လီချင်းယွင် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလက်စားချေမှုကို တစ်နေ့ကျရင် သေချာပေါက် ပြန်ယူမယ်"

ကျိန့်ကျွင်းဖုန်းက ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် မိစ္ဆာအမြူတေ အချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "ဒီအရင်းအမြစ်တွေက ငါတို့ ကျင့်ကြံဖို့ လောလောဆယ် လုံလောက်ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာပဲ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီး အဆင့်တက်အောင် လုပ်တာ အကောင်းဆုံး လမ်းစဉ်ပဲ"

"ဒါ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ"

ရှန်မုန့်ရိုနှင့် ဝူဝမ်ကျုံးတို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ဂိုဏ်းတူအစ်မတို့... ဒီမှာပဲ နေပြီး ကျင့်ကြံနေကြပါ ကျွန်တော် အပြင်ထွက် ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

"ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်တည်း သွားတာ အန္တရာယ် များတယ်လေ။ ဒီမှာပဲ အတူတူ ကျင့်ကြံကြပါလား" ရှန်မုန့်ရိုက ဖျောင်းဖျသည်။

ဝူဝမ်ကျုံးကလည်း ဝင်ပြောသည်။ "ဟုတ်တယ်... ဂိုဏ်းတူညီလေးလီ မင်းက ဒဏ်ရာရထားတဲ့အပြင် ကျူဟန်တို့ ထန်ရှောင်ဝမ်တို့နဲ့လည်း ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားသေးတယ် ဒီမှာ နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"ရပါတယ် ကျွန်တော် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့..."

ရှန်မုန့်ရို စကားမဆုံးခင်မှာပင် လီချင်းယွင် လှည့်ထွက်သွားပြီး ဂူအပြင်သို့ ရောက်သွားလေသည်။

...

အချိန်အတော်ကြာ လျှောက်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်သံများက လီချင်းယွင်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။ သူ သတိထားပြီး တိုးကပ်သွားရာ သားရဲချောက်ကမ်းပါး အဝင်ဝတွင် ကွန်းလွန်ဂိုဏ်းမှ ဆုန့်ထျန်းယန်က ဂိုဏ်းတူညီလေးအချို့ကို ဦးဆောင်ပြီး ငှက်မိစ္ဆာအုပ်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လီချင်းယွင် ချုံပုတ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းပြီး တိုက်ပွဲကို ခိုးကြည့်နေလိုက်သည်။

တဖက်တွင် ရွှေချီအမြုတေအဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသော ငှက်မိစ္ဆာတစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် လူယောင်ဖန်ဆင်းထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အတောင်ပံတစ်စုံနှင့် ငှက်နှုတ်သီးကဲ့သို့ နှာခေါင်းစသော ငှက်၏ အင်္ဂါရပ်အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ငှက်မိစ္ဆာကြီးက ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရမ်းကားတိုက်ခိုက်နေရာ ဓားရောင်များ နေရာအနှံ့ လက်နေသည်။

ဆုန့်ထျန်းယန်က ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်နေရာ ဓားချီစွမ်းအားများ ယှက်သန်းနေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး အနီးကပ် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး အကွက်ပေါင်း ဒါဇင်အတော်ကြာသည်အထိ သရေကျနေသည်။

ဘုန်း!

ဓားချင်း ထိခတ်သံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး နှစ်ဖက်စလုံး ခြေလှမ်း ဒါဇင်အတော်ကြာ နောက်ဆုတ်လိုက်ရသည်။

ငှက်မိစ္ဆာကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၃၀ အတွင်း ငါတွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ အသန်မာဆုံး ပြိုင်ဘက်ပဲ။ ငါနဲ့ သရေကျအောင် တိုက်နိုင်တာ တော်တော် မဆိုးဘူး"

ဆုန့်ထျန်းယန်က ဂရုမစိုက်သလို ပြုံးလိုက်သည်။ "တိရစ္ဆာန်ကောင်... မင်းက ငါနဲ့ ယှဉ်ရဲတယ်ပေါ့။ ရယ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"

ငှက်မိစ္ဆာကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "လေကြီးလှချည်လား။ လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်အတွင်း မင်း ငါနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာတောင် ဘာအသာစီးမှ မရခဲ့ဘဲနဲ့ အခုထိ အရှက်မရှိ ကြွားနေတုန်းပဲလား"

