လင်းထျန် လင်းလောင်ဆီ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ လင်းလောင်က ကားအပြင်မှာ ရှိနေပြီး ယန်ယန်က ကားထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်!

လင်းထျန် သူ့ကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခါးကို ကုန်းကာ ကားတံခါးကိုဖွင့်ပြီး ဝင်လိုက်တယ်။

လင်းထျန် ယန်ယန်ကို အရင်ရှာဖို့ စီစဉ်လိုက်တာပါ!

လင်းထျန် ရောက်ရောက်ချင်း ကားပေါ်တက်သွားတာကို မြင်တော့ အရက်မူးပြီးနေတဲ့ လင်းလောင် ကြောင်သွားတယ်!

ခဏလောက် ကြောင်ပြီးမှ လင်းလောင် ဒေါသထွက်သွားပြီး ခါးကိုကုန်းကာ လင်းထျန်ရဲ့ အပြင်ထွက်နေတဲ့ ခြေသလုံးကို ဆွဲပြီး "သောက်ကျိုးနည်း မင်းဘာလုပ်တာလဲ။ ဆင်းခဲ့စမ်း" လို့ အော်ပြောလိုက်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ လင်းထျန်က ကားထဲမှာ မူးဝေနေတဲ့ ယန်ယန်ကို တွေ့လိုက်ပြီး သူ့ခြေထောက်ကို တစ်ယောက်ယောက် ဆွဲနေတာ ခံစားလိုက်ရတယ်။ လင်းထျန် ခြေလှမ်းတုံ့သွားပြီး ခြေထောက်ကို အနောက်ဘက် ကန်ထုတ်လိုက်တယ်။

လင်းထျန်က လင်းလောင်ရဲ့ ဗိုက်ကို အားကုန် ကန်ထည့်လိုက်တာပါ!

ဘုန်း!

လင်းလောင် သူ့ဆီကနေ ကြီးမားတဲ့ အားတစ်ခု ဝင်ရောက်လာတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး လင်းထျန်ရဲ့ ကန်ချက်ကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ် လွင့်ထွက်သွားတယ်!

သူ လမ်းပေါ် ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားတယ်!

လင်းထျန်က ယန်ယန်ကို တွဲပြီး ကားပေါ်က ဆင်းလာတယ်။

လင်းထျန် ယန်ယန်ကို တွဲပြီး ဆင်းလာတာမြင်တော့ လင်းလောင် ခဏကြောင်သွားပြီးမှ ဆဲရေးလိုက်ကာ လက်နဲ့ ကြမ်းပြင်ကို ထောက်ပြီး ထလိုက်တယ် "ခွေးမသား မင်း သေချင်နေတာလား" ပြောရင်းနဲ့ လင်းထျန်ဆီ ပြေးဝင်သွားတယ်။

လင်းထျန်က အရက်နံ့တထောင်းထောင်းထနေတဲ့ အဲဒီလူကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဗိုက်ကို ထပ်ကန်လိုက်တယ်!

ဘုန်း!

လင်းထျန်ရဲ့ ကန်ချက်က အရမ်းပြင်းထန်တာကြောင့် ဟိုလူ နှစ်မီတာလောက် လွင့်ထွက်သွားပြီး အကြာကြီး ပြန်မထနိုင်တော့ဘူး!

လူတိုင်း ဒီမြင်ကွင်းကို ကြောင်ငေးကြည့်နေကြတယ်။ အဖြစ်အပျက်တွေက မြန်ဆန်လွန်းပြီး မထင်မှတ်ထားတာတွေ ဖြစ်သွားတာကြောင့် ဘယ်သူမှ တုံ့ပြန်ချိန် မရလိုက်ကြဘူး။

လင်းလောင် ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျနေပြီး ဗိုက်ထဲက စူးခနဲ နာကျင်မှုကို ခံစားနေရတယ်။ သူ ထဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် အကြာကြီး မထနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။

လင်းထျန် သူ့ကို ဂရုမစိုက်တဲ့ပုံစံနဲ့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားတယ်။

