လင်းလော့က စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရေး စခန်းက သူ့ရဲ့ ပထမဆုံးညမှာ ကောင်းကောင်း အိပ်မပျော်ခဲ့ဘူး။

ဒါက သူနဲ့ လီယွီမုန်ရဲ့ ဗီဒီယို 'ထျယ်ပါ' (Tieba - တရုတ် ဖိုရမ်) ပေါ်ကို တင်ခံလိုက်ရလို့ မဟုတ်ဘူး။

သူ့အရင်ဘဝတုန်းက လင်းလော့က ယောက်ျား-မိန်းမ ဆက်ဆံရေးအကြောင်း အတင်းအဖျင်း သတင်းမျိုးစုံမှာ မကြာခဏ ပေါ်ထွက်ခဲ့ပြီး အင်တာနက်တစ်ခွင်လုံးမှာ ဆွေးနွေးခံခဲ့ရတယ်။

ဒါက ကျောင်းဝင်း ဖိုရမ်ပေါ်မှာ အကြိမ်အနည်းငယ် ဆွေးနွေးခံရရုံလေးပဲ။

သေးငယ်တဲ့ အဖြစ်အပျက်လေးပါ။

လင်းလော့ကို တကယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့တာက ပေကျင်း ဆက်သွယ်ရေး တက္ကသိုလ်က သူ့အဆောင်ထဲက ကောင်လေးတွေထဲက တစ်ယောက်က ဟောက်နေခဲ့တာ။

မိုးကြိုးပစ်သလိုပဲ။

နောက်ဆုံးတော့ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့တာနဲ့ လင်းလော့က တစ်ရှူးတစ်ရွက်ကို ဆွဲဖြဲ လုံးချေပြီး သူ့နားထဲကို ထိုးထည့်လိုက်မှ နောက်ဆုံးတော့ အိပ်ပျော်သွားနိုင်ခဲ့တယ်။

လင်းလော့ နောက်တစ်နေ့ နိုးလာတဲ့အခါ သူက ရန်ချန်ကျန်း ကျန်းလုံဖေး နဲ့ ဝမ်ယွီတို့လည်း သမ်းဝေနေကြတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပဲ စိတ်ထဲမှာ အများကြီး နေလို့ ကောင်းသွားတယ်။ ကြည့်ရတာ မနေ့ညက ဒုက္ခခံခဲ့ရတာ သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးပဲ။

ဒါပေမဲ့ ပိုပြီးတောင် ပင်ပန်းခက်ခဲတာက စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရေး ကိုယ်တိုင်ပဲ 'သတိ' အနေအထားနဲ့ မျိုးစုံ ရပ်နေရပြီး နေပူဒဏ် ခံနေရတယ်။

နည်းပြ ထူကျင့်ကျွင်းက တတ်နိုင်သလောက် ညှာတာပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် သူက အရမ်း လွန်လွန်ကျူးကျူး မလုပ်ရဲခဲ့ဘူး သူ့အထက်အရာရှိတွေက အတန်းတိုင်းရဲ့ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရေးကို စစ်ဆေးနေခဲ့လို့ပဲ။

မနက် ၁၀ နာရီမှာ နေက ပူလောင်နေပြီး တစ်တန်းလုံး 'သတိ' အနေအထားနဲ့ ရပ်နေခဲ့ကြတယ်။ မိန်းကလေး လေးယောက်ပဲ ကင်းလွတ်ခွင့် ရပြီး အနီးအနားက အရိပ်ထဲမှာ ထိုင်နေခဲ့ကြတယ်။

ဒီမိန်းကလေးတွေထဲမှာ နှစ်ယောက်က အဆောင် (၃၁၃) က ကျန်းရှင်းယီနဲ့ ရှူယိဖေး။

ဒါကြောင့်ပဲ သူတို့က ဒီလောက် အခင်ဆုံး သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်နေကြတာ။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ဟန်ဆောင်နေခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူး သူတို့က တကယ်ပဲ အတူတူ ရာသီလာဖို့ လာလည်ကြတာ။

