မုန်ရှီချန်သည် တည်ငြိမ်နေသော ရှုချင်းကို ကြည့်ပြီး ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။ ထန်ကော်ပင်း ပြောသလိုပဲ၊ ချင်းဇီ ရှိနေသမျှ ပိုင် မိသားစု လုံးဝ ပြိုလဲသွားတဲ့အထိ သူတို့ နိုင်နေမှာပဲ။

"သွားစို့... ချင်းဇီကို အဲဒီ ပိုင်ကောင်နဲ့ ပွဲနည်းနည်းလောက် ကစားခိုင်းလိုက်။ ဒါပေမဲ့ အတိုင်းအတာ သိဖို့တော့ လိုမယ်နော်" မုန်ရှီချန်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မူလ တည်ငြိမ်မှုကို မဆုံးရှုံးစေပေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က အမြဲ ကံကောင်းတတ်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခါ ပိုင်မျိုးရိုးကောင်ကို ကံကောင်းခြင်းရဲ့ အစွမ်းပြလိုက်ဦးမယ်" ရှုချင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ မသိလိုက်ဘာသာ ခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူ့စကားလုံးများတွင် မောက်မာမှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ခြေရာလက်ရာ မကျန်အောင် အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ငါ့ကား အပြင်မှာ ရှိတယ်၊ အခု သွားကြမလား"

အချိန်နောက်ကျနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဟွမ်ပိုဝမ်သည် မုန်ရှီချန် စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး ပါတီပွဲသို့ အတူတူ ခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ရှေ့က မောင်းနှင့်၊ ငါ ပိုက်ဆံအရင်ရှင်းလိုက်ဦးမယ်" မုန်ရှီချန် ပြုံးပြီး ဆိုင်ရှင်ကို ခေါ်ကာ ငွေရှင်းလိုက်သည်။ မထွက်ခွာမီ သဘောကောင်းသော ဆိုင်ရှင်သည် နောက်မှ ရောက်လာသော ဟွမ်ပိုဝမ် အပါအဝင် လူတိုင်းကို ဝါးကျည်ထောက် ဆန်ဝိုင် တစ်ဘူးစီ လက်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။

ဒီဟိုတယ်အသေးလေးရဲ့ စီးပွားရေး လုပ်ပုံလုပ်နည်းက လူကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး အိမ်ရောက်သွားသလို ခံစားရစေတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ၂ နပ်လောက် ထပ်လာစားဖို့ သေချာနေပြီ။

ဟွမ်ပိုဝမ်၏ ကားပေါ်တွင် မည်သူမျှ မပါလာသဖြင့် သူ့အတွက် ဖုန်းဆက်ရန် အချိန်ရသွားသည်။ ကားပေါ်တက်သည်နှင့် မုန်ရှီချန်ကို ဖိတ်ခေါ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ပိုင်ရှန်ကျွင်းထံ အသိပေးလိုက်သည်။

ပါတီပွဲကို တောင်စောင်းတွင် တည်ဆောက်ထားသော ဥရောပစတိုင် ဗီလာကြီးတစ်ခုတွင် ကျင်းပခြင်း ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားအိမ်များ မရှိပေ။ ဗီလာတစ်ခုလုံးကို ၂ မီတာ၊ ၃ မီတာခန့် မြင့်သော အဖြူရောင် ကျောက်တံတိုင်းကြီးဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါသည်။ အတွင်း၌ နေထိုင်သူများသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ဂုဏ်သရေရှိသူများ ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သိသာသည်။

ဝတ်ကောင်းစားလှ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား ၂ ဦး ဗီလာတံခါးဝတွင် ရပ်နေကြသည်။ ဟွမ်ပိုဝမ်၏ Land Rover ကားကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြပြီး ကား ၂ စီး တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် တစ်စီးပြီးတစ်စီး မောင်းဝင်သွားကြသည်။

ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပထမဆုံး သတိထားမိသည်မှာ ၎င်း၏ ကြီးမားကျယ်ဝန်းမှုပင်။ စိမ်းလန်းစိုပြေသော မြက်ခင်းပြင်၊ သပ်ရပ်စွာ စီထားသော သစ်ပင်များ၊ ကျောက်တောင်တုများနှင့် ရေပန်းများ၊ ဥယျာဉ်ရေကန်... ဗီလာတစ်ခုလုံးသည် ခမ်းနားမှုနှင့် ဇိမ်ခံမှုများကို ဖော်ပြနေသည်။ ရှုချင်းသည် ကားပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် နားကြပ်တပ်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအုပ်စု အများအပြား ဝံပုလွေခွေးများဖြင့် ကင်းလှည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဗီလာ၏ လုံခြုံရေး အဆင့်မြင့်မားမှုကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ပိုဝမ်သည် ဗီလာနောက်ဘက်ရှိ ကားဂိုဒေါင်ထဲသို့ မောင်းဝင်သွားသည်။ ဇိမ်ခံကား အများအပြား ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်ရာ အချို့လူများ သူတို့ထက် စောစီးစွာ ရောက်ရှိနေကြောင်း သိသာသည်။

