ယဲ့ထျန်း ပြုံးလိုက်ပြီး ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ အတွင်းအားကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်နှင့် သေတ္တာထဲမှ ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်းသည် လေပေါ်သို့ မြောက်တက်သွားပြီး သူ့လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် ရှိနေသူအားလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။ မျက်နှာများတွင် ထိတ်လန့်အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

နင်ကော်ဖုန်းက "တယ်လီကစ်နက်စစ်... ဒါ သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ စွမ်းရည်ပဲ" ဟု မယုံကြည်နိုင်စွာ အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။

သူ့မျက်လုံးများ မျက်လုံးအိမ်ထဲမှ ပြုတ်ကျတော့မတတ် ပြူးကျယ်နေပြီး အိမ်မက်မက်နေသလို ခံစားနေရသည်။ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို အထင်သေးမိတဲ့ သူ ဘယ်လောက်တောင် မိုက်မဲခဲ့သလဲ ဆိုတာ တွေးမိပြီး နောင်တရနေသည်။

ဒီသတင်းသာ ပေါက်ကြားသွားရင် တစ်သက်လုံး အလှောင်ခံရရုံတင်မကဘူး၊ မိသားစု လုပ်ငန်းကိုပါ ထိခိုက်စေခဲ့ရင် ရာဇဝင်တွင်တဲ့ အပြစ်သား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ သူ့သဘောထားက အရမ်းကြီး လွန်လွန်ကဲကဲ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ပြီးတော့ ယဲ့ထျန်းနဲ့ သူ့သမီးက သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်နေတော့ ယဲ့ထျန်းက သူ့ကို အငြိုးထားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တွေးမိပြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

နင်ကော်ဖုန်း ယဲ့ထျန်းကို ကြည့်သော အကြည့်များတွင် လေးစားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပါဝင်လာသည်။

"သိုင်းပညာရှင်... သူက တကယ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲ။ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ သိုင်းပညာရှင် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ..."

ဘေးနားရှိ အဘိုးလျူလည်း မှင်သက်နေသည်။ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေပြီး မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာသည်။

စောစောက သူ မောက်မာခဲ့ပုံများ၊ သိုင်းပညာရှင်ကို ဆဲဆိုခဲ့ပုံများ၊ ပြီးတော့ ရှုံးရင် ဒူးထောက် ဦးချပြီး ကျွန်ခံခိုင်းမယ် ဆိုတဲ့ မိုက်မဲသော လောင်းကြေးအကြောင်း ပြန်စဉ်းစားမိပြီး သေချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

ဒါက သေလမ်းရှာနေတာပဲ။

တွေးမိလေ ခြေထောက်တွေ တုန်လေ ဖြစ်နေသည်။ နောက်ဆုံး ဂုဏ်သိက္ခာလေးကို ထိန်းထားနိုင်လို့သာ မလဲကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ရင် နေရာတင် ခွေကျသွားလောက်ပြီ။

တစ်ဖက်တွင် ဥက္ကဋ္ဌထောင်၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အံ့သြထိတ်လန့်နေသည်။

ဝမ်ယွိလုံကတော့ ယဲ့ထျန်းကို သက်ရှိနတ်ဘုရား တစ်ပါးလို ကြည့်နေသည်။

"တင်း... ဟိတ်ဟန်ထုတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပါသည်။ အမှတ် +၅၀"

အသိပေးသံ ကြားသောအခါ ယဲ့ထျန်း ဝမ်းသာသွားသည်။ ရှိနေသူများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုမစိုက်သလို နေလိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်း မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ကျွန်တော် ခန့်မှန်း ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သက်သေ အထောက်အထား ရှိလို့ ပြောတာပါ"

"မ... မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် မငြင်းရဲပါဘူး။ ဆရာက သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲ၊ ဆရာ ပြောတာ အကုန် အမှန်ပါ"

အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ နင်ကော်ဖုန်းက ပြောခြင်း မဟုတ်ဘဲ စောစောက ရန်လိုနေသော အဘိုးလျူက ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့လေသံက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန် ရိုကျိုးနေသည်။