သစ်ပင်တစ်ပင်ရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ။

ရှူယိဖေးက ရုတ်တရက် မေးလိုက်တယ် "ယင်ယင် နင် ဖိုရမ်ပေါ်က အတင်းအဖျင်းတွေ တွေ့ပြီးပြီလား။"

ကျန်းရှင်းယီက စိတ်တိုနေခဲ့ပြီး မျက်နှာထား မပြောင်းဘဲ ပြောလိုက်တယ် "ငါ ဒီအရာတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး။"

မားရှောင်တျယ်လို့ ခေါ်တဲ့ အတန်းဖော်တစ်ယောက်က ချက်ချင်း ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်တယ် "ရှူယိဖေး နင်က လင်းလော့နဲ့ လီယွီမုန်အကြောင်း အတင်းအဖျင်း ပြောနေတာ ဟုတ်တယ်မလား။ ငါ မနေ့ညက အဲ့ဒီ အရည်ရွှမ်းတဲ့ အတင်းအဖျင်းတွေ အားလုံး စားခဲ့ပြီးပြီ။"

ကျန်းထင်လို့ ခေါ်တဲ့ နောက်ထပ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ဝင်ပြောတယ် "လင်းလော့ရဲ့ အဆောင်ဖော် ကျန်းလုံဖေးက ငါ့ကို မနေ့ညက ဝီချက်ပေါ်မှာ ပြောတယ် လင်းလော့နဲ့ လီယွီမုန်က တကယ်တော့ အသိဟောင်းတွေ ပြီးတော့ မနေ့ညက သူတို့က ကျန်းချီကို လက်လျှော့သွားအောင် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ကပြခဲ့ကြတာတဲ့။"

"ဒါက သေချာပေါက် သရုပ်ဆောင်နေတာပဲ။" မားရှောင်တျယ်က ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်တယ် "ငါတို့ အတန်းခေါင်းဆောင်က အရမ်း ချောပေမယ့် လီယွီမုန်က ယန်ချွမ်း တက္ကသိုလ်ရဲ့ 'ကျောင်းရဲ့ အလှဆုံးလေး' လေ။ သူမက လင်းလော့ကို ပထမဆုံး မြင်တာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ချစ်မိသွားနိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ ဗီဒီယိုက တကယ် ချိုမြိန်တာပဲ။ ငါ ဒါကို ဇာတ်လမ်းတွဲတစ်ပိုင်းလို ကြည့်ခဲ့တာ။"

ကျန်းရှင်းယီ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တယ် ပြီးတော့ ရှူယိဖေးလည်း စကားမပြောချင်တော့ဘူး။ ဒီနေ့ အရမ်း ပူတယ် လူတွေကို မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွားစေလောက်အောင် ပူတယ်။

ရုတ်တရက်။ ကျန်းထင်က အဝေးကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်တယ် "ငါ မျက်စိ မှားမြင်နေတာလား။ အဲ့ဒါ လီယွီမုန် မဟုတ်ဘူးလား။"

ဒီစကားကို ကြားတော့... ရှူယိဖေးနဲ့ ကျန်းရှင်းယီတို့ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမတို့ဆီကို ရေသန့်ဗူးတစ်ဗူး ကိုင်ပြီး လျှောက်လာနေတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ကောင်မလေးက စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရေး စခန်းက လူတိုင်းလိုပဲ တူညီတဲ့ ကာကီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားတယ် ဒါပေမဲ့ ဒါက သူမရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ညှို့ဓာတ်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သူမ မျက်လုံးတွေက ဝိုင်းစက်ပြီး တောက်ပတယ် သူမ အသားအရေက ဖြူဖွေးပြီး အပြစ်အနာအဆာ ကင်းကာ ပန်းရောင် သဲ့သဲ့လေး သန်းနေတယ် ပြီးတော့ သူမ မျက်နှာပေါ်မှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အပြုံးလေးတစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။

ဒီအချိန်မှာ သူမရဲ့ ကာကီရောင် ဝတ်စုံရဲ့ လတ်ဆတ်တဲ့ အစိမ်းရောင်ကတောင် အသက်သစ်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသလိုပဲ။

"တကယ်ပဲ လီယွီမုန်ပဲ!" မားရှောင်တျယ် နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာတယ်။

