အခန်း ၂၉ - မြောက်ဘက်ဆောင်၏ သခင် ဆရာကြီးချောင်

အဘိုးအို၏ စကားသံက လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ သူသည် သာမန် မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထူးခြားဟန် မရှိသော်လည်း သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါသည် ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးထက် သာလွန်နေသည်။

"အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားက ရတနာဆောင်ကလား။ ခင်ဗျားက ရတနာဆောင် ကိုယ်စား ပြောလို့ရလို့လား" လုံယိ မေးလိုက်သည်။ သူ ခဏတာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပြီး အမှန်တရားကို လက်မခံနိုင်သေးပေ။ အဘိုးအို၏ အထောက်အထားကို မတွေးမိဘဲ အလိုအလျောက် ပြောလိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား"

ထိုအချိန်တွင် ဒုတိယအကြီးအကဲက လုံယိကို အလျင်အမြန် ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲချောင်ကို အမြန် တောင်းပန်လိုက်စမ်း"

လုံယိ အံ့အားသင့်သွားသည်။ အကြီးအကဲ နှစ်ဦးစလုံးသည် လူတိုင်းအပေါ် အမြဲ သဘောကောင်းကြပြီး သူ့ကို ဒီလောက်အထိ ဒေါသထွက်သည်မျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။ ဒီနေ့ သူတို့ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ။

ရောက်ရှိနေသူ အားလုံး အလားတူ တွေးနေကြသည်။ လုံမိသားစု၏ အကြီးအကဲ နှစ်ဦးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသော်လည်း လုံယိ၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် ဘာလို့ ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေကြရတာလဲ။

လုံမိသားစု အကြီးအကဲ နှစ်ဦးကို ဒီလောက်အထိ ဒေါသထွက်စေသော အဘိုးအို၏ အထောက်အထားကို လူတိုင်း စူးစမ်းချင်နေကြသည်။

ဘယ်သူလဲ။

လုံအန်းဟိုင် မေးလိုက်သည်။ သူ့ရှေ့မှ အဘိုးအိုသည် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသော်လည်း ချက်ချင်း မမှတ်မိနိုင် ဖြစ်နေသည်။

"ဟဲဟဲ... ငါက ချောင်ယွမ်ကျိုးပါ" အဘိုးအိုက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးအို၏ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုံအန်းဟိုင်၏ မျက်နှာထား အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲချောင်... ဘာကိစ္စ ရှိလို့ ဒီအထိ ရောက်လာတာပါလဲ"

ထို့နောက် သူသည် အဘိုးအိုထံသို့ အလွန် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် လျှောက်သွားလေသည်။

"ဟဲဟဲ... တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့မိတ်ဆွေသစ်ကို အကွက်ဆင်နေတယ်လို့ ကြားလို့ ဘာဖြစ်တာလဲ လာကြည့်တာပါ..." ချောင်ယွမ်ကျိုးက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှောင်ဖန်ကို ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ရှောင်ဖန်လည်း ထိုနည်းတူ ပြန်လုပ်လိုက်သည်။ သူ အဘိုးအိုကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ချောင်ယွမ်ကျိုး။

ရတနာဆောင် မြောက်ဘက်ဆောင်၏ သခင်။

ချောင်ယွမ်ကျိုးက သူ့နာမည်ကို ပြောလိုက်သောအခါ ရောက်ရှိနေသူ အားလုံး သူ့ရှေ့မှ အဘိုးအို၏ အထောက်အထားကို မှတ်မိသွားကြသည်။

ဝူဟွမ်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် ရတနာဆောင်သည် အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ် ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သိသူ အလွန် ရှားပါးသည်။ ဒုဂိုဏ်းချုပ် ၄ ဦးသာ ပြင်ပကမ္ဘာသို့ ထွက်ခွာပြီး ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလေ့ရှိသည်။ သူတို့တစ်ဦးစီသည် ဝူဟွမ်ပြည်နယ်၏ အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် ဒေသ ၄ ခု အနက် တစ်ခုစီကို တာဝန်ယူထားကြသည်။ သူတို့၏ အာဏာသည် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ ဒေသများရှိ ရတနာဆောင် အားလုံးကို သူတို့၏ အမိန့်အောက်တွင် ထားရှိနိုင်သည်။

သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ချောင်ယွမ်ကျိုးသည် ရတနာဆောင် မြောက်ဘက်ဆောင်၏ သခင် ဖြစ်သည်။ ဝူဟွမ်ပြည်နယ် မြောက်ဘက်ခြမ်းရှိ ရတနာဆောင် အားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲသူ ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲချောင်... မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော်က လင်းချွမ်းမြို့ ဝမ်မိသားစုကပါ။ ဒီနေ့ အကြီးအကဲနဲ့ တွေ့ခွင့်ရတာ ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ" ဝမ်မိသားစု အကြီးအကဲသည် မျက်နှာချိုသွေးသော အပြုံးဖြင့် အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးလာသည်။

"မစ္စတာ ချောင်... ကျွန်တော်က စုမိသားစုကပါ..."

