အပိုင်း (၁၄) - ချန်ဖေး ရှုံးနိမ့်ခြင်း

ယခုအချိန်တွင် ချန်ဖေးက လမ်းပြကာ ယဲ့ထျန်းကို ဟိုတယ် မြေအောက်ထပ်ရှိ ပြိုင်ပွဲကျင်းပရာ နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ကြိုးဝိုင်းက ယာယီဆောက်ထားသည့် ပုံမပေါက်ဘဲ ပုံမှန် လက်ဝှေ့ပွဲများ ကျင်းပလေ့ရှိသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။

လမ်းတွင် ချန်ဖေး ပြောပြချက်အရ ဒီဟိုတယ်မှာ မြေအောက် လက်ဝှေ့ပွဲတွေတင်မက ကာစီနိုဝိုင်းတွေပါ ရှိသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာတိုင်း ကျန်းလင်းမြို့နှင့် အနီးတစ်ဝိုက်မှ လူများသည် သူတို့ ငှားရမ်းထားသော လက်ဝှေ့သမားများကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး လာရောက် ယှဉ်ပြိုင်လေ့ရှိသည်။

သဘာဝကျစွာပင် ဒီပြိုင်ပွဲများတွင် အလောင်းအစား လုပ်ခြင်းက ရှောင်လွှဲမရသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် အကြီးစား ပြိုင်ပွဲကြီးများလည်း ပုံမှန်ကျင်းပလေ့ရှိသော်လည်း ချန်ဖေးလို လူမျိုး ဝင်ပြိုင်နိုင်သည့် ပွဲမျိုး မဟုတ်ပေ။

ထိုပြိုင်ပွဲမျိုးတွင် ဝင်ပြိုင်သူများသည် အနည်းဆုံး ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အဆင့်ရှိသော ကစားသမားများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ပြိုင်ပွဲများတွင် မဝင်နိုင်သော်လည်း ချန်ဖေး၏ စွမ်းရည်မှာ အပျော်တမ်း မြေအောက် လက်ဝှေ့သမားများကြားတွင် အတော်အတန် ကောင်းမွန်ပြီး နာမည်တစ်ခု ရထားသူ ဖြစ်သည်။

ယဲ့ထျန်းနှင့်တွေ့ပြီး အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရခြင်းမှာ ယဲ့ထျန်းက ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သာမန်လူများ သို့မဟုတ် အပျော်တမ်း လက်ဝှေ့သမားများမှာ ထိုစွမ်းရည်မျိုး မရှိနိုင်ပေ။

ဒီမြေအောက် လက်ဝှေ့ကွင်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက ရိုးရှင်းသည်။ ကြိုးဝိုင်းပေါ် အရင်တက်သူက ဒိုင်ခံ ဖြစ်ပြီး တခြားလူတွေက သူတို့လူကို စေလွှတ် စိန်ခေါ်နိုင်သည်။

သို့သော် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များအရ မျှတမှုရှိစေရန် ဒိုင်ခံသည် သုံးပွဲသာ ယှဉ်ပြိုင်ရသည်။

ချန်ဖေးသည် ချမ်းသာသော လူငယ်လေးများ၏ သီးသန့် လောင်းကစားဝိုင်းများတွင် လူသိများပြီး လက်ရှိ ခြောက်ပွဲဆက်တိုက် အနိုင်ရထားသည်။

ဒါကြောင့် ဒီနေ့ သူ့အတွက် ကြေးပေါက်က သိသိသာသာ မြင့်တက်လာပြီး ချမ်းသာသော လူငယ်လေး အများအပြားက သူတို့ငှားထားသော ကျွမ်းကျင်သူများကို ခေါ်ဆောင်လာကာ ပိုက်ဆံနိုင်ရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူ ဟယ်ဒိုင်လီ နောက်ကျမှ ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စောင့်နေရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော မျက်နှာမည်းမည်းနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်က လှောင်ပြောင် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဟယ်ဒိုင်လီ... ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက် နောက်ကျနေတာလဲ"

ငါထင်တာ မင်း ရှုံးမှာကြောက်လို့ ပွဲမစရဲဘဲ ဖြစ်နေတာလားလို့။

အဲ့ဒီလို အပြောခံလိုက်ရတော့ ဟယ်ဒိုင်လီ ဒေါသထွက်သွားပြီး ပြန်အော်လိုက်သည်။ "သောက်ရေးမပါတာ... ငါ ဘယ်တုန်းက ကြောက်ဖူးလို့လဲ"

