ပျက်စရာကြီး"

ဘေးမှ ကြည့်နေသူများက လူပိန်ညောင်ညက်သည် ယဲ့ထျန်း၏ စကားကြောင့် လန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရယ်မော လှောင်ပြောင်လာကြသည်။

ထိုလှောင်ပြောင်သံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူပိန်ညောင်ညက်မှာ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်လာတော့သည်။

မဆိုင်းမတွပင် သူသည် မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြရန်အတွက် ယဲ့ထျန်းထံသို့ ဓားဖြင့် ဝှေ့ယမ်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဓားက သူ့ကို ထိုးစိုက်တော့မည့် အချိန်ရောက်သည်အထိ ယဲ့ထျန်းသည် ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ ငြိမ်သက်နေသည်။

လူအုပ်ကြီးက ချက်ချင်း အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သတ္တိနည်းသူ အချို့ဆိုလျှင် မျက်စိရှေ့မှ ဆိုးရွားသော မြင်ကွင်းကို မကြည့်ရက်သဖြင့် မျက်လုံးများ မှိတ်ထားလိုက်ကြသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်သွားသည့် အရာက ကြည့်ရှုသူများကို မှင်သက်သွားစေခဲ့ပြီး အံ့သြစွာဖြင့် အာမေဋိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

ယဲ့ထျန်းက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ထိုလူပိန်ညောင်ညက်၏ လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။ ထိုလူက မည်မျှပင် ရုန်းကန်ပါစေ၊ တစ်လက်မမျှပင် မရွေ့တော့ပေ။

"ဘုရားရေ... ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

"ငါ ထင်မထားမိဘူးဟေ့... ရိုးရိုးအေးအေးလေး ထင်ရတဲ့ ကောင်လေးမှာ ဒီလို စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေတာပဲ"

"ဟုတ်တယ်... လူကိုကြည့်ပြီး အထင်သေးလို့ မရဘူးဆိုတာ ဒါမျိုးပဲ"

လူအုပ်ကြီး၏ အံ့သြသံများကြားထဲတွင် ယဲ့ထျန်းသည် စနစ်၏ အသိပေးသံကို တစ်ပြိုင်နက် ကြားလိုက်ရပြန်သည်။

"တင်း... ဟိတ်ဟန်ထုတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ မသိမသာ ဟိတ်ဟန်ထုတ်ခြင်းက ပို၍ ထိရောက်ပါသည်။ အမှတ် +၃၀"

ငါ ထပ်ပြီး ဟိတ်ဟန်ထုတ်လိုက်မိပြန်ပြီလား။

ယဲ့ထျန်း ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

စဉ်းစားကြည့်လိုက်မှ စောစောက လက်ဗလာဖြင့် ဓားကို ဖမ်းချုပ်လိုက်ခြင်းက လူအများကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သဖြင့် မရည်ရွယ်ဘဲ ဟိတ်ဟန်ထုတ်သလို ဖြစ်သွားသည်ဟု သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ဘယ်လိုပဲ ဟိတ်ဟန်ထုတ်ထုတ်၊ အောင်မြင်ပြီး အမိုက်စား ဖြစ်နေရင် ပြီးတာပါပဲလေ။

ချက်ချင်းပင် ယဲ့ထျန်းက တွန်းထုတ်လိုက်ရာ လူပိန်ညောင်ညက်မှာ နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားသည်။

အံ့သြမှင်သက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေသည့် လူပိန်ညောင်ညက်ကို ယဲ့ထျန်းက အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မင်းကို ပြောသားပဲ၊ ငါ့ကို လက်ပါလာအောင် မလုပ်နဲ့လို့"

"ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ငါ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်ရင်တော့ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ပြောပြီးသည်နှင့် ယဲ့ထျန်း လှည့်ထွက်ကာ သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းရန် ပြင်လိုက်သည်။ ခရီးသည်တင်သင်္ဘောသည်လည်း ဆိပ်ကမ်းသို့ ဆိုက်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယဲ့ထျန်းသည် စနစ်၏ မှော်ဆန်မှုအပေါ် ပို၍ ယုံကြည်လာသည်။

ထို နတ်ဘုရားလက်နက် တာလီစမန်သည် တကယ်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။ လူပိန်ညောင်ညက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူပင် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။ စိတ်ထဲ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း လက်တွေ့ကြုံလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ထျန်း အလွန်အံ့သြသွားရသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် "ကျိုးထျန်းရှင်းရှားကျွယ်" ကျင့်စဉ်နှင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတို့၏ အာနိသင်ကို ပို၍ မျှော်လင့်လာမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူပိန်ညောင်ညက်မှာ အံ့သြမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ရင်ထဲတွင် "ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ဟု အော်ဟစ်နေမိသည်။

ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ဖမ်းချုပ်နိုင်မှာလဲ။ သူက သေးသေးသွယ်သွယ်လေးနဲ့၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို တွန်းလှဲလိုက်သေးတယ်။

ငါ မယုံဘူး... ဟုတ်တယ်၊ ဒါ တိုက်ဆိုင်မှုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ တိုက်ဆိုင်မှု သက်သက်ပဲ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူပိန်ညောင်ညက်သည် အံကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီး ထရပ်လိုက်ပြီး ယဲ့ထျန်း၏ ကျောဘက်သို့ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

နောက်ကျောဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ထျန်းလည်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ "ဒါဆိုလည်း ငါ ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့တော့"

စကားဆုံးသည်နှင့် ယဲ့ထျန်း လှည့်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားလက်နက် တာလီစမန်မှ ပေးစွမ်းသော အင်အားကို အသုံးပြုကာ ထိုလူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ထိုလူမှာ တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် လူပိန်ညောင်ညက်သည် တစ်မီတာကျော် လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ အုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ဗိုက်ကိုဖိကာ နာကျင်စွာ ညည်းညူနေရတော့သည်။

ဒါက တကယ့်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းလွန်းလှသဖြင့် ဘေးမှ ကြည့်နေသူများ အလန့်တကြား ဖြစ်ကုန်ကြပြီး အပြစ်မဲ့ သက်သက် ထိခိုက်မှာစိုးသဖြင့် လူစုကွဲသွားကြသည်။

"ဘုရားရေ... ဒီကောင်လေးက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ။ ဒီလောက် ပိန်ပိန်ပါးပါး ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဒီလောက် အားသန်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ"

"အေးလေ... တကယ့် ဆရာသမားတွေက သာမန်လူတွေကြားမှာ ရှိနေတတ်တယ် ဆိုတဲ့ စကားက တကယ်မှန်တာပဲ။ ဒီနေ့တော့ မျက်စိပွင့်သွားရပြီ"

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ဝင်မပါတာ ကောင်းပါတယ်။ ဒီကောင်လေး စိတ်ဆိုးပြီး ငါတို့ကိုပါ ရိုက်ရင် ဒုက္ခ"

လူအုပ်ကြီး၏ အံ့သြသံများကြားတွင် ယဲ့ထျန်းသည် စနစ်၏ အသိပေးသံကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရပြန်သည်။ နောက်ထပ် မသိမသာ ဟိတ်ဟန်ထုတ်မှု တစ်ခုပင်။

ဒီ အဆင့်မြင့်စနစ်ကြီးက ဘာတွေ လုပ်ပေးနိုင်သေးလဲ ဆိုတာ သူ မသိသေးပေမယ့်၊ စနစ်က တော်တော် အစွမ်းထက်နေမှတော့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှိမှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် ယဲ့ထျန်း သိပ်ခေါင်းစားမနေတော့ပေ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူလုပ်ရမှာက ဟိတ်ဟန်ထုတ်ဖို့ပဲလေ။

ထိုအချိန်တွင် လူပိန်ညောင်ညက်မှာ မြေကြီးပေါ်၌ လူးလိမ့်နေပြီး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသည်။

ယဲ့ထျန်း သူ့ကို လုံးဝ သနားစိတ် မဝင်ပေ။ ပြဿနာ အမြဲရှာတတ်သော လူမိုက်တစ်ယောက်၊ အကန်ခံလိုက်ရတာတောင် တစ်ဖက်လူနဲ့ ကိုယ့်အင်အား ကွာခြားမှုကို မမြင်တတ်ဘဲ မိုက်ရူးရဲ ဆန်ချင်နေသေးသော လူမျိုးမှာ အနာဂတ် မရှိနိုင်ပေ။

ဒီတစ်ခါ ယဲ့ထျန်းနဲ့ မတွေ့ခဲ့ရင်တောင် နောက်တစ်ခါကျရင် လူမှားသွားထိပြီး ဒုက္ခရောက်မှာ သေချာသည်။

ပြောရမယ်ဆိုရင် ဒီလူက ယဲ့ထျန်းနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့လိုက်ရတာ ကံကောင်းတယ်လို့တောင် ပြောရဦးမယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ယဲ့ထျန်းက သူ့အသက်ကို မယူလိုက်ဘူးလေ။

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ထျန်းသည် သူ့လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "အင်အားရှိတယ်ဆိုတာ ဒီလိုခံစားရတာလား"

လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲက ကြောက်ရွံ့မှုကို မြင်ရတာ၊ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားပြီး ကမ္ဘာလောကကြီးကို အပေါ်စီးကနေ ငုံ့ကြည့်ရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလိုက်တာ။

