ယုတ္တိကျကျ ပြောရလျှင် မိန်းမအိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်သော သမက်တစ်ဦးသည် မည်သည့်အချိန်၊ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အထင်သေးခံရလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် လုံချိုင်ဝေက သူမ၏ "ခဲအို" ကို တွေ့ချင်ကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ထူးဆန်းသွားကြသည်။

"အဖေ... ဘာဖြစ်လို့လဲ" လုံချိုင်ဝေက သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း သဘာဝကျကျပင် ခံစားမိသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူမ ခဲအိုကို တွေ့ချင်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ မျက်နှာများမှာ အေးခဲသွားသလို ဖြစ်နေသည်။

လုံအန်းဟိုင် အသာအယာ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ အခု အဲဒီအကြောင်း မပြောကြစို့နဲ့။ ချိုင်ဝေ... ထိုင်ပါဦး"

လုံချိုင်ဝေ လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထပ်မမေးတော့ပေ။ လုံအန်းဟိုင်၏ စားပွဲဝိုင်းသည် အဓိက စားပွဲဝိုင်းဖြစ်ပြီး ထိုင်နေသူများမှာ မိသားစု အသီးသီးမှ အကြီးအကဲများသာ ဖြစ်သည်။ သူမ ထိုနေရာတွင် ဝင်ထိုင်လို့ မရသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ လုံရှောင်ထျန်တို့ စားပွဲဝိုင်းတွင် သွားထိုင်သည်က အသင့်လျော်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။

"တတိယအစ်မ... အစ်မလည်း ရောက်နေတာလား"

လုံချိုင်ဝေ အံ့ဩသွားသည်။ သူမ လုံမြောင်ယင်ကို အခုမှ မြင်လိုက်ရသည်။ လုံမြောင်ယင်သည် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော ပွဲလမ်းသဘင်များကို ဘယ်တုန်းကမှ မတက်ရောက်ခဲ့ဖူးပေ။ သူမသည် လုံမြောင်ယင်၏ ဘေးခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

လုံမြောင်ယင် စကားမပြောနိုင်မီ သူမ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "တတိယအစ်မ... ခဲအို ဘယ်မှာလဲ။ ကြားတာတော့ သူက ရှောင်မိသားစုကတဲ့၊ လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်း မဟာမိတ်ပြုဖို့ ဒီကို ပို့လိုက်တာဆို၊ ဟုတ်လား"

လုံချိုင်ဝေက မေးခွန်းများ တရစပ် မေးလေတော့သည်။ သူမ၏ တတိယအစ်မက နေအိမ်သမက် တစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်လိုက်ကြောင်းကိုသာ ကြားဖူးပြီး တခြား ဘာမှ မသိထားပေ။

"အင်း... သူက ရှောင်မိသားစုကပါ" လုံမြောင်ယင် အနည်းငယ် မျက်နှာပူသွားပြီး ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ မသိဖြစ်နေသည်။

လုံချိုင်ဝေ ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ခဲအိုက ဘယ်မှာလဲ"

"အစ်မ ထင်တာတော့... သူ မကြာခင် ပြန်လာမှာပါ"

လုံမြောင်ယင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရောက်ရှိနေသူ အားလုံး၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပျက်သွားကြသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူတို့ ရှောင်ဖန်နှင့် တစ်ဝိုင်းတည်း မထိုင်ချင်ကြပေ။

လုံချိုင်ဝေက "အော်" ဟု ပြောပြီး တခြားသူများကို လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီမှာ ရှိနေသော အခြား မိသားစုဝင်များကို သူမ မသိသော်လည်း သူတို့အားလုံး နေမကောင်းဖြစ်နေသလို ပုံစံပေါက်နေကြသဖြင့် ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတာ သူမ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် လုံယိနှင့် လုံရှောင်ထျန်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာထားသည်လည်း အခြားသူများနှင့် မထူးခြားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်ပြန်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုလတ်... ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။ မျက်နှာတွေက ဘာလို့ အဲဒီလောက် နီနေရတာလဲ"

