ခါးသီးစွာ ပြုံးပြီးတာနဲ့ လီမိုက အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ဗီဒီယိုတို ပလက်ဖောင်း တစ်ခုပေါ်က တိုက်ရိုက်လွှင့်နေတဲ့ ဗီဒီယိုတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ သူ့ခန့်မှန်းချက် မှန်မမှန် သိချင်လို့လေ။ Video Call ခေါ်မှပဲ QR Code စကင်ဖတ်ပြီး အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေနဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ရနိုင်တာလား။ ဒါမှမဟုတ် Video Call မလိုဘဲ... တိုက်ရိုက်လွှင့်နေတဲ့ ဗီဒီယိုကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် စကင်ဖတ်ပြီး ထုတ်ယူလို့ ရနိုင်မလား ဆိုတာ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်လို့။

လီမို ဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ... ရုတ်တရက် တိုက်ရိုက်လွှင့် ဗီဒီယိုတစ်ခု သူ့မြင်ကွင်းထဲ ပေါ်လာတယ်။ အဆောင်အခန်း တစ်ခုထဲမှာ ရိုက်ထားတာ။ စစ်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားပြီး ဂစ်တာတီးကာ သီချင်းဆိုနေတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူ့ဘေးမှာလည်း စစ်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူနှစ်ယောက် ရှိသေးတယ်။

တစ်ဖက်လူကို မြင်လိုက်တာနဲ့ လီမို သူဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ချက်ချင်း သိလိုက်တယ်။ ဒါက သူ့ကိုယ်သူ "အဝေးရောက် အရှေ့ပိုင်းတပ်မတော်" က ပါလို့ ပြောနေတဲ့ကောင်ပဲ။ သူ့မှာ နာမည်ကြီးတဲ့ စကားတစ်ခွန်း ရှိတယ်လေ။

"ဒါက မြန်မာပြည်မြောက်ပိုင်းပါ... ကြိုဆိုပါတယ် ကျွန်တော့်ရဲ့ အဖိုးတန် မင်းသမီးလေး" တဲ့။

လီမိုက ဒီကောင့်ကို မြင်ကတည်းက ကြည့်မရခဲ့တာ။ အဝေးရောက် အရှေ့ပိုင်းတပ်မတော်ကလို့ ပြောပေမယ့်... သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ ရန်လိုတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ အမြဲ ရှိနေတယ်။ လီမို မြင်ဖူးတဲ့ တခြား စစ်သားတွေလိုမျိုး နေရောင်ခြည်လို တောက်ပပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ ပုံစံမျိုး လုံးဝ မရှိဘူး။

ဒါ့အပြင် အရေးကြီးဆုံးက...

သူတို့လို အွန်လိုင်း ဝတ္ထုရေးဆရာတွေဆိုတာ...

စာတစ်အုပ် ရေးဖို့အတွက် သတင်းအချက်အလက် အမျိုးမျိုး ရှာဖွေရတတ်တယ်လေ။ မြန်မာနဲ့ ရွှေတြိဂံ ဒေသ။ ဒီနေရာမှာ အဝေးရောက် အရှေ့ပိုင်းတပ်မတော်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဘယ်က ရောက်လာမှာလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နည်းနည်းက အွန်လိုင်းစာပေ စိစစ်ရေး သိပ်မတင်းကျပ်ခင်တုန်းကဆိုရင် အဲ့ဒီနေရာတွေက စာရေးဆရာတိုင်း ရေးခဲ့ကြဖူးတဲ့ နေရာတွေ။ လီမို ကိုယ်တိုင်လည်း အဲ့လို စာအုပ်တွေ ရေးခဲ့ဖူးတယ်။ အဲ့ဒီနေရာတွေက မူးယစ်ဆေးဝါး ရောင်းဝယ်သူတွေနဲ့ စစ်ဘုရင်တွေရဲ့ ပရဒိသု ဘုံတွေလေ။ အခုတော့ စိစစ်ရေး တင်းကျပ်လာလို့ သူတို့ မရေးရဲတော့တာ။