"ငါ နောက်ကျနေတာက မင်းတို့ကို အနားယူချိန် ပိုရအောင်၊ အလောတကြီး မဖြစ်ရအောင်လို့ကွ"

ထိုအချိန်တွင် သူကောင်းမျိုးနွယ်တစ်ယောက်လို ကြည့်ကောင်းပြီး သပ်ရပ်သော ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တစ်ယောက်က လက်ကာပြပြီး မျက်နှာမည်း လူငယ်ကို တားလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ပြိုင်ပွဲ စလိုက်ကြရအောင်။ သခင်လေးဟယ်... မင်းရဲ့ ရွှေတံဆိပ်ဆုရှင်ကြီးကို စင်ပေါ် တင်လိုက်တော့လေ"

"ကောင်းပြီလေ"

ဟယ်ဒိုင်လီက နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသည်။

ဘေးနားရှိ ယဲ့ထျန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယဲ့ထျန်းနှင့် သဘောတူထားသည်ကို ပြန်သတိရသွားပြီး အားဆေးစားလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ အမြန် ကြိုးဝိုင်းပေါ်သို့ တက်သွားလိုက်သည်။

ဒိုင်ခံက အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီဆိုတာနဲ့ လောင်းကြေး ထပ်လို့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဟယ်ဒိုင်လီက ငွေသုံးကြမ်းသူ ပီပီ ချန်ဖေး နိုင်မည်ဟု ချက်ချင်းပင် ယွမ်တစ်သိန်း လောင်းလိုက်သည်။

လောင်းကြေးထပ်ပြီးနောက် မျက်နှာမည်း လူငယ် တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟယ်ဒိုင်လီက ရန်စလိုက်သည်။ "စောစောကတော့ တော်တော် စကားကြီးစကားကျယ် ပြောနေပြီးတော့၊ အခု ဘာလို့ တွန့်ဆုတ်နေတာလဲ"

မျက်နှာမည်း လူငယ်က အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ငါ အရင်စမယ်။ ချန်ဖေး ရှုံးမယ်ဘက်က လောင်းတယ်"

ပြောရင်းနှင့် သူ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ ကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူတစ်ယောက် ရှေ့ထွက်လာပြီး ကြိုးဝိုင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ဒီလူက မျက်နှာမည်း လူငယ် ခေါ်လာသော ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိသာသည်။

ကြိုးဝိုင်းပေါ်မှ ချန်ဖေးသည် ထိုလူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာပျက်သွားပြီး "ဒီနေ့ပွဲတော့ သေချာပေါက် တင်းပြီ။ ဖန်ရှောင်ကိုတောင် ခေါ်လာကြတာပဲ" ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ချန်ဖေး ဖန်ရှောင့်ကို မသိဘဲ မနေနိုင်။ ဒီလူကလည်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဆန်ဒါ ကစားသမား ဖြစ်ပြီး ချန်ဖေးကို အမြဲလိုလို အသာစီးရတတ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် ထိုးသတ်ခဲ့သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ချန်ဖေး အသာမရခဲ့ပေ။

မကြာသေးခင်က ပြိုင်ပွဲတစ်ခုတွင် ချန်ဖေး နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဖန်ရှောင်ကို ကပ်ရှုံးပြီး ဒုတိယနေရာဖြင့်သာ ကျေနပ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က ဖန်ရှောင့်ကို နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ချန်ဖေးသည် အရင်ကလောက် ယုံကြည်မှု မမဲ့တော့ပေ။ ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်ကလို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ကစားနိုင်လျှင် နိုင်နိုင်ချေ ရှိသေးသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချန်ဖေးသာမက ပရိသတ်ထဲမှ လူငယ်လေးများလည်း အံ့သြသွားကြသည်။

ဟယ်ဒိုင်လီဆိုလျှင် မျက်နှာမည်းမှောင်သွားသည်။ သူက မျက်နှာမည်း လူငယ်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ပေါင်ယွိ... မဆိုးပါဘူး"

"မင်း ဖန်ရှောင့်ကို တိတ်တိတ်လေး ခေါ်ထားလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားဘူး။ ဒါကြောင့် ခုနက ငါ့ကို ရန်စနေတာကိုး"

