ပင်မခန်းမဆောင် တံခါးဝတွင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို သန့်ရှင်းသပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ရှောင်ဖန် ရပ်နေသည်။ သူသည် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရေမိုးချိုးထားပုံရပြီး ခုနက တိုက်ပွဲဝင်ထားသူ တစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။

လုံချိုင်ဝေ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ ဒါ သူတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သူမ အလိုလို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ရှောင်ဖန်သည် မျက်နှာနီရဲနေသော လုံမြောင်ယင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုတ်သွားတော့မည့် လုံယိကို ကြည့်လိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် သူသည် နှစ်တစ်ထောင် သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ထုတ်လိုက်သည်။

သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း၏ တန်ဖိုးကို သက်တမ်းဖြင့် တိုင်းတာသည်။ သက်တမ်းကြာလေ တန်ဖိုးရှိလေ ဖြစ်သည်။ သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း၏ ထူးခြားချက်တစ်ခုမှာ သက်တမ်းရင့်လေ သွေးနံ့ ပိုပြင်းလေ ဖြစ်သည်။

လုံယိလည်း သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း ပေးခဲ့သော်လည်း နှစ် ၅၀၀ သက်တမ်းသာ ရှိသဖြင့် ဤ နှစ်တစ်ထောင် သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အများကြီး နိမ့်ကျနေသည်။

"ဒါက... နှစ်တစ်ထောင် သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းပဲ"

"ဒီသွေးနံ့က မှားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး၊ သေချာပေါက် နှစ်တစ်ထောင် သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းပဲ"

"အရင်က တစ်ခါ မြင်ဖူးတယ်၊ ဈေးနှုန်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတယ်။ ဒီမှာ ထပ်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး..."

"ဒါက ခုနက နှစ် ၅၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းထက် အများကြီး ပိုတန်ဖိုးရှိတယ်..."

"......"

ရှောင်ဖန်က သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို လုံအန်းဟိုင်ဆီ တိုက်ရိုက် ယူသွားရာ လုံအန်းဟိုင် အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်... ရှောင်ဖန်၊ မြောင်ယင်... မင်းတို့ရဲ့ စေတနာကို ငါ နားလည်ပါတယ်"

လုံအန်းဟိုင်၏ ချီးကျူးစကားကို ရှောင်ဖန် သိပ်အလေးမထားသော်လည်း လုံမြောင်ယင်အတွက်မူ ကွဲပြားသည်။ သူမ ပါးစပ်က ထုတ်မပြောသော်လည်း ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို အမြဲတမ်း တောင့်တနေခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ဘေးတွင် ရပ်နေသော လုံယိ မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသည်။ လုံမြောင်ယင်နှင့် ရှောင်ဖန်တို့သည် ကောင်းမွန်သော မွေးနေ့လက်ဆောင် ပေးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ မူလက တွေးထင်ထားပြီး လှောင်ပြောင်ရန်ပင် ကြံစည်ထားခဲ့သည်။

ရှောင်ဖန်နှင့် လုံမြောင်ယင်ကို လှောင်ပြောင်ခြင်းက ဘာမှ မပြောင်းလဲစေနိုင်မှန်း သိသော်လည်း သူ နာကျည်းနေဆဲဖြစ်ပြီး လက်စားချေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားချင်နေသည်။

သို့သော် ရှောင်ဖန်က သူ စုဆောင်းငွေ အကုန်သုံးပြီး ခက်ခက်ခဲခဲ ဝယ်ယူခဲ့ရသော နှစ် ၅၀၀ သက်တမ်းရှိ သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းထက် သာလွန်သော နှစ် ၁၀၀၀ သက်တမ်းရှိ သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

နှစ်ရာချီ သက်တမ်းရှိ သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းများသည် ဈေးကြီးသော်လည်း ရှာဖွေရ လွယ်ကူသည်။ သို့သော် နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း၏ တန်ဖိုးမှာမူ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားသည်။

ရှောင်ဖန် လုံယိကို ကြည့်ပြီး အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘာပြောချင်သေးလဲ"

လုံယိ ရှက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာ နီရဲသွားသည်။ ဒီယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ သူ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။ သို့သော် ရုတ်တရက် လုံယိ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။

"နေဦး... မင်းက ဘာမှမပါဘဲ ရောက်လာတဲ့ နေအိမ်သမက်လေ။ လုံမြောင်ယင်ရဲ့ မပြောပလောက်တဲ့ လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေးလေးနဲ့ ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို ဘယ်လို ဝယ်နိုင်မှာလဲ"

လုံယိ သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခုကို သတိထားမိလိုက်ပြီး အံ့ဩတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း ရှောင်ဖန်ကို အာရုံစိုက်လာကြသည်။ လုံအန်းဟိုင် အပါအဝင် ဖြစ်ပြီး သူသည် လုံယိ၏ စကားကြောင့် သတိရသွားသည်။