"ကျွန်တော်က သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်ပါဘူး။ အထင်မလွဲပါနဲ့" ယဲ့ထျန်း အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ထျန်း၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သည်ဟု ထင်ပြီး နင်ကော်ဖုန်းက အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော်တို့ လျှို့ဝှက်ထားပေးပါ့မယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ ပေးမသိစေရပါဘူး"

ယဲ့ထျန်းက ခေါင်းစဉ် ဆက်မပြောချင်တော့ဘဲ အဘိုးလျူကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ဆေးဝါးဗေဒကို နည်းနည်း နားလည်တယ် ဆိုတော့ လုံးဝကြီး လိမ်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့"

"ဒါဆို မေးပါရစေ... ဒီလောကမှာ ရှိသမျှ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေထဲမှာ ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်းနဲ့ တူတာ ဘာရှိလဲ"

"အာ... ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်းနဲ့ တူတာလား..."

အဘိုးလျူ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။

ထို့နောက် သူ့မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။ "ကျွန်တော် မှတ်မိပြီ။ 'ဆေးဝါးကျမ်း' ထဲမှာ ယင်ဝိညာဉ် အမြစ်ဆိုတဲ့ အပင်တစ်မျိုး ရှိတယ်။ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရော အနံ့ပါ ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်းနဲ့ ဆင်တူတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အာနိသင်က လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ။ အသက်ဓာတ်ကို ခိုးယူပြီး ဝိညာဉ်ကို တိတ်တဆိတ် ဖျက်ဆီးပစ်တယ်။ လူကို ဘာမှန်းမသိဘဲ သေသွားစေတယ်။ အကြောင်းရင်း ရှာမရနိုင်ဘူး"

"အစပိုင်းမှာ ဒီဆေးကို သောက်ပြီးရင် အသက်ဓာတ် ပြန်လည် နိုးထလာသလို၊ နေလို့ကောင်းလာသလို ခံစားရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အခြေအနေ ပိုဆိုးသွားတာ"

"ဆေးအာနိသင် အပြည့်အဝ ပြလာတဲ့အချိန်ကျရင် လူနာက သေခါနီး ဖြစ်နေပြီ။ နတ်ဘုရား ဆင်းကယ်ရင်တောင် မရတော့ဘူး..."

ပြောရင်းနှင့် အဘိုးလျူ ရပ်တန့်သွားသည်။ အံ့သြထိတ်လန့်သော မျက်နှာထား ဖြစ်သွားသည်။

ဒါကို ကြားတော့ နင်ကော်ဖုန်း ကြောက်လန့်သွားသည်။ ယဲ့ထျန်းသာ မရှိရင် သူ ဘယ်လို သေသွားမှန်းတောင် သိလိုက်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဘေးနားရှိ ဥက္ကဋ္ဌထောင်က လက်ကိုင်ပဝါ ထုတ်ပြီး နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို လက်မခံနိုင်သလို ဖြစ်နေသည်။

ယဲ့ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အဘိုးလျူ... ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်တယ်။ ဒါ ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်း မဟုတ်ဘူး"

"သူ့နာမည်အမှန်က ယင်ဝိညာဉ် အမြစ်ပါ။ အာနိသင်က ခင်ဗျား ပြောသလိုပဲ အလွန် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတယ်"

"ကျွန်တော် သိချင်တာက ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်းထက်တောင် ရှားပါးတဲ့ ဒီ ယင်ဝိညာဉ် အမြစ်ကို ခင်ဗျား ဘယ်လို ရလာတာလဲ"

"သာမန်လူတွေဆိုရင် ကြားတောင် မကြားဖူးတဲ့အရာကို ခင်ဗျားက လက်ဝယ် ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ဒါကို သုံးပြီး ဥက္ကဋ္ဌနင်ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားတာ၊ ခင်ဗျားမှာ ဘာရန်ငြိုး ရှိလို့လဲ"

ဒါကို ကြားတော့ နင်ကော်ဖုန်း အဘိုးလျူကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ယွိလုံက တံခါးပေါက်ကို ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

အဘိုးလျူ ပြာသွားသည်။ နင်ကော်ဖုန်း၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ အမြန် မရှင်းပြလျှင် နေရာတင် သေသွားနိုင်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ "မ... မဟုတ်ပါဘူး။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးဗျာ"

