ယဲ့ထျန်းကတော့ မတူပါ။ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် တစ်ခုခု လွဲနေသည်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ သတိပြုမိသည်။ တိုင်းရင်းဆေး ဆရာဝန်ကြီး ဖြစ်သင့်သော အဘိုးလျူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သာမန်လူနှင့် ဘာမှ မကွာခြားဘဲ ရောဂါဝေဒနာပင် ရှိနေသေးသည်။

ကိုယ့်ရောဂါတောင် ကိုယ်မကုနိုင်သော တိုင်းရင်းဆေး ဆရာဝန်ကြီး ဆိုသူကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားသူ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူ ယုံမှာလဲ။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ သူဌေးအသစ်စက်စက် ပုံစံနှင့် ဥက္ကဋ္ဌထောင်သည်လည်း သံသယ ဖြစ်စရာ ကောင်းနေသည်။ ဒီအကြောင်းပြချက်တွေကြောင့် ယဲ့ထျန်းက သူတို့ကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥက္ကဋ္ဌထောင်ရဲ့ နောက်ကွယ်က အကြောင်းအရာအမှန်ကို သိချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ထျန်း၏ ပြတ်သားမှုကို မြင်သောအခါ အဘိုးလျူ တွန့်ဆုတ်သွားပြီး နင်ကော်ဖုန်းကို လှည့်ပြောလိုက်သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌနင်... ဒီကောင်လေး ဒီမှာ လာရှုပ်နေမှတော့ ကျွန်တော် ဆက်နေလို့ အဆင်မပြေတော့ဘူး။ ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး"

ဘေးနားရှိ ဥက္ကဋ္ဌထောင်ကလည်း အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌနင်... ခင်ဗျား ဘာကြည့်နေတာလဲ။ ဒီကောင်လေးကို မြန်မြန် မောင်းထုတ်လိုက်လေ"

"အဘိုးလျူ စိတ်ဆိုးနေပြီ ဆိုတာ မမြင်ဘူးလား။ အဘိုးလျူသာ ပြန်သွားရင် နောက်ပြန်ခေါ်ဖို့ မလွယ်တော့ဘူးနော်"

"ဒါဆို ခင်ဗျားရဲ့ နာတာရှည် ဒဏ်ရာက ပျောက်ဖို့ ပိုဝေးသွားလိမ့်မယ်"

အရင်တုန်းကဆိုရင် နင်ကော်ဖုန်း လိုက်လျောမိမှာ သေချာသည်။ အဘိုးလျူ စိတ်ဆိုးသွားရင် ဒဏ်ရာပျောက်မယ့် မျှော်လင့်ချက် ပျက်စီးသွားမှာကိုး။

ဒါပေမဲ့ စောစောက ယဲ့ထျန်း ပြသခဲ့တဲ့ စွမ်းရည်က သာမန်လူတွေထက် သာလွန်နေတာ တွေ့လိုက်ရလို့ ယဲ့ထျန်းက သာမန်လူ မဟုတ်မှန်း သိနေသည်။

အခု နှစ်ဖက်စလုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လိမ်လည်လှည့်ဖြားသူလို့ စွပ်စွဲနေကြတော့ သူ ဝေခွဲရခက်နေသည်။

ယဲ့ထျန်းက လက်ခုပ်တီးပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ လူလိမ်နှစ်ယောက်... ငါ့ကို မယှဉ်နိုင်တော့ အိမ်ရှင်ကို သုံးပြီး မောင်းထုတ်ခိုင်းတယ်ပေါ့။ အောက်တန်းကျလိုက်တာ"

ထိုအချိန်တွင် ဥက္ကဋ္ဌထောင်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး အဘိုးလျူ နားနားကပ်ကာ တစ်စုံတစ်ခု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ အဘိုးလျူက ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ ကောင်လေး... မင်းက ငါ့ကို လူလိမ်လို့ ပြောရဲတယ်ပေါ့။ ဒါဆို ငါနဲ့ လောင်းကြေးထပ်ရဲလား"

