ကျောက်တုံး၏ နောက်ဆုံးတစ်ဝက်ကို စက်ထဲတွင် ပြန်လည်ညှပ်လိုက်သောအခါ ရှုချင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ လူပုလေး ကျောက်ဖြတ်နေသည့် နေရာကို သူ အာရုံစိုက် ကြည့်နေပြီး လွှသွားသည် ကျောက်တုံး၏ အလယ်မျဉ်းကြောင်းကို ထိသွားမှသာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်နိုင်ပြီး ခေါင်းလွှဲလိုက်သည်။

တကယ်တော့ သူ လာကတည်းက ညာဘက်မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ကျောက်တုံး၏ ဒီဘက်အခြမ်း အတွင်းပိုင်းသည် အလွန် ထူးဆန်းနေသည်။ ဖြတ်တောက်မှုကို ဘယ်ဘက် ၂ စင်တီမီတာခန့် ရွှေ့ပြီး အပေါ်ဘက်သို့ နည်းနည်း တိုးလိုက်ပါက မြူခိုးများ ပေါ်လာလိမ့်မည်။ အဖြူရောင် မြူခိုးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါက လက်သီးဆုပ် အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ခရမ်းသီးရောင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ကြည်လင်နေသည့် ကျောက်စိမ်းကို ရရှိနိုင်သည်။ လူအုပ်ကြီး အမြန် လူစုခွဲသွားစေရန်နှင့် ဒီရှားပါး ကျောက်စိမ်းတုံးကို သူ ဘယ်လို အရယူရမလဲ ဆိုတာကိုသာ ရှုချင်း စဉ်းစားနေသည်။

ဒုန်း!

ကျောက်တုံးကြမ်း တစ်ခုလုံး ၄ ပိုင်း ကွဲသွားသည်။ သာမန်လူများ အမြင်တွင် လုံးဝ ကျရှုံးမှု ဖြစ်ပြီး ဝယ်ယူခဲ့သော အဘိုးအို အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ သူ ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ကာ လက်နောက်ပစ်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။ ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံးများကိုတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ရှင်းလင်းပေးလိမ့်မည်။

"ဒီကျောက်တုံးကို ကျွန်တော် ယူလို့ ရမလား" ရှုချင်း နောက်ဆုံးတွင် သတ္တိမွေးပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်နေသော အဘိုးအိုကို တားလိုက်သည်။

အဘိုးအို အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ တစ်ဖက်လူက ကလေးရုပ် မပျောက်သေးသော လူငယ်လေး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ပြုံးပြီး "အကျိုးအပဲ့ အစအနလေးတွေပါကွာ။ မင်း ကြိုက်ရင် ယူပြီး ကစားလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကီလိုဂရမ် ၂၀၀ လောက်ရှိတဲ့ ကျောက်တုံးကြမ်းကြီးကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဖြည်းဖြည်းချင်း တူးဆွကြည့်မယ်ဆိုရင် ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အစိမ်းရောင် အစအနလေးတွေ တွေ့နိုင်ပါသေးတယ်။ ယွမ် ၂၀၀ လောက်နဲ့တော့ အလွယ်တကူ ရောင်းလို့ရတာပေါ့။ အကျိုးအပဲ့ ကျောက်တုံးကို လိုချင်တဲ့ လူငယ်လေးက အဲဒီ အစအနလေးတွေကို စိတ်ဝင်စားနေတယ်လို့ အဘိုးအို ထင်လိုက်သည်။

ရှုချင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မယူပါဘူး၊ ပိုက်ဆံပေးပြီး ယူတာက ပိုစိတ်သန့်တယ်။ ဈေးပြောပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက ကျေးဇူးတင်စကား မဆိုဘဲ အကျိုးအပဲ့များအတွက် ပိုက်ဆံပေးမည်ဟု ဇွတ်ပြောနေသဖြင့် အဘိုးအို ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်သွားပြီး "ငါ ဒီကျောက်တုံးကို ၄ သိန်းခွဲ ပေးဝယ်ထားတာ။ မင်း လိုချင်ရင် ၂ သောင်းနဲ့ ယူသွား" ဟု ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှုချင်း ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ထန်ကော်ပင်းဘက် လှည့်ကာ လက်ဖြန့်ပြီး "အစ်ကိုထန်... ၂ သောင်း ပေးပါဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထန်ကော်ပင်း ဘာမှမပြောဘဲ အိတ်ထဲမှ ငွေစက္ကူ ၂ ထပ် ထုတ်ပြီး အဘိုးအိုကို ပေးလိုက်သည်။ အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားပြီး အကျိုးအပဲ့ ကျောက်တုံးများသည် ရှုချင်း ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပြီ။