"ဥက္ကဋ္ဌနင်... ကျွန်တော့်ကို အသက်တစ်ရာ ပေးရင်တောင် ဟိုင်ရှီး နင်မိသားစု ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အသက်ကို ရန်ရှာရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က ပိုက်ဆံလိမ်တဲ့ ကောင်လေးပါဗျာ။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ထိ မိုက်ရူးရဲ ဆန်ရဲမှာလဲ"

ယဲ့ထျန်း ပြုံးပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ပြောပါဦး... ဒီဆေးကို ဘယ်သူ ပေးတာလဲ"

"ကောင်မလေး တစ်ယောက်ပါ" အဘိုးလျူ အလျင်စလို ဖြေလိုက်သည်။ "သူ့အမေ နေမကောင်းလို့ မိသားစု အမွေအနှစ် ဆေးပင်ကို ရောင်းချင်တယ် ဆိုပြီး လာရောင်းတာပါ"

"ရွှမ်ဇီ ဂျင်ဆင်းနဲ့ တူတယ် ထင်လို့ ယွမ် သောင်းဂဏန်း ပေးပြီး ဝယ်လိုက်တာပါ။ တကယ်ပါ... မလိမ်ပါဘူး။ ယင်ဝိညာဉ် အမြစ် ဖြစ်နေမယ်လို့ ထင်မထားမိပါဘူး"

"ကျွန်တော်က ပိုက်ဆံ လိုချင်ရုံပါ၊ လူကို ဒုက္ခပေးဖို့ စိတ်ကူး မရှိပါဘူး။ ယုံပေးပါဗျာ"

ယဲ့ထျန်း ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သိပါတယ်... မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားနဲ့ အခုထိ စကားပြောနေစရာ အကြောင်း မရှိပါဘူး"

အဘိုးလျူ ကိုယ်တိုင် ဝန်ခံလိုက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း နင်ကော်ဖုန်း အံ့သြနေဆဲ။

"ဘာ... အဘိုးလျူက တကယ်ကြီး လူလိမ်လား။ ကျွန်တော် ချန်ကျိုးမြို့မှာ သေချာ စုံစမ်းခိုင်းပြီးပြီလေ"

"အဘိုးလျူက နာမည်ကောင်း ရှိတဲ့သူပါ၊ ဘယ်လိုလုပ်... ဘယ်လိုလုပ် လူလိမ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

နင်ကော်ဖုန်း မယုံချင်၊ သို့မဟုတ် မယုံရဲ ဖြစ်နေသည်။ တကယ်သာ ဆိုရင် သူ ဘယ်လောက် တုံးအပြီး အလိမ်ခံလိုက်ရလဲ ဆိုတာ ဝန်ခံရတော့မည် မဟုတ်ပါလော။

"ရိုးရှင်းပါတယ်" ယဲ့ထျန်း ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီး သက်ဆိုင်ရာ လူတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားရင် ဘာနာမည်ဂုဏ်သတင်း မရနိုင်စရာ အကြောင်း ရှိလို့လဲ။ ဟုတ်တယ်မလား ဥက္ကဋ္ဌထောင်"

စကားဆုံးသည်နှင့် အားလုံး အံ့သြသွားကြသည်။ ယဲ့ထျန်းက ဘာလို့ ဥက္ကဋ္ဌထောင်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထည့်လိုက်တာလဲ။

ဥက္ကဋ္ဌထောင် မျက်နှာပျက်သွားပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ ငါ့အစီအစဉ်ကို လာဖျက်ဆီးနေတာလဲ"

"ဟ... ခင်ဗျားပဲ ပြဿနာ လာရှာတာ မဟုတ်ဘူးလား" ယဲ့ထျန်း ပခုံးတွန့်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ "လူစစ်စစ် ရှေ့မှာ လိမ်ဆင်တွေ ရွတ်ပြတာ တစ်မျိုး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို အကြောင်းမဲ့ လာစိန်ခေါ်တာက နောက်တစ်မျိုးလေ"

"ငါသာ ပြန်မတုံ့ပြန်ရင် ငါ့သိက္ခာ ကျသွားမှာပေါ့။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျား မသေရင် ဘယ်သူ သေမလဲ"

နောက်ဆုံး စကားလုံး နှစ်လုံးကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ့လေသံ၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဟားဟားဟား..."