ဟုတ်သားပဲ... ရှောင်ဖန်က မိန်းမအိမ်မှာ နေရတဲ့ သမက်လေ။ ဒီဂျင်ဆင်းကို ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံ အများကြီး ဘယ်က ရမှာလဲ။

ဒီ နှစ်တစ်ထောင် သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းက အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာချီ တန်ဖိုးရှိသည်။ ရှောင်ဖန်နှင့် လုံမြောင်ယင်တို့က ဝယ်နိုင်ဖို့ ပိုက်ဆံ ဘယ်က ရမှာလဲ။

လုံယိ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လုံမြောင်ယင်၏ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ရှောင်ဖန်၏ ရင်ထဲတွင်လည်း ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူက လက်ဆောင် ဘာပေးရမလဲ ဆိုတာကိုပဲ တွေးခဲ့ပြီး လက်ဆောင်ဝယ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ဘယ်ကရလဲ ဆိုတာကို ရှင်းပြဖို့ မစဉ်းစားခဲ့မိပေ။

ဘာပဲပြောပြော သူက နေအိမ်သမက် တစ်ယောက်ပဲလေ။ ပစ္စည်းဝယ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများကြီး ဘယ်က ရနိုင်မှာလဲ။

"ရှောင်ဖန်... ဒီ နှစ်တစ်ထောင် သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို မင်း ဘယ်က ရတာလဲ" လုံယိ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "တောင်ပေါ်က ကောက်ရတာလို့တော့ မပြောနဲ့နော်"

လုံယိ၏ စကားများသည် အကွေ့အကောက်တိုင်းတွင် ရှောင်ဖန်ကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်။ သူ တည့်တည့် မပြောသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

လုံအန်းဟိုင်၏ အကြည့်များ အေးစက်သွားပြီး သူ့ဒုတိယသား၏ စကားကို စတင် ယုံကြည်လာသည်။ "ရှောင်ဖန်... ဒီ နှစ်တစ်ထောင် သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို မင်း ဘယ်က ရတာလဲ"

"ရတနာဆောင်က ဝယ်လာတာပါ"

ရှောင်ဖန် အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။ ဘေးတွင် ရပ်နေသော လုံမြောင်ယင်က စိုးရိမ်တကြီး ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ဖန် တကယ် ဝယ်လာတာပါ။ သမီး သူနဲ့အတူ လိုက်သွားခဲ့တာပါ"

လက်ဆောင်ပေးတာကနေ ဒီလို ပြဿနာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့မိပေ။ ဒီလိုဖြစ်မယ်မှန်း သိရင် သူမ အဖေ့မွေးနေ့ပွဲကို လာခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။

လုံအန်းဟိုင်၏ လေသံ ရုတ်တရက် စစ်ဆေးမေးမြန်းသလို ဖြစ်သွားသည်။ ဒီကိစ္စက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းလွန်းနေသည်။

လုံမိသားစုသည် ကျင်ချွမ်းမြို့တွင် အင်အားအကြီးဆုံး မိသားစု ဖြစ်သော်လည်း ရန်သူ မရှိဟု မဆိုလိုပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် လုံမိသားစုကို မလိုလားသော အင်အားစုများ များပြားလှသည်။

ကျင်ချွမ်းမြို့တွင်းရှိ မိသားစုများသာမက အခြားမြို့များမှ ရန်လိုသော အင်အားစုများလည်း ရှိနေသည်။

သူ ရှောင်ဖန်၏ နောက်ခံကို သံသယ ဝင်လာပြီ ဖြစ်သည်။

"ရတနာဆောင်က ဝယ်လာတာ ဟုတ်လား" လုံအန်းဟိုင် ထပ်မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဖန် စကားမပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် စိတ်ထဲတွင် နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲ စဉ်းစားနေသည်။

ဒီကိစ္စမှာ သူ ပေါ့ဆမိသွားသည်။ လက်ဆောင်က ဂုဏ်ရှိသော်လည်း သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း၏ မူလအစကို ရှင်းပြဖို့ သူ မစဉ်းစားခဲ့မိပေ။

ဘာပဲပြောပြော သူက နေအိမ်သမက် တစ်ယောက်ပဲလေ။ ပစ္စည်းဝယ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများကြီး ဘယ်က ရမှာလဲ။

လုံအန်းဟိုင် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေပုံရပြီး လုံယိက ဘေးမှနေ၍ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ရတနာဆောင်က ဝယ်လာတယ် ဟုတ်လား။ အဲဒါ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ မင်း သိရဲ့လား။ ဒီလို နှစ်တစ်ထောင် သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းမျိုးကို ရွှမ်အဆင့်မှာပဲ ဝယ်လို့ရမှာ။ အဲဒီက ပစ္စည်းတွေက အရမ်း ဈေးကြီးတယ်။ မင်းမှာ ဝယ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်ကရလဲ"