"မစ္စတာ ချောင်... ကျွန်တော်က လီမိသားစုကပါ..."

"......"

အဘိုးအို၏ အထောက်အထားကို သိလိုက်ရသောအခါ ရောက်ရှိနေသော မိသားစု အကြီးအကဲများ အားလုံးသည် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လုံးဝ မေ့ထားပြီး အဘိုးအိုကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ရန် အလုအယက် ပြေးဝင်လာကြသည်။ သူများထက် နောက်ကျကျန်ခဲ့မှာ ကြောက်နေကြသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မောက်မာသော လူငယ်သခင်လေးများသည် စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် အံ့ဩသွားကြသည်။

ငါတို့ အထင်ကြီးလေးစားခဲ့ရတဲ့ အကြီးအကဲတွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။

သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် မျက်နှာချိုသွေးတဲ့ လူအုပ်စု ဖြစ်သွားရတာလဲ။

ပြီးတော့ ညစ်ပတ်ပေရေနေတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ကို ဖားနေကြတာလား။

အဘိုးအို၏ အထောက်အထားကို သိထားရင်တောင်မှ ဒီလို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကွာခြားချက်ကြီးကို လက်ခံဖို့ သူတို့အတွက် ခက်ခဲနေသည်။

လုံယိသည် ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်ကာ သွေးမရှိတော့သလို ဖြစ်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးများပင် ဝေဝါးနေပြီး ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးစေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသည်...

"မဖြစ်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ချောင်ယွမ်ကျိုး စကားအနည်းငယ်သာ ပြောခဲ့သော်လည်း သတင်းအချက်အလက် ပမာဏက သူလက်ခံနိုင်တာထက် များပြားလွန်းနေသည်။

ရှောင်ဖန်က အဲဒီ နှစ်တစ်ထောင် သွေးဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို တကယ် ဝယ်ခဲ့တာလား။

မြောက်ဘက်ဆောင်၏ သခင် ချောင်ယွမ်ကျိုးက ရှောင်ဖန်ကို "မိတ်ဆွေသစ်" လို့ ခေါ်လိုက်တာလား။

ပြီးတော့ သူက ရတနာဆောင် မြောက်ဘက်ဆောင်၏ သခင်ကို အော်ဟစ် မေးခွန်းထုတ်ခဲ့မိတယ် ဟုတ်လား။

"လုံယိ... မင်း အကြီးအကဲချောင်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆက်ဆံရဲတာလဲ။ ဒီလာပြီး အကြီးအကဲချောင်ကို ဒူးထောက် တောင်းပန်စမ်း"

ထိုအချိန်တွင် လုံအန်းဟိုင်၏ ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လုံယိ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်သွားသည်။ လုံအန်းဟိုင် သူ့ကို ဒီလောက်အထိ ဒေါသထွက်သည်ကို သူ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

"အဖေ... သား..."

လုံယိ တစ်စုံတစ်ခု ပြောချင်သော်လည်း လုံအန်းဟိုင် ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ဆဲဆိုလေသည်။ "တိရစ္ဆာန်ကောင်... ဒီနေ့ အကြီးအကဲချောင် မင်းကို ခွင့်မလွှတ်ရင် မင်း လုံမိသားစုဝင် မဟုတ်တော့ဘူး"

လုံယိ လန့်ဖျပ်သွားသည်။ လုံအန်းဟိုင် နောက်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ့အသက်ရှင်သန်ရေး ဗီဇက အချက်ပြလာပြီး သူ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ သိလိုက်သည်... အဘိုးအိုကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ရမည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ချောင်ယွမ်ကျိုးက ပြုံးလျက် ဘာမှမပြောဘဲ သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသည်။

လုံယိသည် ချောင်ယွမ်ကျိုး၏ ရှေ့သို့ အမြန်ဆုံး ပြေးသွားပြီး ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ကာ ဦးခိုက်လိုက်သည်။ "အကြီးအကဲချောင်... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်။ အကြီးအကဲမှန်း ကျွန်တော် မသိလိုက်လို့ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ အကြီးအကဲက သဘောထားကြီးတဲ့သူပဲလေ၊ ကျွန်တော့်လို လူသေးလူမွှားလေးကို အပြစ်မယူပါနဲ့"

ချောင်ယွမ်ကျိုး ပြုံးလိုက်ပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေသော လုံယိကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော ရှောင်ဖန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေလေး... ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်သင့်လဲ။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

ချောင်ယွမ်ကျိုးက ရှောင်ဖန်ကို မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း တခြားသူများ၏ နားထဲတွင်မူ အဓိပ္ပာယ် ကွဲပြားသွားသည်။