ဆုန့်ထျန်းယန် ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းကို ငါ သေချာပေါက် သတ်မယ်"

"မသိနားမလည်တဲ့ ကောင်စုတ်လေး" ငှက်မိစ္ဆာကြီး၏ ချီစွမ်းအားများ မြင့်တက်လာပြီး ခရမ်းရောင် မီးတောက်များ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ဝန်းရံလာကာ ရွှေချီအမြုတေအဆင့် အလယ်အလတ် စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

လီချင်းယွင်သည် အဝေးမှနေ၍ပင် အသက်ရှူကျပ်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆုန့်ထျန်းယန်က တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု စွဲမြဲနေသည်။ "ငါ အစွမ်းကုန် မထုတ်ရင် မင်းကို နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးပဲ"

"နတ်ဆိုးသတ် ဓားသိုင်း!"

ဆုန့်ထျန်းယန်၏ နောက်ကျောတွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုအထဲမှ ရွှေရောင်ဓားပေါင်း ရာချီ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာကာ ငှက်မိစ္ဆာကြီးကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ငှက်မိစ္ဆာကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်လောက်စွမ်းလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

"အဆိပ်နဂါး ကျည်ဆန်!"

ငှက်မိစ္ဆာကြီးက အတောင်ပံများကို တရစပ် ခတ်လိုက်ရာ အဆိပ်ဘောလုံး ရာပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားများနှင့် ဝင်တိုက်မိကြသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း...!

နှစ်ဖက်စလုံး၏ မှော်စွမ်းအားများ တူညီနေသဖြင့် သရေကျနေပြန်သည်။

ဆုန့်ထျန်းယန် စကားအနည်းငယ် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ "ဓားတစ်ရာ ပေါင်းစည်းခြင်း!"

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ၏ မောင်းနှင်မှုကြောင့် ထက်ရှသော ဓားများ စုစည်းသွားပြီး ဓားကြီးတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တိုက်ပွဲ၏ မျှခြေကို ဖြိုခွင်းလျက် ငှက်မိစ္ဆာကြီးဆီသို့ တည့်တည့် ဝင်ရောက်သွားသည်။

"မင်းမှာလည်း ဝှက်ဖဲတွေ ရှိသားပဲ" ငှက်မိစ္ဆာကြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်လိုက်သည်။ "ကြမ်းတမ်းသော မိစ္ဆာလက်သည်း"

ကြီးမားသော ငှက်လက်သည်းကြီး နှစ်ခုက ဓားကြီးကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ မီးပွားများ လွင့်စဉ်ထွက်လာသည်။

"အခုပဲ"

တိုက်ပွဲ အပြင်းထန်ဆုံး အချိန်တွင် လီချင်းယွင်သည် ရေခဲသံချပ်ကာနှင့် ရေခဲတောင်ပံကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး သားရဲချောက်ကမ်းပါး အတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။

ဓားရောင်များ လက်နေပြီး အရိပ်များ ကခုန်နေသော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ပွဲကြားတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။

ကွင်းထဲတွင် အသန်မာဆုံး ဖြစ်ကြသော ဆုန့်ထျန်းယန်နှင့် ငှက်မိစ္ဆာကြီးတို့သာ တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေကြောင်း သတိထားမိလိုက်သော်လည်း တိုက်ပွဲအပေါ် အာရုံစိုက်လွန်းနေသဖြင့် စဉ်းစားချိန် မရလိုက်ပေ။

"ငါ့တောင်ပံတွေက သိပ်မိုက်တာပဲ"

"ဟား ဟား ဟား!"

လီချင်းယွင် ပျံသန်းရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်အပင်တွေ အများကြီးပဲ မယုံနိုင်စရာပဲ"

"နှစ်ပေါင်းများစွာ ဘယ်သူမှ မဝင်နိုင်ခဲ့လို့ နေရာတိုင်းမှာ ဝိညာဉ်အပင်တွေ ပြည့်နေတာပဲ"

လီချင်းယွင် အပင်တစ်ပင်ကို နှုတ်ယူပြီး နမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်း လန်းဆန်းသွားသည်။

ဒင်! [ခြောက်ရွက်သစ်ခွ] ကို တွေ့ရှိရသည်။

သက်တမ်း - နှစ် ၂၀၀

အာနိသင် - စားသုံးပြီးပါက ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တိုးတက်စေနိုင်ပြီး အတွင်းဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်သည်။