အဘိုးအိုက ပိုက်ဆံကို မရေတွက်ဘဲ အိတ်ကပ်ထဲ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး "လူလေး... ဒီပစ္စည်းတွေ မင်း ဟာ ဖြစ်သွားပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှုချင်း ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော လူပုလေးကို ပြုံးပြပြီး "ဒီက ကျောက်ဖြတ်စက်ကို သုံးလို့ ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လူပုလေး ခေါင်းညိတ်ပြီး "ရတာပေါ့၊ ဒီအကျိုးအပဲ့တွေကို ဖယ်ရှားပေးရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်ရစ်ခဲ့သော အကျိုးအပဲ့များကို ဝယ်ယူခြင်းသည် ဆိုင်မှ ကျောက်တုံးကြမ်းများကို တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ရှုချင်းက သူ့ကို ဆက်လက် ကျောက်ဖြတ်ခိုင်းပါက သူ လိုက်နာရမည်။ ဒါက ကျောက်စိမ်းလုပ်ငန်း၏ မူဝါဒ တစ်ခုဖြစ်သည်။

"မလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ဖြတ်ကြည့်ချင်လို့ပါ" ပြောပြီးသည်နှင့် ရှုချင်းသည် ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း ပါဝင်သော ကျောက်တုံးကို ကောက်ယူပြီး ကျောက်ဖြတ်စက်ပေါ် တင်ကာ မောင်းနှင်လိုက်သည်။

ရှုချင်း၏ ညာဘက်မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောက်တုံးသည် လုံးဝ ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသည်။ သူ ဖြတ်တောက်ရမည့် နေရာကို အမြန် ရှာတွေ့ပြီး လက်ကိုင်ကို ကိုင်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

ရွှီ...

လက်ဖဝါး အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ပါးလွှာသည့် ကျောက်ပြားတစ်ချပ် ပြတ်ထွက်သွားသည်။ ရှုချင်း လက်လှမ်းပြီး ရေတစ်ခွက် ခပ်ကာ ဖြတ်ထားသော မျက်နှာပြင်ပေါ် လောင်းချလိုက်သည်။ ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော မုန်ရှီချန်သည် မျက်နှာပြင်မှ အဖြူရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ဦးဆုံး တွေ့လိုက်ရပြီး မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားသည်။

"ညီလေး... ဒီကျောက်တုံးကို အစ်ကိုပဲ ဆက်သွေးပေးပါရစေ" မုန်ရှီချန်က ရှုချင်း ဆက်မလုပ်ရန် အမြန် တားလိုက်သည်။ မြူခိုးထွက်လာခြင်းက ဘာကို ဆိုလိုသလဲ ဆိုတာ လူတိုင်း သိသည်။ တကယ်လို့များ ထိပ်တန်း ကျောက်စိမ်း ပါဝင်နေရင် အနည်းငယ် ထိခိုက်သွားတာနဲ့တောင် တန်ဖိုးကျသွားနိုင်တယ်။

ဒီတစ်ခါတော့ ရှုချင်း ဇွတ်မလုပ်တော့ပေ။ သူ သဘာဝကျကျပင် မတ်တတ်ရပ်ပြီး မုန်ရှီချန်ကို နေရာဖယ်ပေးလိုက်သည်။ မုန်ရှီချန် ကျောက်သွေးစက်သို့ အမြန် ပြောင်းလဲပြီး အဖြူရောင် မြူခိုးလွှာကို စတင် ပွတ်တိုက် ဖယ်ရှားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

"မြူခိုးတွေ ထွက်လာပြီ၊ ဒီအကျိုးအပဲ့တုံးက ဈေးတက်လာနိုင်တယ်"

"အံ့ဩစရာပဲ! လွှင့်ပစ်လိုက်ရမယ့် အမှိုက်ထဲကနေ မြူခိုးတွေ ထွက်လာတယ်တဲ့..."

