လင်းလော့က စစ်ဆေးမှုအပေါ် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ အပြုအမူက တခြားသူတွေအမြင်မှာ ဘယ်လောက် ထူးဆန်းနေလဲဆိုတာကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ဘူး။

အန်နီမေးရှင်း ကလပ်ထဲက မိန်းကလေးတွေက လင်းလော့ ရှူယိဖေးရဲ့ လက်ကို ယူပြီးတဲ့နောက် အဲ့ဒါကို ဆက်တိုက် ပွတ်သပ်နေခဲ့တာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ကြတယ်။

သူမ လက်ကို ထိရုံလေးပဲဆိုရင် ဒါက ကိစ္စတစ်ခု ဒါပေမဲ့ လင်းလော့က ရှူယိဖေးရဲ့ စီရှပ် (ဝတ်စုံ) လက်စတွေကို တကယ် လိပ်တင်လိုက်ပြီး သူမ လက်မောင်းကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ စပြီး ထိတွေ့နေခဲ့တယ်...

ဒီကောင်လေးက နှာဘူးတစ်ယောက်လား။

လူအများရှေ့မှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို မင်း ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီလို ထိရဲတာလဲ။

အန်နီမေးရှင်း ကလပ်ထဲက မိန်းကလေးတွေက ဝမ်ယန်ကို ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်ခဲ့တဲ့ လင်းလော့က စိတ်မမှန်ဘူးလို့ အစကတည်းက ထင်နေခဲ့ကြပြီး အခု သူတို့က ဒီဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် ပိုပြီးတောင် ယုံကြည်သွားကြတယ်။

ရှူယိဖေးက လင်းလော့ကို သူမ မျက်လုံးထဲမှာ နည်းနည်း ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်နဲ့ စိုက်ကြည့်နေမိတယ်။ သူ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ငါ့ကို လာထိတာလဲ။

လင်းလော့က သူမ လက်မောင်းကို စူးစမ်းပြီး ပွတ်သပ်နေခဲ့တယ် ပြီးတော့ သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ ထိတွေ့မိတဲ့ သူမ အရေပြား တစ်လက်မတိုင်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လျှပ်စစ်လှိုင်းတွေလိုမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ ကျင်ခနဲ ဖြစ်သွားတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသလိုပဲ။

ဒါ တကယ် ထူးဆန်းတာပဲ။

ဒါက ရှူယိဖေးရဲ့ ဘဝမှာ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်က သူမနဲ့ ဒီလောက် ရင်းရင်းနှီးနှီး နေခဲ့ဖူးတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ အကျိုးအကြောင်းက သူမကို ပြောနေတယ် လင်းလော့ရဲ့ အပြုအမူက မပုံမှန်မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ သူမ သူ့ကို တားသင့်တယ်။ ဒါကြောင့် သူမ နှုတ်ဖွင့် ပြောလိုက်တယ်

"လင်းလော့ ငါတို့... အဲ့ဒါကို ထိဖို့ ဘယ်သူမှ မရှိတဲ့ နေရာကို သွားကြမလား။"

ဒီစကားလုံးတွေ သူမ ပါးစပ်က ထွက်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ရှူယိဖေး ကိုယ်တိုင် ကြက်သေသေ ဖြစ်သွားတယ်။ ဘယ်လောက် ဆိုးရွားတဲ့ မှတ်ချက်လဲ။ သူမ ပါးစပ်က သူ့ဘာသာသူ ဦးနှောက် ရှိနေသလိုမျိုးပဲ!?

သူမရဲ့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ စိတ်က လင်းလော့ကို တားဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ သူမက ထူးဆန်းတဲ့ စကားတွေ ပြောနေမိတယ်။ သူတို့သာ လူပြတ်တဲ့ နေရာကို သွားတဲ့အခါ သူက အတွင်းထဲထိ နှိုက်ပြီး ထိချင်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

"ငါ မင်းကို ထိနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။"

လင်းလော့ ခဏ ရပ်သွားတယ် ပြီးတော့ ချက်ချင်း ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်တဲ့အခါ ရှူယိဖေး တစ်ယောက်တည်းတင် မဟုတ်ဘဲ သူ ပျော့ဖတ်သွားအောင် ရိုက်နှက်ခဲ့တဲ့ ဝမ်ယန်နဲ့ သူမရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မိန်းကလေး အုပ်စုကပါ သူ့ကို ထူးဆန်းတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ကောင်းပြီလေ။

လင်းလော့ ထပ်မရှင်းပြတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူက ရှူယိဖေးရဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်ပြီး သူမက သူ့ကို မျက်ရည်တွေ ဝဲပြီး သတိထားတဲ့ပုံနဲ့ ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူ ရုတ်တရက် သူမအပေါ် သနားစိတ်တစ်ခု ခံစားလိုက်ရတယ်။