"ငါ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်ကရလဲ ဆိုတာ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" ရှောင်ဖန် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဒါကို ကြားသောအခါ လုံယိ ဒေါသထွက်သွားပြီး ရန်လုပ်တော့မလို ဖြစ်သွားသော်လည်း ဘေးတွင် ရပ်နေသော လုံအန်းဟိုင်က တားလိုက်သည်။

"ရတနာဆောင်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အာမခံချက် ရှိတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ ရောင်းလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းတိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားလေ့ ရှိတယ်။ ဒီလိုလုပ်... ဒုတိယအကြီးအကဲ... ဒီ သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို ရတနာဆောင်ဆီ ယူသွားပြီး သူတို့ဆီက ဝယ်တာ ဟုတ်မဟုတ် မေးကြည့်လိုက်ပါ"

လုံအန်းဟိုင်က သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို ဒုတိယအကြီးအကဲ လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ဒုတိယအကြီးအကဲ ခေါင်းညိတ်ပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လုံယိ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ရှောင်ဖန်... အခု ရှင်းပြမယ်ဆိုရင် နောက်မကျသေးဘူးနော်။ မဟုတ်ရင် ဒုတိယအကြီးအကဲ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ ရှင်းပြဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

ရှောင်ဖန် စကားမပြောဘဲ သူ့ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ လုံယိ ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်သွားသည်။

သူ့ရှေ့ကလူသည် ရက်စက်သော ဘီလူးတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း သူ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

မွေးနေ့ပွဲ ဖြစ်သင့်သော်လည်း ယခုအခါ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ စကားမပြောကြဘဲ ရလဒ်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

မွေးနေ့ပွဲသို့ လာရောက်ကြသော မိသားစုဝင်များသည် မျက်နှာထား တည်ငြိမ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်ပြီး ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ လုံမိသားစု အရှက်ကွဲသည်ကို မြင်ရခြင်းသည် သူတို့အတွက် ဖျော်ဖြေမှု တစ်ခုပင်။

လုံအန်းဟိုင်၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်နေပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ တွေးတောနေသည်။

လုံရှောင်ထျန်လည်း ထိုနည်းတူပင်၊ သူ့မျက်နှာထားမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ရှောင်ဖန်က ဝမ်ရွှမ်ကို အနိုင်ယူလိုက်ကတည်းက သူ ဒီလို ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီအတောအတွင်း လုံယိက ရှောင်ဖန်ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ မျက်ရိပ်မျက်ကဲ ပြသော်လည်း သူ ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

လုံမြောင်ယင် အလွန် စိုးရိမ်နေသော်လည်း ထုတ်မပြပေ။ လုံချိုင်ဝေမှာမူ အပူအပင် ကင်းမဲ့ဆုံးဖြစ်ပြီး ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပွဲကြည့်ရန် စောင့်နေသည်။

ရှောင်ဖန်၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း ဝယ်ယူမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ပြဿနာ မရှိကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သူ ရှင်းပြရန် လိုအပ်သည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်ကရလဲ ဆိုတာ တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။

ယူနီကွန်းဂျိုဓားကို ရောင်းလိုက်တယ်လို့ ပြောရမလား။

အဲဒါဆိုရင် လုံမိသားစု တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း သူ့ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ခဏအကြာတွင် လုံမိသားစု အကြီးအကဲ နှစ်ဦး အလျင်အမြန် ပြန်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့၏ ပုံစံမှာ ရိုသေလေးစားမှု ရှိပြီး သူတို့နောက်တွင် အဘိုးအိုတစ်ဦး ပါလာသည်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော် ပြန်ရောက်ပါပြီ။ နှစ်တစ်ထောင် သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို ရှောင်ဖန်နဲ့ မြောင်ယင် ဝယ်ခဲ့တာ သေချာပါတယ်"

ဒုတိယအကြီးအကဲသည် ပင်မခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ သူ့နောက်မှ အဘိုးအိုမှာမူ မျက်နှာသေ ဖြစ်နေသည်။

"သူ တကယ် ဝယ်ခဲ့တာလား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

လုံအန်းဟိုင် စကားမပြောနိုင်မီ လုံယိက ဦးအောင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒုတိယအကြီးအကဲ... ရတနာဆောင်နဲ့ သေချာ အတည်ပြုခဲ့ရဲ့လား။ သူတို့ မှားတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား"

ဒုတိယအကြီးအကဲ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဘေးမှ အဘိုးအိုက အေးစက်စွာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ ရတနာဆောင်က ဘယ်တော့မှ အမှားမလုပ်ဘူး"