ဒါကြောင့်ကိုး... ယဲ့မိသားစုမှာ စည်းကမ်းတစ်ခု ရှိနေတာပဲ။ ကျင့်ကြံခြင်း မပြုနိုင်တဲ့သူတွေက နိုင်ငံရေး ဒါမှမဟုတ် စီးပွားရေးလောကထဲ ဝင်ရမယ်၊ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့သူတွေကတော့ ဆွေမျိုးစုထဲမှာပဲ နေရမယ် တဲ့။

သူတို့ ဘာမှ လုပ်စရာမလိုဘူး၊ သိုင်းပညာကိုပဲ ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံနေရုံပဲ။ တကယ့် အကြွင်းမဲ့ အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် ဆိုတာက အာဏာနဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားတာနဲ့ အတူတူပဲကိုး။

ဒီအချက်ကို သိလိုက်ရမှ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေ၊ အာဏာတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေက ယဲ့မိသားစု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်ကို ဘာကြောင့် လိုလိုလားလား နာခံကြသလဲဆိုတာ ယဲ့ထျန်း နားလည်သွားတော့သည်။

ဒီကမ္ဘာလောကမှာ အားအကြီးဆုံးသူကသာ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိစမြဲ။ ယဉ်ကျေးတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာတောင်မှ ဒီစည်းမျဉ်းက အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးထားဆဲပင်။

သို့သော် ယခု ယဲ့ထျန်းတွင် စနစ်တစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မကြာခင်မှာပင် သူ့ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို ပြန်လည်ရယူနိုင်တော့မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

လူပိန်ညောင်ညက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ယဲ့ထျန်း ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။

လူပိန်ညောင်ညက်၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ထျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကဲ... ဒီနေ့ ငါ စိတ်ကြည်နေလို့ မင်းကို အပြစ်မယူတော့ဘူး"

"လူတိုင်းက မင်းသွားထိလို့ရတဲ့ လူတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ နောက်နောင် နားလည်ထားစေချင်တယ်။ မင်းထက် တော်တဲ့သူတွေ အမြဲရှိသလို၊ မင်းနားမလည်နိုင်တဲ့ အရာတွေလည်း အမြဲရှိနေတယ် ဆိုတာ သိထားပါ။"

"မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ခါ တခြားလူလက်ထဲ ရောက်သွားရင် ဒီလောက် ကံကောင်းချင်မှ ကံကောင်းမှာ။"

"တင်း... ဟိတ်ဟန်ထုတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ ပိုင်ရှင် အနေဖြင့် လေးနက်ပြီး တည်ငြိမ်သော ပုံစံဖြင့် ဟိတ်ဟန်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ အမှတ် ၂၀ တိုးလာပါသည်"

ယဲ့ထျန်း ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်သည်။ ဒီလောက် လေးနက်တဲ့ ပုံစံဖမ်းလိုက်တာက ဂုဏ်သတင်းရမှတ် ၂၀ တောင် ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဒါက တော်တော် မိုက်တဲ့ ကိစ္စပဲ။

သင်္ဘောပေါ်မှ ထွက်လာချိန်တွင် သင်္ဘောသည် ဆိပ်ကမ်းသို့ ဆိုက်ကပ်ခါစ ရှိသေးသည်။

ရင်းနှီးနေသော ကျန်းလင်းမြို့ ဆိပ်ကမ်းနှင့် မဆုံးနိုင်သော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ထျန်း စိတ်ထဲ အနည်းငယ် ဝေဝါးသွားသည်။

ထိုအချိန်ကျမှ သူ တကယ်ပဲ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီး ၁၇ နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြန်ရောက်နေသည်ကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်သွားတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝက အိမ်မက်တစ်ခုလိုပါပဲ။ ငါ မီးထဲကနေ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီး အသစ်တစ်ဖန် ပြန်စမယ်"

ဒီဘဝမှာတော့ ငါ့မှာ စနစ်တစ်ခု ရှိနေပြီ။ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်တဲ့သူတိုင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းတွေ စိုက်ပျိုးပေးမယ်။

ယဲ့ထျန်း ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီးနောက်သို့ လိုက်ပါလျက် ဆိပ်ကမ်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းလင်းမြို့ ဆိပ်ကမ်းအပြင်ဘက်၌ ခရီးသည်များသည် နေရာတစ်နေရာကို ရံဖန်ရံခါ အံ့သြစွာ လှမ်းကြည့်နေကြသည်။ ထိုနေရာတွင် တောက်ပပြီး စတိုင်ကျသော အနီရောင် Fire Phoenix ဆီဒင်ကားတစ်စီး ရပ်ထားသည်။

ဒါက တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ အကျော်ကြားဆုံး ကားကုမ္ပဏီတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ Phoenix Group ရဲ့ ကားဖြစ်သည်။ သူတို့ရဲ့ အလယ်အလတ်တန်းစားနှင့် အမြင့်တန်းစား ဆီဒင်ကားများတွင် အမြင့်ဆုံးမော်ဒယ်ဆိုလျှင် ယွမ် ၆ သိန်း၊ ၇ သိန်းခန့် ရှိပြီး ကျန်းလင်းမြို့တွင် ဇိမ်ခံကားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။

