"သောက်ကျိုးနည်း!!"

လင်းရှောင်ဖုန်း တုန်လှုပ်စွာနဲ့ အာမေဋိတ်သံ ထွက်သွားတယ်။ ကျောချမ်းသွားတာ။ သူ့ဘေးက ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေတဲ့ ကောင်မလေးကလည်း မျက်လုံးပြူးပြီး အံ့သြနေတယ်။ သိသိသာသာကို တုန်လှုပ်သွားပုံရတယ်။ ခဏလောက် ကြောင်သွားပြီးမှ လင်းရှောင်ဖုန်းဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ လင်းရှောင်ဖုန်းကို တော်တော်လေး လေးစားအားကျသွားတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့။

စောစောက လင်းရှောင်ဖုန်းက ရုတ်တရက် ကားကို ညာဘက်ကပ်ပြီး အရေးပေါ် လမ်းကြောမှာ အရှိန်လျှော့ ရပ်လိုက်တုန်းက သူက လင်းရှောင်ဖုန်း ဘာလုပ်မလို့လဲလို့ တွေးနေခဲ့တာ။ မထင်မှတ်ထားဘဲ အခုလို မယုံနိုင်စရာ ကိစ္စမျိုးကို မြင်လိုက်ရတယ်။ တကယ်လို့သာ လင်းရှောင်ဖုန်း အရေးပေါ် လမ်းကြောထဲ ကြိုမဝင်ခဲ့ရင်... အရင်မောင်းနေကျ အရှိန်နဲ့ လမ်းကြော အခြေအနေအရ ဆိုရင်... သေချာပေါက် ကပ်ဆိုးကြီး ကြုံရမှာ။

"အစ်ကိုလင်း... အစ်ကိုက တကယ် တော်တာပဲ!" JK ဝတ်စုံနဲ့ ဝမ်ရှောင်ယု က လင်းရှောင်ဖုန်းကို လေးစားစွာ ချီးကျူးလိုက်တယ်။

ဒါကို ကြားတော့ လင်းရှောင်ဖုန်းက ဝမ်ရှောင်ယုကို ခါးသီးစွာ ပြုံးပြလိုက်တယ်။

"ငါတော်လို့ မဟုတ်ပါဘူး" လင်းရှောင်ဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်တယ်။

ပြောပြီးတာနဲ့ ဝမ်ရှောင်ယုကို ဆက်စကားမပြောတော့ဘူး။ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ပြီး WeChat ဖွင့်လိုက်တယ်။ မူချိုယန်ရဲ့ WeChat အကောင့်ကို အမြန်ရှာလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ စာတစ်စောင် အမြန်ပို့လိုက်တယ်။

"မမ ချိုယန်... မမ ချိုယန်... ရှိလား" (လင်းရှောင်ဖုန်း)

"??" မူချိုယန်ဆီက စာ ချက်ချင်းပြန်လာပေမယ့် မေးခွန်းထုတ်တဲ့ သင်္ကေတ နှစ်ခုပဲ ပါတယ်။

မေးခွန်းထုတ်တဲ့ သင်္ကေတတွေကို မြင်တော့ လင်းရှောင်ဖုန်း ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်ရိုက်လိုက်တယ်။ "မမ ချိုယန်... မမ ခုနက ခေါ်လာတဲ့ ညီအစ်ကို လီမိုက တကယ်တမ်း ဘာလုပ်တာလဲ"

"ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး မေးတာလဲ (ခေါင်းပေါ်မှာ မေးခွန်းသင်္ကေတ) jpg" (မူချိုယန်)

"ကျွန်တော် ခုနက ဒုက္ခရောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားလို့" (လင်းရှောင်ဖုန်း)

"ဒုက္ခရောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်? မောင်လေး လီမိုက နင့်ကို တစ်ခုခု ပြောလိုက်လို့လား" (မူချိုယန်)

"ဟုတ်တယ်... သူ ကားပေါ်က ဆင်းခါနီးမှာ ကျွန်တော့်ကို ပြောခဲ့တယ်။ ဒီနေ့မနက် ၉ နာရီ ၃၂ မိနစ်မှာ ရောင်ချန်း အဝေးပြေးလမ်း အပိုင်း ၂၁၅ ကို ရောက်တဲ့အချိန်... ရှေ့မှာ ကုန်တင်ကားအကြီးကြီး တစ်စီး တွေ့ရင် ချက်ချင်း ညာဘက်ကပ် အရှိန်လျှော့... ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ ရပ်လိုက်ပါတဲ့"

"ကျွန်တော်က အစက မယုံဘူး"

"မထင်မှတ်ထားဘဲ ၉ နာရီ ၃၂ မိနစ် ရောက်တော့ တကယ်ပဲ ရောင်ချန်း အဝေးပြေးလမ်း အပိုင်း ၂၁၅ ကို ရောက်နေပြီး တကယ်ပဲ ကုန်တင်ကားကြီး တစ်စီးကို တွေ့လိုက်ရတယ်"

"ဒါက ကျွန်တော့်ကို လန့်သွားစေတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ မသိစိတ်ကနေ အရှိန်လျှော့ပြီး ညာဘက် အရေးပေါ် လမ်းကြောထဲ ကပ်လိုက်တယ်"