"ဟော... ပြောပါဦး၊ ဘာကြေး လောင်းချင်လို့လဲ" ယဲ့ထျန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို တိုင်းရင်းဆေး ဆရာဝန်ကြီးလို့ သတ်မှတ်ထားမှတော့ ဥက္ကဋ္ဌနင်ရဲ့ ကျန်းမာရေး ပြဿနာနဲ့ စလိုက်ကြတာပေါ့။ ဘယ်သူက ရောဂါကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ကုသနိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ... လောင်းရဲလား"

အဘိုးလျူက မရိုးသားသော အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အဘိုးလျူ၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ယဲ့ထျန်း ဘယ်လိုလုပ် မရိပ်မိဘဲ နေမှာလဲ။

နင်ကော်ဖုန်းက သူ့ရောဂါအခြေအနေကို အဘိုးလျူအား သေချာ ရှင်းပြထားပြီးသား ဖြစ်မှာ။

အဘိုးလျူက ဒီလောက်အထိ လာရဲတယ် ဆိုကတည်းက လိမ်ညာမှု သက်သက်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ နင်ကော်ဖုန်းကို လှည့်စားနိုင်ဖို့အတွက် အရည်အချင်း တစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပဲ။

ယဲ့ထျန်းကျတော့ အခုမှ ရောက်လာတာ ဖြစ်ပြီး နင်ကော်ဖုန်းရဲ့ အခြေအနေကို နားလည်ဖို့ အချိန်မရသေးဘူး။ ရောဂါရှာဖွေဖို့တောင် ခက်ခဲနေတာ၊ ဆေးကုဖို့ဆိုရင် ပိုဝေးသေးတယ်။

ဒါကြောင့် အဘိုးလျူ အဆိုပြုတဲ့ လောင်းကြေးက သူ့ဘက်က အသာစီးရနေတာ သေချာတယ်။

အဘိုးလျူ၏ ကောက်ကျစ်မှုကို ရိပ်မိသော်လည်း ယဲ့ထျန်းက ဖော်ထုတ်ခြင်း၊ ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ကမ္ဘာမြေပေါ်က နောက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် အနေနဲ့၊ ပြီးတော့ စနစ်တစ်ခုလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူ အနေနဲ့ ယဲ့ထျန်း ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ။

တစ်ဖက်လူက ကစားချင်မှတော့ ကစားပေးလိုက်တာပေါ့။ သူတို့ အားအသာဆုံး အပိုင်းမှာ အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းပစ်လိုက်ရင် ပိုမကောင်းဘူးလား။

စဉ်းစားပြီးနောက် ယဲ့ထျန်း ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဪ... ဘယ်လို လောင်းချင်လို့လဲ"

"ကောင်းပြီ... မင်း ရှုံးရင် ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး သုံးကြိမ် ဦးချရမယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့ကျွန်အဖြစ် ခံယူပြီး ငါခိုင်းသမျှ လုပ်ရမယ်။ ဘယ်လိုလဲ" အဘိုးလျူက သရော်လိုက်သည်။

"ဪ... ခင်ဗျား ရှုံးရင်ရော" ယဲ့ထျန်း ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ရယ်စရာပဲ... ငါက ရှုံးစရာလား"

ဒါကို ကြားတော့ အဘိုးလျူ ဒေါသထွက်ပြီး မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

ယဲ့ထျန်း ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လောကကြီးမှာ ဘာမှ ပုံသေမရှိပါဘူး။ လောင်းကစား လုပ်မှတော့ ဘယ်သူက သေချာပေါက် နိုင်မယ်လို့ အာမခံနိုင်မှာလဲ"