လီချင်းယွင် အပင်ကို ကမန်းကတန်း စားလိုက်ရာ ဒဏ်ရာများ ချက်ချင်း ပျောက်ကင်းသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများလည်း တိုးပွားလာသည်။

"မိုက်တယ်ဟေ့"

လီချင်းယွင် အပျော်လွန်သွားသည်။ "ပစ္စည်းကောင်းတွေ ဒီလောက်များတာ ငါ အားနာမနေတော့ဘူး"

ချက်ချင်းပင် ရူးမတတ် လိုက်လံ ရိတ်သိမ်းလေတော့သည်။

၃ ပင်... ၁၀ ပင်... ၂၂ ပင်... ၃၉ ပင်... ၅၁၂ ပင်... ၁၁၂၃ ပင်။

"နောက်ဆုံးတော့ ခူးလို့ ပြီးသွားပြီ"

လီချင်းယွင်သည် အပင် တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို သန့်စင်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ် တိုးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ချီစုစည်းခြင်း နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အပင် ၁၀၀ ၂၀၀ ခန့် လိုအပ်ဦးမည်။ ဘေးကင်းစေရန်အတွက် နောက်မှ သန့်စင်တော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ပြီး ချောက်ကမ်းပါး ထိပ်ဘက်သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားသည်။

"ဒီမှာ ဂူတစ်လုံး ရှိပါလား"

လီချင်းယွင် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ခြေသံလုံလုံနှင့် တိတ်တဆိတ် ဝင်သွားလိုက်သည်။

ဂူ၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ရွှေချီအမြုတေအဆင့် ကနဦး ဖားပြုတ်မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင် အိပ်ပျော်နေပြီး မိုးခြိမ်းသံထက် ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်နေသည်။ ဟောက်လိုက်တိုင်း နှာခေါင်းမွှေးများက တစ်မီတာကျော်အထိ လွင့်ပျံနေသည်။

ကြည့်ရတာ လူအသွင်ပြောင်းတာ မကြာသေးပုံရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်က လူဖြစ်နေသော်လည်း မျက်နှာက ဖားပြုတ်ရုပ် ပေါက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဂူထဲတွင် သေတ္တာအများအပြား ပုံထားပြီး တောက်ပသော အလင်းရောင်များ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အတွင်းမှ ပစ္စည်းများက သာမန် မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

လီချင်းယွင် သေတ္တာများကို အလွန် လိုချင်သော်လည်း ဖားပြုတ်မိစ္ဆာ၏ အင်အားကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မထိပါနဲ့ မထိပါနဲ့ ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်" ဟု တွေးကာ ဂူအပြင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ဆုတ်လာခဲ့သည်။

"ဘယ်သူလဲ" ဖားပြုတ်မိစ္ဆာ ရုတ်တရက် နိုးလာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်မေးလိုက်သည်။

"သွားပြီ"

လီချင်းယွင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်း ခုန်လာသည်။

ဖားပြုတ်မိစ္ဆာ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။ သူ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း လီချင်းယွင်၏ ရင်ခုန်သံ ပိုမြန်လာသည်။

ရွှေချီအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲနှင့် အခြေတည်အဆင့် ဝံပုလွေဘုရင်တို့မှာ လုံးဝ ကွာခြားသည်။ အကယ်၍ အမိခံရပါက ဒီနေရာမှာတင် သေဆုံးသွားနိုင်ခြေ များသည်။

လီချင်းယွင်၏ မျက်နှာထား ပိုမို လေးနက်လာသည်။

ရုတ်တရက် ဖားပြုတ်မိစ္ဆာ၏ ဗိုက်ထဲမှ ဂွီဂွီမြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "သောက်ကျိုးနည်း... ဗိုက်က ဘာလို့ ဒီလောက် နာနေရတာလဲ အိမ်သာ တက်မှ ဖြစ်မယ်"

ဖားပြုတ်မိစ္ဆာက တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းရေး သုံးစရာ စက္ကူယူရန် နောက်လှည့်သွားချိန်တွင် လီချင်းယွင် ဂူထဲမှ အမြန်ပြေးထွက်လာပြီး သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ နောက်တွင် ပုန်းနေလိုက်သည်။ ဖားပြုတ်မိစ္ဆာ ထွက်သွားမလား စောင့်ကြည့်ရန် ဖြစ်သည်။ ထွက်သွားလျှင် ဝင်ရောက်ပြီး ရတနာများကို ခိုးယူရန် အခွင့်အရေး ရမည်ဖြစ်သည်။