လုံရှောင်ထျန် အဆင်မပြေစွာ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

လုံယိက ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး အခန်းထဲမှာ အိုက်လို့ နေမှာပါ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

လုံချိုင်ဝေ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ "အစ်ကိုတို့က ကျင့်ကြံသူတွေပဲလေ၊ အပူဒဏ်ကို ကြောက်သေးလို့လား" သို့သော် သူမ ဆက်မမေးတော့ပေ။

လုံမြောင်ယင်နှင့် လုံချိုင်ဝေတို့ ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ကြသည်။ လုံချိုင်ဝေသည် လုံမိသားစုထဲတွင် လုံမြောင်ယင်ကို အထင်မသေးသော လူနည်းစုထဲမှ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူမသည် လုံမြောင်ယင်၏ လက်ကို ကိုင်ပြီး မေးခွန်းပေါင်းစုံ မေးမြန်းနေတော့သည်။

"အစ်မ... ခဲအိုက ချောလား"

"အစ်မ... ကြားတာတော့ သူ့မှာ ရှောင်ထျန်ဆိုတဲ့ ပါရမီရှင် ညီတစ်ယောက် ရှိတယ်ဆို။ မိသားစုထဲက လူတွေပြောတာတော့ အဲဒီလူနဲ့ ညီမကို လက်ထပ်ပေးဖို့ စီစဉ်ထားတယ်တဲ့..."

"အစ်မ... ခဲအိုက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အသုံးမကျတာလား။ လူတွေ ပြောတာတော့ သူက 'အမှိုက်ကောင်' တဲ့"

လုံချိုင်ဝေသည် မေးခွန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု မေးမြန်းနေသည်။ အထူးသဖြင့် "အမှိုက်ကောင်" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ မျက်နှာများမှာ နီရဲသွားကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လုံယိ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ဒီတစ်ခါ ရှောင်ဖန်ကို အကွက်ဆင်ရန်အတွက် သူ အစီအစဉ် နှစ်ခု ဆွဲထားခဲ့သည်။ ပထမအစီအစဉ် မအောင်မြင်လျှင် ဒုတိယအစီအစဉ်ကို စတင်မည် ဖြစ်သည်။

"အဖေ... ဒီနေ့က အဖေ့မွေးနေ့ဆိုတော့ သားက ဒီ နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိတဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို မွေးနေ့လက်ဆောင်အဖြစ် အထူး ပြင်ဆင်လာခဲ့ပါတယ်"

လုံယိ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဘရိုကိတ်ဘူးတစ်ဘူးကို ထုတ်ယူကာ ဖွင့်ပြလိုက်ရာ တောက်ပသော အနီရောင် ဂျင်ဆင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အဖေ... ဒီ သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းက သက်တမ်း နှစ် ၅၀၀ ရှိပါတယ်။ ဒါကို သောက်သုံးလိုက်ရင် ကျန်းမာရေးအတွက် အများကြီး အထောက်အကူပြုပြီး ချီစွမ်းအင်နဲ့ သွေးသားကို ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ပါတယ်"

လုံအန်းဟိုင်သည် သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို ကျေနပ်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။ ဒီလက်ဆောင်က သူ့အကြိုက်နှင့် ကိုက်ညီသည်။

"မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး... လုံယိ၊ မင်း တော်တော် အလေးထားတာပဲ"

လုံအန်းဟိုင်၏ ချီးကျူးစကားကို ကြားရသဖြင့် လုံယိ မျက်ခုံးပင့်ကာ ကျေနပ်သွားသည်။ သူ့၏ ယခင်အစီအစဉ် မအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ဒီတစ်ကြိမ်တွင် မအောင်မြင်စရာ အကြောင်းမရှိဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

ရှောင်ဖန်က မိန်းမအိမ်မှာ နေရတဲ့ သမက်တစ်ယောက်ပဲလေ။ သူက တိုက်ခိုက်ရာမှာ အံ့ဩစရာ ကောင်းနေရင်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။

