သူတို့ အချစ်ကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစေခဲ့တဲ့ အနမ်းတစ်ပွင့်။

အန်ကျီချင် အသက်ရှူလို့ မဝတော့ဘူးလို့ ခံစားလာရတဲ့အထိ သူမက ဆူရွှင့်ကို အားနဲ့ တွန်းထုတ်လိုက်တယ်။ သူမရဲ့ ဖြူဖွေး နူးညံ့တဲ့ မျက်နှာလေးက မီးရောင်အောက်မှာ အထူးတလည် လှပနေသည်။

သူမက စိတ်လိုက်မာန်ပါနဲ့ ဆူရွှင့်ကို နမ်းလိုက်မိပေမဲ့ အခု လူပေါင်းများစွာက စောင့်ကြည့်နေမှန်း သဘောပေါက်သွားတော့ သူမ အရမ်း အရှက်ရသွားသည်။

အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့နေတဲ့ အန်ကျီချင်ကို ကြည့်ရင်း ဆူရွှင့် ပြုံးလိုက်တယ် သူ့နှုတ်ခမ်းသူ တို့ထိလိုက်တယ် လှည့်လိုက်ပြီး စားသောက်ဆိုင်ထဲက လူတိုင်းကို အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ကြေညာလိုက်တယ်:

"အားလုံးကို တောင်းပန်ပါတယ် ခင်ဗျာ။ ဒီညက ကျွန်တော့် ရည်းစားရဲ့ မွေးနေ့ပါ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က သူ့အတွက် အံ့အားသင့်စရာတစ်ခု ပြင်ဆင်နေခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ညစာစားချိန်ကို နှောင့်ယှက်လိုက်မိသလို ဖြစ်သွားတယ်။ အတောင်းပန် အနေနဲ့ ဒီည လူတိုင်းရဲ့ ညစာအတွက် ကျွန်တော် ပေးချေပါ့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကြိုက်သလောက် စားသောက်ကြပါ။"

နှင်းဆီ ပွင့်ဖတ်တွေ အများကြီးက ဒီလူတွေရဲ့ ပန်းကန်တွေထဲ ခုနက ကျဆင်းသွားခဲ့တယ် ဆူရွှင့်က ဒါအတွက် သူက ပြန်လည် ပေးဆပ်သင့်တယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ဒီလို ပြောလိုက်တာနဲ့ စားသောက်ဆိုင်က အားပေးသံတွေနဲ့ ပွက်လောရိုက်သွားသည်။

"ကောင်းလိုက်တာ! သူဌေးက အရမ်း ရက်ရောတာပဲ ဒီလောက် လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို သူ ရယူနိုင်ခဲ့တာ မဆန်းတော့ဘူး။"

"ဒါပေါ့ ခုနက အားနဲ့တောင် လက်ခုပ်တီးခဲ့ရကျိုး နပ်သွားပြီ ငါ့လက်တွေတောင် လက်ခုပ်တီးလွန်းလို့ နီနေပြီ။"

"အစ်ကိုကြီး အစ်ကိုကြီးရဲ့ ပေါင်မှာ အပိုပစ္စည်း (ခြေသလုံးဖက်ဖို့) လိုသေးလား...?"

လူအုပ်က အားပေးကြပြီး လက်ခုပ်တီးကြသည်။ သူတို့က ဒီတစ်နပ်စာအတွက် ပိုက်ဆံ မရှားကြဘူး ဒါပေမဲ့ ဆူရွှင့်ရဲ့ ရက်ရောတဲ့ သဘောထားက သူတို့ကို သက်တောင့်သက်သာ ရှိစေပြီး လေးစားသွားစေသည်။

ည ၁၀ နာရီမှာ ဆူရွှင့် ဘေလ်ရှင်းလိုက်ပြီး နှင်းဆီ စားသောက်ဆိုင်ထဲကနေ အန်ကျီချင်ကို ပွေ့ဖက်ရင်း ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဒီည ပျော်ရဲ့လား?"

ညလေပြေ တိုက်ခတ်နေပြီး သူ့လက်ထဲက ဝိုင်နဲ့အတူ ဆူရွှင့်က သူ့ရင်ခွင်ထဲက အမျိုးသမီးရဲ့ နွေးထွေးမှုနဲ့ နူးညံ့မှုကို ခံစားရင်း သူ့နှလုံးသားထဲမှာ မီးတစ်စ လောင်ကျွမ်းနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အန်ကျီချင်ကလည်း ဆူရွှင့်၏ အသက်ရှူသံ နည်းနည်း ပြင်းနေတာကို ခံစားမိနိုင်တယ် ပြီးတော့ သူမလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ ခံစားနေရသည်။ သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောတယ် "ကျွန်မ အရမ်း ပျော်တယ်။ ဒါက ကျွန်မ ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသမျှ အပျော်ရွှင်ဆုံး မွေးနေ့ပဲ။"