လင်းထျန် ဒီတိုင်း ထွက်သွားတာကို မြင်တော့ လင်းလောင် ဒေါသထွက်သွားတယ်။ လင်းထျန်ရဲ့ ကျောပြင်ကို "ခွေးမသား မင်းကို ငါပညာပေးမယ်! ငါဘယ်သူလဲ မင်းသိလား။ မင်း စောင့်နေလိုက်!" လို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်တယ်။

ဒါကြားတော့ လင်းထျန် ခြေလှမ်းတုံ့သွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

လင်းလောင်ကို ခဏလောက် အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လင်းထျန် မဲ့ပြုံးပြုံးကာ သူ့ဆီ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာတယ်။

သူ့အနားရောက်တော့ လင်းထျန် ခေါင်းအနည်းငယ်ငုံ့ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်က လင်းလောင်ရဲ့ လက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ ခြေထောက်မြှောက်ပြီး လင်းလောင်ရဲ့ လက်ကို အားကုန် နင်းချလိုက်တယ်။ ဖိနပ်နဲ့ ကြိတ်ချလိုက်ပြီး "သေချင်ရင် လာခဲ့လေ" လို့ အေးစက်စက် ပြောလိုက်တယ်။

ခဏလောက် ကြောင်အသွားပြီးနောက် လင်းလောင်ရဲ့ ပါးစပ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာတယ်။

"အား..." နာကျင်လွန်းလို့ လင်းလောင်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားတယ်!

လင်းထျန် အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားတယ်။

လူတိုင်း ဒီမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြတယ်။ အားလုံး လုံးဝ မှင်သက်နေကြတယ်။

လင်းထျန် ထွက်သွားတဲ့အထိ ဘယ်သူမှ မတားရဲကြဘူး။

ယာဉ်ထိန်းရဲနှစ်ယောက်က လင်းထျန် တကယ်ကြီး ဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်တာကို မြင်တော့ လုံးဝ ကြောင်အသွားကြတယ်။

သူတို့ သတိပြန်ဝင်လာတဲ့အချိန်မှာ လင်းထျန်က တက္ကစီငှားပြီး ထွက်သွားပြီ။

လင်းထျန် ယန်ယန်ကို တွဲပြီး တက္ကစီပေါ် တက်လိုက်တယ်။ ယန်ယန်ရဲ့ မျက်နှာကို ပုတ်ကြည့်လိုက်တော့ သူ လုံးဝ သတိလစ်နေပြီ။ မတတ်သာတဲ့အဆုံး လင်းထျန် ယာဉ်မောင်းကို ဟိုတယ်တစ်ခု ပို့ပေးဖို့ ပြောလိုက်ရတယ်။

ဆယ်မိနစ်လောက်ကြာတော့ လင်းထျန်က မူးဝေနေတဲ့ ယန်ယန်ကို တွဲပြီး အခန်းထဲ ဝင်လာခဲ့တယ်။

ယန်ယန်ကို ကုတင်ပေါ် တင်ပေးလိုက်ပြီးနောက် လင်းထျန် ခဏစဉ်းစားကာ စောင်သေချာ ခြုံပေးလိုက်တယ်။

ဒါတွေလုပ်ပြီးနောက် လင်းထျန် သူ့ရဲ့ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲ အာရုံစိုက်လိုက်တယ်။

အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲ ရောက်တာနဲ့ လင်းထျန် အီလက်ထရောနစ်အသံကို ကြားလိုက်ရတယ် - "မစ်ရှင် - ယန်ယန်ကို ကယ်တင်ရန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ မစ်ရှင်ဆုကြေး - စွမ်းရည်အမှတ် တစ်မှတ်"

ဒီအသံကြားတော့ လင်းထျန် သူ့ရဲ့ အသိစိတ်ပင်လယ် အပေါ်ဘက်ကို မော့ကြည့်လိုက်တယ်။ လေထဲမှာ ရွှေရောင် စွမ်းရည်အမှတ် တစ်မှတ် ပေါ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

လေထဲမှာ ပျံဝဲနေတဲ့ စွမ်းရည်အမှတ်တွေကို ကြည့်ပြီး လင်းထျန် တွေးလိုက်တယ် - "အခု စွမ်းရည်အမှတ် ခြောက်မှတ် ရှိပြီ မကြာခင် ဆယ်မှတ်ပြည့်တော့မယ် အဲကျရင် ငါ့အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်လို့ ရပြီ"

