လင်းယန်ရန် ဖုန်းချလိုက်တာနဲ့ မူချိုယန်က သူတို့ကို ဝိုင်းကြည့်နေတဲ့ လူအုပ်ကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

"လူကြီးမင်းတို့... ဒီမိန်းမ ပြောနေတာတွေက ပေါက်ကရတွေပါ။ သူက ခိုခိုရဲ့ အမေ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး"

"ခိုခိုရဲ့ အမေ နာမည်က ဘေ့ချင်းချင်းပါ"

"တချို့လူတွေ သိလောက်ပါတယ်"

"ဘေ့ ကုမ္ပဏီအုပ်စုရဲ့ နာမည်ကြီး လှပတဲ့ အမျိုးသမီး စီအီးအိုလေ"

"သူ အခု ချက်ချင်း ရောက်လာတော့မယ်။ ကျွန်မသူငယ်ချင်းကလည်း ရဲကို ဖုန်းဆက်ထားပါပြီ။ ဘာဖြစ်လဲ ဆိုတာ လူကြီးမင်းတို့ မကြာခင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရတော့မှာပါ"

မူချိုယန် ပြောတာကြားတော့... ဘေးက လူတွေက တီးတိုးတီးတိုး ပြောကုန်ကြတယ်။ သူတို့ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ သေချာ နားမလည်ပေမယ့်... လူကုန်ကူးသူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မသိပေမယ့်... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... လင်းယန်ရန် နဲ့ မူချိုယန်တို့ရဲ့ ရုပ်ရည်၊ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံ နဲ့ သူတို့ဆီက ထွက်လာတဲ့ အငွေ့အသက်တွေကို ကြည့်ရင် သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သိသာတယ်။ သူတို့က လူကုန်ကူးသူတွေ ဖြစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။ သူများသမီးကို လူကြားထဲမှာ အတင်း လုယူမယ့် ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီနေရာက ဇိမ်ခံအမှတ်တံဆိပ်ဆိုင်တွေ ရှိတဲ့ ဈေးဝယ်ထွက်တဲ့ နေရာလေ။ ဒီမှာ ဈေးဝယ်နိုင်တဲ့သူတွေ ဆိုတာ သာမန် ဝယ်နိုင်စွမ်း ရှိသူတွေ မဟုတ်ဘူး။ သာမန်လူ သိပ်မရှိဘူး။

"ဒီမှာ... ဖယ်ပါဦး... လမ်းဖယ်ပါဦး..."

ဒီလို အခြေအနေမှာ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ အသံနဲ့အတူ လူတစ်ယောက် လူအုပ်ကြားကနေ တိုးထွက်လာပြီး လီမိုတို့ ရှိတဲ့နေရာကို ရောက်လာတယ်။ ဒီလူက တခြားသူ မဟုတ်ပါဘူး... လင်းရှောင်ဖုန်း ပါပဲ။

"အစ်ကိုမို၊ မမချိုယန်... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

"ပြီးတော့ ဒီကလေးမလေးက... ဘေ့ခိုခို မဟုတ်ဘူးလား? သူ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

"အရင်တုန်းက တွေ့ရင် အမြဲတမ်း တက်ကြွလန်းဆန်းနေတာ... အခု ဘာလို့ အိပ်ပျော်နေရတာလဲ"

လင်းရှောင်ဖုန်း ရောက်လာပြီး လီမိုတို့ အခြေအနေကို မြင်တော့ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်တယ်။

သူလည်း ဘေ့ခိုခိုကို သိတယ်ဆိုတာ သိသာနေတယ်။

"လူကုန်ကူးသူတွေ ဆေးခတ်ထားလို့" လီမိုက လင်းရှောင်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဖြေလိုက်တယ်။

"ဘာ! လူကုန်ကူးသူ?!" လင်းရှောင်ဖုန်း မျက်လုံးပြူးသွားတယ်။ ပြီးတော့ မူချိုယန် ဖမ်းချုပ်ထားတဲ့ လင်းဖေးဖေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။

"သူလား လူကုန်ကူးသူက?"

ကြည့်ပြီးတာနဲ့ လင်းရှောင်ဖုန်းက သေချာအောင် ထပ်မေးလိုက်တယ်။

"အင်း... သူပဲ" လီမို တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်တယ်။

"သောက်ကျိုးနည်း... သောက်ကောင်မ!"

လီမို စကားဆုံးတာနဲ့ လင်းရှောင်ဖုန်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ပြီး လင်းဖေးဖေး ရှိတဲ့နေရာကို ပြေးသွားကာ ပါးရိုက်ပစ်လိုက်တယ်။

"ငါ နင့်ကို သတ်ပစ်မယ်..."