"တောက်! မနေ့ကစားတဲ့ တောကြက်သား မလတ်ဆတ်လို့ နေမှာ ဗိုက်နာလိုက်တာကွာ"

ဖားပြုတ်မိစ္ဆာသည် လီချင်းယွင် ပုန်းနေသော သစ်ပင်ကြီးရှေ့သို့ တည့်တည့် ရောက်လာပြီး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်သည်။

မကြာမီ တဗြစ်ဗြစ် တဖောင်းဖောင်း အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း!"

လီချင်းယွင် နှာခေါင်းပိတ်ထားလိုက်ပြီး "ဒီကောင် ချေးစားထားတာလား ဘာလို့ ဒီလောက် နံနေရတာလဲ" ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဖားပြုတ်မိစ္ဆာက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ "အား... နေလို့ကောင်းသွားပြီ"

လီချင်းယွင် ရဲရင့်သော အကြံတစ်ခု ရလိုက်သည်။ ဖားပြုတ်မိစ္ဆာကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အင်အားမရှိသော်လည်း အနောက်မှ အလစ်ဝင်တိုက်ရန် အခွင့်အရေး ယူနိုင်သည်။ ရေခဲမှော် ဓားဖြင့်ဆိုလျှင် တစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်ယူနိုင်ကောင်းသည်။

ကံတရားက ရဲရင့်သူကို မျက်နှာသာ ပေးတတ်သည်။ ဒီနည်းလမ်းက အန္တရာယ်များသော်လည်း အောင်မြင်ပါက ဆုလာဘ်က ကြီးမားသည်။

မစွန့်စားရင် ဘာမှ မရဘူးလေ။

အကုန် ပုံအောလိုက်မယ်။

လီချင်းယွင် ချက်ချင်းပင် ရေခဲမှော် ဓားကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ကာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း!"

ဓားက ဖားပြုတ်မိစ္ဆာကို မစိုက်မိဘဲ ချေးပုံကို သွားစိုက်မိသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ဖားပြုတ်မိစ္ဆာ၏ မစင်များက တောင်ကုန်းလေးတစ်ခုလို စုပုံနေပြီး လေထဲတွင် တွဲလောင်း ဖြစ်နေသည်။

ဖားပြုတ်က ခေါင်းလှည့်ကြည့်ပြီး "မင်း ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက မြက်ခင်းပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားပြီး တင်ပါးကို မြက်ခင်းနှင့် ပွတ်တိုက်ကာ သန့်ရှင်းရေးလုပ် တစ်ရှူးဖြင့် သုတ်ပြီး လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် လီချင်းယွင်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ "ကောင်လေး... မင်းက သားရဲချောက်ကမ်းပါးထဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတယ်ပေါ့။ သတ္တိကောင်းလှချည်လား"

လီချင်းယွင် ရေခဲတောင်ပံကို အသုံးပြုပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသည်။

အခြေတည်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ဖားပြုတ်မိစ္ဆာ အများအပြားက လမ်းပိတ်လိုက်ပြီး အဆိပ်များဖြင့် တိုက်ခိုက်ကာ သူ့ကို ပိတ်မိအောင် လုပ်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး... ဘာလို့ မပြေးတော့တာလဲ" ရွှေချီအမြုတေအဆင့် ဖားပြုတ်ကြီးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဘုရင်မင်းမြတ်... ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ နားလည်မှုလွဲတာလေး ရှိနေပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဓားနဲ့ ထိုးမလို့ လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝမ်းပျက်နေလား သိရအောင် မစင်ကို မွှေကြည့်မလို့ လုပ်တာပါ။ ကျွန်တော်က ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှောနဲ့ ဝမ်းချုပ်ရောဂါတွေကို ကုသပေးတဲ့ ကျွမ်းကျင်ဆရာဝန်တစ်ယောက်ပါ"