အံ့သြစရာကောင်းတာက အခု လူတွေက အွန်လိုင်းပေါ်ကနေ တခြားသူတွေကို အဲ့ဒီနေရာလာဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေကြတယ်။ ပြီးတော့ ဒီကောင်က ဗြောင်ကျကျ Live လွှင့်နေတာ။ ကြည့်ရှုသူ ကလည်း ၄၀,၀၀၀ ကျော်တောင် ရှိတယ်။ ဒါတွေ အကုန်လုံးက လီမိုကို သူ့ကိုယ်သူ သံသယဝင်သွားစေတယ်။ သူ့မှတ်ဉာဏ်ပဲ မှားနေတာလား၊ မြန်မာပြည်အကြောင်း သူ့နားလည်မှုကပဲ လွဲနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခေတ်ကြီးကပဲ ပြောင်းသွားတာလား။

ရှုပ်ထွေးတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ လီမိုက ဂစ်တာကိုင်ထားတဲ့ "လီဆိုင်ယွမ်" ဆိုတဲ့ကောင်ကို မသိစိတ်ကနေ လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ QR Code တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ လီမိုက ကုဒ်ကို စကင်ဖတ်ဖို့ တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက် ပုံစံခွက် ချက်ချင်း ပေါ်လာတယ်။

အမည်: လီဆိုင်ယွမ်

ကျား/မ: ကျား

အရပ်: ၁.၇၂ မီတာ

ရုပ်ရည်: ၆၁

စွမ်းရည်များ: ထုံဆေးမပါဘဲ ကျောက်ကပ်ထုတ်ခြင်း (ကျွမ်းကျင်) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ သရုပ်ဆောင် (ကျွမ်းကျင်) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ သီဆိုခြင်း (အခြေခံ) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ ဂစ်တာတီးခြင်း (အခြေခံ) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ စက်မဲ့ယာဉ်မောင်းနှင်ခြင်း (အခြေခံ) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ စက်တပ်ယာဉ်မောင်းနှင်ခြင်း (အခြေခံ) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ စစ်ရေးတိုက်ခိုက်မှု (အခြေခံ) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ သေနတ်ကိုင်တွယ်ခြင်း (အခြေခံ) (ထုတ်ယူနိုင်)

အလုပ်အကိုင်: ဟန်လီ (Hengli) အုပ်စု၏ ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့ဝင် အမည်ခံ လိမ်လည်သူ

ပိုင်ဆိုင်မှု: မရှိ

လက်ရှိငွေသား: ၉၈၄,၆၄၃ ယွမ်

စီးတော်ယာဉ်: စစ်ဘက်သုံး Jeep ကား

အိမ်ထောင်ရေးအခြေအနေ: လက်ရှိတွင် အဖြစ်မှန်မသိသော အမျိုးသမီး ပရိသတ်အများအပြား၏ Private Message ပေးပို့ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။

အထူးအခြေအနေ: တစ်မိနစ်အကြာတွင် တိုက်ရိုက်လွှင့်နေစဉ် အော်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာမည်။ အတန်းဖော်တစ်ယောက် သရဲကားကြည့်နေလို့ပါဟု လိမ္မာပါးနပ်စွာ ဖြေရှင်းလိမ့်မည်။ တကယ်တမ်းတွင်မူ မျက်နှာချင်းဆိုင် အခန်းထဲတွင် သူ့ကြံရာပါများက မြန်မာပြည်သို့ လှည့်စားခေါ်ဆောင်ခံရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို "ထုံးစံအတိုင်း" ဝိုင်းရိုက်နှက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီအချက်အလက်တွေကို မြင်လိုက်တာနဲ့ လီမို မျက်လုံးပြူးသွားတယ်။

ပြီးတော့ အသက်ရှူမှားသွားတယ်။

ဘုရားရေ!

လီမို အာမေဋိတ် သံထွက်သွားတယ်။

"ဝါး!"

"ဒီကောင်က ဘာလို့ ကြည့်ရတာ ဒီလောက် အမြင်ကတ်စရာ ကောင်းနေလဲလို့ တွေးနေတာ..."