ကျန်းရှင်းယီက လီယွီမုန်ရဲ့ သန့်စင်ပြီး လှပတဲ့ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေမိတယ် သူမ အသက်ရှူသံက နည်းနည်းလေး ကျပ်လာတယ်။ ဒါ လီယွီမုန်မှန်း သူမ သိတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ မနေ့ညက သူမက ဖုန်းနဲ့ ကုတင်ပေါ်မှာ နေရင်း ကျောင်းဝင်း ဖိုရမ်က အဲ့ဒီ ဗီဒီယိုကို သုံးခါ ကြည့်ခဲ့လို့ပဲ။

သူမက လင်းလော့ကို သီးသန့် မက်ဆေ့ချ် ပို့မိမတတ်တောင် ဖြစ်ခဲ့သေးတယ် ဒါပေမဲ့ သူမ မေးခွန်းတွေ အားလုံးက လင်းလော့ရဲ့ "မရှိဘူး" ဆိုတဲ့ အဖြေနဲ့ပဲ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။

ဝမ်းနည်းမှု တစ်ချက် ခံစားလိုက်ရရင်း ကျန်းရှင်းယီက မသိစိတ်ကနေ သူမရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီလို အချိန်မျိုးတွေမှာ သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ယောက်က နင့်ကို တစ်ခုခု ပြောလိမ့်မယ်။

ကျန်းရှင်းယီ အံ့ဩသွားလောက်အောင် ရှူယိဖေးက ဒီတစ်ခါ သူမကို မကြည့်ခဲ့ဘူး။ သူမက လီယွီမုန် ရှိရာဘက်ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေရုံပဲ အတွေးတွေ နစ်မြုပ်နေပုံပဲ။

"ဝိုး~~~~"

အတန်းထဲက လူတိုင်း လီယွီမုန် ပေါ်လာတာကို သတိပြုမိသွားကြတယ်။ သူမက အရမ်း လှတယ် လျစ်လျူရှုဖို့ ခက်ခဲတဲ့ အလှမျိုး။ ဒါကြောင့် လူတိုင်းက အားပေး အော်ဟစ်စ ပြုကြတယ် လူတိုင်းက လီယွီမုန် လင်းလော့ကို လာရှာတာ ဖြစ်ရမယ်မှန်း သိနေကြတယ်။

"တိတ်!"

နည်းပြ ထူကျင့်ကျွင်းက လီယွီမုန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း နားလည်သွားတယ်။ ခဏတာ တွေးတောပြီးတဲ့နောက် သူက ပြောလိုက်တယ် "အားလုံး ဆယ်မိနစ် အနားယူ။"

လူစုကွဲသွားတဲ့ လူအုပ်က ရယ်မောသံတွေနဲ့ ပေါက်ကွဲသွားတယ် လင်းလော့ကို မနာလိုမှု ဝန်တိုမှု နဲ့ မုန်းတီးမှုတွေနဲ့ ကြည့်ရင်းပေါ့။

လီယွီမုန်က အဝေးမှာ ရပ်နေခဲ့တယ် ရေသန့်ဗူးကို သူမရှေ့မှာ ကိုင်ထားရင်း သူမရဲ့ ကြီးမားပြီး အရည်လဲ့နေတဲ့ မျက်လုံးတွေက လင်းလော့ကို ကြည့်နေခဲ့တယ်။

လင်းလော့ စိတ်ထဲမှာ ခါးသက်သွားတယ် ဒါပေမဲ့ သူက ပြုံးပြီး လီယွီမုန် သူ့ကို ယူလာပေးတဲ့ ရေကို လက်ခံဖို့ လျှောက်သွားခဲ့တုန်းပဲ။

ဒါက တကယ်တော့ နည်းနည်း အေးနေတယ်။ လီယွီမုန်က ဒါကို ဝယ်ဖို့ ကုန်စုံဆိုင်ကို သီးသန့် သွားခဲ့ရမှာပဲ။

သူ အဖုံးကို လှည့် ဖွင့်လိုက်တယ် အချိုရည်ကို မော့ချလိုက်တယ် အရမ်း ကောင်းတဲ့ ခံစားချက်ပဲ ပြီးတော့ လင်းလော့က တကယ်ပဲ တော်တော်လေး ရေငတ်နေခဲ့တာ။

