လင်းလော့က လေထုအငွေ့အသက် အရမ်းကောင်းပြီး လူအများနဲ့လည်း တော်တော်လေး ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်တဲ့ တီးလုံးတစ်ပုဒ်ကို တီးခတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်။ ရှောင်လုံယွဲ့က ဒါကို နားထောင်ပြီးတဲ့နောက် သေချာပေါက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလိမ့်မယ်လို့ သူ ယုံကြည်နေခဲ့တယ်။

အဲ့ဒါက လင်းလော့ရဲ့ မူလ အစီအစဉ်ပဲ။

ဒါပေမဲ့ လင်းလော့နဲ့ ရှောင်လုံယွဲ့တို့ မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်တဲ့အခါ ပြီးတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မျက်လုံးတွေထဲက ပြင်းထန်တဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို သူ တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ သူ့စိတ်ထဲမှာ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပတဲ့ မီးရှူးမီးပန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားတာကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ် သူ့မျက်ဆံတွေက သိသိသာသာ ကျယ်သွားပြီး ကျယ်လောင်ပြီး လျင်မြန်တဲ့ တယောသံစဉ်တစ်ခု သူ့နားထဲမှာ မြည်ဟည်းလာခဲ့တယ်။

မသဲမကွဲ အခြေအနေကနေ။ ရှင်းလင်းပြတ်သားလာခဲ့တယ်။

တယောသံစဉ်တစ်ခုက တဖြည်းဖြည်း ပိုကျယ်လောင်လာရင်း သူ့နားတွေကို ဝန်းရံလာခဲ့တယ်။ ဒါက လုံးဝ မရင်းနှီးတဲ့ တီးလုံးတစ်ပုဒ် သူ့စိတ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ ရုတ်တရက် စိတ်ကူးတစ်ခုလိုပဲ။ လင်းလော့က သံစဉ်တိုင်းကို အလွယ်တကူ မှတ်မိနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါက။

လင်းလော့ တုန်လှုပ်သွားတယ်။ သူ တကယ်တော့ ဒီလိုမျိုး "ရုတ်တရက် စိတ်ကူး" မျိုးကို အရင်က နှစ်ခါ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးမှန်း ရုတ်တရက် သတိရလိုက်တယ်။

ပထမတစ်ခါက "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ကို ရေးနေတုန်းက။ ရုတ်တရက် ကျွန်တော့်မှာ စိတ်ကူးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတယ် ပြီးတော့ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံး ရှိသွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် စာလုံးရေ ၂၀၀,၀၀၀ ကျော်ကို ဘာ 'စာရေးသူ အကြံဉာဏ် ပိတ်ဆို့မှု' မှ မရှိဘဲ အပြီးသတ်ခဲ့တယ်။

ဒုတိယတစ်ခါက စာအုပ်အသစ် "အချစ်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အိမ်" အကြောင်း တွေးမိတုန်းက။ စာအုပ်ရဲ့ အကြောင်းအရာနဲ့ ဇာတ်ကောင် အခြေအနေတွေက အများကြီး စဉ်းစားစရာ မလိုဘဲ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ သဘာဝအတိုင်း ပေါ်လာခဲ့ပုံပဲ။

အခု ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ အဲ့ဒီ စာအုပ်နှစ်အုပ်ရဲ့ အကြောင်းအရာတွေက ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်စိတ်ထဲကို အတင်းအကျပ် ထိုးထည့်ပေးလိုက်သလို ခံစားရတယ်။