ရှောင်ဖန် လုံမိသားစုကို ရောက်လာတုန်းက တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ ပါမလာခဲ့ဘူး။ လုံမြောင်ယင်ရဲ့ လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေးကလည်း သနားစရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးတယ်။ မွေးနေ့လက်ဆောင် ပေးရာမှာ သူနဲ့ ယှဉ်နိုင်ဖို့ ဘယ်လိုလုပ် တတ်နိုင်မှာလဲ။

ဒီ သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို ဝယ်ဖို့ သူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈၀ သုံးခဲ့ရသည်။ ဒါက မယုံနိုင်လောက်အောင် တန်ဖိုးကြီးပြီး သူ့စုဆောင်းငွေ အကုန်သုံးပြီး ဝယ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လုံယိ၏ လက်ဆောင်မှာ သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လုံမြောင်ယင်၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။ သူမ ဘာတွေးနေလဲ ဆိုတာ မသေချာသော်လည်း ပုဝါအုပ်ထားသဖြင့် ပြင်ပလူများ မမြင်နိုင်ကြပေ။

လုံရှောင်ထျန်လည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်း တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "အဖေ... ဒါက နဂါးအဆီအနှစ် ကျားခွန်အား ဆေးလုံးပါ။ ဒါကို သောက်သုံးလိုက်ရင် အဖေ အသက်ကြီးလာပေမဲ့ ပိုပြီး သန်စွမ်းလာပါလိမ့်မယ်"

"ဒီတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်တုန်းက သားရဲကျားတစ်ကောင်ကို သတ်ခဲ့ပြီး ဒါကို အထူးတလည် သန့်စင်ခိုင်းထားတာပါ"

လက်ဆောင် မပေးခင်ကတည်းက လုံယိက ဒီတစ်ကြိမ် ရှောင်ဖန်ကို ပါးရိုက်သလို ဖြစ်သွားအောင် တန်ဖိုးကြီး လက်ဆောင် ပေးရမယ်လို့ လုံရှောင်ထျန်ကို ပြောထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်။" လုံအန်းဟိုင် အလွန် စိတ်ပျော်ရွှင်သွားပြီး နဂါးအဆီအနှစ် ကျားခွန်အား ဆေးလုံးကို လက်ခံလိုက်သည်။ ဒါက ကျောက်ကပ်ကို အားဖြည့်ပေးပြီး အမျိုးသား ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးသော အစွမ်းထက် အားဆေးဖြစ်သည်။ ဈေးကြီးလို့ မဟုတ်ဘဲ ဝယ်ယူရ ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထုတ်လုပ်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ရောင်းထွက်သွားတတ်ပြီး ဝယ်လိုအားကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ပေ။

လုံအန်းဟိုင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေသည်ကို မြင်သောအခါ လုံယိ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လုံမြောင်ယင်ကို ရန်စသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ လာလေ... နင် ဘာလက်ဆောင် ယူလာလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ ဆိုသည့် သဘောမျိုး ဖြစ်သည်။

စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက လုံလောက်အောင် ရှက်စရာကောင်းနေပြီ။ အခု လက်ဆောင်ပေးတဲ့ ကိစ္စမှာတော့ လုံးဝ အရှက်မကွဲစေရဘူး။

"ဟွန်း... ဘာများ အဲဒီလောက် ကောင်းနေလို့လဲ" လုံချိုင်ဝေ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီးနောက် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အနီရောင် လှံတစ်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

"အဖေ... ဒါ အဖေ့အတွက်"

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ ဤလှံသည် သာမန်လက်နက် မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။

"ရွှေဖီးနစ်လှံလား" လုံအန်းဟိုင် အံ့ဩသွားပြီးနောက် အာမေဋိတ်သံ ပြုလိုက်သည်။ "သမီးက ဘာလို့ ရွှေဖီးနစ်လှံကို ဒီယူလာတာလဲ"