တစ်ချက်တည်းနဲ့ အားမရဘဲ လင်းရှောင်ဖုန်းက ထပ်ရိုက်ဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။

"တော်ပြီ... မမ ချင်းချင်း နဲ့ ရဲတွေ ရောက်လာတဲ့အထိ စောင့်လိုက်ပါဦး" မူချိုယန်က လင်းရှောင်ဖုန်းကို တားလိုက်တယ်။

"မမ ချင်းချင်းကို ဖုန်းဆက်လိုက်ပြီလား" လင်းရှောင်ဖုန်း မသိစိတ်ကနေ ရပ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်တယ်။

"ဆက်ပြီးပြီ... ခဏနေ ရောက်လာလိမ့်မယ်" မူချိုယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

"အော်..."

လင်းရှောင်ဖုန်း ပြန်ထူးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မူချိုယန်ကို မနေနိုင်ဘဲ ထပ်မေးလိုက်တယ်။ "မမ ချိုယန်... တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်တာလဲ။ မမတို့ ဈေးဝယ်ထွက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် လူကုန်ကူးသူ ဖမ်းတဲ့ ဇာတ်လမ်း ဖြစ်သွားရတာလဲ"

"နောက်မှ ပြောပြမယ်" မူချိုယန် ခေါင်းခါလိုက်တယ်။

"အိုကေ"

ဒါကို မြင်တော့ လင်းရှောင်ဖုန်း ဆက်မမေးတော့ဘူး။

မကြာခင်မှာပဲ...

ပန်းရောင် ဂါဝန်ဝတ်ထားတဲ့ အသားဖြူဖြူ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရောက်လာတယ်။ ရှေးဆန်တဲ့ ဘဲဥပုံ မျက်နှာလေးနဲ့၊ အရမ်း လှတယ်။ အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျတယ်။ စိုးရိမ်ပူပန်နေတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ အပြေးရောက်လာတယ်။ ရောက်လာတော့ လူအုပ်ကို တိုးဝှေ့ပြီး လီမိုတို့ ရှိတဲ့နေရာကို ရောက်လာတယ်။

လီမိုတို့ဆီ ရောက်တာနဲ့ လီမိုရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ မေ့မြောနေတဲ့ ဘေ့ခိုခိုကို မြင်ပြီး မျက်လုံးအိမ် ကျဉ်းမြောင်းသွားတယ်။

"ခိုခို!"

တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ပြီး လီမိုအနားကို အမြန် ကပ်သွားတယ်။

သူ ကပ်လာတဲ့ အချိန်မှာ...

လီမိုကလည်း သူ့ကို အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး QR Code ကို စကင်ဖတ်လိုက်တယ်။

အမည်: ဘေ့ချင်းချင်း

အသက်: ၂၇ နှစ်

ကျား/မ: မ

ရုပ်ရည်: ၉၅

အရပ်: ၁.၇၃ မီတာ

စွမ်းရည်များ: စန္ဒရား (ကျွမ်းကျင်) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ ယောဂ (ကျွမ်းကျင်) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ ဂူကျန်း တူရိယာ (ကျွမ်းကျင်) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ မြင်းစီးခြင်း (ကျွမ်းကျင်) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ ပန်းချီ (ကျွမ်းကျင်) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု (ကျွမ်းကျင်) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ လွတ်လပ်တိုက်ခိုက်ရေး (အခြေခံ) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ ထိုက်ကျိသိုင်း (အခြေခံ) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ စက်တပ်ယာဉ်မောင်းနှင်ခြင်း (အခြေခံ) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ စက်မဲ့ယာဉ်မောင်းနှင်ခြင်း (အခြေခံ) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ ရဟတ်ယာဉ်မောင်းနှင်ခြင်း (အခြေခံ) (ထုတ်ယူနိုင်)၊ ဟင်းချက် (ကျွမ်းကျင်) (ထုတ်ယူနိုင်) အလုပ်အကိုင်: ဘေ့ ကုမ္ပဏီအုပ်စု ဥက္ကဋ္ဌ

အိမ်ခြံမြေ: ထျန်းဟယ် အမှတ် ၆ လုံးချင်းအိမ်

လက်ရှိငွေသား: ၃၄၆,၄၂၉,၄၄၈ ယွမ်

စီးတော်ယာဉ်: Panamera

အချစ်ရေးအခြေအနေ: လွန်ခဲ့သော ၆ နှစ်က သူငယ်ချင်းအရင်းဖြစ်သူ ယန်ရွှယ်သည် လူယုတ်မာ လင်းဖန်၏ လှည့်စားခြင်းခံရပြီးနောက် မိမိရှေ့တွင် တိုက်ပေါ်မှ ခုန်ချကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် အချစ်ရေးနှင့် ယောကျ်ားများကို စိတ်ထဲမှ အလိုလို ရွံရှာပြီး ဆန့်ကျင်နေမိသည်။

