"ဟင်... လင်းထျန်" အနောက်ကနေ လင်းထျန်ရဲ့ အသံကို ကြားတော့ ဘူမုန်ထင် လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း အံ့သြဝမ်းသာတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာတယ်။

ဝမ်ပင်က လင်းထျန်ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်နေတယ်။ တကယ်ကြီး လူတစ်ယောက် ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။

ပြီးတော့ ဒီလူက တကယ်ကြီး ဘူမုန်ထင်ရဲ့ ရည်းစား ဖြစ်နေတယ်။

လင်းထျန်ကို ကြောင်ကြည့်နေပြီးမှ ဝမ်ပင်က ဘူမုန်ထင်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး "ဒါ တကယ် မင်းရည်းစားလား" လို့ အံ့သြတကြီး မေးလိုက်တယ်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဝမ်ပင်ရဲ့ သံသယပါတဲ့ လေသံကို ကြားတော့ ဘူမုန်ထင် စိတ်မကြည်တော့ဘူး။ လင်းထျန်ရဲ့ လက်မောင်းကို ချိတ်ပြီး သူ့ကို မကျေမနပ် ကြည့်လိုက်တယ်။

"အမ်... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါ ထင်မထားလို့ပါ" ဝမ်ပင် အနေရခက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။ ဘူမုန်ထင်မှာ ရည်းစားရှိမယ်လို့ သူ တကယ် ထင်မထားခဲ့ဘူး။ အရင်တုန်းက သူ စုံစမ်းကြည့်တော့ ဘူမုန်ထင်မှာ ရည်းစားမရှိဘူးလို့ သိခဲ့ရတာကိုး။

ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး ဝမ်ပင်က လင်းထျန်ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံးကြည့်ကာ သံသယနဲ့ "မင်း ဘတ်စကက်ဘော ကစားတတ်လို့လား" လို့ မေးလိုက်တယ်။

"အဆင်ပြေပါတယ် နည်းနည်းပါးပါးပါ" လင်းထျန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တယ်။

"မင်း ဘတ်စကက်ဘော တော်တော်ကျွမ်းတယ်လို့ မုန်ထင် ပြောတယ် အနိမ့်သွင်းတောင် လုပ်တတ်တယ်ဆို" ဝမ်ပင်က လင်းထျန်ကို သံသယမျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေတယ်။

ဝမ်ပင်စကားကြားတော့ လင်းထျန် မျက်နှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားတယ်။ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့ကိုကြည့်ကာ "မုန်ထင်လို့ မခေါ်ပါနဲ့ ဟုတ်ပြီလား။ မုန်ထင်ဆိုတာ လူတိုင်းခေါ်လို့ရတဲ့ နာမည် မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါ အနိမ့်သွင်းတတ်တာ မတတ်တာ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" လို့ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောလိုက်တယ်။

လင်းထျန်ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့စကားကို ကြားတော့ ဝမ်ပင်လည်း ယဉ်ကျေးဟန်ဆောင်မနေတော့ဘဲ "သူက မင်းမိန်းမမှ မဟုတ်တာ ငါက ဘာလို့ ခေါ်လို့မရရမှာလဲ။ ငါ သူ့ကို လိုက်ဦးမှာ" လို့ လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်။

"ဘယ်သူက နင့်ကို ကြိုက်လို့လဲ။ ကိုယ့်ဟာကိုယ် အတွေးလွန်မနေနဲ့" ဝမ်ပင်စကားကြားတော့ ဘူမုန်ထင် ဒေါသထွက်ပြီး စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တယ်။

"မင်း ငါ့ကို ကြိုက်တာ မကြိုက်တာက မင်းကိစ္စ ငါ မင်းကို လိုက်တာ မလိုက်တာက ငါ့ကိစ္စလေ" ဝမ်ပင်က ဘူမုန်ထင်ကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်ပြီး ပြောတယ်။

"နင်..." ဘူမုန်ထင် သူ့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်နေတယ်။ ဒီလောက် အရှက်မရှိတဲ့လူမျိုး တခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။

"ဟဲ..." လင်းထျန် တခစ်ခစ်ရယ်လိုက်တယ်။ ခဏလောက် ပြောစရာစကားမဲ့သွားတယ်။ ဒီကောင်လေး ဒီလောက် မာန်တက်မနေအောင် ပညာပေးလိုက်ရင် ကောင်းမလားလို့ စဉ်းစားနေမိတယ်။