"ကျွန်တော် ရှုံးရင် ဒူးထောက် ဦးချပြီး ကျွန်ခံရမယ်။ ခင်ဗျား ရှုံးရင်ကျတော့ ဘာမှ လုပ်စရာ မလိုဘူး ဆိုတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။"

"ပြီးရင် လွယ်လွယ်လေး ထွက်သွားလို့ ရမယ်ပေါ့။ မတရားလိုက်တာ"

အဘိုးလျူ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး "ကောင်လေး... ဒါဆို မင်းသဘောက ဘယ်လိုလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ပြောတဲ့ လောင်းကြေးက မဆိုးပါဘူး။ အဲ့ဒါကိုပဲ ပြန်ယူသုံးလိုက်မယ်လေ" ယဲ့ထျန်း ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးလျူ ခဏ ကြောင်သွားသည်။ ယဲ့ထျန်းက သူရှုံးရင်လည်း ဒူးထောက် ဦးချပြီး ကျွန်ခံခိုင်းမယ် ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားသည်။

သူ့မျက်နှာ ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

အဘိုးလျူ ဒေါသ မထွက်ခင် ယဲ့ထျန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဘာလဲ... မရဲဘူးလား"

"ရယ်စရာပဲ... မင်းတောင် ရဲတာ၊ ငါက ဘာလို့ မရဲရမှာလဲ။ မင်း စောင့်နေလိုက်... ငါ မင်းကို ကျွန်ဖြစ်အောင် လုပ်ပြမယ်" အဘိုးလျူ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ပြောရခက်ပါတယ်" ယဲ့ထျန်း ရယ်မောလိုက်သည်။ "လောင်းကြေးကို ခင်ဗျားပဲ စတင် အဆိုပြုတာဆိုတော့ ဥက္ကဋ္ဌနင်ရဲ့ အခြေအနေကို အရင် ပြောပြပါလား"

အဘိုးလျူ ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌနင်ရဲ့ ရောဂါကို ငါ အရင်ကတည်းက သိထားပြီးသား။ သူ့ရောဂါလက္ခဏာတွေပေါ် မူတည်ပြီး မှန်ကန်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေကို ရွေးချယ်ထားတယ်။ သေချာပေါက် ပျောက်ကင်းစေရမယ်"

ပြောရင်းနှင့် အဘိုးလျူက ယဲ့ထျန်းကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်လေး... မင်းအလှည့်ပဲ။ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို ပြောပြစမ်း။ စကားကြီးစကားကျယ် ပြောမနေနဲ့၊ တကယ်တမ်း လုပ်ရတဲ့အခါ ဘာမှ မလုပ်တတ်ဘဲ နေဦးမယ်"

"ကျွန်တော် မလောပါဘူး၊ ခင်ဗျားပဲ ဆက်ပြောပါ" ယဲ့ထျန်း သရော်လိုက်သည်။ "ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေကို အရင် ထုတ်ပြပါလား"

"ဘာဆေးလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရအောင်လေ။ ရောဂါ ချက်ချင်း ပျောက်မယ်လို့ ပါးစပ်နဲ့ပဲ ပြောလို့ မရဘူးလေ။"

"ဒါဆို ဘာလို့ လောင်းနေဦးမှာလဲ။ ခင်ဗျားနိုင်ပြီလို့ပဲ ကြေညာလိုက်တော့လေ။"

"ကောင်းပြီ... ကောင်လေး၊ မင်း ဘာလို့ သေရလဲ ဆိုတာ သိအောင် လုပ်ပေးရတာပေါ့။ ငါ လျူ ဆိုတဲ့ကောင်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တာ သေလမ်းရှာတာပဲ ဆိုတာ နားလည်သွားစေရမယ်"

ပြောရင်းနှင့် အဘိုးလျူ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ တစ်လုံးကို ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ် ညင်သာစွာ တင်လိုက်သည်။