ပါးလွှာသော မြူခိုးလွှာကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ တောက်ပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခရမ်းရောင် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာရာ ကြည့်ရှုသူ လူအုပ်ကြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

"ခရမ်းသီးရောင်? ရေ အနေအထားကို ကြည့်ရတာ အဆင့်မြင့် ရေခဲသား ခရမ်းရောင် ဖြစ်နိုင်တယ်"

"တက်သွားပြီ! ဈေးအများကြီး တက်သွားပြီ!" တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်ရာ အဝေးမရောက်သေးသူများ ချက်ချင်း ပြန်လည် စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။

အကျိုးအပဲ့များကို ရောင်းချခဲ့သော အဘိုးအို၏ မျက်နှာ ရုတ်တရက် ဝင်းပသွားပြီး ရှုချင်းအနားသို့ လျှောက်လာကာ "လူလေး... မင်း ကံကောင်းတာပဲ! ဒီကျောက်တုံးကို ဆက်မဖြတ်နဲ့တော့။ ဒီ ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း အတွက် ၃ သန်း ပေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယွမ် ၂ သောင်းဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သော ပစ္စည်းသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အဆ ၁၅၀ တန်ဖိုး တက်သွားသည်။ လူအများစုအတွက် ဒါက ကြီးမားသော အမြတ်အစွန်း ဖြစ်ပြီး ယခု ရောင်းချလိုက်ပါက သေချာပေါက် အမြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ရှုချင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဒီကျောက်တုံးကို ကိုယ်တိုင် သိမ်းထားဖို့ စိတ်ကူးရှိပါတယ်။ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ပေးပေး မရောင်းနိုင်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဆင့်မြင့် ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းသည် အလွန် ရှားပါးသည်။ ဒီကျောက်စိမ်းကို လှပသော ဆွဲသီးများအဖြစ် ထွင်းထုပြီး တစ်ခုကို လူယင်ရွှယ်အား လက်ဆောင်ပေးရန် စိတ်ကူးထားသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ အခု ပိုက်ဆံမလိုတော့ ပစ္စည်းကောင်းကို အရင် သိမ်းထားလိုက်တာက သဘာဝကျပါတယ်။

ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ထန်ကော်ပင်းက ရှုချင်း၏ ပခုံးကို ဖက်ပြီး ရယ်မောကာ "မင်းကောင်လေး... ကံတရားနတ်ဘုရားက မင်းနဲ့ အမျိုးတော်နေတယ်လို့ ငါ သံသယ ဝင်လာပြီ။ တောလိုက်ထွက်ရင် အားလုံး ဝေစုရသင့်တာပေါ့။ ဖြတ်ပြီးရင် ဒီခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း တစ်ဝက်ကို ငါ လိုချင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ အရင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားမယ်၊ ဆွဲသီး တစ်ခုစာပဲ ရမယ်ဆိုရင်တော့ ရှောင်ရွှယ်ကို ပေးလိုက်မယ်" အတွင်းဘက်ရှိ ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းသည် အတော်လေး ကြီးမားမှန်း ရှုချင်း သိထားသဖြင့် တစ်ဝက်ပေးလိုက်ခြင်းက ပြဿနာ မရှိပေ။ သို့သော် သံသယ မဝင်စေရန် အခြေအနေ တစ်ခုတော့ သတ်မှတ်ထားရမည်။

ကျောက်သွေးနေသော မုန်ရှီချန် ခေါင်းလှည့်လာပြီး ရှုချင်းကို နာကြည်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ "ချင်းဇီ... ငါလည်း တစ်ခု လိုချင်တယ်!" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှုချင်း ရယ်မောရင်း ဆဲရေးလိုက်သည်။ "သွားစမ်းပါကွာ။ ဒီတစ်ခါ ခင်ဗျား ဘာမှမရဘူး။ နောက်တစ်ခါ ရေခဲသား ကျောက်စိမ်းရရင် ခင်ဗျားကို တစ်ဝက် ပေးမယ်"

ဒီစကားကြောင့် ကြည့်ရှုသူများ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ဒီလူငယ် ၂ ယောက်က သေချာပေါက် လူသစ်တွေပဲ။ ကံကောင်းလို့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ရလိုက်တာကို ရေခဲသား ကျောက်စိမ်းဆိုတာ ဘယ်သူမဆို ကောက်ယူလို့ရတဲ့ သာမန် ကုန်ပစ္စည်းလို့ တကယ် ထင်နေကြတာပဲ။ နောက်ကျရင် သူတို့ အမှားလုပ်မိကြလိမ့်မယ်။

ရေခဲသား ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းကို ရယူရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးအို မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "လူလေး... မင်း လေကြီးလှချည်လား။ ငါတို့ လောင်းကြေးထပ်မလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"လောင်းကြေး?"