ပေါင်ယွိဟု ခေါ်သော မျက်နှာမည်း လူငယ်က ပြန်မပြောသော်လည်း သူ့မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။ သူ့ရန်သူတော် ဟယ်ဒိုင်လီကို နိုင်ဖို့အတွက် ပိုက်ဆံအများကြီး သုံးထားရတာကိုး။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ဖေး၏ ပြိုင်ဘက်က ဖန်ရှောင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တွန့်ဆုတ်နေသော လူငယ်လေးများသည် ချန်ဖေး ရှုံးမည်ဘက်မှ လောင်းကြေး ထပ်လိုက်ကြသည်။

ကြိုးဝိုင်းဘေးတွင် ပရိသတ်များနှင့် လောင်းကစားသမားများ ဝိုင်းအုံနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က ဟိုလူငယ်လေးတွေလောက် မချမ်းသာကြသော်လည်း ရာဂဏန်း၊ ထောင်ဂဏန်းလောက်တော့ လောင်းကြေး ထပ်ကြသည်။

ဖန်ရှောင် ကြိုးဝိုင်းပေါ်တက်လာပြီး ချန်ဖေးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်လိုက်သည်။ သူက ခေါင်းတစ်ချက်သာ ညိတ်ပြပြီး တိုက်ခိုက်ရေး အနေအထား ယူလိုက်သည်။

ဖန်ရှောင်၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ပုံစံနှင့် ယှဉ်လျှင် ချန်ဖေးက အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပုံရသည်။ သူ့ခြေထောက်ကို တစ်ချက် ငုံ့ကြည့်ပြီး အံကြိတ်ကာ အနေအထား ပြင်လိုက်သည်။

ကြိုးဝိုင်းပေါ်မှ လူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဒီလို တိုက်ပွဲမျိုးက သူ့မျက်လုံးထဲ မဝင်တော့။

ဒီလူနှစ်ယောက်က သာမန်လူတွေကြားမှာ တော်တော် စွမ်းတယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရပြီး နာမည်ဂုဏ်သတင်းလည်း ရှိကြသည်။ ဒါပေမဲ့ ယဲ့ထျန်း အမြင်မှာတော့ ကလေးကစားသလို ဖြစ်နေပြီး လက်တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းလို့ ရနိုင်သူများသာ ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်သူတွေ ပါလာမယ် ထင်နေတာ၊ တကယ်တမ်းကျတော့ အသေးစား ပွဲလေး ဖြစ်နေတာကိုး။ တော်တော် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတာပဲ။

ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ယဲ့ထျန်း ကြိုးဝိုင်းဘက်မှ အကြည့်လွှဲကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျှောက်ကြည့်လိုက်သည်။ ချန်ဖေးကို ကတိပေးမထားဘူးဆိုရင် သူ အခုချက်ချင်း ပြန်သွားချင်နေပြီ။

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ထျန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ဒါမှ ဟုတ်တာ။ သတိထားမိလောက်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မပါရင် ဒီပြိုင်ပွဲက အရမ်း အဆင့်နိမ့်လွန်းနေမှာပေါ့"

ယဲ့ထျန်း စိတ်ပြောင်းသွားရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်ဘေးတွင် ရပ်နေသော တာအိုဝတ်ရုံနှင့် လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရ၍ ဖြစ်သည်။

တာအိုဝတ်ရုံနှင့် လူတွင် အတွင်းအား အနည်းငယ် ရှိနေသည်ကို ယဲ့ထျန်း မြင်လိုက်ရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုလူကို သိုင်းပညာရှင်၊ အထူးသဖြင့် အတွင်းအား သိုင်းပညာရှင် အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

သို့သော် ကြည့်ရသလောက် ထိုလူက အစပျိုးအဆင့်သာ ရှိသေးပြီး ယခင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော ကော်ဇီယို လောက်တောင် မစွမ်းပေ။

ထိုအချိန်တွင် ခေါင်းလောင်းသံ မြည်လာပြီး ပြိုင်ပွဲ တရားဝင် စတင်လိုက်သည်။

ပွဲစသည်နှင့် ချန်ဖေးက ဦးဆောင် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး အမြောက်ဆံကဲ့သို့ တားဆီးမရသော အရှိန်ဖြင့် ဖန်ရှောင့်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

ချန်ဖေးက အစကတည်းက အကုန်အစင် ထုတ်သုံးလိုက်သည်မှာ သိသာသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြိုင်ဘက်ဟောင်း ဖြစ်နေပြီး အရင်က သူ့ထက် တစ်ဆင့်သာခဲ့သူမို့ မပေါ့ဆရဲပေ။