"ရလဒ်ကတော့... အရေးပေါ် လမ်းကြောမှာ ရပ်လိုက်တာနဲ့ အဲ့ဒီကုန်တင်ကားပေါ်ကနေ ပလပ်စတစ် အကာအရံကြီး တစ်ခု ပြုတ်ကျလာပြီး လွင့်လာတာ"

"တကယ်လို့သာ ကျွန်တော် မူလအရှိန်နဲ့ မူလလမ်းကြောအတိုင်း ဆက်မောင်းနေရင်... အဲ့ဒီ ပလပ်စတစ် အကာအရံကြီးက ကျွန်တော့်ကား လေကာမှန်ကို တည့်တည့် လာအုပ်မိမှာ သေချာတယ်"

"အဲ့ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်ပြီ!"

"ဒါက တကယ် အံ့သြစရာ ကောင်းတယ်"

မူချိုယန်ရဲ့ စာပြန်တာကို မြင်တော့ လင်းရှောင်ဖုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို အစအဆုံး အမြန်ရိုက်ပြီး ပြန်ပို့လိုက်တယ်။

"နင် မောင်လေး လီမိုကို ပိုက်ဆံပေးပြီးပြီလား" (မူချိုယန်)

"ပိုက်ဆံပေး? (ခေါင်းပေါ်မှာ မေးခွန်းသင်္ကေတ) jpg" (လင်းရှောင်ဖုန်း)

"ဘာလဲ... သူက နင့်အတွက် ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးထားတာလေ... ပိုက်ဆံမပေးတော့ဘူးလား" (မူချိုယန်)

"နေပါဦး... ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးတယ် ဆိုတာ ဘာသဘောလဲ။ ညီအစ်ကို လီမိုက ဘာလုပ်တာလဲ" (လင်းရှောင်ဖုန်း)

"သူက နင့်မှာ သွေးမြေကျမယ့် ကပ်ဆိုးနိမိတ် ရှိနေတာကို မြင်ပြီး ကြိုသတိပေးလိုက်တာလေ" (မူချိုယန်)

"မမ ဆိုလိုတာက... ညီအစ်ကို လီမိုက ဗေဒင်ဆရာလား" (လင်းရှောင်ဖုန်း)

"အဲ့သဘောလောက်ပါပဲ" (မူချိုယန်)

"ဒါ... ဒါက ယုံရခက်လိုက်တာ" (လင်းရှောင်ဖုန်း)

"ဘာလဲ... နင့်ဘာသာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာကိုတောင် မယုံဘူးလား" (မူချိုယန်)

"မဟုတ်ဘူး... အဲ့လို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက... ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဗေဒင်ဆရာ တစ်ယောက်နဲ့ ဆုံရလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးလို့ပါ"

"ဒါက မယုံနိုင်လောက်အောင် တိကျလွန်းတယ်"

"မမ သိလား... ဒါက ကံကောင်းခြင်း ကံဆိုးခြင်း ဟောတာ သက်သက် မဟုတ်ဘူး"

"ဒါက နိမိတ်ဖတ်တာနဲ့ တူနေတယ်"

လင်းရှောင်ဖုန်း စာတွေ ဆက်တိုက် ပြန်ပို့လိုက်တယ်။

"ဒါကြောင့် နင့်ကို ပိုက်ဆံပေးမလားလို့ မေးတာပေါ့။ ဒီခေတ်ကြီးမှာ အလကားရတဲ့ နေ့လယ်စာ မရှိဘူးဆိုတာ နင်လည်း သိသားပဲ" (မူချိုယန်)

"ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့... နားလည်ပါပြီ။ မမ ချိုယန်... ညီအစ်ကို လီမိုရဲ့ WeChat ID လေး ပေးပါဦး။ ကျွန်တော် အခုပဲ ဆက်သွယ်ပြီး ပိုက်ဆံပေးလိုက်ပါ့မယ်" (လင်းရှောင်ဖုန်း)

"ဒါနဲ့ မမ ချိုယန်... ကျွန်တော် ဘယ်လောက် ပေးသင့်လဲ"

လင်းရှောင်ဖုန်း ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ထပ်မေးလိုက်တယ်။

"ဒါက နင့်စေတနာအပေါ် မူတည်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကတော့ မောင်လေး လီမိုကို လုံးချင်းအိမ် တစ်လုံးနဲ့ ၁၅ သန်း ပေးထားတယ်။ မမ ယန်ရန်ကတော့ ၁၀ သန်း ပေးထားတယ်" (မူချိုယန်)

"ဘာ?! မမလည်း ညီအစ်ကို လီမိုကို ပိုက်ဆံပေးထားတယ်?! ပြီးတော့ သန်းချီတောင်မှ!! မမ... ဘယ်လိုလုပ် အဲ့လောက် အများကြီး ပေးလိုက်ရတာလဲ။ မမလည်း အန္တရာယ် ကြုံခဲ့ရလို့လား?! (မျက်လုံးပြူး) jpg" (လင်းရှောင်ဖုန်း)