ဥက္ကဋ္ဌထောင် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါ အပင်ပန်းခံ စီစဉ်ထားတဲ့ အကွက်ကို မင်းက ဖော်ထုတ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားမိဘူး"

"ငါ မင်းကို လျှော့တွက်မိသွားတယ်။ ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားဘူး။ တကယ့် ရှားပါး ရတနာပါလား"

"ဥက္ကဋ္ဌထောင်... ခင်ဗျား..."

နင်ကော်ဖုန်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး ဥက္ကဋ္ဌထောင်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ယဲ့ထျန်း မေးလိုက်သည်။ "ပြော... ဘယ်သူ ခိုင်းတာလဲ။ ဥက္ကဋ္ဌနင်ကို ဘာလို့ ဒုက္ခပေးချင်တာလဲ"

နင်ကော်ဖုန်းလည်း ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။ "ဥက္ကဋ္ဌထောင်... ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို သတ်ချင်လောက်အောင် ရက်စက်ရတာလဲ။ ဘယ်သူ ခိုင်းတာလဲ"

"ဟိုင်ရှီးပြည်နယ်မှာ နင်မိသားစုရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ခင်ဗျား မသိလို့လား။ ကျုပ် သေသွားရင် နင်မိသားစုရဲ့ လက်စားချေမှုကနေ ခင်ဗျား လွတ်မယ် ထင်လို့လား"

ဥက္ကဋ္ဌထောင်က ဂရုမစိုက်သလို သရော်လိုက်သည်။ "မလွတ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ နောက်ဆုံးကျရင် ဥက္ကဋ္ဌထောင်ပဲ သေမှာလေ၊ ငါ သေမှာမှ မဟုတ်တာ။ ငါ ဘာကြောက်စရာ လိုလို့လဲ"

အားလုံး လန့်သွားကြသည်။ ဥက္ကဋ္ဌထောင်က လူစားထိုးထားသူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ ဒါကြောင့် နင်ကော်ဖုန်းကို လုပ်ကြံရဲတာကိုး။

အထူးသဖြင့် နင်ကော်ဖုန်း အလွန် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူ ဥက္ကဋ္ဌထောင်ကို သိတာ ကြာပြီလို့ ထင်ထားပေမယ့် လူစားထိုးခံထားရတာကို လုံးဝ မရိပ်မိခဲ့ဘူး။ ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။

လူအများ၏ အံ့သြမှုကို လျစ်လျူရှုကာ ဥက္ကဋ္ဌထောင်က နင်ကော်ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိရှိ ဆက်ပြောသည်။ "ဥက္ကဋ္ဌနင်... ပြစ်မှားတဲ့သူနဲ့ အကြွေးရှိတဲ့သူက သပ်သပ်စီ ရှိတယ်။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို သတ်ချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ တခြားသူက သတ်ချင်တာပါ"

"အဲ့ဒီလူက ခင်ဗျားကို မသိမသာ သေစေချင်တာ။ သူပေးတဲ့ ဈေးက မက်လောက်စရာ ကောင်းလွန်းတော့ ကျွန်တော်လည်း ဒီဇာတ်လမ်းကို ဖန်တီးခဲ့ရတာ။ ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ထားဘဲ..."

"ခင်ဗျားတို့ ရိပ်မိသွားပြီ ဆိုတော့လည်း ဘာဖြစ်လဲ။ ကျွန်တော် ကြွားတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် ထွက်သွားချင်ရင် ခင်ဗျားတို့ တားလို့ မရပါဘူး"

ပြောရင်းနှင့် ဥက္ကဋ္ဌထောင်၏ မျက်နှာထား ရက်စက်လာသည်။ သူ့အစီအစဉ် ပျက်သွားပြီမို့ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့။ ယဲ့ထျန်းကို မုန်းတီးစွာ ကြည့်ပြီး လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ယဲ့ထျန်း ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သိချင်တာက... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်လက်ထဲက လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ဘာလို့ ဒီလောက် ယုံကြည်မှု ရှိနေရတာလဲ"

နင်ကော်ဖုန်း တားဖို့ ရှေ့တိုးလိုက်သော်လည်း မလှုပ်ရှားရသေးခင်မှာပင် ဥက္ကဋ္ဌထောင်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နင်ကော်ဖုန်း လွင့်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် ဥက္ကဋ္ဌထောင်က နင်မိသားစုကို ကြောက်သဖြင့် အစွမ်းကုန် မသုံးခဲ့ပေ။