ချောင်ယွမ်ကျိုးက ရှောင်ဖန်ကို "မိတ်ဆွေလေး" လို့ တကယ် ခေါ်လိုက်တာလား။

ချောင်ယွမ်ကျိုး ဒီနေ့ ဒီကို လာတာ ရှောင်ဖန်ကြောင့်လား။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရှောင်ဖန်အပေါ် ကြည့်သော လူတိုင်း၏ အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အစပိုင်းတွင် အထင်သေးခဲ့ကြရာမှ ရှောင်ဖန် အင်အားပြလိုက်သောအခါ လေးစားလာကြပြီး ယခုအခါတွင်မူ ခန့်မှန်းရခက်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ချောင်ယွမ်ကျိုးက သူ့ကို ဒီမေးခွန်း မေးလိမ့်မည်ဟု ရှောင်ဖန် ထင်မထားသော်လည်း ချောင်ယွမ်ကျိုးက သူ့တန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ခွေးဟောင်သံ ကြားလိုက်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါတော့မယ်"

ရှောင်ဖန်က လုံယိကို ခွေးလို့ ခေါ်လိုက်တာ။

လုံယိကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ပထမဆုံးအကြိမ် ခွေးဟု ခေါ်စဉ်က လုံယိ ချက်ချင်း ဒေါသပေါက်ကွဲခဲ့သည်။

သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ် လုံယိကို ခွေးဟု ခေါ်လိုက်သောအခါ လုံယိ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဟဲဟဲ... ထားလိုက်ပါတော့၊ ခွေးဟောင်သံလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ့မယ်"

ချောင်ယွမ်ကျိုးက ရှောင်ဖန် ဒီလိုပြောလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက ပြောလာမှတော့ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်တော့မည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း လုံယိလို လူမျိုးကို အထင်သေးသည်။

ချောင်ယွမ်ကျိုး၏ စကားကို ကြားသောအခါ လုံယိ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ပြီး ဒီတစ်ကြိမ် ဘေးကင်းသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ မြေကြီးပေါ်တွင် ဆက်လက် ဒူးထောက်နေပြီး ထရန် သို့မဟုတ် ခေါင်းမော့ရန် မဝံ့ရဲပေ။

လုံအန်းဟိုင်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။ လုံယိ အခေါ်ခံလိုက်ရသော "ခွေး" ဆိုသည့် အသုံးအနှုန်းက ဖခင်ဖြစ်သူ သူ့ကို မျက်နှာပျက်စေသော်လည်း ကံကောင်းသည်မှာ ချောင်ယွမ်ကျိုး ဒေါသမထွက်ခဲ့ပေ။ တခြားလူတွေ မသိရင်တောင်မှ ရတနာဆောင် မြောက်ဘက်ဆောင် သခင်၏ အာဏာ ဘယ်လောက်ကြီးမားသလဲ ဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

သူ့စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ လုံမိသားစုကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ လုံလောက်သည်။

"မစ္စတာ ချောင်... အထဲ ကြွပါဦး" လုံအန်းဟိုင် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ချောင်ယွမ်ကျိုး ခေါင်းခါပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "မဝင်တော့ပါဘူး။ ကျွန်တော့် မိတ်ဆွေလေးရဲ့ နာမည် ဂုဏ်သိက္ခာကို ရှင်းပေးဖို့ လာခဲ့တာပါ။ အခု ကိစ္စပြီးပြီဆိုတော့ ပြန်သင့်ပြီ"

ချောင်ယွမ်ကျိုးကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားသဖြင့် လူတိုင်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားကြသည်။

လူတိုင်း နောင်တရနေစဉ် ချောင်ယွမ်ကျိုးက ရှောင်ဖန်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေလေး... ငါ ပြန်တော့မယ်။ အချိန်ရရင် ငါ့ရဲ့ ရတနာဆောင်ကို လာလည်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"

ရှောင်ဖန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြုံးကာ "ကျွန်တော် လာခဲ့ပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချောင်ယွမ်ကျိုး ရယ်မောလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားရာ ရောက်ရှိနေသော မိသားစု အကြီးအကဲများ အားလုံး သူ့ကို လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပေးကြသည်။

ရှောင်ဖန်သည် မတ်တပ်မရပ်ဘဲ အစမှ အဆုံးထိ ထိုင်နေခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင် သူသည် ဤကဲ့သို့သော လူမှုရေး ကိစ္စများကို မနှစ်သက်သလို၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် တစ်ဖက်လူက ဘာကြောင့် သူ့ကို ကူညီပေးသလဲ ဆိုတာ စဉ်းစားနေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... နောက်မှ ရတနာဆောင်ကို သွားမေးကြည့်လိုက်မယ်..." ရှောင်ဖန် တွေးလိုက်သော်လည်း ထိုနေ့က ရတနာဆောင်တွင် တွေ့ခဲ့ရသော အနီရောင် ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး ဝူချင်းယန်၏ ပုံရိပ်က သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။