ဖြစ်နိုင်တာက ရှူယိဖေး ဒီနေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အနိုင်ကျင့်မှုက သူ (လင်းလော့) နဲ့ တစ်နည်းနည်း ပတ်သက်နေလို့ပဲ။

"ရှောင်ဟုန် ရှူယိ။"

လင်းလော့က ရယ်လိုက်ပြီး ပြောတယ် "မင်း ဒေါသတွေ ဖြေလျော့ဖို့ ဝမ်ယန်ကို ထိုးကြိတ်ချင်လား။ မင်း ကြိုက်သလို သူမကို ထိုးနိုင် ကန်နိုင်တယ် သူမ ပြန်မတိုက်ရဲဘူး မင်းကို လက်စားပြန်ချေဖို့ဆိုတာ ဝေးရော ငါ အာမခံတယ်။"

ဒီလို ပြောပြီးတဲ့နောက် လင်းလော့က ဝမ်ယန်ဘက် လှည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ် "စီနီယာ.... စီနီယာ နားလည်မှာပါ ဟုတ်တယ်မလား။"

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့.... ဟုတ်ကဲ့။" ဝမ်ယန်က လင်းလော့ကို ခုခံဖို့ သတ္တိ နည်းနည်းလေးတောင် မမွေးနိုင်ခဲ့ဘူး အထူးသဖြင့် သူမက ဒီဂျူနီယာမလေး လက်ပါရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သိနေတာကြောင့်။

ဒါပေမဲ့ ဝမ်ယန် မမျှော်လင့်ထားခဲ့တာက...

ဒီစကားကို ကြားတော့ ခုနကမှ မထိန်းနိုင်ဘဲ ငိုရှိုက်နေခဲ့တဲ့ ရှူယိဖေးက ရုတ်တရက် မျက်နှာ ဝင်းပလာပြီး လင်းလော့ကို လေးလေးနက်နက် မေးလိုက်တယ်

"ဒါ တကယ် အတည်လား။"

လင်းလော့ ခဏ ရပ်တန့်သွားတယ် အံ့ဩသွားပုံရတယ် ပြီးတော့ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ် "ဒီလို ကောင်းတဲ့ ကိစ္စတွေက တစ်ခါတလေ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။"

တစ်ဖက်လူက ဝမ်ယန်သာ မဟုတ်ခဲ့ရင် လင်းလော့ တကယ် ဒီလောက် လက်လွတ်စပယ် ကစားရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုက မြွေရဲ့ အားနည်းချက်ကို မိထားပြီ သူမ ပြန်မကိုက်နိုင်တော့ဘူး။

"ငါ့ကို ထူပေးဦး။" ရှူယိဖေး ခဏလောက် ရုန်းကန်ကြည့်ပေမယ့် မတ်တပ် မရပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ကံကောင်းတာက လင်းလော့က သူမကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး သူမ ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ မတ်တပ် ရပ်နိုင်ခဲ့တယ်။

လင်းလော့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ရှူယိဖေးက ဝမ်ယန်ဆီကို ခြေထောက်ဆာပြီး လျှောက်သွားတယ် သူမ မျက်လုံးတွေက မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုနဲ့ တောက်ပနေခဲ့တယ်။

ဝမ်ယန် ကြက်သေသေ ဖြစ်သွားတယ်။ ဒီ ဂျူနီယာ ကျောင်းသူမလေးက အနိုင်ကျင့်ရ လွယ်တဲ့ပုံ ပေါက်နေပေမယ့် သူမနောက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက် ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတာနဲ့ သူမက သူ့စီနီယာကို တကယ် ရိုက်ရဲခဲ့တယ်။

သူလည်း ရူးနေတာပဲ!

ရှူယိဖေးက လင်းလော့ အကူအညီနဲ့ သူမဆီကို တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာနေတာကို မြင်တော့ ဝမ်ယန် မကြောက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး။ သူမ အသံက တုန်ယင်နေရင်း ပြောလိုက်တယ် "ဂျူနီယာ ငါ မှားမှန်း ငါ သိပါတယ်။ ဒီ စီရှပ်က အသစ်။ ငါ မင်းကို ပေးလိုက်မယ် ဟုတ်ပြီလား။ ငါ ဝယ်ပြီးကတည်းက တစ်ခါမှတောင် မဝတ်ရသေးဘူး!"