လင်းထျန်ရဲ့ ရယ်သံကို ကြားတော့ ဝမ်ပင်က လင်းထျန်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး အကဲခတ်ကာ ပြုံးပြီး "မင်း အနိမ့်သွင်းတာ တော်တော်ကျွမ်းတယ်လို့ ကြားတယ် စွမ်းရည်ပြပြီး ငါ့ကို အထင်ကြီးအောင် လုပ်ပြပါလား" လို့ မေးလိုက်တယ်။

စကားအရ ယဉ်ကျေးသလိုလို ရှိပေမယ့် ဝမ်ပင်ရဲ့ လေသံထဲမှာ လှောင်ပြောင်သရော်မှုတွေ ပါနေတာကို လူတိုင်း ကြားနေရတယ်။

လင်းထျန် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြုံးပြီး "အစ်ကိုကြီး ဘတ်စကက်ဘော မကစားတာ ကြာပြီ ဒါပေမဲ့ မင်းက ကြည့်ချင်နေမှတော့ မင်းရဲ့ စူးစမ်းချင်စိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ပြောရင်းနဲ့ လင်းထျန်က ခြေထောက်နဲ့ လှမ်းချိတ်လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းက အနီရောင် ဘတ်စကက်ဘောလုံးကို ချက်ချင်း ကောက်ယူလိုက်တယ်။

ဘတ်စကက်ဘောကို လက်ထဲမှာကိုင်ပြီး လင်းထျန် ဘတ်စကက်ဘောကွင်းဘက် လျှောက်သွားလိုက်တယ်။

လင်းထျန်ကို မြင်တာနဲ့ ဝမ်ပင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်သွားတယ်။ သူ ဘတ်စကက်ဘောကွင်းထဲ အမြန်ပြေးသွားပြီး လက်ခုပ်တီးကာ ဘေးနားက ကျောင်းသားတွေကို "အားလုံး တိတ်ကြ အနိမ့်သွင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က အားလုံးကို အနိမ့်သွင်းပြတော့မယ်။ ဒါက တကယ့် အနိမ့်သွင်း ဆရာကြီးဗျ သူ့ရဲ့ အနိမ့်သွင်းချက်တွေက ကျနော့်ထက် အများကြီး သာတယ်လို့ ပြောတယ်ဗျို့" လို့ အော်ပြောလိုက်တယ်။

"ဘာ"

"အနိမ့်သွင်းမယ် ဟုတ်လား။ ဘယ်သူလဲ"

"သူလား" ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ လူတော်တော်များများက လင်းထျန်ဆီ လှည့်ကြည့်လာကြတယ်။

"သူက အနိမ့်သွင်းမယ်တဲ့လား။ တကယ်ကြီးလား။ သူ အရပ်ဘယ်လောက်ရှိလို့လဲ။ ၁.၈ မီတာတောင် မပြည့်ဘူး မလား"

"၁.၈ မီတာ မပြည့်တာ သေချာတယ်။ ဒီလောက် ပုတဲ့လူက ဘယ်လိုလုပ် အနိမ့်သွင်းလို့ ရမှာလဲ"

"ဝမ်ပင်ထက်တောင် တော်တဲ့လူ ရှိသေးတာလား။ တကယ်လား" လူအုပ်ကြီးဆီက တီးတိုးဆွေးနွေးသံတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

ဝိုင်းပြောနေကြတာကို ကြားတော့ ဝမ်ပင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်တယ်။ ဒါက သူလိုချင်တဲ့ ရလဒ်ပဲလေ။

လင်းထျန် အနိမ့်သွင်းနိုင်မယ်လို့ သူ လုံးဝ မယုံပါဘူး။ သွင်းနိုင်ရင်တောင် အတင်းသွင်းတာပဲ ဖြစ်မှာ။ ဝမ်ပင်က ဇာတ်လမ်းကြီးအောင် လုပ်ချင်တာ ဒါမှ လင်းထျန် အနိမ့်မသွင်းနိုင်ရင် အလိုလို အရှက်ကွဲသွားမှာပေါ့။

အဲဒီကျရင် ငါက အမိုက်စား အနိမ့်သွင်းချက် တစ်ချက်လောက် ပြလိုက်ရင် ဘူမုန်ထင် သေချာပေါက် သဘောကျသွားမှာပဲ!