လုံချိုင်ဝေ နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရွှေဖီးနစ်လှံက အမေ သမီးကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ပေးထားတာ။ သမီးမှာ အဖေ့ကို ပေးစရာ လက်ဆောင်ကောင်းကောင်း မရှိလို့ ဒါပဲ ပေးလိုက်တော့မယ်"

ရွှေဖီးနစ်လှံသည် လုံချိုင်ဝေ မိခင်၏ မှော်လက်နက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရွှမ်အဆင့် အနိမ့်စား မှော်လက်နက်ဖြစ်ပြီး အလွန် တန်ဖိုးရှိသည်။

"ဒါကို ပြန်ယူသွားပါ။ အဖေ သမီးရဲ့ စေတနာကို လက်ခံပါတယ်"

လုံအန်းဟိုင်သည် သဘာဝကျကျပင် လက်ဆောင်ကို လက်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် အငယ်ဆုံး သမီးကို အမြဲ အလိုလိုက်လေ့ရှိပြီး သူမ၏ စေတနာကို ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လုံချိုင်ဝေ နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ပြီး လုံရှောင်ထျန်နှင့် လုံယိတို့ကို အောင်နိုင်သူအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကာ လှံကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

လုံအန်းဟိုင် ဘေးမှ လူများသည် သူ့ကို အားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"အစ်ကိုကြီးလုံက တကယ် ကံကောင်းတာပဲ။ သားသမီးတွေ အကုန်လုံးက တော်တော် သိတတ်ကြတယ်။ တကယ် အားကျစရာပဲ"

"ဟုတ်ပါ့ဗျာ။ ကျွန်တော့် သားသမီးတွေသာ အစ်ကိုကြီးလုံရဲ့ သားသမီးတွေလောက် တစ်ဝက်လောက်ပဲ သိတတ်ရင်တောင် ကျွန်တော် လုံးဝ ကျေနပ်မိမှာပါ"

...

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ မြှောက်ပင့်စကားများကို ကြားရသဖြင့် လုံအန်းဟိုင် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ တကယ်ပင် စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုံယိသည် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသော လုံမြောင်ယင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရန်စသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တတိယအစ်မ... ဒီနေ့က အဖေ့ရဲ့ အသက် ၆၀ ပြည့် မွေးနေ့လေ၊ ပြီးတော့ ဒါက အစ်မ ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ရောက်ခွင့် ရတာဆိုတော့ အဖေ့အတွက် ဘာလက်ဆောင် ပြင်ဆင်လာလဲ သိချင်လိုက်တာ"

ဒီစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်များက လုံမြောင်ယင်ထံ ရောက်ရှိလာသည်။

"ငါ..."

လုံမြောင်ယင် ကြောင်အမ်းသွားသည်။ သူမ မွေးနေ့လက်ဆောင် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ရှောင်ဖန်ဆီမှာ ပါသွားသည်။

"တတိယအစ်မ... အစ်မ လက်ဆောင် မပြင်ဆင်လာဘူး မဟုတ်လား"

ဒီစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထု ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး တင်းမာကာ ရန်လိုလာကြသည်။

ဖခင်၏ မွေးနေ့တွင် လက်ဆောင် မပေးခြင်းသည် ကြီးမားသော ကိစ္စဟု ယူဆနိုင်သလို သေးငယ်သော ကိစ္စဟုလည်း ယူဆနိုင်သည်။ သာမန်မိသားစုများတွင် စည်းကမ်းများ သိပ်မများနိုင်သော်လည်း ကြီးမားသော မိသားစုများတွင်မူ ၎င်းကို လူကြီးမိဘများအား မလေးစားခြင်းဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

လုံအန်းဟိုင်လည်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်နှာထား အနည်းငယ် မဲမှောင်နေသည်။

"ဘယ်သူက လက်ဆောင် မပြင်ဆင်လာဘူးလို့ ပြောလဲ။ ဒီမှာ..."