ဒါပေမဲ့ ပထမ အတွေ့အကြုံ နှစ်ခုက လင်းလော့အပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အမှတ်သညာ မကျန်ခဲ့စေဘဲ သူက ဒဏ္ဍာရီလာ စာရေး ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ် ဒါကြောင့် သူက အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေ ရှိနိုင်တယ်လို့ ထင်သွားစေခဲ့တယ်။ ရလဒ်အနေနဲ့ သူက အနာဂတ်မှာ ခေတ်စားလာမယ့် ဘယ် လက်ရာကိုမှ ကူးချချင်စိတ်တောင် မရှိတော့ဘူး။ သူက မူရင်း လက်ရာတွေပေါ်မှာပဲ မှီခိုပြီး ဝတ္ထုလောကမှာ သူ့ကိုယ်သူ နာမည်တစ်ခု ရအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီ "ရုတ်တရက် စိတ်ကူး" က အရင် နှစ်ခုထက် သိသိသာသာ ပို ပြင်းထန်ခဲ့တယ် ဒါက ကောင်းကင်ဘုံက ဗျာဒိတ်တော်တစ်ခု ကျနေသလိုပဲ။ လင်းလော့ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားခဲ့တယ် ဒီ အထူး စွမ်းဆောင်ရည်က သူ့ရဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ပြီးတဲ့နောက် သူ့ရဲ့ 'ဂိမ်း လိမ်လည်မှု' ဖြစ်နိုင်ခြေ များတယ်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလက်ရာတွေက ဘယ်က လာခဲ့တာလဲ။"

သူ့အရင်ဘဝမှာတောင် လင်းလော့က သူ "မူလ ဖန်တီးခဲ့တဲ့" ဝတ္ထုနှစ်အုပ်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မဖတ်ခဲ့ဖူးဘူး ပြီးတော့ အခု သူ့စိတ်ထဲမှာ တီးခတ်နေတဲ့ "ဖွင့်ပြောခြင်း ည" သီချင်းကိုလည်း ဘယ်တုန်းကမှ မကြားခဲ့ဖူးဘူးဆိုတာကို သေချာနေခဲ့တယ်။ ဒီလက်ရာတွေက ဘယ်အချိန်နဲ့ နေရာက လာခဲ့တာလဲ။

"ဒါက အံ့ဩစရာပဲ။ သံစဉ်က ရှင်းလင်းနေရုံတင် မကဘူး လက်ရာရဲ့ ခေါင်းစဉ်တောင်မှ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ အလိုအလျောက် ပေါ်လာတယ် ဝတ္ထုနှစ်အုပ် လိုမျိုး တစ်ထပ်တည်းပဲ။ ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်က ပါရမီရှင်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ ကံကောင်းတဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူတစ်ယောက် သက်သက်ပဲ။"

ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အတွေးတွေ သူ့စိတ်ထဲ ဖြတ်ပြေးသွားတာနဲ့ လင်းလော့က စိတ်ပျက်ရမလား ဒါမှမဟုတ် စိတ်သက်သာရာ ရရမလားဆိုတာကို မသိခဲ့ဘူး။ တစ်မိနစ်နီးပါးလောက် အတွေးတွေ နစ်မြုပ်နေပြီးတဲ့နောက် သူ နောက်ဆုံးတော့ သူ့မျက်လုံးတွေကို ညင်ညင်သာသာ မှိတ်လိုက်တယ်။ သူက 'ကမ္ဘာပျက်ကိန်း' က ခုလေးတင် တီးခတ်သွားတဲ့ တယောတီးလုံးကို စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

တယောက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အမျိုးသမီးဆန်တဲ့ အလှတရား ပြီးတော့ သာယာပြီး တောက်ပတဲ့ ယောက်ျားပီသတဲ့ စွမ်းအား နှစ်မျိုးလုံးကို ဖော်ကျူးနိုင်တဲ့ တူရိယာတစ်ခု ဖြစ်တယ်။ ဒါက စွမ်းအားနဲ့ ညင်သာမှုကိုလည်း ပေါင်းစပ်နိုင်ပြီး သန့်စင်ပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ် အသံတွေကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်တယ် ကြည်လင်တဲ့ တောင်ပေါ် စမ်းချောင်းလေး တတွတ်တွတ် စီးဆင်းနေသလိုမျိုး ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပေးတယ်။ ဒါက ဒီတီးလုံး "ဖွင့်ပြောခြင်း ည" ကို တီးခတ်ဖို့ အရမ်း သင့်တော်တယ်။

