ရှုချင်း တုံ့ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် ကျောက်သွေးနေသော မုန်ရှီချန်သည် လက်သီးဆုပ်အရွယ်ရှိ ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းတုံးကို အပြီးသတ် ထုတ်ယူပြီးစီးသွားပြီ။ သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ပေါ်မှ ကျောက်မှုန့်များကို ခါချကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ဆရာကြီးရွှယ် မလား"

မုန်ရှီချန်သည် သူ့ရှေ့မှ အဘိုးအိုကို ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသဖြင့် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

အဘိုးအို မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး "မင်း ငါ့ကို သိလို့လား" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

အဘိုးအို၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် မုန်ရှီချန်၏ ဆက်ဆံပုံသည် ချက်ချင်း ရိုသေလေးစားမှု အပြည့် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤအဘိုးအိုသည် ကမ္ဘာ့ကျောက်စိမ်း ပန်းပုလောကတွင် ထိပ်သီး ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ လက်မှတ်ထိုးထားသော မည်သည့် လက်ရာမဆို လေလံပွဲတွင် အံ့မခန်း ဈေးနှုန်း ရရှိနိုင်သည်။ အဘိုးအိုသည် ထူးဆန်းသော စရိုက်ရှိပြီး ၃ နှစ်မှ တစ်ခါသာ ကျောက်စိမ်း ထွင်းထုမည်ဟု စည်းမျဉ်း သတ်မှတ်ထားကြောင်း ကောလဟာလများ ရှိသည်။ နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာ အဘိုးအိုသည် ၃ နှစ်မှ တစ်ကြိမ်သာ ထွင်းထုသဖြင့် သူ၏ လက်ရာ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိသော်လည်း တစ်ခုချင်းစီတိုင်းသည် လက်ရာမြောက် အနုပညာပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။

မုန်ရှီချန်သည် ဤအဘိုးအိုကို ကျောက်စိမ်းပန်းပု ညီလာခံတစ်ခုတွင် တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဖူးပြီး ဤနေရာတွင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။

"ဆရာကြီးရွှယ်... ခင်ဗျား ထွင်းထုချင်ရင် ကုန်ကြမ်းတွေ အများကြီး ရှိသားပဲ။ ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း တစ်တုံးအတွက်နဲ့ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်လေးတွေနဲ့ ဘာလို့ ဖက်ပြိုင်နေရတာလဲဗျာ" အဘိုးအို၏ ဂုဏ်ဒြပ်ကို သိထားသော မုန်ရှီချန်သည် ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း ကြားဝင် ဖြန်ဖြေပေးလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက မုန်ရှီချန်၏ စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို သိတယ်ဆိုမှတော့ စာချုပ်ချုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒီလူငယ်လေး သဘောတူတာနဲ့ လောင်းကြေး ချက်ချင်း စကြတာပေါ့"

သခင်လေးတန့် စိတ်တိုသွားပြန်သည်။ မုန်ရှီချန်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး "အစ်ကိုမုန်! ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေက တစ်ဖက်သတ် မလိုက်ဘူး။ လောင်းမယ် မလောင်းဘူး ဆိုတာ ချင်းဇီရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ ခင်ဗျား ဝင်မပါတာ ပိုကောင်းမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မုန်ရှီချန် အကျပ်ရိုက်သွားသည်။ "ဒီအဘိုးကြီးက မြည်းတစ်ကောင်လို ခေါင်းမာလိုက်တာ။ ဒီနေ့ ချင်းဇီရဲ့ ကံတရားနဲ့ဆိုရင် ခင်ဗျား ရှုံးဖို့ပဲ ရှိတယ်။ ပိုက်ဆံလာပေးချင်နေမှတော့ ငါလည်း မတားတော့ပါဘူး။ ဒီလို ကိစ္စလေးတစ်ခုနဲ့ ငါ့ညီအစ်ကိုကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေချင်ပါဘူး" ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှုချင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် လောင်းဖို့ သဘောတူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေ တစ်ခု ရှိတယ်"