"ဒါဆို... မင်း ဒီည ပြန်တော့မှာလား?" ဆူရွှင့် သူ့သတ္တိကို မွေးလိုက်ပြီး အန်ကျီချင်ကို စူးစိုက် ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

သူမ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ဂါဝန်က ဆူရွှင့်ဆီက လက်ဆောင် ပြီးတော့ ဒီည ဆူရွှင့်က ဒါကို သူ့လက်နဲ့ကိုယ်တိုင် ချွတ်ပေးဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။

"ဒါပေါ့ တို့တွေ ပြန်ရမှာပေါ့" အန်ကျီချင် ပြောလိုက်သည်။

ဆူရွှင့် စိတ်ပျက်သွားတာကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ဘူး။ ကြည့်ရတာ သူ့ပိုက်ဆံအိတ်ထဲက သေးသေးလေး နှစ်ခုက ဒီည အသုံးမဝင်တော့ဖို့ ကံကြမ္မာ ပါလာပုံပဲ။

ထိုအချိန်တွင် အန်ကျီချင် မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး တီးတိုး ပြောလိုက်တယ် "ဒါပေမဲ့ ရှင် ကျွန်မနဲ့ အတူတူ ပြန်လိုက်ခဲ့လို့ ရတယ်။ ကျွန်မ မိဘတွေ ဒီည အိမ်မှာ မရှိဘူး။"

"တကယ်လား?" ဆူရွှင့်က အန်ကျီချင်ကို အံ့အားသင့်မှု အပြည့် ဖြစ်နေသော မျက်နှာနဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်တယ် သူ့ စိတ်ခံစားချက်တွေက ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

အန်ကျီချင် ခစ်ခနဲ ရယ်လိုက်တယ် ဆူရွှင့်၏ နဖူးကို သူမရဲ့ သေးသွယ်တဲ့ လက်ချောင်းလေးနဲ့ တို့လိုက်ပြီး ချွဲနွဲ့စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ပြောလိုက်တယ် "ရှင့်ရဲ့ စိတ်မရှည်တဲ့ပုံကို ကြည့်လိုက်ဦး။ ဒီည ဒါကို တို့တွေရဲ့ အစီအစဉ်အဖြစ် ထားလိုက်ကြစို့။"

"ရှင်းပြဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး ကားထဲ အမြန် တက်။" ဆူရွှင့် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားပြီး အန်ကျီချင်ကို အန် မိသားစု အိမ်ဆီ မောင်းပို့လိုက်သည်။

ဆယ်မိနစ်ကျော်လောက် အကြာမှာ တို့တွေ အန် မိသားစု အိမ်ကို ရောက်လာခဲ့သည်။

ကြီးမားတဲ့ ဧည့်ခန်းကြီး လုံးဝ မှောင်မည်းပြီး လူမရှိတာကို တွေ့တော့ ဆူရွှင့် ပိုပြီး စိတ်အေးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မီးတောင် မဖွင့်ဘဲ သူက လရောင်အောက်မှာ ဆိုဖာပေါ်က အန်ကျီချင်အပေါ် အငမ်းမရ ပစ်တက်လိုက်သည်။

"ဖြည်းဖြည်း လုပ်ပါ အိုး ရှင် ကျွန်မ ဆံပင်ကို နင်းမိနေပြီ။"

"သေစမ်း တော်တော် ဆိုးရွားတဲ့ စကတ်ပဲ!"

"ဆွဲမဖြဲနဲ့! ဇစ်က အနောက်မှာ..."

နှစ်ယောက်သား ဆိုဖာပေါ်မှာ လူးလိမ့်နေကြတယ် တစ်ချိန်က သပ်သပ်ရပ်ရပ် ရှိခဲ့တဲ့ ဆိုဖာကို ရှုပ်ပွသွားစေသည်။

"ဂျလပ်!"

ထိုအချိန်တွင် ခလုတ် ဖွင့်လိုက်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတယ် ဧည့်ခန်းထဲက မီးတွေအားလုံး လင်းထိန်လာပြီး တစ်ချိန်က မှောင်မည်းနေခဲ့တဲ့ ဧည့်ခန်းကို နေ့ခင်းဘက်လို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ဆူရွှင့်နဲ့ အန်ကျီချင်တို့ ဆိုဖာပေါ်မှာ ရပ်တန့်သွားကြပြီး တံခါးဝဆီကို တစ်ချိန်တည်းနီးပါး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေတဲ့ မျက်လုံး သုံးစုံနဲ့ ဆုံသွားသည်။

အန်နန်ထျန် အန်ကျန့်ယွင် နဲ့ လီရှို့။

"အဖေ...အမေ ရှင်တို့...ရှင်တို့ ဒီည ပြန်မလာဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?"