"ယောက်ျားလေးတွေအတွက် တက္ကသိုလ်ဘဝရဲ့ အထင်ကြီးစရာ အကောင်းဆုံး အရာတွေထဲက တစ်ခုက စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရေးအတွင်း လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က သူတို့ကို ရေ လာတိုက်တာပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။" လင်းလော့က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ယောက်ျားလေး အများစုအတွက်ပဲ သက်ဆိုင်တယ်။ လင်းလော့က အဲ့ဒါကို မကြိုက်ဘူး။ ဒီအပြုအမူက သူနဲ့ လီယွီမုန်တို့ လူမှုကွန်ရက်ပေါ်မှာ ချစ်ခင်ကြတဲ့ မက်ဆေ့ချ်တွေ တင်တာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လင်းလော့က သူ့ရဲ့ မကြိုက်မှုကို လုံးဝ မဖော်ပြနိုင်ခဲ့ဘူး။ လင်းလော့က ဒီလုပ်ရပ်က လူမှုရေးအရ စိုးရိမ်ပူပန်တတ်တဲ့ လီယွီမုန်အတွက် သတ္တိလိုအပ်မှန်း သိတယ် ပြီးတော့ သူက သူမကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး အဲ့ဒါက နာကျင်စေရာ ရောက်လိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် လင်းလော့က ပါးနပ်စွာပဲ ပြောနိုင်ခဲ့တယ် "လူတွေက ငါတို့ကို တကယ်ပဲ ရိုမန်တစ် ဆက်ဆံရေးမှာ ရှိနေတယ်လို့ မထင်သွားစေနဲ့။ ငါ့က ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ဖြစ်လို့ ကိစ္စမရှိဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းက မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတုန်းပဲလေ။"

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။" လီယွီမုန်ရဲ့ အပြုံးက သကြားလုံးထက်တောင် ပိုချိုမြိန်နေခဲ့တယ် "ဆရာ~ ကျွန်မ အခု ပြန်တော့မယ်~"

လင်းလော့က သူမ ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ချင်စိတ်ကို အတင်း ထိန်းချုပ်လိုက်ရတယ် ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ် ပြီးတော့ သူမ ထွက်သွားတာကို ကြည့်နေပြီးမှ လှည့်ပြန်လာခဲ့တယ် သစ်ပင်အရိပ်အောက်က မျက်လုံး တစ်စုံနဲ့ ဆုံမိသွားရုံပဲ ရှိသေးတယ်။

ကျန်းရှင်းယီ၊ ရှူယိဖေး။

အရင်တစ်ယောက်ကို လျစ်လျူရှုလို့ ရနိုင်ပေမယ့် နောက်တစ်ယောက်ကတော့ လင်းလော့ကို ခေါင်းကိုက်စေနေတယ်။

ရှူယိဖေးက လင်းလော့ရဲ့ အကြည့်ကို သတိပြုမိတဲ့အခါ သူမက ချက်ချင်းပဲ သူမ မျက်နှာကို လွှဲလိုက်တယ် သူ့ကို မသိသလို ဟန်ဆောင်နေပုံပဲ။

ဒါက ဒီတစ်ကြိမ်တည်း ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ စစ်ရေးလေ့ကျင့်ရေး တစ်ရက်တာလုံးမှာ လင်းလော့က ရှူယိဖေးနဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မျက်လုံးချင်း ဆုံခဲ့တယ် အကြိမ်တိုင်း အေးစက်စက် မျက်နှာလွှဲတာနဲ့ပဲ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။

လင်းလော့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး။ သူမက အတန်းတစ်တန်းလုံးရှေ့မှာ ရှူယိဖေးနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရန်ဖြစ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားအောင် လုပ်လို့မှ မဖြစ်တာ။ သူမ ညနေစောင်းအထိ စောင့်ရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တယ်။

...