ရင်းနှီးမှု: ၀

အထူးအခြေအနေ: သူငယ်ချင်းအရင်း ယန်ရွှယ်မှ မှာကြားအပ်နှံခဲ့သော သမီးဖြစ်သူ ဘေ့ခိုခို သည် လူကုန်ကူးသူ လင်းဖေးဖေး၏ ဆေးခတ်ခြင်း ခံရပြီး Century Mall မှ ခေါ်ထုတ်ခြင်း ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ကျေးဇူးရှင် လီမို နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး လင်းဖေးဖေးကို တားဆီးကာ ဘေ့ခိုခိုကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ကြီးမားသော အန္တရာယ်ဆိုးကြီး ဖြစ်ပွားမည့်အရေးမှ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒီအချက်အလက် ပုံစံခွက်ကို မြင်တော့ လီမို ခဏလောက် ကြောင်သွားတယ်။ ဘေ့ချင်းချင်းရဲ့ စွမ်းရည်ဘားက ဒီလောက် တောက်ပနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားဘူး။ ကျွမ်းကျင်မှုတွေ အများကြီးပဲ။

ပြီးတော့ သူ့လက်ထဲက ကလေးမလေးက တကယ်တမ်းတော့ ဘေ့ချင်းချင်းရဲ့ သမီးအရင်း မဟုတ်ဘူး။ သူ့သူငယ်ချင်းက သူ့ဆီ အပ်နှံထားခဲ့တဲ့ သမီးလေး။ ဒါကြောင့်လည်း စောစောက လင်းဖေးဖေး နဲ့ ဘေ့ခိုခို တို့ရဲ့ QR Code ကို စကင်ဖတ်တုန်းက ဘေ့ခိုခို အမေရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က "ဘေ့" ဖြစ်နေတာကိုး။ အဲ့တုန်းက သူက အိမ်ပါ သားမက်များလားလို့ ထင်ခဲ့သေးတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချမ်းသာတဲ့သူ တချို့က သားမက်ကို အိမ်မှာ ခေါ်ထားတာ ပုံမှန်ပဲလေ။ သူတို့ ချမ်းသာတယ်လို့ ဘာလို့ ထင်လဲဆိုတော့... ၆ နှစ်သမီးလေး ဘေ့ခိုခို ရဲ့ မုန့်ဖိုး ပမာဏကြောင့်ပါ။ ၆ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ... လက်ရှိငွေသားက ၁၁၀,၀၀၀ ကျော်တောင် ရှိနေပြီလေ။ ဒါ တကယ် ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။

ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ထားတာက... ဘေ့ချင်းချင်းရဲ့ အခြေအနေက ဒရာမာ ဇာတ်လမ်းတွဲတွေထဲက ဇာတ်ကွက်တွေလို ဖြစ်နေတာပဲ။ သူငယ်ချင်းအရင်းက လူယုတ်မာ ရည်းစားကြောင့် ဘဝပျက်ပြီး... သမီးလေးကို သူ့ဆီ အပ်နှံကာ တိုက်ပေါ်က ခုန်ချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတယ်တဲ့။ ဒါမျိုးကို လက်တွေ့ဘဝမှာ လီမို ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ။ ဒါပေါ့... ဒါက လီမို အထူးစွမ်းရည်ရထားလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အရင်တုန်းက ဒီလို QR Code စကင်ဖတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မှ မရှိတာ။ ဒါကြောင့် တခြားလူတွေရဲ့ အခြေအနေမှန်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူးလေ။ ပြောရခက်ပါတယ်... လက်တွေ့ဘဝမှာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက အများကြီး ရှိနေနိုင်တယ်။

ဘေ့ချင်းချင်းအကြောင်း ပိုသိလိုက်ရတုန်းမှာပဲ... သူက လီမိုဆီ စိုးရိမ်တကြီး လျှောက်လာတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။ လီမိုက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကလေးမလေးကို ဘေ့ချင်းချင်းလက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်တယ်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

ဘေ့ချင်းချင်းက လီမိုလက်ထဲကနေ ဘေ့ခိုခိုကို လှမ်းယူရင်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့အာရုံက ဘေ့ခိုခိုဆီ ရောက်သွားတယ်။

"ခိုခို... ခိုခို..."

သူ နှိုးဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ဘေ့ခိုခိုက ဘာမှ မတုံ့ပြန်ဘူး။

"သူ ဆေးခတ်ခံထားရတာ... ခဏလောက်တော့ နိုးမှာ မဟုတ်သေးဘူး" ဒါကို မြင်တော့ လီမို တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်။

"ဆေးခတ်ခံရတယ်?! ဘာဖြစ်တာလဲ" ဘေ့ချင်းချင်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး မသိစိတ်ကနေ မေးလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ လီမို မဖြေခင်မှာပဲ... သူ့အကြည့်က မူချိုယန် ရှိတဲ့နေရာဆီ ရောက်သွားတယ်။ မူချိုယန်က လင်းဖေးဖေးကို ဖမ်းချုပ်ထားတာ မြင်လိုက်ရတော့... ရုတ်တရက် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားတယ်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အေးစက်တဲ့ အရောင်တစ်ချက် လက်သွားတယ်။