အဘိုးအိုရွှယ်၏ မျက်နှာ ဝင်းပသွားပြီး "ပြောပါ..." ဟု အလျင်စလို မေးလိုက်သည်။

ရှုချင်းသည် ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းတုံးကို လက်ထဲတွင် ကစားရင်း "ကျွန်တော်သာ နိုင်ခဲ့ရင် ဒီကျောက်တုံးကို ၂ ရက်အတွင်း ဆွဲသီးအဖြစ် ထွင်းပေးရမယ်။ ပြီးတော့ မိန်းကလေး ဝတ်ဖို့အတွက် ဖြစ်ရမယ်။ ဈေးနှုန်း ၂ ဆ ပေးမယ့်ကိစ္စကိုတော့ မေ့လိုက်ပါ၊ ကျွန်တော် အခု ပိုက်ဆံမလိုပါဘူး" ဟု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးအိုရွှယ်၏ နှလုံးခုန်သံ တစ်ချက် ရပ်တန့်သွားပြီး "ဒါပဲလား" ဟု ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

ရှုချင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒါပါပဲ။ ခင်ဗျား သဘောတူရင် ကျွန်တော် အခုပဲ ကျောက်တုံး သွားရွေးတော့မယ်။ သဘောမတူရင်တော့ ထားလိုက်တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးအိုရွှယ် ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "လူငယ်လေး... မင်းမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ စိတ်ဓာတ် ရှိတာပဲ။ ငါ သဘောတူတယ်။ ဒါကြောင့် နောက်ထပ် အချက်တစ်ချက် ထပ်ဖြည့်ပေးမယ်။ မင်း ရှုံးရင်တောင် ဒီကျောက်တုံးကို ထွင်းပြီးသွားရင် ဆွဲသီးတစ်ကုံး မင်းကို သေချာပေါက် ပေးမယ်"

"ကောင်းပြီလေ၊ ခင်ဗျား အေးအေးဆေးဆေး လိုက်ကြည့်ပါဦး။ ကျွန်တော် ကျောက်တုံး ရွေးပြီးရင် လှမ်းခေါ်လိုက်မယ်" ရှုချင်း ပျော်ရွှင်စွာ သဘောတူလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူ့ညာဘက်မျက်လုံး၏ စွမ်းရည်နှင့်ဆိုရင် ရေခဲသား ကျောက်စိမ်း တစ်တုံး ရွေးဖို့ ရက်အနည်းငယ် ကြာလိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

တစ်နာရီအကြာ၊ ဆိုင် ၁၀ ဆိုင်ကျော် ဝင်ကြည့်ပြီးနောက် ရှုချင်းသည် ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် အဝါရောင် သဲကျောက်တုံးကြမ်း တစ်တုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျောက်တုံးကြမ်းသည် အောက်ခြေကျယ်ပြီး အပေါ်ဘက်တွင် ကျဉ်းသွားသဖြင့် ဇောက်ထိုးထားသော ကတော့ တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော ခရုပတ်ပုံစံ အကွက်များ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အောက်ခြေရှိ နက်မှောင်သော အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခုသည် အပေါ်ဘက်သို့ ဝက်အူရစ်သဏ္ဌာန် တက်သွားကာ ကျောက်တုံး မျက်နှာပြင် တစ်ခုလုံးနီးပါးကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ရှုချင်း ရှေ့တိုးသွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းကို လက်သည်းဖြင့် ညင်သာစွာ ကုတ်ကြည့်သည်။ အက်ကွဲကြောင်းကို လုံးဝ မခံစားရပေ။ သို့သော် သူ့ညာဘက်မျက်လုံးဖြင့် စကင်န်ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ အတွင်း၌ ဆလင်ဒါပုံစံ အဆင့်မြင့် ရေခဲသား ကျောက်ဝါ တစ်တုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ကြည်လင်မှုသည် မှန်သားပြင် ကျောက်စိမ်းနှင့် ဆင်တူပြီး အရောင်မှာ ကြက်တစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်ချိန်တွင် ထွက်လာသော ကြက်ဆီကဲ့သို့ ဝါဝင်းတောက်ပနေသည်။