လင်းထျန်နဲ့ ဟယ်ချန်ချန် အတူရှိနေတာကို ဘူမုန်ထင် သိသွားကတည်းက သူတို့နှစ်ယောက်လုံးနဲ့ တပြိုင်တည်း တွဲလို့ရမယ့် နည်းလမ်းကို လင်းထျန် စဉ်းစားနေခဲ့တာ။ သူ အစီအစဉ်တစ်ခု ရထားပေမယ့် နောက်တစ်ဆင့်အတွက် စွမ်းရည်အသစ် တစ်ခု လိုအပ်တယ်။

လင်းထျန်က စွမ်းရည်အမှတ် ဆယ်မှတ်ပြည့်ဖို့ စောင့်နေတာပါ။

လေထဲမှာ ပျံဝဲနေတဲ့ စွမ်းရည်အမှတ်တွေကို ကြည့်ပြီး လင်းထျန် "မကြာခင် မကြာခင် ပြည့်တော့မှာပါ" လို့ တွေးလိုက်တယ်။

အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲ ခဏလောက်နေပြီးနောက် လင်းထျန် လက်တွေ့ဘဝကို ပြန်ရောက်လာတယ်။

လင်းထျန် အခန်းထဲကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ကုတင်ပေါ်က ယန်ယန်ဆီ အကြည့်ရောက်သွားတယ်။

အရက်နည်းနည်း သောက်ထားတာကြောင့်လား မသိဘူး ယန်ယန်ရဲ့ ဖြူဝင်းတဲ့ မျက်နှာလေးက ရဲနေပြီး အထူးတလည် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေတယ်။

သူ့ကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လင်းထျန် သူ့ရဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေးစလေးတွေ ထွက်နေတဲ့ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ပြီး "ဒီကောင်မလေးက ကြည့်လေ ကြည့်လေ ပိုလှလာလေပါလား။ အထူးသဖြင့် သူ့ပါးစပ်လေးက ချစ်စရာလေး" လို့ တွေးလိုက်တယ်။

ယန်ယန်ရဲ့ ပါးစပ်လေးက အရမ်းလှတယ် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ခူးထားတဲ့ စတော်ဘယ်ရီသီးလေးလို နီရဲပြီး တောက်ပနေတယ်။

ယန်ယန်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးကို ကြည့်ရင်း လင်းထျန် နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်ပြီး "ငါ သူ့ကို နမ်းလိုက်ရမလား" လို့ တွန့်ဆုတ်နေတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ရေရွတ်လိုက်တယ်။

"ယူလိုက်ရမလား မယူရဘူးလား။ ယူလိုက်ရမလား မယူရဘူးလား" လင်းထျန် တီးတိုးရေရွတ်နေပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ဝေခွဲရခက်တဲ့ အမူအရာတွေ ပေါ်နေတယ်။

အကြာကြီး တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် လင်းထျန် အံကြိတ်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်လိုက်တယ် - "ထားလိုက်ပါတော့ တစ်ချက်လောက်ပဲ နမ်းလိုက်မယ် နည်းနည်းလေးပါ။ ငါ သူ့ကို ကယ်ခဲ့တာပဲ ဆုလာဘ် နည်းနည်းလောက်ယူတာ မမှားပါဘူးနော်"

တီးတိုးရေရွတ်ရင်း လင်းထျန် ကုတင်ဆီ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားတယ်။

ကုတင်ဘေးရောက်တော့ ယန်ယန်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း လင်းထျန် ဖြည်းဖြည်းချင်း ငုံ့လိုက်တယ်...