ကားရပ်ပြီးနောက် ဟွမ်ပိုဝမ်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဗီလာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ခန်းမကြီးသည် ဇိမ်ခံ ကပွဲခန်းမကြီးထဲ ဝင်လိုက်ရသကဲ့သို့ အလွန် ကျယ်ဝန်းလှသည်။ အလယ်တွင် အဖြူရောင် စားပွဲခင်း ခင်းထားသော စားပွဲရှည်ကြီးများ ရှိပြီး ၎င်းတို့အပေါ်ရှိ သတ္တုဗန်းများတွင် ရှားပါးအစားအစာ မျိုးစုံ ထည့်ထားသည်။ အဖြူရောင်ကုတ်အင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသော စားပွဲထိုး အများအပြားသည် အချိုရည်များ သယ်ဆောင်လျက် ခန်းမထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်။ အနည်းငယ် လက်ပြလိုက်ရုံဖြင့် အနားရောက်လာကြမည် ဖြစ်သလို သူတို့အနားရောက်လာသည်အထိ စောင့်ပြီး အချိုရည် ယူလျှင်လည်း ရသည်။

မုန်ရှီချန်နှင့် အဖွဲ့သည် ဟိုတယ်အသေးလေးတွင် ဗိုက်ကားအောင် စားလာခဲ့ကြသဖြင့် အစားအသောက်များကို စိတ်မဝင်စားကြတော့ပေ။ ဝိုင်ကိုသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စိမ်ပြေနပြေ သောက်နေကြသည်။

ဟွမ်ပိုဝမ်သည် အားလုံးကို ခန်းမထဲ ခေါ်လာပြီးနောက် "ကြိုက်သလို နေကြပါ" ဟု ပြောကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို ပါတီပွဲမျိုး တက်တယ်ဆိုတာ စားမယ်၊ သောက်မယ်၊ စကားပြောမယ်၊ အုပ်စုဖွဲ့ လောင်းကစားမယ်... ဒါပါပဲ။ ပြီးသွားရင် အိမ်ရှင်က အရေးကြီး ဧည့်သည်တချို့ကို ညအိပ်ဖို့ ယဉ်ကျေးစွာ ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မယ်။ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖျော်ဖြေမှုတွေကတော့ မပါမဖြစ်ပေါ့။

မုန်ရှီချန်တို့ အဖွဲ့တွင် ညအိပ်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ ခဏနေရင် ပြန်ကြတော့မည်။ နေရာက လူသူကင်းဝေးသော်လည်း ကားပါလာသဖြင့် ပြန်ဖို့ အဆင်ပြေသည်။

ရှုချင်း ဒီလိုပွဲမျိုး ပထမဆုံး အကြိမ် ရောက်ဖူးသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ပါတီပွဲ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးများ ပိုမို များပြားလာသည်။ ထန်ကော်ပင်းသည် သူ့ပင်ကိုယ်စရိုက်အတိုင်း ဝိုင်ခွက်ကိုင်ပြီး လှည့်ပတ် စကားပြောနေသည်။ အချင်းချင်း သဘောကျသွားသော အလှပဂေးလေး တစ်ဦးနှင့်ပင် တွေ့ဆုံနေပြီ ဖြစ်သည်။ အက်ဒရီနယ်လင် ဟော်မုန်းများ မြင့်တက်လာသည်နှင့် အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများထက် ပိုမို ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာတတ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ မုန်ရှီချန် အဝေးကြီး မရောက်သွားပေ။ ကျက်သရေရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခု ခန်းမထဲ ဝင်လာသည်အထိ နှစ်ဦးသား ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောနေကြသည်။ ထိုပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မုန်ရှီချန် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

ဖန်းပြောင်ပြောင်နှင့် ပိုင်ရှန်ကျွင်း ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့နှင့်အတူ အသက် ၃၀ အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ပါလာသည်။ ထိုအမျိုးသားသည် နက်ရှိုင်းအေးစက်သော မျက်ဝန်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူသွားလေရာ နေရာတိုင်းတွင် သူစိမ်းများ အနားမကပ်ရဲအောင် တွန်းလှန်နေသော အငွေ့အသက်မျိုး ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ရှုချင်း တံခါးပေါက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဖန်းပြောင်ပြောင်သည် ရင်ဟိုက် အနက်ရောင် ညနေခင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပနေသည်။ သူမ၏ တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားက ရှိနေသော အမျိုးသားအများစု၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားသည်။ ဤကဲ့သို့ ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှပဂေးမျိုးသည် အမျိုးသားများ၏ သိမ်းပိုက်လိုစိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ပထမဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