တခြားဟာတွေ ထားလိုက်ဦး၊ ဆေးထည့်ထားတဲ့ သေတ္တာကတင် ယဲ့ထျန်းရဲ့ သေတ္တာထက် အများကြီး အဆင့်မြင့်နေတယ်။ မိုးနဲ့မြေလို ကွာခြားချက်ပဲ။

ဟွန်း... မဆိုးဘူး၊ ဒီလူလိမ်နှစ်ယောက်က ဈေးကွက်ရှာဖွေရေး သဘောတရားကို တော်တော် နားလည်တာပဲ။ သားကောင်တွေ ယုံကြည်လာအောင် ဘယ်လို ထုပ်ပိုးပြရမလဲ ဆိုတာ သိတယ်။

စိတ်ထဲတွင် တွေးရင်း ယဲ့ထျန်း ငြိမ်နေလိုက်သည်။ အဘိုးလျူကို ဆက်ပြောရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

အဘိုးလျူ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ခရမ်းရောင် အမြစ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အရောင်ကလွဲရင် ဂျင်ဆင်းနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူသည်။ လန်းဆန်းစေသော ရနံ့သင်းသင်းလေး ထွက်ပေါ်နေပြီး စိတ်ကို ကြည်လင် လန်းဆန်းစေသည်။

အဘိုးလျူက ယဲ့ထျန်းကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ပြီး သရော်လိုက်သည်။ "ကောင်လေး... မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို တိုင်းရင်းဆေး ဆရာဝန်ကြီးလို့ ပြောနေမှတော့ ဒီထဲက ဆေးဖက်ဝင် အပင်က ဘာလဲဆိုတာ သိရဲ့လား"

ဒါကို ကြားတော့ အားလုံး ယဲ့ထျန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် နင်ကော်ဖုန်းက ယဲ့ထျန်း၏ စောစောက စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် မျှော်လင့်ချက် ပိုထားလာသည်။

ယဲ့ထျန်းသာ ဘာဆေးလဲ ဆိုတာ ပြောပြနိုင်ရင် သူက ဆေးဝါးဗေဒကို နားလည်ပြီး တကယ့် တိုင်းရင်းဆေး ဆရာဝန်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်လိမ့်မယ်။

ဒါဆိုရင် ယဲ့ထျန်း အရင်ပေးခဲ့တဲ့ ဆေးက ယုံကြည်ရလောက်တဲ့ အနေအထား ဖြစ်သွားပြီ။

မဟုတ်ရင်တော့...

ယဲ့ထျန်း ထိုင်ခုံတွင် ဆက်ထိုင်နေပြီး ဆေးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီဆေးက ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ဒီဆေးရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို မပြောပြခင် ကျွန်တော် မေးစရာ မေးခွန်းအနည်းငယ် ရှိတယ်"

ယဲ့ထျန်း၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး သူ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရပြီဟု အဘိုးလျူ သေချာသွားသည်။ ချက်ချင်း သရော်လိုက်သည်။ "ပြောချင်တာ ပြောစမ်းပါ"

"ဘာတွေ လာပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် လုပ်ချင်နေတာလဲ။ မင်း အပြစ်ရှိလို့ ပြဿနာ ရှာချင်နေမှန်း သိသာပါတယ်။ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲချင်နေတာမလား။"

ယဲ့ထျန်းက အဘိုးလျူကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် အထင်သေးမှုများ အထင်းသား ပေါ်နေသည်။ "ခင်ဗျားက သေချင်နေမှတော့ ကျွန်တော် ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့"

ပြောရင်းနှင့် ယဲ့ထျန်း သေတ္တာထဲမှ ဆေးကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"အဘိုးလျူ... ခင်ဗျားက အရည်အချင်း မရှိတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေတာလား ဆိုတာတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး"

"ခင်ဗျားဆေးက ဥက္ကဋ္ဌနင်ကို ပျောက်ကင်းစေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သေအောင် သတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ"

