ထမင်းစားပြီးနောက်။

အမျိုးသားတွေက လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားပြောနေကြပြီး၊ အမျိုးသမီးတွေကတော့ စားပွဲရှင်း၊ ပန်းကန်ဆေး လုပ်နေကြတယ်။

ချီဟိုင်ယန်က သူ့အရည်အချင်းကို ပြသချင်လို့ အဒေါ်လေးက တားတဲ့ကြားထဲက တက်တက်ကြွကြွ ဝင်ကူလုပ်ပေးတယ်။ ကျွမ်းကျင်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြည့်ရင် အိမ်မှုကိစ္စ နိုင်နင်းမှန်း သိသာလို့ အဒေါ်လေး သဘောကျနေတယ်။

ပန်းကန်ဆေးပြီးတော့လည်း အဒေါ်လေးက ချွေးမလောင်းလေးကို မျက်နှာမငယ်စေချင်လို့ စကားတွေ အဆက်မပြတ် ပြောနေတာနဲ့ ကျန်းဖုန်းက အဒေါ်လေးနဲ့ သီးသန့် စကားပြောခွင့် မရတော့ဘူး။

မကြာခင် ပြန်ရတော့မှာမို့ ကျန်းဖုန်း စဉ်းစားပြီး ဒီတာဝန်ကို ဝမ်းကွဲအစ်ကိုဆီ လွှဲပေးလိုက်တယ်။

ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကို ဘေးခေါ်ထုတ်ပြီး "အစ်ကိုကြီး... အဒေါ်နဲ့ ဦးလေး တစ်ခုခု မှားနေသလိုပဲ။ သေချာပေါက် ရန်ဖြစ်ထားကြတာ။ အချိန်ရရင် မေးကြည့်ပြီး ကြားဝင်ဖြန်ဖြေပေးလိုက်ပါ။ အခြေအနေ ပိုမဆိုးသွားစေနဲ့" လို့ မှာလိုက်တယ်။

လျူကျွင်းရှောင် အံ့သြသွားပြီး "ရှောင်ဖုန်း... ငါ ကြည့်ရတာ ပုံမှန်ပါပဲ။ မင်း အထင်မှားတာ နေမှာပါ" လို့ ပြောတယ်။

ကျန်းဖုန်း ရယ်မောပြီး "အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်တို့ အောင်သွယ်တွေအတွက် အရေးကြီးဆုံးက မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲ ဖတ်တတ်ဖို့ပဲ။ ဦးလေးတို့က ပုံမှန်အတိုင်း ဟန်ဆောင်နေပေမယ့် ကျွန်တော့်မျက်လုံးကို လိမ်လို့ မရပါဘူး။ မယုံရင် ကျွန်တော်တို့ ပြန်သွားရင် စမ်းသပ်မေးမြန်းကြည့်လိုက်ပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

လျူကျွင်းရှောင် သံသယနဲ့ "ကောင်းပြီလေ... နောက်မှ မေးကြည့်လိုက်မယ်" လို့ ပြောတယ်။

"ဟုတ်တယ်။ တကယ် ရန်ဖြစ်ထားတယ်ဆိုရင် ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းပေးလိုက်။ ဖြေရှင်းလို့ မရရင် ကျွန်တော့်ဆီ ဖုန်းဆက်၊ ကျွန်တော် နည်းလမ်းရှာပေးမယ်။"

"စိတ်မပူပါနဲ့။ အရင်က သတိမထားမိလို့ပါ။ ရန်ဖြစ်နေမှန်း သိရင်တော့ သူတို့ကို ပြန်တည့်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်ကွ။"

"ဒါဆို ပြီးတာပဲ။" ကျန်းဖုန်း ခေါင်းညိတ်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်တယ်။ "အစ်ကိုကြီး... အောင်သွယ်တစ်ယောက် အမြင်နဲ့ ပြောရရင် အစ်ကို့မိန်းမက တကယ် ကောင်းပါတယ်။ အစ်ကိုနဲ့လည်း လိုက်ဖက်တယ်။ ပြန်ရောက်တာနဲ့ လက်မှတ်ထိုးဖို့ စီစဉ်ထားတာလား။"

လျူကျွင်းရှောင် ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်တယ်။ မူလက ယောက္ခမလောင်းတွေဆီ အရင်သွားပြီး သဘောတူညီချက် ယူမလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းအစ်မဝမ်းကွဲက ပြောတယ်... သူနဲ့ သူ့မိဘတွေ အဆင်မပြေဖြစ်နေလို့တဲ့။ ငါ့ကို ခေါ်သွားရင် မိဘတွေက မျက်နှာကောင်းပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ရမှာစိုးလို့တဲ့။ ဒါကြောင့် အရင် လက်မှတ်ထိုးလိုက်ပြီးမှ အချိန်ကောင်း ရွေးပြီး အိမ်ပြန်တွေ့တာ ပိုကောင်းမယ်တဲ့။"