ပိုင်ရှန်ကျွင်း ရောက်လာသည်နှင့် အချိန်အကြာကြီး ပျောက်နေသော ဟွမ်ပိုဝမ်သည် ထောင့်တစ်နေရာမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုလိုက်သည်။

"သူဌေးပိုင်က တကယ် အချိန်တိကျတာပဲ။ ဒီည ပျော်ပျော်ပါးပါး နေနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ပိုင်ရှန်ကျွင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ခန်းမထဲတွင် ထိုင်သောက်နေသော မုန်ရှီချန်ကို လှမ်းမြင်လိုက်သည်။ သူ ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ရာ သူ့ပါးစပ်နှင့် ဟွမ်ပိုဝမ်၏ နှာခေါင်း ထိလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"မစ္စတာဟွမ်... အဲဒီကောင်ကို အခုပဲ ခေါ်ပြီး ပွဲနည်းနည်းလောက် ကစားခိုင်းရင် မကောင်းဘူးလား။ သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း သဘောမျိုးပေါ့။ ကျွန်တော် တော်တော် ယားနေပြီ"

ဟွမ်ပိုဝမ်က "ယားရင် ခွေးသွားကျွေးလိုက်ပါလား" ဟု စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သော်လည်း အပြင်တွင်မူ တခစ်ခစ် ရယ်မောပြီး "ကောင်းပါပြီ၊ သူဌေးပိုင် စိတ်ဝင်စားရင် ကျွန်တော် အခုပဲ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။ အပေါ်ထပ်က VIP ခန်းမှာ စောင့်နေပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ပြောပြီးသည်နှင့် အနောက်မှ စားပွဲထိုးကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်ပြီး မုန်ရှီချန် ထိုင်နေသော နေရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားသည်။

မုန်ရှီချန်က ရှုချင်း၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ တွန်းပြီး "ချင်းဇီ... မင်း သူများနဲ့ လောင်းကစားဖူးလား" ဟု တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ရှုချင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး "ပြေးပွဲ လောင်းဖူးတယ်၊ ကျောင်းတုန်းက Texas Hold'em လည်း ကစားတတ်တယ်" ဟု ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်သည်။

မုန်ရှီချန် ရယ်မောလိုက်ပြီး "အန်စာတုံးရော ကစားတတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။ ရှုချင်း အံ့ဩသွားပြီး "အစက်ပြောက် ရေတွက်တတ်ရင် ရပြီမလား" ဟု ရယ်မောကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ တကယ်လို့များ အန်စာတုံး ကစားကြမယ် ဆိုရင်တော့ သူ နိုင်ဖို့ သေချာသလောက်ပဲ။

ဟွမ်ပိုဝမ် သူတို့နှစ်ဦး အနားသို့ လျှောက်လာပြီး "ပိုက်ဆံတွေ ရောက်လာပြီ၊ မယူကြတော့ဘူးလား" ဟု ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

မုန်ရှီချန် ခွက်ထဲမှ ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ ခဏနေရင် အန်စာတုံး ကစားကြမယ်။ အသံမမြည်တဲ့ အန်စာတုံးခွက် ပြောင်းပေးဖို့ နည်းလမ်းရှာလိုက်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့ အခု ပြန်တော့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မုန်ရှီချန် လောင်းကစား မကြိုက်သော်လည်း နားမလည်ဟု မဆိုလိုပေ။ အသံမမြည်သော အန်စာတုံးခွက် သုံးမှသာ ကံတရား သက်သက်ဖြင့် လောင်းကစားရာ ရောက်မည်။ ကံတရားချင်း ယှဉ်ရင်တော့ ရှုချင်းကို ဘယ်သူမှ နိုင်မယ်မထင်ဘူး။

ဟွမ်ပိုဝမ် ခေါင်းညိတ်ပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလိုက်သည်။ ပိုင်မျိုးရိုးကောင်၏ လေသံကို နားထောင်ကြည့်ရုံဖြင့် တစ်ခုခု ကြံစည်ထားမှန်း သိသာသည်။ မုန်ရှီချန်၏ တောင်းဆိုမှုက လွန်ကျူးခြင်း မရှိပေ။ အားလုံး ကံစမ်းကြတာပဲ၊ ရလဒ်က ကံတရားအပေါ်ပဲ မူတည်တယ်။