"ကြက်ဆီဝါ" ဟူသော စကားလုံး ရှုချင်း၏ ခေါင်းထဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ အံ့ဩစရာ အကောင်းဆုံးမှာ ဤကျောက်ဝါတုံး၏ အသားသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းများကြောင့် ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိဘဲ ကျောက်တုံးအောက်ခြေတွင် ထင်ရှားသော တိမ်တိုက်ပုံစံများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ကျောက်ဝါတုံး တစ်ခုလုံးသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သဘာဝတရား၏ အံ့မခန်း လက်ရာကို အံ့ဩနေစဉ်မှာပင် ရှုချင်းသည် ဤကျောက်ဝါတုံးကို မရရအောင် ယူမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းလောကတွင် "အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ကျောက်စိမ်းဟူ၍ မရှိ" ဟူသော စကားတစ်ခွန်း ရှိသည်။ လှပသော ကျောက်စိမ်းများ အားလုံးတွင် လုံးဝ ပြည့်စုံသော ကျောက်စိမ်းဟူ၍ မရှိပေ။ အကောင်းဆုံး ကျောက်စိမ်းများ၏ အတွင်းပိုင်း ဖွဲ့စည်းပုံသည် သိမ်မွေ့ချောမွတ်သောကြောင့် အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့သကဲ့သို့ ထင်ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"သူဌေး... ဒီကျောက်တုံး ဘယ်လောက်လဲ" ရှုချင်း နောက်ဆုံးတွင် အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး အဝါရောင် သဲကျောက်တုံးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဈေးမေးလိုက်သည်။

"တစ်ကီလိုဂရမ်ကို ၅,၀၀၀ ယွမ်၊ ကျောက်ခွဲခ အလကား"

ဈေးပြောသူမှာ နှုတ်ခမ်းမွှေးနှင့် ပိန်ပိန်ပါးပါး အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ စကားပြောနေစဉ် သူ့မျက်လုံးများ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေသည်မှာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

ရှုချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဈေးကြီးလွန်းတယ်။ ခုနက ဝယ်လိုက်တဲ့ အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းတောင် တစ်ကီလို ၃,၀၀၀ ပဲ ပေးရတာ။ လျှော့ပေးလို့ မရဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒီအဝါရောင် သဲကျောက်တုံးသည် အနည်းဆုံး ကီလိုဂရမ် ၂၀၀ လောက် ရှိမည်။ အတွင်းမှ ကျောက်ဝါတုံးမှာ ၁၀ ပုံ ၁ ပုံလောက်သာ ရှိသည်။ ကြက်ဆီဝါ ကျောက်စိမ်း ၁၅ ကီလိုဂရမ်လောက် ထုတ်ယူနိုင်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားသည်။ ဈေးလျှော့နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပေါ့။

"ကောင်းပြီလေ... မင်းပြောသလို ၃,၀၀၀ နဲ့ ယူလိုက်တော့" အဘိုးအိုက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလိုက်သည်။ စားပွဲပေါ်မှ စာအုပ်အသေးလေးကို ယူ၊ လှန်ကြည့်ပြီး "လုံထန်တွင်းဟောင်း အဝါရောင် သဲကျောက်၊ အသားတင် အလေးချိန် ၂၃၂ ကီလိုဂရမ်၊ တစ်ကီလို ၃,၀၀၀ နှုန်းနဲ့ဆိုတော့ စုစုပေါင်း ၆၉၆,၀၀၀..." ဟု ဖတ်ပြလိုက်သည်။

ရှုချင်း ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ ဘဏ်ကတ်ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး "အချိန်ဆွဲမနေပါနဲ့တော့၊ ကတ်သာ ဆွဲလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးအို ပြုံးပြီး ကတ်ကို ယူကာ POS စက်တွင် ဆွဲလိုက်သည်။ ရှုချင်း စကားဝှက် ရိုက်ထည့်လိုက်ရာ အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော မုန်ရှီချန်သည် ရှုချင်း၏ လျင်မြန်သော လုပ်ဆောင်ချက်ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