တယောကြိုးတံကို နောက်ဆုံးတော့ ဆွဲလိုက်ပြီ ပြီးတော့ ညင်သာပြီး သိမ်မွေ့တဲ့ တယော သံစဉ်တစ်ခုက တီးတိုးသံတစ်ခုလို လေထုထဲကို ပြည့်နှက်သွားတယ်။ ကြိုးတံကို ကိုင်ရင်း သူမက ကြိုးတွေပေါ်မှာ လွတ်လပ်စွာ ကခုန်နေခဲ့တယ် 'နုတ်' (ဂီတသင်္ကေတ) တစ်ခုချင်းစီက လင်းလော့ရဲ့ နှလုံးခုန်သံရဲ့ ပဲ့တင်သံတစ်ခုလို သူမရဲ့ စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျတွေကို သယ်ဆောင်ရင်းပေါ့။

ဒီလိုမျိုး နှစ်သိမ့်မှုပေးတဲ့ ဂီတသံစဉ်ကြားထဲမှာ လင်းလော့ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ 'နုတ်' တွေက ကခုန်စ ပြုလာတယ် ညကောင်းကင်ပေါ်က တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲပြီး အလင်းရောင် ပေးနေတဲ့ ကြယ်ကြွေတွေလို လေဟာပြင် စင်မြင့်ကို ထွန်းလင်းပေးနေခဲ့တယ်။

လင်းလော့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဂီတရဲ့ စည်းချက်နဲ့အညီ ညင်ညင်သာသာ ယိမ်းနွဲ့စ ပြုလာတယ် သူ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက အရမ်း ကျော့ရှင်းပြီး ယုံကြည်မှု ရှိနေခဲ့တယ်။

လင်းလော့ရဲ့ လက်ထဲမှာ ကြိုးတံက အသက်ဝင်လာပုံပဲ ညင်သာတဲ့ 'သံစဉ်လျှောတိုက်ခြင်း' ကနေ စိတ်အားထက်သန်တဲ့ 'ကြိုးတံ ခုန်ဆွခြင်း' ပြီးတော့ သိမ်မွေ့တဲ့ 'သံစဉ် တုန်ခါမှု' ကနေ နက်ရှိုင်းတဲ့ 'ကြိုး လက်ဆွဲခြင်း' ဆီကို ရွေ့လျားသွားခဲ့တယ်။

ခုန်လိုက်။ လှည့်လိုက်။

တကယ်တော့ လင်းလော့ရဲ့ တယော ကျွမ်းကျင်မှုက အရမ်း မကောင်းခဲ့ဘူး 'ရွှေ' အဆင့်လောက်ပဲ ရှိနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းတဲ့အချက်က သူ တီးခတ်လိုက်တဲ့ 'နုတ်' တိုင်းက ရည်ရွယ်ထားတဲ့ နေရာမှာ အခြေခံအားဖြင့် တိကျနေခဲ့တယ်။ ပို အရေးကြီးတာက သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှင်းပြလို့မရအောင် ပေါ်လာခဲ့တဲ့ တီးလုံးက တကယ် လှပခဲ့တယ် လူတိုင်း အဲ့ဒီအပေါ်မှာ ညှို့ယူဖမ်းစားခံလိုက်ရလောက်အောင် လှပခဲ့တယ်။

ဥပမာ ရှောင်လုံယွဲ့ပေါ့။

လင်းလော့ရဲ့ အကြည့်က ရှောင်လုံယွဲ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ဆုံသွားတယ် ပြီးတော့ သူ့ နှုတ်ခမ်းတွေပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ဂီတက တဖြည်းဖြည်း သူ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ဆီ ရောက်ရှိသွားတယ် ဂီတသံက လေထဲမှာ လှိုင်းလုံးတွေ ကမ်းစပ်ကို ရိုက်ခတ်သလို တစ်ခုပြီးတစ်ခု မရပ်မနား တိုးတက် လှည့်ပတ်နေခဲ့တယ်။