ယဲ့ထျန်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအတိုင်း ထွက်သွားလို့ ရမယ် ထင်နေလား။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လုံးဝ အထင်မကြီးဘူးပဲ"

"ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ ဒီအတိုင်း လမ်းလျှောက် ထွက်သွားရဲလောက်အောင် ဘယ်လို တုံးအမှုမျိုးက ခင်ဗျားကို သတ္တိတွေ ပေးလိုက်တာလဲ ဆိုတာ နားမလည်နိုင်ဘူး။"

"တင်း... ဟိတ်ဟန်ထုတ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ အမှတ် ၁၀ တိုးလာပါသည်"

ဥက္ကဋ္ဌထောင် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ယဲ့ထျန်းကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကောင်လေး... မင်း သေချင်နေမှတော့ ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့"

အရာအားလုံး အစီအစဉ်အတိုင်း ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်နေတာကို ဒီကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ။

သူ့အထောက်အထားအမှန်ကို မဖော်ထုတ်ရသေးပေမယ့် နင်မိသားစုက အင်အားကြီးတော့ စုံစမ်းသိရှိဖို့က အချိန်ကိစ္စပဲ။ လက်စားချေမှုက သေချာပေါက် လာမှာ။

ဒါကြောင့် နင်မိသားစု လက်က လွတ်ဖို့အတွက် ဥက္ကဋ္ဌထောင် ဟိုင်ရှီးပြည်နယ်ကနေ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရတော့မယ်။

ဇာတိမြေကို စွန့်ခွာရတော့မယ့် ဥက္ကဋ္ဌထောင်က အရှက်ရပြီး ဒေါသထွက်နေတာမို့ ယဲ့ထျန်းကို အလွတ်မပေးချင်ဘူး။

မူလက ဒီကနေ ထွက်သွားပြီးမှ ယဲ့ထျန်းကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံဖို့ စိတ်ကူးထားတာ။

ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေးက သူ့ကို တားရဲတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌထောင် ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ယဲ့ထျန်းကို သတ်ပြီး အာဃာတ ဖြေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဒါကို မြင်တော့ နင်ကော်ဖုန်း လန့်သွားပြီး ဥက္ကဋ္ဌထောင်ကို ဆက်မရန်စဖို့ ယဲ့ထျန်းကို တားဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ပြန်စဉ်းစားလိုက်တော့ ယဲ့ထျန်း ပြသခဲ့တာတွေက သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေပဲ။

ဥက္ကဋ္ဌထောင်မှာ လျှို့ဝှက်စွမ်းရည်တွေ ရှိရင်တောင် သိုင်းပညာရှင် ရှေ့မှာတော့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ယဲ့ထျန်း အနိုင်ကျင့်တာပဲ ခံရမှာ။

တွေးရင်းနှင့် နင်ကော်ဖုန်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး ဘာမှ မပြောတော့။

ဥက္ကဋ္ဌထောင်က ယဲ့ထျန်းကို ရက်စက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်လေး... မင်း တကယ်သာ သိုင်းပညာရှင် ဆိုရင် ငါ့ကို ဒီမှာ ထိန်းထားနိုင်ကောင်း ထိန်းထားနိုင်မှာပေါ့"

"အဝေးက ပစ္စည်းကို လှမ်းယူနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကို ဘယ်လို ရခဲ့လဲ ငါ မသိပေမယ့်..."

"မင်းက ဟန်ဆောင်နေတာပဲ ဆိုတာ ငါ သေချာတယ်။ မင်းက သိုင်းပညာရှင် အစစ် မဟုတ်ဘူး။"

"ဘာလို့ဆို မင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အတွင်းအားရော ပြင်ပအားပါ တစ်စက်မှ မရှိဘူး။"

နင်ကော်ဖုန်း ကြောင်သွားသည်။ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ ကိုယ်တိုင် မျက်စိနဲ့ မြင်ခဲ့တာလေ။

"ဟုတ်တယ် မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ခင်ဗျား အပိုင် မဟုတ်ပါဘူး"

ယဲ့ထျန်း တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ မျက်နှာထား မပြောင်းလဲပေ။

ဥက္ကဋ္ဌထောင်တောင် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။