နင်ကော်ဖုန်း လန့်သွားပြီး အဘိုးလျူကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ ဥက္ကဋ္ဌထောင်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိတ်လန့်မှုနှင့် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

အဘိုးလျူ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မင်း... မင်း ပေါက်ကရတွေ လျှောက်ပြောနေတာပဲ"

"ဒါက ဥက္ကဋ္ဌနင်ရဲ့ အတွင်းဒဏ်ရာကို ကုသဖို့ ငါ အထူးရွေးချယ်ထားတဲ့ ထိပ်တန်း ဆေးဖက်ဝင် အပင်ကွ။"

"နားမလည် ပါးမလည် ကောင်လေး... ငါက သူ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ လာတယ်လို့ ပြောရဲတယ်ပေါ့။ မင်း ငါ့ကို သက်သက်မဲ့ စွပ်စွဲနေတာပဲ"

ယဲ့ထျန်းက ကစားလိုသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မလောပါနဲ့... စွပ်စွဲတာ ဟုတ်မဟုတ် ဆက်ကြည့်ရင် သိလာမှာပါ"

"ကဲ... ပြောပါဦး၊ ဥက္ကဋ္ဌနင်ရဲ့ ကျန်းမာရေး အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ။ ဘယ်လို ကုသသင့်လဲ"

"ဥက္ကဋ္ဌနင်က ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်။ အကြောတွေ၊ အရိုးတွေနဲ့ သွေးတွေ ထိခိုက်သွားပြီး အသက်ဓာတ် အားနည်းသွားတယ်"

"အသက်ဓာတ် အားနည်းသွားတော့ သွေးနဲ့ ချီ ကမောက်ကမ ဖြစ်ပြီး အင်အားကျဆင်းလာတယ်။ ရှေ့ဆက် မတိုးတက်နိုင်တော့ဘူး" အဘိုးလျူ ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။

နင်ကော်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ဝင်ပြောသည်။ "ဟုတ်တယ်... အဘိုးလျူ ပြောသလိုပါပဲ။ ဒဏ်ရာရပြီးကတည်းက ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသလို ခံစားရတယ်"

အထူးသဖြင့် ချီနဲ့ သွေး၊ စုစည်းလို့ကို မရဘူး။ အင်အား တိုးတက်ဖို့ နေနေသာသာ၊ လက်ရှိ အဆင့်ကို ထိန်းထားနိုင်ဖို့တောင် တော်တော် ကြိုးစားနေရတယ်။

ယဲ့ထျန်း ရယ်မောလိုက်ပြီး "မဆိုးဘူး... ခင်ဗျားက လူလိမ်လုပ်ဖို့ တော်တော် ကြိုးစားထားတာပဲ။ လေသက်သက် မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ကဲ... ခင်ဗျားရဲ့ ဆေးဖက်ဝင် အပင်အကြောင်းနဲ့ အာနိသင်အကြောင်း ဆက်ပြောပါဦး"

"ဟွန်း... ကောင်လေး၊ သေချာ နားထောင်ထား" အဘိုးလျူ သရော်လိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်းက ရှားပါးပြီး နာမည်ကြီးတဲ့ ဆေးဖက်ဝင် အပင်ပဲ"

"မျိုးပွားမှုကို အားပေးတယ်၊ သွေးနဲ့ ချီကို အားဖြည့်ပေးတယ်။ အတုံးသေးသေးလေးတွေ တုံး၊ ရေစိမ်ပြီး ပေါင်းခံ၊ ပြီးရင် နေ့တိုင်း သောက်ပေးရမယ်။"

"၅ ရက်အတွင်း အသက်ဓာတ် ပြန်လည် ရရှိလာပြီး သွေးနဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ဥက္ကဋ္ဌနင်ရဲ့ အင်အားက သဘာဝအတိုင်း ပြန်ကောင်းလာမှာ။"