ရှူယိဖေးက မေးလိုက်တယ် "ဒီ ဇာတ်ကောင်ပုံစံ ဝတ်စုံက ဘယ်လောက် ကုန်ကျလဲ။"

ဝမ်ယန်က အမြန် ပြန်ဖြေတယ် "ငါ အဲ့ဒါအတွက် ယွမ် သုံးထောင် သုံးခဲ့ရတယ်။ ဒါက အထူးမှာလုပ်ထားတာ ပြီးတော့ ငါ့မှာ သက်သေပြဖို့ ငွေပေးချေမှု မှတ်တမ်းတွေ ရှိတယ်။"

ရှူယိဖေးက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ် "မင်း ငါ့ အိုင်ဖုန်းကို ရိုက်ခွဲခဲ့တယ် ငါ ဒါကို သုံးတာ တစ်ရက် နှစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒါက ဒီ ဇာတ်ကောင်ပုံစံ ဝတ်စုံ ဈေးနှုန်းရဲ့ နှစ်ဆလောက် တန်တယ် ဒါကြောင့် ငါကမှ အရှုံးပေါ်တဲ့သူ ဖြစ်သင့်တယ် မင်း ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာကို ထည့်မပြောနဲ့ဦး။"

သူမ ပြောနေရင်း ရှူယိဖေးက သူမ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆန့်လိုက်ပြီး ဝမ်ယန်ရဲ့ မျက်နှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်တယ်။

အကျိုးအကြောင်းက ရှူယိဖေးကို ဒီကိစ္စတွေ လွှတ်ချပြီး လင်းလော့နဲ့ လိမ်လိမ်မာမာ လိုက်သွားသင့်တယ်လို့ ပြောနေခဲ့ပေမယ့် သူမက ဒီနေ့ အကျိုးအကြောင်း မဆင်ခြင်နိုင် ဖြစ်နေပုံရပြီး အဲ့ဒီလို မဖြစ်ချင်ခဲ့ဘူး။

တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရိုက်ပြီးတဲ့နောက်။ သူမ ခေါင်းလှည့်ထွက်သွားခဲ့တယ်။

ရှူယိဖေးက လင်းလော့ကို ကြည့်လိုက်တယ် သူမရဲ့ မျက်ရည်စွန်းနေတဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ အဲ့ဒီ မြင်ကွင်းက အံ့ဩလောက်အောင် လှပနေခဲ့တယ်။

"လင်းလော့ မင်း ငါ့ကို ထပ်မထိခင် လွတ်နေတဲ့ စာသင်ခန်းတစ်ခန်း သွားရှာလိုက်။"

"ရှူယိဖေး ငါ ခုနက မင်းကို ထိနေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။ ဘာလို့ မင်းက ငါက မင်းရဲ့ ကြင်နာမှုကို အခွင့်ကောင်း ယူနေသလိုမျိုး အသံထွက်အောင် လုပ်နေရတာလဲ။ မင်းက ငါ့ကို အဲ့ဒီလို လူစားမျိုးလို့ ထင်နေတာလား။" လင်းလော့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။

ရှူယိဖေး စကားမပြောခဲ့ဘူး ဒါပေမဲ့ သူမ မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်တယ် ပြုံးလိုက်တယ် ပြီးတော့ လင်းလော့ရဲ့ လက်မောင်းကို သူမရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်း ပွေ့ဖက်လိုက်တယ် ပြီးတော့ သူမ အရေပြားကို သူ့အပေါ် ညင်ညင်သာသာ ပွတ်သပ်လိုက်တယ်။

လင်းလော့ရဲ့ မျက်ခုံးတွေ ဖြေလျှော့သွားတယ်။

ရှူယိဖေးက လူကဲခတ် တကယ် တော်တာပဲ။

.....

ဒါက ကျောင်းစတက်ခါစပဲ ရှိသေးပြီး အတန်းတွေက တရားဝင် မစသေးတာကြောင့် ကျောင်းထဲမှာ လွတ်နေတဲ့ စာသင်ခန်းတွေ တော်တော်လေး ရှိနေတုန်းပဲ။

ရှူယိဖေးက လင်းလော့ကို တော်တော်လေး ဆိတ်ငြိမ်တဲ့ စာသင်ခန်းတစ်ခန်းထဲ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့တယ်။ မဝင်ခင်မှာ သူတို့က သစ်ပင်အုပ်လေးတစ်ခုထဲ ခိုးဝင်နေကြသလိုမျိုး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကြည့်ရင်း ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်နေခဲ့ကြတယ်။

လင်းလော့က ရှူယိဖေးကြောင့် သဘောကျသွားပြီး အညစ်အကြေးတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမကို စင်မြင့်ရဲ့ လှေကားထစ်တွေပေါ်မှာ ထိုင်ဖို့ ဆွဲခေါ်လိုက်တယ်။

ရှူယိဖေးက သူမနဲ့ အရမ်း နီးကပ်နေတဲ့ လင်းလော့ကို ကြည့်လိုက်တယ် ပြီးတော့ ရုတ်တရက် မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ချလိုက်တယ် သူမရဲ့ ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်တော့မယ့် မျက်နှာထားမျိုးနဲ့ပေါ့။

သူမရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာပေါ်က ခုမှ ခြောက်သွားကာစ မျက်ရည်စတွေ ပြီးတော့ သူမရဲ့ နည်းနည်း နီရဲပြီး ရောင်ကိုင်းနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့ သူမက ထူးခြားတဲ့ ညှို့ဓာတ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နေခဲ့တယ်။

လင်းလော့က မူလက တွေးခဲ့တာက ကောင်းမွန်တဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို အသုံးမချမိရင် အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဒါကြောင့် တစ်ဖက်လူက အမှားတစ်ခု လုပ်မိခဲ့မှတော့ သူကလည်း ရေလိုက်ငါးလိုက် နေပြီး အရင်ဆုံး ထိတွေ့လိုက်ရုံပဲ။

ရှူယိဖေးရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်တော့ လင်းလော့က လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ဖို့ လောနေတာကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမကို အေးအေးဆေးဆေးပဲ ကြည့်နေလိုက်တယ်။

ရှူယိဖေးရဲ့ ရုပ်ရည်အကြောင်း ပြောရရင် သူမက ကျန်းရှင်းယင်နဲ့ တခြား အဆောင်ဖော်တွေထက် ဆွဲဆောင်မှု နည်းမနေတာ ရှင်းနေတယ် ဒါဆို ဘာလို့ ငါက အရင်က သူမအပေါ် ဒီလောက် စိတ်မဝင်စား ဖြစ်ခဲ့ရတာလဲ။

ဒါက ဒီမိန်းကလေးက အရမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူမက ငါ့ကို အမြဲ စနောက်ရတာ ကြိုက်တယ် ပြီးတော့ ကျန်းရှင်းယင်နဲ့ ငါ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဖျက်ဆီးရတာ ကြိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ မျက်လုံးတွေ မှိတ်ထားရင်း အသိမ်းပိုက်ခံရဖို့ အသင့် ဖြစ်နေတဲ့ မျက်တောင်လေးတွေ တုန်ခါနေတဲ့ ရှူယိဖေးကို ကြည့်ရင်း လင်းလော့က ရှူယိဖေးမှာလည်း ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ဘက်တစ်ခြမ်း ရှိတယ်ဆိုတာကို ပထမဆုံးအကြိမ် နားလည်သွားခဲ့တယ်။

ရှူယိဖေးက လင်းလော့ကို အကြာကြီး စောင့်... ပြီး... စောင့်နေခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ သူက လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု မပြုလုပ်ခဲ့ဘူး ဒါကြောင့် သူမ ရုတ်တရက် စိတ်မရှည် ဖြစ်လာတယ်။

ရုတ်တရက် မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှူယိဖေးက လင်းလော့ရဲ့ လက်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမရဲ့ ရင်သားကို အဲ့ဒီလက်နဲ့ အုပ်ကိုင်လိုက်တယ် သူမ မျက်လုံးတွေက ဒေါသနဲ့ ရှက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။

ဒါက ငါ့ကို ရူးသွားစေတော့မယ်။ မြန်မြန်လုပ်!

လင်းလော့ ကြက်သေသေ ဖြစ်သွားတယ်။ သူက ရှူယိဖေးရဲ့ ရင်သားကို ဖမ်းဆုပ်မိလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ သူက မသိစိတ်ကနေ အားနည်းနည်းလေး သုံးလိုက်တယ်။

ဒါက နူးညံ့ပြီး ပွယောင်းနေတာပဲ။

မုန့်စိမ်း နယ်ကြစို့။

ဒါပေမဲ့ အဝတ်တစ်လွှာ ခြားပြီး မုန့်စိမ်း နယ်ရတာက အဆုံးစွန်မှာတော့ သိပ် အဆင်မပြေဘူး။

လင်းလော့က အဝတ်အကာအကွယ် မပါဘဲ မုန့်စိမ်း နယ်ခြင်းရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မြင်ရဖို့ တိမ်တိုက်တွေကို တွန်းဖယ်လိုက်တယ်။

ရှူယိဖေးရဲ့ နှလုံးက အရမ်း တုန်ခါနေတယ် သူမ စိတ်က လုံးဝ ဗလာ ဖြစ်သွားသလောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ လင်းလော့က မြူခိုးတွေကို ရှင်းထုတ်ချင်နေမှန်း သူမ နားလည်သွားတဲ့အခါ သူမ ကြောက်ရွံ့စ ပြုလာခဲ့တယ်။

လင်းလော့ရဲ့ လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်တယ်။

သူ့ကို ညင်ညင်သာသာ တွန်းထုတ်ရင်း ရှူယိဖေးက တုန်ယင်နေတဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ် "အခု အဆင်ပြေပြီလား...?"