အန်ကျီချင်က သူမရဲ့ ရှုပ်ပွနေတဲ့ ဂါဝန်ရှည်ကို အလျင်အမြန် ပြန် သပ်ရပ်အောင် လုပ်လိုက်တယ် သူမရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာလေး နီရဲသွားသည်။ သူမ ခေါင်းအုံးတစ်လုံးကို ဆွဲယူပြီး မျက်နှာကို အုပ်ထားလိုက်တယ် လုံးဝ အရှက်ရသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘုရားရေ ဒါ တကယ် ဆိုးတာပဲ! အခု ငါ ငါ့မိသားစုကို ဘယ်လို မျက်နှာပြရတော့မလဲ?!

အိုး သေပါပြီ ငါ ဒီတစ်ခါ အရမ်း အရှက်ရတာပဲ။

အန်နန်ထျန်၏ မျက်နှာက တံခါး ဝင်လာတုန်းက တုန်လှုပ်သွားရာကနေ တဖြည်းဖြည်း ပြာနှမ်းလာတယ် ဘယ်အချိန်မဆို ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလိုပဲ။

တောဝက်တစ်ကောင်က သူ့သမီးကို သူ့ကိုယ်ပိုင် ဆိုဖာပေါ်မှာ ကိုက်ဖြတ်တော့မလို့။ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ?

"အွမ်... ဦးလေး အန် အန်တီ ခင်ဗျားတို့ ပြန်လာကြပြီလား... ကျွန်တော် သွားတော့မယ် လိုက်ပို့ဖို့ မလိုပါဘူး။"

ဆူရွှင့်က အန္တရာယ်ရှိတဲ့ Aura တစ်ခု သူ့ကို သော့ခတ်ထားတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး တုန်သွားသည်။

သူ ခုနကမှ ဖြုတ်လိုက်တဲ့ ခါးပတ်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ပတ်လိုက်တယ် စကားတစ်ခွန်းတည်း ချန်ခဲ့ပြီး လက်တွေ့မှာ ထွက်ပြေးသွားသည်။

အန်ကျန့်ယွင်က အနောက်ကနေ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် လက်မ ထောင်ပြလိုက်သည်။

သူတောင်မှ အိမ်အပြင်ဘက်က မိန်းမတွေကို အိမ်ထဲ ခေါ်လာပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ လိင်ဆက်ဆံရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဆူရွှင့်က သူ့အဖေ အရမ်း တန်ဖိုးထားရတဲ့ သူ့ညီမကို သူ့ ဧည့်ခန်းထဲမှာတောင် တွန်းလှဲရဲတယ်။ သူက တကယ့် ယောက်ျားပဲ။

"အဖေ အမေ။"

ဆူရွှင့် ထွက်သွားပြီးနောက် အန်ကျီချင် သက်ပြင်းချလိုက်တယ် အန်နန်ထျန်နဲ့ လီရှို့ကို မျက်နှာ နီရဲရင်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"သမီး သမီး ဘယ်လိုလုပ်... သမီး ဘယ်လိုလုပ် အိမ်မှာ ဒီလို အရာမျိုး လုပ်ရက်နိုင်ရတာလဲ? ဒါ တကယ် ဒေါသထွက်စရာပဲ။ မိန်းကလေးတွေက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေသင့်တယ်လို့ အမေ သမီးကို မပြောခဲ့ဘူးလား?"

လီရှို့က အန်ကျီချင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်တယ် သူမရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးမထားမှုအပေါ် နည်းနည်း ဒေါသထွက်နေတယ် သူမ သမီးက သူ့ကိုယ်သူ ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ ပေးအပ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

ငါတို့သာ အချိန်မီ ပြန်မလာခဲ့ရင် နှစ်လအတွင်းမှာ သူ့ဗိုက် ပူလာနိုင်တယ်။

အန်ကျီချင်က ဒီစကားကို ကြားတော့ နှုတ်ခမ်း စူလိုက်တယ် သူမ အမေက အခြေအနေကို နားမလည်ဘဲ တကယ် လျှောက်ပြောနေတာပဲလို့ တွေးလိုက်မိသည်။

ဒီည ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အံ့အားသင့်စရာကြီးနဲ့ ဘယ်သူက သူ့ကို ငြင်းဆန်နိုင်မှာတဲ့လဲ?

ဒါ့အပြင် အဲ့ဒါက ကျွန်မ အကြိုက်ဆုံး ဆူရွှင့်လေ!

"ငါတို့ မလက်ထပ်ခင်အထိ မင်းတို့နှစ်ယောက် ပတ်သက်ဆက်ဆံတာကို ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး မဟုတ်ရင် မင်းတို့ ဆက်ဆံရေးကို ငါ လုံးဝ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး!"