"ကြည့်ရတာ ဘာလို့ ဒီလောက် ယုတ်မာကောက်ကျစ်တဲ့ ပုံပေါက်နေလဲလို့..."

"တကယ်တော့ ဒီကောင်က အဝေးရောက် အရှေ့ပိုင်းတပ်မတော်က အဖွဲ့ဝင် မဟုတ်ဘဲ လိမ်လည်သူ ဖြစ်နေတာကိုး"

"ဒီသီချင်းကို နဂါးနိုင်ငံ (တရုတ်နိုင်ငံ) က လူတိုင်းအတွက် ရည်စူးပါတယ်။ နဂါးနိုင်ငံသားတွေ အားလုံး တကယ့်နဂါးတွေလို ကြီးကျယ်ခမ်းနားနိုင်ကြပါစေ"

"ဒါ့အပြင်... ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို မြန်မာပြည် လာလည်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးက ကျွန်တော့်ရဲ့ အဖိုးတန် မင်းသမီးလေးတွေပါ"

လီမို အသက်ရှူမှားနေတုန်းမှာပဲ...

လီဆိုင်ယွမ်က ပြုံးပြီး Live ကြည့်နေသူတွေကို ပြောလိုက်တယ်။

"အား... အသည်းရေ... ရှင့်ရုပ်က အရမ်းချောတာပဲ!"

"ငါ့ယောကျ်ားက ငါ့ကို မင်းသမီးလေးလို့ ခေါ်တယ်ဟ!"

"အသည်းရေ... စောင့်နေနော်..."

"ငါ့စိတ်ထင် ဒီလူကြီးက တစ်မျိုးကြီးပဲ"

"မြန်မာပြည်က ဘာလဲဟင်"

"အဲ့ဒီမှာ ပျော်ဖို့ကောင်းလား"

"မြန်မာပြည်က ရွှေတြိဂံဒေသမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီကို ဧည့်သည်အဖြစ် သွားလို့ရမှာလဲ။ Host က ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ"

"သူက တကယ် စစ်သား ဟုတ်လို့လား"

"ဒါ လိမ်နေတာများလား။ အဝေးရောက် အရှေ့ပိုင်းတပ်မတော် ဆိုတာ ဘာတပ်လဲ"

"အပေါ်က တစ်ယောက်... အဝေးရောက် အရှေ့ပိုင်းတပ်မတော်ကိုတောင် မသိဘူးလား။ စာမဖတ်ဘူးလား"

"ဒီကောင်က ရုပ်ဆိုးလိုက်တာ... အဲ့ဒါကို နင်တို့က 'ယောကျ်ား' လို့ ခေါ်နေကြတယ်?"

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒီခေတ်ကြီးမှာ လူအမျိုးစုံ ရှိတာပဲ။ စစ်တပ်ကိုတောင် နာမည်ဖျက်ရဲတယ်... မမိုက်ဘူးလား?!"

"ဆင့်ခေါ်လိုက်ရင်..."

"..."

လီဆိုင်ယွမ် စကားဆုံးတာနဲ့ Live Chat မှာ စာတွေ တရစပ် တက်လာတယ်။

လူတော်တော်များများက သူ့ကို "ယောကျ်ား" လို့ ခေါ်ပြီး မှတ်ချက်ပေးကြတယ်။

တချို့ကတော့ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားရပြီး မေးခွန်းထုတ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ မေးခွန်းထုတ်တဲ့သူတွေကို တခြားသူတွေက ဝိုင်းဆဲပြီး Live ထဲကနေ မောင်းထုတ်လိုက်ကြတယ်။ ဒါကို မြင်တော့ သံသယရှိတဲ့သူတွေတောင် ဝိုင်းဆဲခံရမှာ ကြောက်လို့ ဘာမှ ဝင်မပြောရဲကြတော့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ တကယ် နားမလည်ကြဘူးလေ။

ဒီလိုနဲ့ အချိန်ကုန်သွားတယ်။

ရုတ်တရက်... Live ထဲမှာ အော်သံတွေ ထွက်လာတယ်။

"???"

"???"

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ အော်သံ ကြားလိုက်တယ်"

"ငါရောပဲ"

"အော်သံ ကြားတယ်!"