ဖန်ရှောင်က အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ပုံစံကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ စူးရှသွားကာ လက်သီးချက်ကို လျင်မြန်စွာ ကာကွယ်လိုက်သည်။

မကြာမီ နှစ်ဦးသား စတင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ပြိုင်ဘက်ဟောင်းတွေ ဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက် သိနေကြတာမို့ အစမ်းသဘော တိုက်ခိုက်နေစရာ မလိုတော့။

အစကတည်းက အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် အချက်ပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန် ထိုးနှက်ကြကာ ပွဲက ပြင်းထန်လာသည်။

"ကောင်းတယ်... မြန်မြန်... ပြင်းပြင်းထိုး... သေအောင်ထိုး"

"မြန်မြန် လက်သီးနဲ့ ထိုးလေကွာ... ဘာလုပ်နေတာလဲ"

"အကုန် ထုတ်သုံးလိုက်... ဒီနေ့နိုင်ရင် ကြက်ကင် ၁၀ ကောင် ကျွေးမယ်"

ပရိသတ်များ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်အားပေးနေကြပြီး စင်မြင့်ပေါ်မှ ထိုးနှက်ကန်ကျောက်သံများလည်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ခဏတာမျှ တိုက်ပွဲက အလွန် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။

ဟယ်ဒိုင်လီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး အော်ဟစ်နေသည်။ သူက ဒိုင်ခံ ဖြစ်သလို စိန်ခေါ်လာသူက သူ့ရန်သူတော် ဖြစ်နေသဖြင့် ချန်ဖေး နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေသည်။

ပေါင်ယွိကလည်း အားကျမခံ အော်ဟစ်အားပေးနေသည်။ ဟယ်ဒိုင်လီနှင့် အပြိုင်အဆိုင် အော်နေသလိုပင်။

ဒီနှစ်ယောက်က တကယ့် ရန်သူတော်တွေပဲ။ သူတို့သာ ကြိုးဝိုင်းထဲ ရောက်သွားရင် သေအောင်သတ်ကြမှာ သေချာတယ်။

တစ်ဖက်တွင် ကြိုးဝိုင်းပေါ်မှ ချန်ဖေးသည် အမြန် အနိုင်ရလိုသဖြင့် မနားတမ်း တိုက်စစ်ဆင်နေသည်။ လက်သီးရော ခြေထောက်ပါ အကုန်သုံးပြီး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသဖြင့် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန်ရှောင်က အများအားဖြင့် ခံစစ်အနေအထား ယူထားပြီး ရံဖန်ရံခါမှသာ ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်သည်။ သူ့တွင် ခွန်အား အများကြီး ကျန်နေသေးပြီး အခြေအနေကို အေးဆေး ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။

ချန်ဖေး၏ မနားတမ်း တိုက်စစ်ဆင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဖန်ရှောင်၏ ခြေလှမ်းများမှာ မမြန်လွန်း မနှေးလွန်း ရှိနေပြီး ဘယ်ညာ တိမ်းရှောင်ကာ ချန်ဖေးကို အခွင့်အရေး မပေးပေ။

ချန်ဖေး တိုက်ခိုက်တိုင်း၊ အထူးသဖြင့် ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်တိုင်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်ကို ယဲ့ထျန်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။ ခြေထောက်ဒဏ်ရာ မပျောက်သေး၍ ဖြစ်သည်။

ခြေထောက်ဒဏ်ရာနှင့် မောပန်းလာမှုတို့ကြောင့် ချန်ဖေး၏ အရှိန် နှေးကွေးလာပြီး ဖန်ရှောင့်ကို မမီတော့ပေ။

တစ်ဖက်မှ ဖန်ရှောင်ကလည်း ဒါကို သတိထားမိသွားပြီး ချန်ဖေးကို အရှိန်ပြောင်းလဲခွင့် မပေးတော့။ ချန်ဖေးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး ချောင်းနေသဖြင့် ချန်ဖေးမှာ နည်းလမ်း မပြောင်းနိုင် ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် အချီ ၂၀ ကျော်ကြာပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ယခင် တိုက်စစ်အရှိန်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဖန်ရှောင်က အသာစီး ရယူလိုက်ကာ ချန်ဖေးကို ထောင့်ကပ်သွားအောင် ဖိအားပေးလိုက်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... ချန်ဖေး... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ သူ့ကို ထိုးလေကွာ"