လင်းထျန်ကတော့ ဝမ်ပင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သေချာပေါက် နားလည်ပါတယ်။

လင်းထျန် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး "ဟွန့် ဒီတစ်ခါတော့ မင်း စိတ်ပျက်ရတော့မယ် ထင်တယ်" လို့ မဲ့ပြုံးပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။

ဘတ်စကက်ဘောကို ကိုင်ထားရင်း လင်းထျန်က သုံးမှတ်တန်း အပြင်ဘက် ငါးမီတာလောက်အကွာမှာ ရပ်လိုက်တယ်။

လင်းထျန် ဘတ်စကက်ဘောကွင်းတိုင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တယ်။

လင်းထျန်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို သတိထားမိတော့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အားလုံးက သူ့ကို ကြည့်နေကြတယ်။ လင်းထျန် စတော့မယ်ဆိုတာ သူတို့ သိလိုက်ကြပြီ။

အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး လင်းထျန် အမြန် ပြေးထွက်လိုက်တယ်။

ခြေထောက်နဲ့ ကန်တင်လိုက်တာနဲ့ လင်းထျန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် လေပေါ် မြောက်တက်သွားတယ်!

လင်းထျန် ခုန်လိုက်တဲ့နေရာကို မြင်တော့ အားလုံး မှင်သက်သွားကြပြီး မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်ကုန်ကြတယ်။

သုံးမှတ်တန်း!

လင်းထျန်က သုံးမှတ်တန်းကနေ ခုန်လိုက်တာပါ!

ဒါက...

အားလုံး မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် ကြောင်အသွားကြတယ်!

သုံးမှတ်တန်း အပြင်ဘက်ကနေ ခုန်ပြီး အနိမ့်သွင်းတဲ့လူ ရှိလို့လား။

ပျံနိုင်ရင်တော့ ရတာပေါ့?

အားလုံး ကြောင်နေကြတယ်။

ဝမ်ပင်လည်း အံ့သြသွားပြီးမှ မျက်နှာပေါ်မှာ လှောင်ပြောင်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားတယ်။

သုံးမှတ်တန်းကနေ ခုန်တယ် ဟုတ်လား။

အရူးပဲ!

NBA မှာတောင် သုံးမှတ်တန်းကနေ ခုန်တဲ့လူ မကြားဖူးပါဘူး! နှစ်မှတ်တန်းကနေ ခုန်တာတောင် တော်တော်မိုက်နေပြီ!

ဒီကောင်က သုံးမှတ်တန်းကနေ ခုန်တယ်တဲ့!

လင်းထျန် အရှက်ကွဲတော့မယ့်အချိန်ကို ဝမ်ပင် စောင့်နေလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဝမ်ပင် ကြောင်သွားတယ်။

ဝမ်ပင် ခေါင်းအနည်းငယ်စောင်းပြီး လင်းထျန်ကို ကြောင်ငေးကြည့်နေမိတယ်။

ပျံနေတယ်!

ပျံနေတယ်!

လင်းထျန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မြင့်သည်ထက် မြင့်တက်သွားတယ်!

သုံးမှတ်တန်းအပြင်ဘက်ကနေ ခုန်လိုက်ပြီးနောက် လင်းထျန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က လေပေါ်ဝဲပျံတက်သွားပြီး အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ရောက်သွားတယ်။ ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြန်မကျဘဲ လင်းထျန်က ပိုပိုမြင့်တက်သွားပြီး ဂိုးကွင်းဆီ တည့်တည့် ဝင်သွားတယ်။

"မြင့်လိုက်တာ..." တစ်ယောက်က မော့ကြည့်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။

မြင့်တယ်!

လင်းထျန်က ခြေထောက်အောက်မှာ စပရိန်တပ်ထားသလိုပဲ အမြင့်ကြီး ခုန်တက်သွားတာ။

ဝှစ်!

ကျယ်လောင်တဲ့ လေတိုးသံနဲ့အတူ လင်းထျန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ၃၆၀ ဒီဂရီ လှည့်သွားပြီး ဘတ်စကက်ဘောကို ကိုင်ကာ ဂိုးကွင်းထဲ အားကုန် ရိုက်ထည့်လိုက်တယ်!

ဝုန်း!

ဘုန်း!

ကျယ်လောင်တဲ့ အသံနဲ့အတူ ဘတ်စကက်ဘောကွင်းတိုင် လှုပ်ခါသွားတယ်။

ကျွီ!

ရုတ်တရက် ကွင်းတိုင်တစ်ခုလုံး ယိမ်းထိုးလာတယ်။

ကျွီ!