"ချင်းဇီ... ဒါ ရေခဲသား ကျောက်စိမ်း ဟုတ်ရဲ့လား" ထန်ကော်ပင်းသည် သာမန်ကာ လျှကာ အဝါရောင် သဲကျောက်တုံးကို ကြည့်ပြီး သံသယဖြစ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ရှုချင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဘယ်သူ သိမလဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကျောက်တုံးကို ကြည့်ရတာ မျက်စိပသာဒ ဖြစ်နေလို့၊ အထဲမှာ ဘာရှိမလဲ ဘယ်သူ သိနိုင်မလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထန်ကော်ပင်း တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ အကြိုက်က တော်တော် ထူးဆန်းတာပဲ။ ဒီလို အရုပ်ဆိုးတဲ့ ဘဲကလေးကို ကြိုက်တယ်ပေါ့လေ။ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းအတွက် အာဖရိက သူဇာလေး တစ်ယောက် ရှာပေးရမယ်" ဟု နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ရှုချင်း မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး "တော်စမ်းပါကွာ။ အရေးကြီးတာက ဟို အဘိုးကြီးရွှယ်ကို ကျောက်တုံး လာစစ်ခိုင်းဖို့ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထန်ကော်ပင်းက အနောက်ဘက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "ဟိုမှာလေ! အဲဒီ အဘိုးကြီးက အနောက်ဘက် ဆိုင်မှာ ကျောက်တုံး ကြည့်နေတယ်။ ဒီမှာ ကျောက်ဖြတ်စက်သံ ကြားတာနဲ့ ယုန်ထက်မြန်အောင် ပြေးလာမှာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မုန်ရှီချန် ဒီလူ ၂ ယောက်ကို တကယ် လေးစားသွားသည်။ တစ်ယောက်က ဘယ်သူမှ စိတ်မဝင်စားတဲ့ အက်ကွဲကြောင်းတွေနဲ့ ကျောက်တုံးကို သိန်းချီပေးပြီး ဝယ်တယ်။ နောက်တစ်ယောက်က ကမ္ဘာကျော် ကျောက်စိမ်းပန်းပုဆရာကြီးကို ကလေးတစ်ယောက်လို သဘောထားတယ်။ ရက်စက်တယ် ဆိုတာထက် ပိုတဲ့ စကားလုံး ရှာရ ခက်နေပြီ။

ရှုချင်းသည် အဘိုးအိုထံမှ မာကာပင် အကြီးတစ်ချောင်း တောင်းပြီး အဝါရောင် သဲကျောက်တုံး၏ အစွန်းနားတွင် စက်ဝိုင်း ၂ ခု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝိုင်းလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး... ဒီကောင့်ကို အပြင်ထုတ်ပြီး ခုတ်ထစ်လိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက ပြုံးပြီး လေးလံသော ကျောက်တုံးကြမ်းကို ကျောက်ဖြတ်စက်ပေါ် တင်ရန် လူများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှုချင်း၏ စူးရှသော အမြင်နှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကို တရစပ် ချီးကျူးနေသည်။

မုန်ရှီချန် စိတ်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။ "ဒီမြေခွေးအိုကြီးက တော်တော် ကောက်ကျစ်တာပဲ။ တကယ်လို့များ ကျောက်စိမ်း ထွက်လာရင် သူ့ကို ကောင်းကောင်း ပညာပေးရမယ်" ဟု တွေးလိုက်သည်။

ကျောက်ဖြတ်စက် စတင် လည်ပတ်သည်နှင့် လူအများအပြား စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဆရာကြီးရွှယ် အရင်ဆုံး ရောက်လာသည်။ ထူးခြားသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် အဝါရောင် သဲကျောက်တုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လှည့်စားခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော မျက်နှာထား ဖြစ်သွားသည်။

ရွှီ...

လွှသွားသည် ကျောက်တုံးကြမ်းပေါ်ရှိ အနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်းအတိုင်း တိကျစွာ ဖြတ်တောက်သွားသည်။ ဘေးနားတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော ရှုချင်းသည် ဖြတ်ထားသော မျက်နှာပြင်ကို ရေဆေးလိုက်သည်။ ဖြူဖွေးပြီး သာမန်ကာ လျှံကာ ဖြတ်သားပြင်ကို ကြည့်ပြီး သူ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်လိုက်၊ ပြီးရင် ကျောက်သွေးလို့ ရပြီ"