"ဘာအော်သံလဲ။ ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေကြတာလဲ။ ဘာအော်သံမှ မရှိပါဘူး"

"ငါ အော်သံ ကြားလိုက်တယ်"

"ငါလည်း ကြားတယ်... သေချာပေါက် အော်သံပဲ"

"Host... ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ အော်သံတွေ ထွက်နေတာလဲ"

"..."

အော်သံ ထွက်လာတာနဲ့ လူအများကြီးက မေးခွန်းထုတ်တဲ့ သင်္ကေတ (?) တွေ ရိုက်ပို့ကြတယ်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ တချို့က သံသယဝင်လာကြတယ်။ ပြီးတော့ မေးခွန်းထုတ်တဲ့သူတွေ များလာတယ်။

အစတုန်းကတော့ Live Chat က စာတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး ကျေနပ်နေတဲ့ လီဆိုင်ယွမ် တစ်ယောက် ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်ရယူပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်တယ်။

"အော်... ကျွန်တော့် မျက်နှာချင်းဆိုင် အခန်းက အတန်းဖော်လေ... သရဲကား ကြည့်နေတာပါ။ အသံတိုးဖို့ သွားပြောလိုက်ပါ့မယ်" လီဆိုင်ယွမ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။

ပြောပြီးတာနဲ့ ဘေးကလူကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်တယ်။

ချက်ချင်းပဲ အဲ့ဒီလူက ပြုံးပြီး တံခါးဖွင့်ကာ ထွက်သွားတယ်။

"ကဲ... ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းကို တစ်ဖက်ခန်းက ကျောင်းသားကို အသံတိုးဖို့ သွားပြောခိုင်းလိုက်ပါပြီ" လူထွက်သွားပြီးနောက် လီဆိုင်ယွမ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"ငါ ပြောသားပဲ... နင်တို့က ဘာမဟုတ်တာလေးနဲ့ ပြဿနာရှာနေကြတယ်လို့"

"အဆောင်မှာ ဖုန်းနဲ့ သရဲကားကြည့်တာက မဆန်းပါဘူး။ ဘာလို့ အဲ့လောက် ဖြစ်ပျက်နေကြတာလဲ"

"အသည်းရေ... သူတို့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့။ ဆက်တီး ဆက်ဆိုပါ... ရှင့်သီချင်းသံလေး ထပ်နားထောင်ချင်လို့"

"အသည်းက အရမ်းချောတာပဲ!"

"..."

ဒီလို မှတ်ချက်တွေကို မြင်တော့ လီဆိုင်ယွမ်ရဲ့ အပြုံးက ပိုတောက်ပလာတယ်။ သိထားရမှာက သူတို့အဖွဲ့မှာ Live Chat ထဲ ဝင်ပြီး လော်ပေးမယ့် အွန်လိုင်း ကြေးစားတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ။ သူ့ကြံရာပါတွေက တစ်ဖက်ခန်းမှာ ကျောက်ကပ် အစိမ်းလိုက် ထုတ်နေရင်တောင်... သူက ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖုံးဖိပေးနိုင်တယ်။ ဒါက ရိုးရိုး ရိုက်နှက်တာလောက်ပဲ ရှိသေးတာ။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမိန်းမရဲ့ အသံက တော်တော်ကျယ်တာပဲ။

Live ပြီးသွားရင်တော့...

သူကိုယ်တိုင် အဲ့ဒီဘက်ကို သွားပြီး...

ထုံဆေးမပါဘဲ ကျောက်ကပ် အထုတ်ခံရတဲ့ ခံစားချက်က ဘယ်လိုလဲဆိုတာ တစ်ဖက်လူ နားလည်သွားအောင် လုပ်ပေးရမယ်။ ဒီ 'အဖိုးတန် မင်းသမီးလေး' ကို သေချာ 'ပြုစု' ပေးရမယ်။

ဒီအခြေအနေတွေကို မြင်ပြီး လီမို ခေါင်းခါလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ မှတ်ချက်တစ်ခု စာရိုက်လိုက်တယ်။