ချန်ဖေးက တိုက်စစ်မှ ခံစစ်သို့ ပြောင်းသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း အရေးနိမ့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟယ်ဒိုင်လီ စိတ်ပူလာပြီး မျက်နှာနီ၊ လည်ပင်းကြီးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဘေးနားမှ ပေါင်ယွိမှာတော့ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည် မြင်လာသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဟားဟားဟား... ဟုတ်ပြီ... အဲ့ဒါပဲ။ ဖန်ရှောင်... လုပ်စမ်း... ငါတို့ သေချာပေါက် နိုင်ရမယ်"

ယခုအချိန်တွင် ချန်ဖေးက ဟယ်ဒိုင်လီ ဘာအော်နေလဲ ဆိုတာ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့။ ခံစစ်မှ တိုက်စစ်သို့ ပြောင်းလဲလာသော ဖန်ရှောင့်ကို မနည်း ခုခံနေရသည်။

သူ့ယခင် တိုက်စစ်ပြင်းပြင်းများက အရာမထင်ခဲ့ဘဲ သူ့အင်အားများ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

ဖန်ရှောင်က အလောတကြီး မတိုက်ခိုက်ဘဲ ရှုပ်ထွေးသော သိုင်းကွက်များကို အသုံးပြုကာ ချန်ဖေး၏ ခွန်အားကို ပိုမို ကုန်ခမ်းစေပြီး နောက်ဆုံး အဆုံးသတ် တိုက်ကွက်အတွက် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သေချာသည်မှာ နောက်ထပ် ၁၀ ချီ ကြာပြီးနောက် ဖန်ရှောင်က ချန်ဖေး၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ ပြင်းထန်သော လက်သီးတစ်ချက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သွေးများ ဖြာထွက်သွားပြီး ချန်ဖေး ကြိုးဝိုင်းကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒုန်းခနဲ လဲကျသွားသည်။

လက်သီးချက် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ဒိုင်လူကြီး ၁၀ စက္ကန့် ရေတွက်ပြီးသည်အထိ ချန်ဖေး ပြန်မထနိုင်တော့။

"စိန်ခေါ်မှု အောင်မြင်ပါတယ်" ဒိုင်လူကြီးက ရလဒ်ကို ချက်ချင်း ကြေညာလိုက်သည်။

သောက်ကျိုးနည်း...

ချန်ဖေး ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို၊ ပြီးတော့ သူ့ရန်သူတော်လက်ထဲတွင် ရှုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟယ်ဒိုင်လီ အလွန် အရှက်ရသွားပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ဘေးနားရှိ ကုလားထိုင်ကို ကန်ချလိုက်သည်။

ဘေးမှ ပေါင်ယွိက နောက်ဆုံးတွင် အနိုင်ရသွားသဖြင့် ကျေနပ်စွာ ရယ်မောနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘေးနားမှ ပရိသတ်များနှင့် လောင်းကစားသမားများမှာ ဝမ်းနည်းဝမ်းသာ ခံစားချက်များ ရောပြွမ်းနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတစ်ယောက်၏ တွဲကူမှုဖြင့် ချန်ဖေးသည် ဟယ်ဒိုင်လီထံ ရောက်လာပြီး တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေးဟယ်... ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်..."

ဟယ်ဒိုင်လီက ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "အသုံးမကျတဲ့ကောင်... ငါပေးထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ နှမြောစရာပဲ"

"တစ်ပွဲတောင် မနိုင်တဲ့ကောင်၊ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း။ ငါ့ဆီ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနဲ့"

ချန်ဖေး အံကြိတ်ထားပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်။

ပေါင်ယွိက အလွန် ပျော်ရွှင်နေပြီး ဟယ်ဒိုင်လီကို မောက်မာစွာ ကြည့်ကာ ရန်စလိုက်သည်။ "သခင်လေးဟယ်... တစ်ပွဲလောက် ရှုံးတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဘာလို့ ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေတာလဲ။ ပြန်တိုက်မယ့်လူ ရှာလိုက်ပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား။"

"ဘာလဲ... မင်းမှာ ဒီတစ်ယောက်တည်း ရှိတာလား။ ကြည့်ရတာ မင်း ပြန်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး ထင်တယ်၊ ဟားဟားဟား။"

ဟယ်ဒိုင်လီက သူ့ဘေးနားရှိ ယဲ့ထျန်းကို မြင်လိုက်ရပြီး ရုတ်တရက် တစ်ခုခု သတိရသွားကာ မျက်နှာနီနီဖြင့် ပြန်အော်လိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါ့မှာ လူမရှိဘဲ နေပါ့မလား"