"အပြင်က ငှက်မိစ္ဆာ... အဲ... ငှက်ဘုရင်ကြီးက ဘုရင်မင်းမြတ်ကို ကုသပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်လိုက်တာပါ။ ဆေးကုခတောင် ရှင်းပြီးပါပြီ"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်တော့်ဆေးပညာနဲ့ဆိုရင် တစ်ခွက်တည်းနဲ့ ပျောက်စေရမယ်"

"ပေါက်ကရတွေ... ငါ့ဗိုက်က အရင်တုန်းက မနာပါဘူး ငါ့အစ်ကိုကိုလည်း မပြောပြထားဘူး။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဆရာဝန် လွှတ်ပေးမှာလဲ"

"ဒါ့အပြင်... ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ဆရာဝန်မှ မရှိတာ"

ရွှေချီအမြုတေ ဖားပြုတ်ကြီးက မျက်လုံးမှေးကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းဝတ်ထားတဲ့ ဝတ်ရုံရှည်က ကျင့်ကြံသူတွေ ဝတ်တာပဲ။ မင်း ငါ့ကို လာလိမ်နေတာလား"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက အားပြင်းသော လက်ဝါးချက်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ လီချင်းယွင် ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲသွားသည်။

ဘုန်း!

လီချင်းယွင် လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

ရွှေချီအမြုတေ ဖားပြုတ်ကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ကောင်လေးတို့... သူ့ကို သေအောင် ရိုက်ကြ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘုရင်မင်းမြတ်"

ဖားပြုတ်မိစ္ဆာအုပ်ကြီး လီချင်းယွင်ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း!

လီချင်းယွင်သည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လွင့်စင်နေသည်။

"ဒီကောင်လေးက တော်တော် အကြမ်းခံတာပဲ" ရွှေချီအမြုတေ ဖားပြုတ်ကြီးက ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံတက်လာသည်။ "သေပေတော့... ကောင်းကင်ဖားပြုတ် အဆိပ်ဆူး!"

ထောင်ပေါင်းများစွာသော အဆိပ်အပ်များ လီချင်းယွင်ဆီသို့ ပျံသန်းလာကြသည်။

ရွှီ ရွှီ ရွှီ...!

"အား..."

အဆိပ်အပ် ထောင်ပေါင်းများစွာ ခန္ဓာကိုယ်တွင် စိုက်ဝင်သွားသဖြင့် လီချင်းယွင် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အဆိုးဆုံးမှာ အပ်တစ်ဒါဇင်ကျော်က သူ့ပေါင်ကြားတွင် စိုက်ဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုန်း!

"အား!"

လီချင်းယွင် မြေကြီးပေါ်သို့ မှောက်လျက်သား ပြုတ်ကျသွားရာ အဆိပ်အပ်များအားလုံး ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း!"

"ငါတော့ သွားပြီ"

လီချင်းယွင် မကျေမနပ်ဖြင့် မျက်လုံးများ မှိတ်ကျသွားပြီး သတိမေ့မြောသွားသည်။

"ဟီးဟီး... ငါနဲ့တွေ့ပြီးမှ လွတ်မယ်ထင်နေလား။ ရိုးလိုက်တာ" ရွှေချီအမြုတေ ဖားပြုတ်ကြီးက ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကောင်စုတ်လေးကို ကင်ပြီး ငါ့ဂူထဲ လာပို့လိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘုရင်မင်းမြတ်"

ဖားပြုတ်အချို့ လီချင်းယွင်အနားသို့ တိုးကပ်သွားချိန်တွင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အား...!"

"ဒါ ဘာကြီးလဲ"

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

...

ခဏအကြာတွင် လီချင်းယွင် နိုးလာပြီး ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဖားပြုတ်မိစ္ဆာတွေ အကုန် သေနေကြတာလဲ"

"ဟေ!"

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

လီချင်းယွင် ရွှေချီအမြုတေ ဖားပြုတ်ကြီးအနားသို့ လျှောက်သွားပြီး သေချာစစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ "ထူးဆန်းလိုက်တာ... သူက သူ့ညီတွေကို အဆိပ်အပ်နဲ့ မှားပစ်မိလို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတာများလား"

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... သူ့ရုပ်ကို ကြည့်ရတာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ပုံစံပဲ။ ဒီလိုလုပ်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး"

"တခြားလူကများ သတ်သွားတာလား"

"ဖြစ်နိုင်ချေ များတယ်"

"ဒါဆို ဘာလို့ သူတို့ရဲ့ မိစ္ဆာအမြူတေတွေကို မယူသွားတာလဲ"

"ဂူထဲက သေတ္တာတွေကို လိုချင်လို့များလား"

"သောက်ကျိုးနည်း... တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ရတနာကို လာခိုးနေတယ်"

ဖားပြုတ်မိစ္ဆာများ၏ မိစ္ဆာကောများကို ထုတ်ယူပြီးနောက် လီချင်းယွင် ဂူရှိရာသို့ ပြေးသွားသည်။

အား!