ဒါကိုကြားတော့ ကျန်းဖုန်း သဘောပေါက်သွားတယ်။ ချီဟိုင်ယန်က သူ့မိသားစု ဆင်းရဲတာကို ဝမ်းကွဲအစ်ကို သိသွားပြီး အထင်သေးမှာစိုးလို့ တမင် ရှောင်လွှဲနေတာပဲ။ အားငယ်စိတ် ဝင်နေတာပေါ့။

ဝမ်းကွဲအစ်ကိုက ဆင်းရဲတာနဲ့ အထင်သေးမယ့်လူ မဟုတ်မှန်း သိပေမယ့် ဒီလို မိသားစုက ကြီးပြင်းလာတဲ့ သူမအတွက်တော့ စိုးရိမ်တာ မဆန်းပါဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း ဂုဏ်ရည်တူချင်း လက်ထပ်တာက အရေးကြီးတာပေါ့။

"အစ်ကိုကြီး... အစ်မဝမ်းကွဲက အဲ့လို ပြောမှတော့ သူ့သဘောအတိုင်း လိုက်လျောပေးလိုက်ပါ။ ရုပ်ချော၊ ကိုယ်လုံးလှတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ဘာမှ မတောင်းဆိုဘဲ လက်မှတ်ထိုးဖို့ သဘောတူတယ်ဆိုကတည်းက အစ်ကို့ကို တကယ် ချစ်လို့ပေါ့။ ဒါကို သိရင် လုံလောက်ပါပြီ။"

"ဟုတ်တယ် ရှောင်ဖုန်း... မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ဒါဆို တနင်္လာနေ့ကျရင် ခရိုင်မြို့သွားပြီး လက်မှတ်ထိုးလိုက်တော့မယ်။"

...

ညနေ ၄ နာရီ ဝန်းကျင်မှာ ဆွေမျိုးတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်ကုန်ကြပြီ။ ကျန်းဖုန်းတို့ မိသားစုလည်း နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်လာခဲ့ကြတယ်။ ဒီနေ့က လလယ်ပွဲတော်နေ့ ဆိုတော့ နေ့ခင်းဘက် အဒေါ်လေးအိမ် လာလည်ပြီး ညဘက်ကျရင် ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ပြန်ပြီး ပွဲတော်ကျင်းပရမှာပေါ့။

...

ထိုအချိန်တွင်။

ပြည်နယ်မြို့တော်ရှိ တန်ဖိုးကြီး ဗီလာတစ်လုံးတွင်။

ရှောင်ကျွင်း သည် သီချင်းညည်းရင်း ဘဲပေါင်းဟင်းရည်ကို အရသာမြည်းနေသည်။ ဒီ ဘဲဟောင်းပေါင်း ဟင်းရည်က သူ့သမီး ရှောင်မင် အကြိုက်ဆုံး ဟင်းရည်လေ။

သမီးဖြစ်သူ ဒီနေ့ အိမ်ပြန်လာမယ်ဆိုတာ သိလို့ ရှောင်ကျွင်းက မနေ့ကတည်းက ကျေးလက်ကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး ၅ နှစ်၊ ၆ နှစ်လောက်ရှိတဲ့ ဘဲအိုကြီးတစ်ကောင်ကို ဈေးကြီးပေး ဝယ်လာခဲ့တာ။ ဒီမနက် မနက်စာစားပြီးတာနဲ့ ဘဲကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်၊ ဆေးဘက်ဝင် အမယ်တွေ ထည့်ပြီး မြေအိုးနဲ့ မီးအေးအေးလေး ပေါင်းထားတာ။

အခုဆို ကျက်ခါနီးနေပြီ။ ဆားနည်းနည်း ထည့်လိုက်ရင် ရပြီ။ တခြား ဘာအမွှေးအကြိုင်မှ ထည့်စရာ မလိုတော့ဘူး။

အရသာမြည်းပြီးတော့ သမီးကို တွေ့ရတော့မယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ရှောင်ကျွင်း ပြုံးလို့ မဆုံးတော့ဘူး။

သမီး ရှောင်မင်အကြောင်း တွေးမိတိုင်း ရှောင်ကျွင်း ဂုဏ်ယူမဆုံး ဖြစ်ရတယ်။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ရှောင်မင်က လိမ္မာရေးခြား ရှိတယ်။ ချစ်စရာကောင်းပြီး လှရုံတင်မကဘူး၊ စာလည်း တော်တယ်။

အထက်တန်း အောင်တဲ့နှစ်မှာ မတော်တဆ နိုင်ငံအဆင့် သီချင်းဆိုပြိုင်ပွဲ ဝင်ပြိုင်မိရာကနေ အခက်အခဲတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ပထမဆု ရသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီကနေစပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်သွားသလို လူတိုင်း အိပ်မက်မက်တဲ့ အနုပညာလောကထဲ ရောက်သွားခဲ့တယ်။