"သွားစို့... ပိုက်ဆံ သွားကောက်ကြမယ်" မုန်ရှီချန်က ရှုချင်း၏ ပခုံးကို ပုတ်ပြီး ဟွမ်ပိုဝမ်နောက်မှ လိုက်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားကြသည်။ မတက်မီ ရှုချင်းသည် မိန်းမလှလေး တစ်ဦးနှင့် ပလူးပလဲ လုပ်နေသော သခင်လေးထန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မပြီးခင် ချစ်ကြည်ရေး ပွဲစဉ် တစ်ပွဲလောက် နွှဲလိုက်ကြဦးမည် ထင်သည်။ သနားစရာ ကောင်းသော အာလော်နှင့် အာပေါင် ခမျာ အာရုံစိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေပေမယ့် မရရှာဘူး။

ခေါင်းခါ သက်ပြင်းချရင်း မုန်ရှီချန် နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူသန်ကြီး ၂ ဦး လှေကားထိပ်တွင် ရပ်နေကြသည်။ ဟွမ်ပိုဝမ် ခေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဘာမှ မမေးကြပေ။ ၃ ဦးသား ရှေ့ဆက်လျှောက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရှုချင်း၏ ဖုန်းမြည်လာသည်။

သူ ရပ်လိုက်ပြီး ဖုန်းထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထန်ကော်ပင်း ဖြစ်နေသည်။ ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်မှ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းကောင်လေး ဘယ်မှာလဲ"

"၃ ထပ် ဝင်ပေါက်မှာ"

...တူ... တူ... ထန်ကော်ပင်း ဖုန်းချသွားသည်။

ရှုချင်း မုန်ရှီချန်ဘက် လှည့်ပြီး "သူငယ်ချင်းထက် မိန်းမကို ပိုအလေးထားတဲ့ကောင် လာနေပြီ" ဟု ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

မုန်ရှီချန်လည်း ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဟားဟား! သူ ရှိနေရင် ပိုယုံကြည်မှု ရှိတာပေါ့။ အနည်းဆုံးတော့ ပိုင်ကောင်စုတ်က စကားနိုင်လုလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားမဆုံးခင်မှာပင် ထန်ကော်ပင်း ၃ ထပ်သို့ ပြေးတက်လာသည်။ ဒီကောင်က ခုနလေးတင် တွေ့တဲ့ မိန်းမပျိုလေးရဲ့ လက်ကို ဆွဲထားသေးတယ်။ ကောင်မလေးတွေကို မြှူဆွယ်တဲ့ သူ့စွမ်းရည်က တကယ် လေးစားစရာပဲ!

ထန်ကော်ပင်း ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် "မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ ဒါ ဟန် ရတနာဆိုင်ရဲ့ စီးပွားရေး မန်နေဂျာ ဟန်ရွှမ် ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှုချင်း ခေါင်းညိတ် ပြုံးပြပြီး ပူးကပ်နေသလို ခံစားရကာ "မင်္ဂလာပါ မန်နေဂျာဟန်" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မုန်ရှီချန် လက်ကမ်းပေးပြီး "တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" ဟု ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဟန်ရွှမ် လက်ကမ်းပေးပြီး ရင်းရင်းနှီးနှီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကာ "တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်ရှင်။ ရှင်တို့နှစ်ယောက်က ကော်ပင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပဲ။ နောက်နောင် ကျွန်မကို ကူညီပေးကြပါဦးနော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထန်ကော်ပင်း မုန်ရှီချန်၏ ပခုံးကို ပုတ်ပြီး "ငါ ဟန်ရွှမ်ဆီက ကုန်ကြမ်း တန်နဲ့ချီ ဝယ်လိုက်ပြီ။ မင်း စိတ်မရှိပါဘူးနော်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

မုန်ရှီချန် ခေါင်းအမြန်ခါပြီး "ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ရှိရမှာလဲ။ ဟန် ရတနာဆိုင်က တရုတ်ပြည်မှာ နာမည်ကောင်း ရှိပါတယ်။ သူတို့ဆီက ပစ္စည်းတွေက အရည်အသွေး ကောင်းမှာ သေချာပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်! လောင်းကစားပြီးရင် မန်နေဂျာဟန်နဲ့ အသေးစိတ် ထပ်ဆွေးနွေးရဦးမယ်" ထန်ကော်ပင်းက လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက ဟန်ရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အများအပြားကို စကင်န်ဖတ်နေသည်။

သူတို့ ၃ ဦး စကားမဆုံးနိုင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်ပိုဝမ် မနေနိုင်တော့ဘဲ "လူကြီးမင်းတို့... အခန်းထဲ အရင်သွားပြီး ကစားရင်း စကားပြောကြရင် မကောင်းဘူးလား" ဟု ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"သွားစို့... ရနိုင်တဲ့ ပိုက်ဆံကို မယူရင် ရှက်ဖို့ကောင်းတယ်!" သခင်လေးတန့်က စကားတစ်ဝက်ကို မျိုချလိုက်ရာ အားလုံး ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။