အန်နန်ထျန်က အေးစက်စက် စကားတစ်ခွန်း ထုတ်ပြောလိုက်တယ် ပြီးတော့ အဲ့ဒီ ကောင်စုတ်လေး ဆူရွှင့်ကို လည်ပင်းညှစ်သတ်ပစ်ချင်စိတ်တွေနဲ့ လှေကားပေါ် ဒေါနဲ့မောနဲ့ တက်သွားသည်။

ဒါက ငါ့ရဲ့ အချစ်တော်လေး!

အဲ့ဒီ ကောင်စုတ်လေးက သူမကို ဆိုဖာပေါ်မှာတောင် အနိုင်ကျင့်ခဲ့တယ်! သူ ဘယ်လို သတ္တိ ရှိရတာလဲ!

"မင်း အဖေ မနာလို ဖြစ်နေတာ" လီရှို့က အန်ကျီချင်ကို တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

အန်ကျီချင်က ဒီစကားကို ကြားတော့ ရယ်ချင်သွားတယ် ပြီးတော့ အစောက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အနေရခက်မှုတွေ အများကြီး သက်သာသွားသည်။

............

တစ်ဖက်မှာတော့ အန် မိသားစုက ထွက်လာပြီးနောက် ဆူရွှင့်က လမ်းမတွေပေါ်မှာ ရည်ရွယ်ချက်မရှိ မောင်းနှင်နေခဲ့သည်။

အစပိုင်းက တက်ကြွမှုအားလုံးက အန်နန်ထျန်၏ အကြည့်တစ်ချက်တည်းနဲ့ လုံးဝ ဆေးကြောခံလိုက်ရသည်။

သူတို့က အစားအစာကို လက်လှမ်းမီတော့မလို ဖြစ်နေခဲ့တုန်းမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ အန်နန်ထျန်နဲ့ သူ့မိသားစု သုံးယောက်က ရုတ်တရက် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဆူရွှင့် ဘယ်လောက် စိတ်ပျက်သွားမလဲ ခင်ဗျား စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပါတယ်။

"ဒင် ဒင် ဒင်..."

ရုတ်တရက် ဆဲလ်ဖုန်း မြည်သံတစ်ခုက သူ့ရဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အတွေးတွေကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

သူ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်တော့ တိုနီ ခေါ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်လိုက်တယ် "ပြောစရာ ရှိတာ ပြော။ ငါ အခု စိတ်မကြည်နေဘူး။"

"ချစ်လှစွာသော ဘုရားသခင် (God) မင်းက ဒီမနက် အလုပ်ရှင်ရဲ့ အချက်အလက်ကို တောင်းသွားပြီး ဘာမှ ပြန်မဖြေဘူး။ မင်း ဒီအော်ဒါကို ယူမှာလား မယူဘူးလား? အလုပ်ရှင်က ငါတို့ကို ထပ် ဆက်သွယ်လာပြန်ပြီ။"

"မင်း ဒီသဘောတူညီချက်အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး ဒါက ဘယ်တုန်းကမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ သဘောထားလိုက်။" အဲ့လို ပြောပြီးနောက် ဆူရွှင့် ဖုန်းချလိုက်ပြီး ကားမီးကြီး နှစ်ချက် ဖွင့်ပြလိုက်သည်။

အနက်ရောင် Passat တစ်စီး အရှိန်မြှင့်လာပြီး ဆူရွှင့် ဘေးမှာ ယှဉ်မောင်းလာတယ် ပြီးတော့ ပြတင်းပေါက် ပွင့်လာတယ် အားဟု၏ အေးစက် တင်းမာတဲ့ မျက်နှာ ပေါ်လာတယ်: "သူဌေး ဘာ အမိန့် ရှိပါသလဲ?"

"ရွှီကျားချင် ဘယ်မှာ နေလဲ ရှာလိုက်။ မိနစ် နှစ်ဆယ်အတွင်း လိပ်စာ လိုချင်တယ်" ဆူရွှင့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တယ် ပြီးတော့ လီဗာကို နင်းလိုက်တော့ Pagani က ဟိန်းဟောက်ပြီး ထွက်သွားသည်။

သူ့အစီအစဉ်တွေက သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ယောက္ခမလောင်း မိသားစုကြောင့် ဒီည ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ် ပြီးတော့ သူက စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေတယ် ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ယောက္ခမအပေါ် ဒေါသ ပုံချလို့ မဖြစ်ဘူး။

ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါတို့က ဒီဒေါသကို တခြား တစ်ယောက်ယောက်အပေါ် လွှဲပြောင်းရုံပဲ။

ဒါကြောင့် ဒီ ကြေးစား လူသတ်သမား ဘုရင်က အဲ့ဒီညမှာပဲ မစ်ရှင် ပစ်မှတ်အကြောင်း သူ့ရဲ့ အလုပ်ရှင်နဲ့ သွား စကားပြောချင်နေခဲ့သည်။