"အွန်း..." ရုတ်တရက် ယန်ယန် သူ့ရဲ့ လှပတဲ့ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်တယ်။

ဒါကိုမြင်တော့ လင်းထျန် ကြောင်သွားပြီး နှစ်ယောက်သား ခဏလောက် စိုက်ကြည့်နေမိကြတယ်။

အခုချိန်မှာ သူတို့နှစ်ယောက် အရမ်းနီးကပ်နေပြီး နှာခေါင်းချင်း ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေကာ တစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ရှူသံကို တစ်ယောက် ခံစားနေရတယ်။

ရုတ်တရက် နိုးလာတဲ့ ယန်ယန်ကို ကြောင်ကြည့်နေပြီးမှ လင်းထျန် ခဏရပ်သွားပြီး ရယ်မောကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး "ငါ... ငါက နင် နိုးပြီလားလို့ ကြည့်လိုက်တာပါ" လို့ အနေရခက်စွာ ရှင်းပြတယ်။

တချိန်တည်းမှာပဲ လင်းထျန် စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်တယ် - "သောက်ကျိုးနည်း ဒါ ဘာဆေးအမျိုးအစားမို့လို့ ဒီလောက် ခဏလေးနဲ့ ပြန်နိုးလာရတာလဲ"

ယန်ယန် မျက်လုံးတွေကို ဝေဝါးဝါး ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး အသိပြန်ဝင်ဖို့ ခဏလောက် အချိန်ယူလိုက်ရတယ်။ လင်းထျန်ကို မြင်ပြီး တစ်ခုခုကို သတိရသွားတာနဲ့ ယန်ယန်က "နင်... နင် ငါ့ကို ကယ်လိုက်တာလား" လို့ မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်တယ်။

ယန်ယန် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်တာ ကြားတော့ လင်းထျန် ဝမ်းသာသွားပြီး "မင်းသားလေးက ငါပါလို့ သိတယ်မလား" လို့ ဂုဏ်ယူစွာ ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်တယ်။ ပြောပြီးတာနဲ့ လင်းထျန် ခေါင်းမော့ပြီး စတိုင်ထုတ်လိုက်တယ်!

ပြောစရာစကားမဲ့သွားတဲ့ ယန်ယန်က လင်းထျန်ရဲ့ ဂုဏ်ယူနေတဲ့ မျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကုတင်ကို အားပြုကာ ထထိုင်လိုက်တယ်။

စိတ်ငြိမ်အောင် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် ယန်ယန် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိထားမိသွားပြီး လင်းထျန်ကို မော့ကြည့်ကာ စိုက်ကြည့်လိုက်တယ် - "ခုနက နင် ငါ့ကို ဘာလုပ်မလို့လဲ"

"ဘာလုပ်ရမှာလဲ" လင်းထျန်က အနေရခက်စွာ မေးလိုက်ပြီး ပြောရင်းနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပျာယာခတ်ပြီး ဝေ့ကြည့်လိုက်တယ်။

လင်းထျန်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်နေတဲ့ မျက်နှာထားကို မြင်တော့ ယန်ယန် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး "နင် ငါ့ကို နမ်းချင်နေတာ မလား" လို့ မေးလိုက်တယ်။

"ဘယ်သူက နင့်ကို နမ်းချင်လို့လဲ။ ငါက နင်နိုးပြီလားလို့ ကြည့်ရုံပါ" လင်းထျန် မျက်စောင်းထိုးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်ပါတယ် နင် ငါ့ကို နမ်းချင်နေတာပါ" ယန်ယန်က သေချာပေါက် ပြောတယ်။

"မဟုတ်ပါဘူး"

"ဟုတ်ပါတယ်"

"မဟုတ်ပါဘူးဆို"

"ဟုတ်ပါတယ်"

ပြောရင်းနဲ့ နည်းနည်း စိတ်တိုလာတာနဲ့ လင်းထျန် လှည့်လိုက်ပြီး ကုတင်ဘေးကို အမြန်သွားကာ ယန်ယန်ရဲ့ မျက်နှာလေးကို အုပ်ကိုင်ပြီး တန်းနမ်းလိုက်တယ်!

"အွန်း!" ယန်ယန် မျက်လုံးပြူးသွားပြီး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားတယ်!

နမ်းလိုက်ပြီ!

သူ့ရဲ့ ပါးစပ်လေးကို လင်းထျန်ရဲ့ ပါးစပ်ကြီးက တန်းနမ်းလိုက်ပြီ!

ပြင်းပြင်းထန်ထန် နမ်းပြီးနောက် လင်းထျန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ ယန်ယန်ကို ဂုဏ်ယူတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ကြည့်ပြီး "ငါနမ်းလိုက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။