ဖြည်းဖြည်းချင်း ကွင်းတိုင်တစ်ခုလုံး ပြိုကျလာတယ်။

"ဟာ... ပြိုကျကုန်ပြီ" လူအုပ်ထဲက အော်ဟစ်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

လင်းထျန်က ကွင်းတိုင်ကို ကိုင်ထားရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြိုကျလာတာကို ကြည့်နေပြီးမှ လက်လွှတ်ကာ အမြန် ရှောင်လိုက်တယ်။

ဘုန်း!

လင်းထျန် ရှောင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ ဘတ်စကက်ဘောကွင်းတိုင် ကြမ်းပြင်ပေါ် ဝုန်းခနဲ ပြိုကျသွားတယ်။

လင်းထျန်က ကွင်းတိုင်အောက်က ဘတ်စကက်ဘောကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ခုပ်တီးကာ ဝမ်ပင်ဆီ ပြုံးပြီး လျှောက်သွားကာ "ဘယ်လိုလဲ..." လို့ မေးလိုက်တယ်။

"..." ဝမ်ပင် ပြောစရာစကားမဲ့သွားပြီး လင်းထျန်ကို ဘီလူးသရဲစီးနေသလို ကြည့်နေမိတယ်။

ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး!

ရူးသွပ်စရာပဲ!

ဝမ်ပင်တင် မကပါဘူး ဘေးကကြည့်နေတဲ့ တခြားကျောင်းသားတွေလည်း လင်းထျန်ကို ရှားပါးသတ္တဝါတစ်ကောင်လို အံ့သြတကြီး ကြည့်နေကြတယ်။

ဘတ်စကက်ဘောကွင်းတိုင်ကိုတောင် ပြိုကျအောင် လုပ်နိုင်တယ်တဲ့လား။ ယုံနိုင်စရာ မရှိဘူး!

တချိန်တည်းမှာပဲ လင်းထျန်ခေါင်းထဲ အီလက်ထရောနစ်အသံ ထွက်ပေါ်လာတယ် - "မစ်ရှင် - ဘူမုန်ထင်ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး ဝမ်ပင်ကို အမိုက်စား အနိမ့်သွင်းချက်နဲ့ ပညာပေးရန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ် - စွမ်းရည်အမှတ် တစ်မှတ်"

အသံကြားတော့ လင်းထျန် ဝမ်းသာသွားပြီး သူ့ဘေးက ဘူမုန်ထင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ဘူမုန်ထင်လည်း အံ့သြနေပုံရတယ် လင်းထျန်ရဲ့ လုပ်ရပ်ကြောင့် သူလည်း မှင်သက်နေတာ သေချာပါတယ်။

အနည်းငယ်ပြုံးပြီး လင်းထျန် လျှောက်သွားကာ သူ့ခေါင်းလေးကို ပုတ်ပြီး ရယ်မောကာ "သွားကြစို့" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

"ဟင်... အင်း အင်း" ခဏလောက် အံ့သြနေပြီးမှ ဘူမုန်ထင် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

"သွားမယ်" လင်းထျန် ဘူမုန်ထင်လက်ကို ဆွဲပြီး ထွက်လာခဲ့တယ်။

လင်းထျန် ထွက်သွားပြီးနောက် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကနေ အာမေဋိတ်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။

"ဝါး... မိုက်လိုက်တာကွာ။ ကွင်းတိုင်တောင် ပြိုသွားတယ်"

"ဒီကွင်းတိုင်က မခိုင်လို့ နေမှာပါ" တစ်ယောက်က ငြင်းလိုက်တယ်။

"မခိုင်ရင်တောင် ဖြိုချနိုင်တာ တော်တော်ကောင်းနေပြီပဲ။ မင်း လုပ်ကြည့်ပါလား" နောက်တစ်ယောက်က ပြန်လှောင်လိုက်တယ်။

"ရှယ်မိုက်တယ်..."

အတိုချုပ်ပြောရရင် ချီးကျူးသံတွေ မြှောက်ပင့်သံတွေ နေရာအနှံ့ ထွက်ပေါ်နေတယ်။

ပြိုကျနေတဲ့ ဘတ်စကက်ဘောကွင်းတိုင်ကို ကြည့်ပြီး ဝမ်ပင် ပြောစရာစကား မရှိတော့ဘူး။ လင်းထျန်ရဲ့ အနိမ့်သွင်းချက်ကြောင့် သူ တကယ် မှင်သက်သွားခဲ့တာ။