ညစာ စားပြီးတဲ့နောက် တဖြည်းဖြည်း မှောင်လာခဲ့တယ်။ ည ၁၀ နာရီမှာ အတန်းတိုင်းက ကျောင်းသားတွေ တာဝန်ကျဖို့ အပြင်ထွက်သွားကြတာကို နောက်ဆုံးတော့ စောင့်ပြီးတဲ့နောက် လင်းလော့က သူ့ဦးတည်ရာဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်လာခဲ့တယ်။

တာဝန်ကျချိန်က နှစ်နာရီပဲ။ ည ၁၀ နာရီကနေ သန်းခေါင်အထိ။

ကောင်းကင်မှာ ကြယ်ရောင်တွေ တဖျပ်ဖျပ် လင်းနေတယ် လင်းလော့ကို မနေ့ညက လအောက်မှာ လီယွီမုန်နဲ့ နှလုံးသားချင်း ဖွင့်ဟ ပြောဆိုခဲ့တာကို ပြန် သတိရစေတယ်။

ကွာခြားတာက... ဒီည လင်းလော့ရဲ့ နှလုံးသားချင်း ဖွင့်ဟ ပြောဆိုမှုက လီယွီမုန်နဲ့ မဟုတ်ဘူး။

တာဝန်ကျ နေရာကို ရောက်တဲ့အခါ ရှူယိဖေးက အဲ့ဒီမှာ ရောက်နှင့်နေပြီ။ သူမက နံရံဘေးက ကျောက်ခုံတန်းရှည်တစ်ခုပေါ်မှာ ထိုင်နေတယ် အဝေးကို ငေးမောရင်း အတွေးတွေ နစ်မြုပ်နေခဲ့တယ်။

လင်းလော့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့တယ်။

ရှူယိဖေး သတိမထားမိခင်မှာ လင်းလော့က သူမဘေးမှာ ဖင်ချ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့လက်မောင်းကို သူမ ပခုံးပေါ် တင်လိုက်ပြီ။

"ဘာလုပ်တာလဲ!"

ရှူယိဖေး လန့်သွားပြီး အလိုလို ရုန်းကန်လိုက်တယ်။

ရှူယိဖေးရဲ့ သတိထားပြီး နည်းနည်းလေး ရုန်းကန်မှုကို အာရုံခံမိတော့ လင်းလော့က ခပ်ဟဟ ရယ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ် "ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး ပြီးတော့ ငါတို့က ညီအစ်ကိုတွေ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီလောက် တရားဝင် ဖြစ်နေရတာလဲ။"

"နင် ငါ့ကို လန့်အောင် လုပ်လိုက်တာ..."

ရှူယိဖေးရဲ့ အသံက တုန်ယင်နေတယ် သူမ ခန္ဓာကိုယ် နည်းနည်း တောင့်တင်းသွားတယ် ပြီးတော့ သူမက ရုန်းကန်တာကို ရပ်လိုက်ပြီး လင်းလော့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို တိတ်တဆိတ် သဘောတူလိုက်တယ်။

အဆုံးမှာတော့ ဒါက ပခုံးကို ဖက်ထားရုံလေးပဲ။ လင်းလော့က ဒီထက် ဆိုးတာတွေတောင် လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ ဒါဆို ဒါက ဘာများလဲ။

ဒါ့အပြင် ငါတို့အားလုံးက ညီအစ်ကိုတွေပဲ။ ညီအစ်ကိုတွေက အတူတူ ပေါင်းသင်း ဆက်ဆံကြတဲ့အခါ တစ်ယောက် ပခုံးကို တစ်ယောက် ဖက်ထားရတာ ကြိုက်ကြပုံပဲ။

ဒီလို တွေးရင်း ရှူယိဖေးက သူမ လည်ပင်းပေါ်မှာ ယားယံမှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်။

ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ လင်းလော့က ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှန်းမသိ သူ့မျက်နှာကို ငါ့မျက်နှာနဲ့ အရမ်း နီးကပ်အောင် လုပ်ထားမှန်း ငါ နားလည်သွားတယ် ပြီးတော့ သူ့အသံက နည်းနည်း အက်ကွဲနေသလိုနဲ့ ပြောလိုက်တယ် "ညီလေး မင်းဆီက အနံ့လေးက သိပ်မွှေးတာပဲ။"