အဘိုးလျူ စကားကို ကြားသောအခါ နင်ကော်ဖုန်း ဝမ်းသာသွားသည်။ "ဒါဆိုရင် ဟုတ်ပြီပေါ့"

အဘိုးလျူ ပြောတာသာ မှန်ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ နာတာရှည် အတွင်းဒဏ်ရာ ပျောက်ကင်းသွားတော့မယ်။

"အဲ့ဒီအခါကျရင် ကျွန်တော် နင်ကော်ဖုန်းက အဘိုးလျူရဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။ သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်"

"မလောပါနဲ့ဦး" အဘိုးလျူ လက်ကာပြလိုက်ပြီး ယဲ့ထျန်းကို သရော်လိုက်သည်။ "ကောင်လေး... ဘယ်လိုလဲ။ အခုတော့ စကားမပြောနိုင်တော့ဘူး မဟုတ်လား"

ထိုအချိန်တွင် နင်ကော်ဖုန်းနှင့် ဥက္ကဋ္ဌထောင်တို့သည် ယဲ့ထျန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူ ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲ သိချင်နေကြသည်။

ယဲ့ထျန်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်းက ထူးခြားတဲ့ အာနိသင် ရှိတယ်။ အသက်ဓာတ်ကို ပြန်လည် နိုးထစေပြီး ချီနဲ့ သွေးကို ပြန်လည် ကောင်းမွန်စေတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌနင်ရဲ့ ဒဏ်ရာကို ကုသပေးနိုင်တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့..."

ယဲ့ထျန်း စကားမဆုံးခင် အဘိုးလျူ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်လေး... အရှုံးပေးတော့မလို့လား"

ယဲ့ထျန်း ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ပြောပါရစေဦး... ခင်ဗျားက ငယ်တော့တာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့ ဒီလောက် လောနေရတာလဲ"

စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ အဖျားတက်တာတို့၊ လေဖြတ်တာတို့ ဖြစ်သွားရင် ဒုက္ခပဲ။

ပြီးတော့ ကျွန်တော် စကားမဆုံးသေးဘူးလေ။ စာကြောင်းအဆုံးမှာ "ဒါပေမဲ့" ဆိုတာ ပါတယ် မဟုတ်လား။

အဘိုးလျူ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်သွားမှန်း သတိထားမိလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ။ ပေါက်ကရတွေ လျှောက်ပြောပြီး လွတ်မယ် မထင်နဲ့နော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်ဟုတ်မလဲဗျာ..."

ယဲ့ထျန်း လက်ညှိုး လှုပ်ရမ်းပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက လူလိမ် ဆိုပေမယ့် ဆေးဝါးဗေဒ အကြောင်း နည်းနည်းပါးပါးတော့ နားလည်သားပဲ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လိမ်ချင်ရင်တောင် အဲ့လောက် မလွယ်ပါဘူး"

ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် ယဲ့ထျန်း သေတ္တာထဲမှ ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား စောစောက ပြောတာတွေ အကုန် မှန်ပါတယ်။ တကယ်လို့ ဒီသေတ္တာထဲက အပင်သာ တကယ့် ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်း ဖြစ်မယ် ဆိုရင်ပေါ့"

"ဘာ..."

အားလုံး အံ့သြတကြီး အာမေဋိတ်သံ ထွက်သွားကြပြီး သေတ္တာထဲမှ မည်းနက်သော ဂျင်ဆင်းကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် အဘိုးလျူ အလွန် အံ့သြသွားသည်။ သူ့မျက်လုံးများက ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်းနှင့် ယဲ့ထျန်းကြား ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် ကြည့်နေသည်။

သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါက 'ဆေးဝါးကျမ်း' ထဲက ဖော်ပြချက်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ၊ ဘယ်လိုလုပ် အတု ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"မင်း ပေါက်ကရတွေ လျှောက်ပြောပြီး ငါ့ကို လာလိမ်နေတာ။ ဒါ ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်း အစစ်ပဲ။"