တနင်္လာနေ့မှာတော့ ကျဲန်အိုက်က သူမပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် ပထမဆုံးသော လစဉ်စာမေးပွဲကို ကြိုဆိုလိုက်ရသည်။

အာ့ကျုံးကျောင်းက မြို့ရဲ့ အဓိကအထက်တန်းကျောင်းတစ်ကျောင်းဖြစ်တယ်။ သူဌေးကျောင်းလို့ လူသိများပေမဲ့ စာမတော်ရင်တော့ ဝင်ခွင့်ရဖို့ ခက်ခဲတယ်။ ဒါကြောင့် ကျောင်းသားတွေကြားက ရမှတ်ပြိုင်ဆိုင်မှုက အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ သူတို့သာ ပေါ့လျော့လိုက်လျှင် အဆင့်ပေါင်းများစွာ နောက်ကျကျန်ရစ်သွားနိုင်သည်။

အဆင့်တိုင်းမှာ အတန်းဆယ်ခန်းရှိပြီး စုစုပေါင်း ကျောင်းသားငါးရာကျော်ရှိသည်။ အတိတ်က ကျဲန်အိုက်ရဲ့ရမှတ်တွေက တော်တော်လေးတည်ငြိမ်ပြီး အခြေခံအားဖြင့် ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်အတွင်းမှာ အမြဲရှိနေခဲ့သည်။

"ကျဲန်အိုက်!"

ကျောင်းထဲကိုဝင်လိုက်တာနဲ့ လင်ယိက ကျဲန်အိုက်ကို နောက်ကနေ လှမ်းတားလိုက်သည်။

လင်ယိက ကျောင်းဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ထားပြီး လွယ်အိတ်ကို ပုခုံးတစ်ဖက်မှာလွယ်ကာ ကျဲန်အိုက်ဆီကို ပြေးလာခဲ့သည်။ သူက ကျဲန်အိုက်ကို သူ့ရဲ့တောက်ပတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ "လွန်ခဲ့တဲ့သောကြာနေ့က ကန်တင်းမှာ ငါမင်းကိုစောင့်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုမတွေ့ခဲ့ဘူး! မနက်က ဆရာမခေါ်သွားပြီးနောက်မှာ မင်းအတန်းထဲကို ပြန်မရောက်လာတော့ဘူးလို့ တခြားသူတွေဆီက ကြားတယ်။ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။"

လင်ယိရဲ့လေသံက လုံးဝလျစ်လျူရှုထားတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်မှုအရိပ်အယောင်လေး ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဖြစ်နေရင်တောင် ကျဲန်အိုက်ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာတော့ သိပ်ပြီးလှုပ်ရှားမှုမရှိခဲ့ဘူး။ သူမက "ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ မမျှော်လင့်ထားတဲ့အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သွားလို့ပါ။ အခုတော့ ဖြေရှင်းပြီးသွားပါပြီ။" လို့သာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျဲန်အိုက်ရဲ့မျက်နှာအမူအရာက သဘာဝကျပြီး သူမရဲ့အခြေအနေက ပုံမှန်အတိုင်းပဲ။ လင်ယိက သူမလိမ်မနေဘူးဆိုတာကို သိတာကြောင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "မင်း အဆင်ပြေရင် ကောင်းတာပေါ့။ ငါလစဉ်စာမေးပွဲအတွက် အတန်းထဲကို အရင်ပြန်တော့မယ်။ နေ့လယ်ကျရင် ကန်တင်းမှာတွေ့မယ်!"

ကျဲန်အိုက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီမနက် ကျောင်းဂိတ်ဝက စကားအနည်းငယ်က နေ့လယ်ပိုင်းမှာ ပထမနှစ်ကျောင်းသားတွေကြားမှာ နာမည်ကြီးတဲ့အတင်းအဖျင်းတစ်ခုအဖြစ် နောက်တစ်ခါ ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အတန်းထဲကို ပြန်ရောက်တော့ ကျောင်းသားတွေရဲ့အကြည့်တွေက ဝေးကွာပြီး ခွဲခြားဆက်ဆံနေတုန်းပဲ။ သောကြာနေ့က ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ဘယ်သူမှ လာမမေးခဲ့ဘူး။ ပိုပြီးတိတိကျကျပြောရရင် ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။

လီယွင်မေ ဒဏ်ရာရထားတာကြောင့် စာမေးပွဲဖြေဖို့ ကျောင်းမလာခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျဲန်အိုက်က သူမအတန်းဖော်တွေရဲ့ တီးတိုးပြောဆိုသံတွေကနေ သတင်းတချို့ကို ကြားလိုက်ရတယ်။

ကျောင်းသူတစ်ယောက်။ "ကျဲန်အိုက်ရဲ့ ပုံမှန်ရမှတ်တွေအရဆိုရင် ဒီတစ်ခါ သူသာ ပုံမှန်အတိုင်းဖြေနိုင်ခဲ့ရင် အတန်း (၁) ကိုရောက်ပြီး လင်ယိနဲ့ အတန်းတူဖြစ်သွားမှာပေါ့။"