"နာလိုက်တာ"

လီချင်းယွင် နာကျင်နေသော နေရာများကို ကြည့်လိုက်ရာ အဆိပ်အပ် ထောင်ပေါင်းများစွာ စိုက်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"တောက်!"

"ရက်စက်လိုက်တာကွာ"

ထို့ကြောင့် အဆိပ်အပ်များကို တစ်ချောင်းချင်း ဆွဲထုတ်ရုံမှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"တော်သေးတာပေါ့ ဓားပျံတွေ မသုံးခဲ့လို့ မဟုတ်ရင် မျိုးဆက်ပြတ်ပြီ"

"ဒါနဲ့... ဒီလောက်များတဲ့ အဆိပ်အပ်တွေ စိုက်နေတာတောင် ငါ ဘာလို့ မသေတာလဲ"

"ဒီဖားပြုတ်မိစ္ဆာရဲ့ အဆိပ်က တော်တော် ပေါ့တာပဲ"

အဆိပ်အပ်များ ဆွဲထုတ်ပြီးနောက် လီချင်းယွင် ဂူထဲသို့ ဝင်သွားရာ အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေသော သေတ္တာများကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ "အကုန် ရှိသေးတယ်ဟေ့"

"အရမ်း ကောင်းတယ်"

သူ သေတ္တာတစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ လက်နက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ရှယ်ပဲ... ရှယ်ပဲ... ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေက အသုံးဝင်မှာ"

နောက်ထပ် သေတ္တာတစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ ရွှေငွေရတနာများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ပိုက်ဆံတွေ ဒီလောက် အများကြီးနဲ့ဆိုရင် နောက်ဆို ထမင်းစားတိုင်း အသားဟင်း စားလို့ရပြီ ဟား ဟား ဟား"

နောက်ထပ် သေတ္တာအချို့ကို ထပ်ဖွင့်လိုက်ရာ လက်နက်များနှင့် ရတနာများသာ ပါဝင်သည်။

"ငါတော့ ဌေးပြီ... ဌေးပြီ" လီချင်းယွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ လှပသော ဂူချင်းတစ်လက်နှင့် ထက်ရှသော ဓားတစ်ချောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လီချင်းယွင် ဂူချင်းကြိုးများကို ပွတ်သပ်ကြည့်လိုက်သည်။

စနစ် - ဒင်! [ဖူရှီ ဂူချင်း] ကို တွေ့ရှိရသည်။

အဆင့် - [ဧကရာဇ် လက်နက်] အဆင့်နိမ့်

"ဧကရာဇ် လက်နက်တဲ့ နာမည်ကိုက မိုက်နေပြီ"

"ကျန်းယွီရှီးကို ပေးဖို့ ကွက်တိပဲ"

ထို့နောက် ဓားကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

စနစ် - [ယင်းယွဲ့ ဓား] ကို တွေ့ရှိရသည်။

အဆင့် - [ဧကရာဇ် လက်နက်] အဆင့်နိမ့်

"နောက်ထပ် ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခုပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ အမြတ်ကြီးကြီး ထွက်ပြီဟေ့" လီချင်းယွင် ပစ္စည်းအားလုံးကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် ထည့်လိုက်ပြီး ဂူထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ချောက်ကမ်းပါး ထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အလွန်ထူးခြားပုံရသော ဝိညာဉ်အပင် အချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လီချင်းယွင် အပင်တစ်ပင်ကို နှုတ်ယူလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တရစပ် စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒင်! [မီးဝိညာဉ် လင်းဇီး] ကို တွေ့ရှိရသည်။

သက်တမ်း - နှစ် ၁၀၀၀

အာနိသင် - စားသုံးပြီးပါက ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အကြီးအကျယ် တိုးတက်စေနိုင်သည်။