ပရိသတ်ထဲမှာ အစား စားနေတုန်း ဖြစ်တဲ့ ဧည့်သည်တွေက သူတို့ လုပ်နေတာကို မသိလိုက်ဘဲ ရပ်တန့်သွားကြတယ်။ သူတို့ မျက်လုံးတွေက စင်ပေါ်က လင်းလော့ဆီကို တဖြည်းဖြည်း ဆွဲဆောင်ခံသွားရပြီး တချို့ဆို မနေနိုင်ဘဲ ဓာတ်ပုံတွေ ရိုက်ဖို့ မှတ်တမ်းတင်ဖို့ သူတို့ ဖုန်းတွေကိုတောင် ထုတ်လိုက်ကြတယ်။

ဒါ ဘယ် ဂီတတီးလုံးလဲ။

"တယောသံ ဒီလောက် လှပတာကို ကျွန်တော် ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးတာပဲ။"

"နားထောင်လို့ တကယ် ကောင်းတယ်။"

"စင်ပေါ်က အဲ့ဒီ ကောင်လေးက အရမ်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိတာပဲ။"

ဧည့်သည်တွေက သူတို့အချင်းချင်း တီးတိုး ပြောဆိုနေကြတယ်။ ဒါက လူတိုင်းအတွက် လုံးဝ မရင်းနှီးတဲ့ တယောတီးလုံးတစ်ပုဒ် ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် ဒါက အရမ်း လှပခဲ့တာကြောင့် လူတော်တော်များများက မူရင်း တီးလုံးကို အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ရှာဖွေပြီး သူတို့ ဖုန်းတွေထဲကို ဒေါင်းလုဒ် ဆွဲချင်စိတ် ပေါက်သွားကြတယ်။

အထွတ်အထိပ်ဆီ ချဉ်းကပ်လာတာနဲ့အမျှ လင်းလော့ရဲ့ ဖျော်ဖြေမှုက ပိုပိုပြီး နစ်မြုပ်သွားခဲ့တယ်။ 'ကြိုးနှစ်ချောင်း တီးခတ်ခြင်း' နဲ့ 'သံစဉ်တွဲ' နည်းစနစ်တွေကို အသုံးပြုတာက သံစဉ်ကို ပိုပြီး ကြွယ်ဝကာ 'သုံးဘက်မြင်' ဖြစ်သွားစေတယ် အသံနှစ်သံက တစ်ချိန်တည်းမှာ တိုက်မိနေသလို ဒါမှမဟုတ် အပြန်အလှန် စကားပြောနေသလိုမျိုးပဲ။

ဒီလို ညမျိုးမှာ မီးရောင်တွေရဲ့ ညင်ညင်သာသာ ပွေ့ဖက်ထားခြင်းကို ခံရရင်း ပတ်ဝန်းကျင်က ခုန်ပေါက်နေတဲ့ 'နုတ်' တွေနဲ့အတူ ထမင်းစားသူ အားလုံးနီးပါးက ဒီတီးလုံးရဲ့ ဖျော်ဖြေမှုထဲမှာ လုံးဝ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ကြပြီး အစားအသောက် ကိုယ်တိုင်ထက်တောင် ပိုပြီး ကြည်နူးစရာကောင်းတဲ့ ပျော်မွေ့မှု မျက်နှာထားတွေကို ထုတ်ဖော် ပြသနေခဲ့ကြတယ်။

ရှောင်လုံယွဲ့က အရမ်း ညှို့ယူဖမ်းစားခံလိုက်ရလို့ မျက်တောင် ခတ်ဖို့တောင် မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူမရဲ့ နည်းနည်းလေး ဟနေတဲ့ ပါးစပ်နဲ့ လင်းလော့အပေါ် စူးစိုက်နေတဲ့ အကြည့်က သူမကို သူက စင်မြင့်ပေါ်မှာ မျက်စိကျိန်းလောက်တဲ့ အလင်းရောင်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသလို ခံစားစေခဲ့တယ်။

လင်းလော့ နင့်အတွင်းထဲမှာ မသိရသေးတဲ့ အံ့ဩစရာ ဘယ်လောက်များများက ငါ့ကို သူတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ စောင့်ဆိုင်းရင်း ပုန်းကွယ်နေသေးလဲ။