အခုဆို ရှောင်မင်က အနုပညာလောကမှာ ၁၀ နှစ်ကြာ ကျင်လည်ခဲ့ပြီးပြီ။ နွေဦးပွဲတော် ဂါလာ စင်မြင့်ထက်မှာ ၃ ကြိမ်တောင် ဖျော်ဖြေခွင့် ရခဲ့တယ်။ ငွေကြေးထောက်ပံ့သူမရှိလို့ ထိပ်တန်းစာရင်း မဝင်နိုင်ပေမယ့် တရုတ်ပြည်သူတွေ ရင်းနှီးတဲ့ မျက်နှာဖြစ်နေပြီ။ ဒုတိယတန်းစား အဆင့်မှာတော့ ထိပ်ဆုံးကလို့ ပြောလို့ရတယ်။ အထူးသဖြင့် ဇာတိ ကွမ်ရှီးပြည်နယ်မှာဆိုရင် ရှောင်မင်က ထိပ်တန်း စူပါစတား ပါပဲ။

ရှောင်ကျွင်းက မူလက သာမန် စီးပွားရေးသမား အသေးစားလေးပါ။ အခုတော့ သမီးကြောင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာပြီး အရင်က အိပ်မက်တောင် မမက်ရဲတဲ့ ဗီလာကြီးမှာ နေနိုင်ခဲ့ပြီ။ သူ့ဘဝက တန်ဖိုးရှိသွားပြီလို့ ခံစားရတယ်။

ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း ဆိုးကျိုးတွေ ရှိတယ်။ သမီးက နာမည်ကြီး ဖြစ်သွားတော့ တွေ့ဖို့ ခက်ခဲလာတယ်။ ပြီးတော့ ဇနီးသည်က သမီး အနိုင်ကျင့်ခံရမှာ စိုးလို့ဆိုပြီး အနုပညာလောကထဲ ရောက်ကတည်းက မန်နေဂျာလုပ်ပြီး ဘေးကနေ လိုက်စောင့်ရှောက်ပေးနေရတယ်။ ဒါကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်လုံးလုံး ရှောင်ကျွင်း တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန် လူအိုကြီးလို နေခဲ့ရတယ်။

ပြီးတော့ သမီးက ဒီနှစ် အသက် ၃၀ ရှိပြီ။ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ နေနေသာသာ ရည်းစားတောင် မရှိသေးဘူး။ အနုပညာလောကက အမျိုးသမီးတွေ အိမ်ထောင်မပြုဘဲ တစ်သက်လုံး နေသွားကြတာတွေ များမှန်း ရှောင်ကျွင်း သိထားတော့ သူ့သမီးလည်း အဲ့လိုဖြစ်မှာ စိုးရိမ်နေတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က သမီး အောင်မြင်မှု ထိပ်ဆုံးရောက်နေချိန်၊ အသက်လည်း ငယ်သေးချိန်တုန်းကတော့ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ သူ မတိုက်တွန်းခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု ၁ နှစ်၊ ၂ နှစ်အတွင်းမှာ သမီးလည်း အသက်ကြီးလာသလို အနုပညာလမ်းကြောင်းကလည်း ရှေ့မတိုးသာ နောက်မဆုတ်သာ ဖြစ်လာပြီး ရပ်တန့်နေတယ်။

ဒါကြောင့် ရှောင်ကျွင်းက သမီးကို အိမ်ထောင်ပြုစေချင်နေပြီ။

သာမန်လူဆိုရင် သူ အောင်သွယ်ငှားပြီး Blind date စီစဉ်ပေးလိုက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ သမီးက သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးလေ။ နာမည်ကျော် မင်းသမီး။ အခုခေတ် အောင်သွယ်တွေ နာမည်ပျက်နေတာ သူသိတော့ အောင်သွယ်ခိုင်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တော်ကြာ တစ်ခုခု လွဲချော်သွားပြီး သတင်းကြီး ဖြစ်သွားရင် ဒုက္ခရောက်ကုန်ကြမယ်။

ဒါကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စကို သမီးကိုယ်တိုင်ပဲ ဆုံးဖြတ်လို့ ရတော့မယ်။ ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ပါးစပ်က တိုက်တွန်းတာကလွဲရင် ဘာမှ မကူညီနိုင်ဘူး။

ဒါကို တွေးမိပြီး ရှောင်ကျွင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။

အချိန်ကြည့်လိုက်တော့ ရောက်ခါနီးပြီမို့ သမီးဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်တယ်။ ဖုန်းဝင်တာနဲ့ သမီးရဲ့ ချိုသာတဲ့ အသံလေး ထွက်လာတယ်။ "ဖေဖေ... သမီးနဲ့ မေမေ ကားပေါ် ရောက်နေပြီ။ နောက် မိနစ် ၄၀ လောက်ဆို အိမ်ရောက်မယ်။"

သမီးအသံကြားတာနဲ့ ရှောင်ကျွင်းရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ပျောက်သွားပြီး ပြုံးလျက် "ကောင်းပြီ... ကားပေါ်ရောက်ပြီဆိုတော့ စိတ်အေးရပြီ။ သမီးကြိုက်တဲ့ ဘဲဟောင်းပေါင်း ဟင်းရည် ချက်ထားတယ်။ ပြန်ရောက်ရင် အပူချိန် ကွက်တိပဲ ဖြစ်နေမှာ။"

"ဝိုး... ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဟင်းရည်သောက်ရတော့မယ်။ ဖေဖေ့ကို အရမ်းချစ်တာပဲ!"