ကားတစ်စီးတည်းဆိုလျှင်တော့ သိပ်ထူးဆန်းမည် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းလင်းမြို့သည် မြို့တော် သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်သော ခရိုင်ကြီး ၅ ခုနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ဟိုင်ရှီးပြည်နယ်တွင်တော့ အလယ်အလတ်နှင့် အထက်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

အလယ်အလတ်နှင့် အမြင့်တန်းစား ဆီဒင်ကားများသာမက ယွမ် သန်းဆယ်ချီတန်သော ပြိုင်ကားများပင် မကြာခဏ တွေ့ရတတ်သည်။

လူအများ အာရုံစိုက်နေရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ကားရှေ့တွင် ရပ်နေသော ချောမောလှပသည့် မိန်းကလေးငယ်ကြောင့်ပင်။

ထိုမိန်းကလေးသည် ငယ်ရွယ်နုပျိုသော အရွယ်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးခြားစွာ အရပ်ရှည်ပြီး ကောက်ကြောင်း အချိုးအစားကျလှသဖြင့် အလွန် နုပျိုကျက်သရေရှိလှသည်။

ထိုအချိန်တွင် မိန်းကလေး၏ လှပပြီး မာနကြီးသော မျက်နှာပေါ်၌ စိတ်မရှည်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။ သူမက "ယဲ့ထျန်း" ဟု ရေးထားသော ကတ်ပြားကို ကားပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး ဆိပ်ကမ်းအထွက်ပေါက်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လှမ်းကြည့်နေသည်။

ထိုခဏတွင် မိန်းကလေးက စိတ်မရှည်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အမေကလည်း တကယ်ပါပဲ။ သူက အလုပ်ရှုပ်နေလို့ဆိုပြီး ငါ့ကိုကျတော့ ဟို ယဲ့ထျန်းဆိုတဲ့လူကို လာကြိုခိုင်းနေတယ်"

လိပ်စာပေးလိုက်ပြီး သူ့ဘာသာ လာခိုင်းလိုက်ပါလား။ လူကောင်ကြီးကြီးတောင် ဖြစ်နေပြီကို ဘာလို့ လာကြိုနေရသေးတာလဲ။ ရှက်ကို မရှက်ဘူး။

ထိုမိန်းကလေးမှာ ယဲ့ထျန်းကို လာကြိုသော ကျိန့်ရွှမ်၏ သမီး ဝူရှောင်ရှောင်မှလွဲ၍ တခြားသူ မဟုတ်ပေ။

ကျိန့်ရွှမ်က မူလက ကိုယ်တိုင်လာကြိုရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် အလုပ်ကိစ္စ ပေါ်လာသဖြင့် တခြားသူကို လွှဲပြီး ကြိုခိုင်းလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက ဝူရှောင်ရှောင်ကို သဘာဝကျစွာပင် မကျေမနပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အဒေါ်ဖြစ်သူ၏ သူငယ်ချင်း၏ သားက ကျန်းလင်းမြို့ကို လာတာနဲ့ သူက ဒီကိုလာပြီး နေ့လယ်ခေါင် နေပူကျဲတဲကြီးထဲ အချိန်ကုန်ခံ စောင့်နေရသည် မဟုတ်ပါလော။

ဒီနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းမှာ Royal Garden မှာ သူမ သူငယ်ချင်းနဲ့ လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့ ချိန်းထားတာတောင် ဖျက်လိုက်ရတော့မလို ဖြစ်နေပြီ။

အဓိကအချက်ကတော့ သူမအမေက ယဲ့ထျန်းအကြောင်း ပြောတုန်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကို သဘောတူအောင် စပ်ဟပ်ပေးချင်နေသလိုလို ဖြစ်နေတာပင်။

ဒီအရွယ် မိန်းကလေးတွေက ဒီလိုကိစ္စမျိုးဆို အာရုံခံစားလွယ်ကြသည်။ သူမအမေက တစ်ခါနှစ်ခါလောက် ပြောရုံရှိသေး သူမ ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

ဒီလိုမျိုး အခြေအနေမှာ နေပူဒဏ်ပါ ခံနေရတော့ မတွေ့ဖူးသေးတဲ့ လူတစ်ယောက်အပေါ် အထင်ကြီးစရာ အကြောင်း မရှိတော့ပေ။

ထိုအချိန်မှာပင် အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်္ဂလာပါ... ကျွန်တော် ယဲ့ထျန်းပါ။ ကျွန်တော့်ကို လာကြိုတာလား"

ဝူရှောင်ရှောင် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ညင်သာစွာ ပြုံးလျက် ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်နေသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။