ရှောင်လုံယွဲ့က လင်းလော့အပေါ် အမြဲတမ်း ကောင်းတဲ့ အထင်အမြင် ရှိခဲ့ပြီး သူက ဝတ္ထုတွေ ရေးနိုင်ရုံတင် မကဘဲ အထင်ကြီးစရာ လမ်းပေါ်အက ကျွမ်းကျင်မှုတွေလည်း ရှိတဲ့ အရည်အချင်းစုံစုံလင်လင် ရှိသူတစ်ယောက်မှန်း သိခဲ့ပေမယ့် သူမက သူ တယောလည်း တီးခတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

တယော ဖျော်ဖြေမှုက အရမ်း လှပခဲ့တာကြောင့် ရှောင်လုံယွဲ့က လင်းလော့ဆီကနေ မျက်တောင် မခတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သူမ နားတွေက ကိုယ်ဝန်ဆောင်သွားသလိုမျိုးပဲ။

လင်းလော့ ခုလေးတင် ပို့ခဲ့တဲ့ ဝီချက် မက်ဆေ့ချ် ဒါက သူ့ဆီက သူမအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာကို ပြန် သတိရလိုက်မိတယ်။

ရှိနေသူတိုင်းကို ညှို့ယူဖမ်းစားသွားခဲ့တဲ့ ဖျော်ဖြေမှုက လင်းလော့က သူ့ကိုယ်သူ ပေးခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခု ပြီးတော့ ဒီ ထူးခြားတဲ့ ရိုမန်တစ်ဆန်မှုက ရှောင်လုံယွဲ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မငြိမ်မသက်မှုတွေကို လှုပ်နှိုးဖို့ ကံကြမ္မာ ပါလာခဲ့တယ်။

သူမ ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့တယ် လင်းလော့ရဲ့ လက်ထဲက တယောက ရိုးရှင်းတဲ့ တူရိယာတစ်ခု သက်သက် မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါက တကယ်တော့ သူမနဲ့ တစ်ဖက်လူကို ချိတ်ဆက်ပေးနေတဲ့ စိတ်ခံစားမှု တံတားတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

နောက်ဆုံး 'နုတ်' သံ လေထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားမှပဲ ဧည့်သည်တွေက အိပ်မက်ကနေ နိုးထလာသလို ညင်ညင်သာသာ လက်ခုပ်တီးလိုက်ကြတယ်။

လင်းလော့က ပရိသတ်ကို နည်းနည်းလေး ခေါင်းညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်တယ် သူ့ တယောကို ချလိုက်တယ် ပြီးတော့ ရှောင်လုံယွဲ့ဆီကို ခိုင်မာပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ ခြေလှမ်းတွေနဲ့ လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

ဒီအချိန်မှာ ရှောင်လုံယွဲ့က အမျိုးသမီး ဧည့်သည်အားလုံးက သူမကို မနာလိုတဲ့ အရိပ်အယောင်နဲ့ ကြည့်နေကြတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိပြုမိလိုက်တယ်။ သူမက ပြင်းထန်တဲ့ မာနတက်လိုစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အဲ့ဒီ ချက်ချင်းမှာပဲ အရမ်း ကျေနပ်သွားခဲ့တယ်။

လင်းလော့က ရှောင်လုံယွဲ့ဆီ လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်တယ် "မင်း ဒီ ဂီတတီးလုံးရဲ့ နာမည်ကို သိလား။"

ရှောင်လုံယွဲ့ ခေါင်းခါလိုက်တယ်။

လင်းလော့က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ် "ဒီ ဂီတတီးလုံးက မင်းအတွက် သီးသန့် ရေးစပ်ထားတာ။ သူ့နာမည်က 'ဖွင့်ပြောခြင်း ည'။"

"သီးသန့်... ငါ့အတွက် ဟုတ်လား။"

ရှောင်လုံယွဲ့က သူ့ဘာသာသူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ ညလေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားတယ် ပြီးတော့ သူမ မသိခဲ့ဘူး ဒါက လေက လှုပ်ရှားနေခဲ့တာလား ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နှလုံးသားလား ဆိုတာကိုပေါ့။