"နင့်ဘာသာ စဉ်းစားကြည့်ပေါ့။ ကဲ... ငါ စကားမပြောတော့ဘူး။ မောင်လေး လီမိုရဲ့ WeChat ID ပေးလိုက်မယ်... နင့်ဘာသာ ဆက်ပြောတော့" (မူချိုယန်)

စာပို့ပြီးတာနဲ့ လီမိုရဲ့ WeChat အကောင့်ကို ချက်ချင်း ပို့ပေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်ကဲ့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မမ ချိုယန်"

ဒါကို မြင်တော့ လင်းရှောင်ဖုန်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီး မူချိုယန်နဲ့ စကားစဖြတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လီမိုကို WeChat မှာ Friend Add လိုက်တယ်။

သူ Add နေတဲ့ အချိန်မှာ...

Mercedes-Benz 4S အရောင်းပြခန်း။

လင်းရှောင်ဖုန်းနဲ့ စကားပြောပြီးတာနဲ့ မူချိုယန်က ဘေးမှာ စာရွက်စာတမ်းတွေ လက်မှတ်ထိုးနေတဲ့ လီမိုဘက် လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ လီမိုက ငွေချေတဲ့ လက်မှတ် ထိုးနေတာ။ Benz အရောင်းပြခန်း ရောက်တာနဲ့ လီမိုနဲ့ မူချိုယန်တို့ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ကားတစ်စီး ချက်ချင်း ရွေးလိုက်တယ်။ Mercedes-Benz GLC။ ဒါပေမဲ့ လီမို မဝယ်ခင်မှာပဲ မူချိုယန်နဲ့ လင်းယန်ရန် နှစ်ယောက်လုံးက ကားကောင်းကောင်း တစ်စီး ဝယ်ဖို့ တိုက်တွန်းကြတယ်။ ဒါကြောင့် Mercedes-Benz GLC ကနေ... Mercedes-Benz G-Class (G63) ကို တိုက်ရိုက် ပြောင်းဝယ်လိုက်တယ်။ ပြောင်းပြန်အနေနဲ့ လင်းယန်ရန်ကတော့ GLC တစ်စီး ဝယ်လိုက်တယ်။

"မောင်လေး... ရှောင်လင်း က အခုလေးတင် WeChat ကနေ စာပို့လာတယ်။ နင် သူ့ကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တယ် ဆို?" မူချိုယန်က လီမိုကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ မေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်... အဲ့လိုပါပဲ" လီမို တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်တယ်။

"ဒါဆို နင် ဘာလို့ သူ့ကို ပိုက်ဆံကိစ္စ မပြောခဲ့တာလဲ။ ထူးဆန်းလိုက်တာ။ သိလား... ငါတင် မကဘူး မမ ယန်ရန်တောင် နင့်ကို ပိုက်ဆံပေးထားတာနော်... မနည်းဘူး"

"ပြီးတော့ သူတို့က စရန်ငွေ အများကြီး ကြိုပေးထားကြတာ" မူချိုယန်က စပ်စုချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့က အစတုန်းက သိမှ မသိတာ။ ပြီးတော့ သူ မတော်တဆ ဖြစ်မယ့် အချိန်ကလည်း သိပ်မလိုတော့ဘူးလေ... ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ မမတို့ကို ဆက်ဆံသလို မဆက်ဆံတာပါ" လီမိုက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"သူ ပိုက်ဆံမပေးမှာ မကြောက်ဘူးလား" မူချိုယန် မျက်တောင်ခတ်ပြီး ထပ်မေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ် လီမို... သူ ပိုက်ဆံမပေးမှာ မကြောက်ဘူးလား" လင်းယန်ရန်လည်း လီမိုကို စပ်စုသလို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်တယ်။

"သူ မပေးချင်ရင် မပေးနဲ့ပေါ့။ ကျွန်တော်က ကြုံလို့ ပြောပြလိုက်တာပါ။ သူ ယုံမယုံ ဆိုတာက သူ့အပိုင်းလေ... ဒါပေမဲ့ သူ ယုံတယ်ဆိုတာ သိသာနေတာပဲ" လီမိုက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်တယ်။

သူ စာရွက်စာတမ်း မထိုးခင်ကတည်းက စွမ်းရည်မှတ် တစ်မှတ် ထပ်ရလိုက်တယ်ဆိုတာ အာရုံခံမိပြီးသား။ ဒါကြောင့် သူ့အချက်အလက်ကို ပြန်မစကင်ဖတ်ရသေးပေမယ့်... ဒီစွမ်းရည်မှတ်က လင်းရှောင်ဖုန်းဆီက ရတာဆိုတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေါ့... လီမိုက လင်းရှောင်ဖုန်းဆီက ရတယ်လို့ ခန့်မှန်းပေမယ့်... တကယ်တမ်းတော့ လီမိုရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သံသယတချို့ ရှိနေသေးတယ်။ အဲ့ဒါကတော့... ဘာလို့ စွမ်းရည်မှတ် တစ်ခုတည်း ရတာလဲ ဆိုတာပဲ။