ကျောင်းသူ နောက်တစ်ယောက်။ "ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ကျဲန်အိုက်က အရင်လစဉ်စာမေးပွဲနှစ်ခုလုံးမှာ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲမှာ ပါခဲ့တာလေ…"

ကျောင်းသူ နောက်တစ်ယောက်။ "လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ပတ်က ရေထဲပြုတ်ကျလို့ သူတစ်ပတ်လောက် ကျောင်းပျက်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။ ဒီတစ်ခါ သူ့ရမှတ်တွေက အရင်ကလောက်ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။"

ကျောင်းသူတစ်ယောက်။ "ဒါလည်း မသေချာပါဘူး။ သူ့ရမှတ်တွေကျသွားရင်တောင် ထိပ်ဆုံးငါးဆယ်အပြင်ဘက်ကိုတော့ ရောက်သွားမှာမဟုတ်ဘူးမလား။"

ကျောင်းသူ နောက်တစ်ယောက်။ "ဘယ်သူသိမှာလဲ! ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကတော့ အတန်း (၁) ကိုမရောက်နိုင်ပါဘူး!"

ကျောင်းသူ နောက်တစ်ယောက်။ "ဘာလို့ အတန်းတွေပြန်ခွဲနေရတာလဲမသိဘူး။ နှစ်လလောက်နေရင် နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်တောင် ရောက်တော့မှာကို!"

ကျဲန်အိုက် စိတ်စွမ်းအင်ကျင့်ကြံနည်းတွေကို သင်ယူတတ်မြောက်ခဲ့ပြီးနောက်မှာ သူမရဲ့ကြားနိုင်စွမ်းက ထူးထူးခြားခြားကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းကောင်းလာခဲ့တယ်။ သူမသာ သေသေချာချာနားထောင်ချင်တယ်ဆိုရင် သူမပတ်ဝန်းကျင်က သေးငယ်တဲ့အသံတွေကို ကြားနိုင်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ လစဉ်စာမေးပွဲရဲ့ရလဒ်တွေက အတန်းတွေပြန်လည်ခွဲဝေခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်ဆိုတာကို သူမနားလည်သွားခဲ့တယ်။ အတန်းတစ်တန်းမှာ လူငါးဆယ်ကနေ ခြောက်ဆယ်အထိရှိတာကို ကြည့်လိုက်ရင် အဆင့်တစ်ခုလုံးက ထိပ်ဆုံးကျောင်းသားငါးဆယ်ကို အတန်း (၁) ကို ခွဲဝေပေးမှာဖြစ်တယ်။

ဒါက ကျဲန်အိုက်ရဲ့စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွလိုက်တယ်။ သူမအပေါ်ထားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကကျောင်းသားတွေရဲ့သဘောထားကိုတော့ လျစ်လျူရှုထားတယ်လို့ ဖော်ပြလို့ရတယ်။ သူမသာ အတန်းဖော်တွေပြောင်းလဲဖို့ အခွင့်အရေးရခဲ့ရင် သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်လောက်တော့ ရနိုင်လောက်တယ်။

လစဉ်စာမေးပွဲကတော့ ပုံစံတူအတိုင်းပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့လက သင်ယူခဲ့သမျှကို စစ်ဆေးတာပဲ။ ကျဲန်အိုက်က ဒီအသိပညာတွေနဲ့ အရမ်းရင်းနှီးနေခဲ့တယ်။ သူမက စာရွက်တွေကို အမြန်ဖြေဆိုပြီးစီးခဲ့ပေမဲ့ နှစ်ခါပြန်စစ်ဆေးဖို့တော့ မမေ့ခဲ့ဘူး။

မနက်ပိုင်းမှာ သူတို့ သင်္ချာ၊ ဘာသာစကား၊ နိုင်ငံခြားဘာသာနဲ့ ရူပဗေဒ စာမေးပွဲတွေကို ဖြေဆိုပြီးစီးခဲ့ကြတယ်။ နေ့လယ်ပိုင်းမှာတော့ နိုင်ငံရေး၊ သမိုင်း၊ ပထဝီ၊ ဇီဝဗေဒနဲ့ ဓာတုဗေဒတို့ ဖြစ်တယ်။

နေ့လယ် ကန်တင်းမှာတော့ လင်ယိက နောက်တစ်ခါ ပိုက်ဆံရှင်းပေးခဲ့ပြန်တယ်။

"စာမေးပွဲဘယ်လိုဖြေနိုင်လဲ။" လင်ယိက တန်းစီနေရင်း ကျဲန်အိုက်ကို မေးလိုက်တယ်။

ကျဲန်အိုက်က သူမရှေ့က သတ္တုပြားပေါ်မှာကျန်နေတဲ့ ဝက်နံရိုးပေါင်းအနည်းငယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း "တော်တော်ကောင်းပါတယ်" လို့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။