ရှုချင်း ထူးဆန်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ "ဒီအဘိုးကြီးက ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း ထွက်လာလို့ မနာလိုဖြစ်ပြီး ငါ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ချင်နေတာ ဖြစ်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပစ္စည်းက ငါ့ဟာ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သူ့ကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုတော့ပါဘူး" ဟု တွေးလိုက်သည်။

ထန်ကော်ပင်း အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပြီး အဘိုးအိုကို လှောင်ပြောင်သလို ကြည့်ကာ "ဘာ လောင်းမှာလဲ။ အဘိုး... ကျွန်တော့်ညီနဲ့ ဘယ်သူ အသက်ပိုရှည်မလဲ ဆိုတာတော့ မလောင်းချင်ပါဘူးနော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရိုးရှင်းပါတယ်။ ဒီလူငယ်လေးက ရေခဲသား ကျောက်စိမ်းတွေ့နိုင်တယ်လို့ ပြောတယ် မဟုတ်လား။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လောင်းကြေးထပ်ကြတာပေါ့"

"ဪ... ဒါဆို ဘယ်လို လောင်းမလဲ ပြောပြပါဦး"

ထန်ကော်ပင်း အဘိုးအို၏ စကားကို စိတ်ဝင်စားသွားပြီး အဖြေကို အတင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

အဘိုးအို တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒီလူငယ်လေးက ရေခဲသား ကျောက်စိမ်း တွေ့နိုင်သေးတယ်လို့ ခုနက ပြောလိုက်တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒါကို လောင်းကြေးအဖြစ် သုံးကြတာပေါ့။ အခုချိန်ကစပြီး ကုန်စည်ပြပွဲ ပြီးတဲ့အထိ သူသာ ကျောက်တုံးကြမ်းတွေထဲကနေ ရေခဲသား ကျောက်စိမ်း တစ်တုံး ရှာတွေ့ခဲ့ရင် ငါက ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးထက် ၂ ဆ ပေးပြီး ဝယ်ပါ့မယ်။ ပြီးတော့ သူ့အတွက် ခရမ်းရောင် ဆွဲသီးတစ်ကုံး အခမဲ့ ထွင်းပေးမယ်။ အကယ်၍ ၃ ရက်အတွင်း ရေခဲသား ကျောက်စိမ်း ရှာမတွေ့ခဲ့ရင်တော့ ဒီခရမ်းရောင် ကျောက်တုံးကို ငါ့ဆီ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးအတိုင်း ရောင်းပေးရမယ်"

ကြည့်လိုက်ရင် ဒီလို လောင်းကြေးမျိုးက ရှုချင်းအတွက် အရှုံးမရှိနိုင်သော အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။ ရေခဲသား ကျောက်စိမ်း ရှာမတွေ့ရင်တောင် သူ ဘာမှ ရှုံးစရာ မရှိပေ။ အဆိုးဆုံးအနေနဲ့ ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းကို ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးအတိုင်း ရောင်းလိုက်ရုံသာ ရှိမည်။

ထန်ကော်ပင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး နှာခေါင်းကို ပွတ်ကာ "မှန်သားပြင် ကျောက်စိမ်း တွေ့ရင်ရော" ဟု မေးလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ငါ အနိုင်ရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ နှုတ်ကတိနဲ့ မလုံလောက်ဘူး၊ စာချုပ် ချုပ်ကြတာပေါ့"

ထန်ကော်ပင်း တော်တော် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ရှုချင်းအနားသို့ တိုးကပ်ကာ "ညီလေး... ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ကံတရားနဲ့ဆိုရင် သေချာပေါက် နိုင်မှာပါ။ ရေခဲသား ကျောက်စိမ်း တစ်တုံးလောက် ရှာပြီး ဒီအဘိုးကြီး ငိုသွားအောင် လုပ်လိုက်စမ်းပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။