"မိုက်လိုက်တာ... ဘယ်လို အလုပ်လုပ်လဲ စမ်းကြည့်ရအောင်" လီချင်းယွင် လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်အပင်ကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်ဝါးလိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အရမ်းပြင်းတာပဲ သန့်စင်မှ ရမယ်"

သူ ချက်ချင်း တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ပြီး သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။

တစ်ရက်အကြာတွင်။

လီချင်းယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းများ ဖြာထွက်လာပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ချီစုစည်းခြင်း နဝမအဆင့်မှ အခြေတည်အဆင့် ကနဦးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ကိုယ်ပေါ်မှ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်စပြုလာသည်။

"ကောင်းတယ်ဟေ့" လီချင်းယွင် ဆက်လက် သန့်စင်နေပြီး မီးဝိညာဉ် လင်းဇီး ငါးပင်ကို ဆက်တိုက် သန့်စင်လိုက်ရာ အခြေတည်အဆင့် နှောင်းပိုင်းအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။

စနစ် - ဒင်! အိမ်ရှင် အချက်အလက် အပ်ဒိတ် လုပ်ပြီးပါပြီ။

အမည် - လီချင်းယွင်

အသက် - ၂၀

အရပ် - ၁၈၇ စင်တီမီတာ

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - အခြေတည်အဆင့် [နှောင်းပိုင်း]

ပါရမီ - D [မျှော်လင့်ချက်မဲ့]

တတ်မြောက်ထားသော ကျင့်စဉ်များ - [ရေခဲမှော် ကောင်းကင် ကျင့်စဉ်] [အထွတ်အထိပ်] [ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်]

လီချင်းယွင်သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အားကောင်းလာသည်။

"နှစ်ပင် ကျန်သေးတယ်။ တစ်ပင်က ကျန်းယွီရှီးအတွက် နောက်တစ်ပင်က ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီးရှန်ကို တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ ပေးလိုက်မယ်"

"အခုဆိုရင် ဘယ်မိစ္ဆာသားရဲက ငါ့ကို တားနိုင်ဦးမှာလဲ။ ဟား ဟား ဟား!"

လီချင်းယွင်သည် သားရဲချောက်ကမ်းပါး အတွင်း၌ ရူးမတတ် လိုက်လံရှာဖွေပြီး အခြေတည်အဆင့် နှောင်းပိုင်းနှင့် အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာသားရဲ အများအပြားနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် လီချင်းယွင်သည် အခြေတည်အဆင့် နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရေခဲတောင်ပံ၏ အကူအညီဖြင့် ပျံသန်းနှုန်း အလွန်မြန်ဆန်နေပြီး ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ ရေခဲမှော် ဓား၏ အားသာချက်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အခြေတည်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ရသည်မှာ ဝက်တွေ ခွေးတွေကို သတ်ရသလောက် လွယ်ကူနေသည်။ တစ်ရက်မပြည့်ခင်မှာပင် သားရဲချောက်ကမ်းပါး အတွင်းရှိ မိစ္ဆာသားရဲ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာကော ၂၀၀ ကျော် ရရှိခဲ့သည်။

သားရဲချောက်ကမ်းပါး တစ်ခုလုံး ပြောင်သလင်းခါသွားပြီ။ ဝိညာဉ်အပင် မျိုးစေ့တွေတောင် အနှုတ်ခံလိုက်ရပြီး ဘာအခွင့်အရေးမှ ကျန်မနေတော့ပေ။

"ထူးဆန်းတယ်... အဲဒီ ဖားပြုတ်မိစ္ဆာတွေကို ဘယ်သူက သတ်သွားတာလဲ။ ဘာလို့ ဂူထဲက ရတနာတွေကို မယူသွားတာလဲ"

"ငါက အရမ်းချောလို့ ဘုရားသခင်က ငါသေမှာကို မကြည့်ရက်ဘဲ ဝင်ကယ်လိုက်တာများလား"

လီချင်းယွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဖြစ်နိုင်ချေ အရမ်းများတယ်"

"ဟူး... ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ။ ငါ့ရုပ်ရည်က ကောင်းကင်ဘုံကို အာခံနိုင်တာကိုး"

လီချင်းယွင် အတွေးမှ နိုးထလာသည်။ "လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ထွက်ခွာဖို့ ရက်နည်းနည်းပဲ လိုတော့တယ်။ ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ရေခဲတောင်ပံ ဖြန့်ကျက်ပြီး ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။