ရှောင်လုံယွဲ့က အဲ့ဒီည လင်းလော့ရဲ့ တိုက်ခန်းမှာ မနေခဲ့ဘူး။

တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေအတွက် ညဘက် အိမ်ပြန်မလာတာက သိပ် ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပေမယ့် အဆောင်ဖော်တွေက "ဟိုတယ် သွားကြတာ" လို့ လွယ်လွယ်နဲ့ အထင်လွဲသွားနိုင်တယ်။

အထူးသဖြင့် ချောမောတဲ့ ယောက်ျားတွေနဲ့ လှပတဲ့ မိန်းမတွေ ပေါများတဲ့ အနုပညာကျောင်းတွေမှာ လေထုက မကောင်းတတ်ကြဘူး ဘယ်သူကတော့ သူဌေးတစ်ယောက်ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ရထားတယ် ဆိုတာမျိုး ကောလာဟလတွေ ပျံ့နှံ့တတ်တယ်။

ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အရာပါ ဒါကြောင့်ပဲ အနုပညာကျောင်းတွေရဲ့ အရှေ့မှာ ဇိမ်ခံကားတွေ အများကြီး ရပ်ထားကြတာ။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်လုံယွဲ့က အဓိကအားဖြင့် သူမရဲ့ တစ်ကိုယ်တည်း (single) နတ်ဘုရားမ ပုံရိပ်ကို ဆက်ပြီး တည်ဆောက်ချင်နေတာ ပြီးတော့ သူမ ရည်းစားရနေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ပျံ့နှံ့သွားမှာကို မလိုလားဘူး။

ဒါက လင်းလော့ ကြားချင်တဲ့အရာ အတိအကျပဲ။ သူက ရှောင်လုံယွဲ့နဲ့ တွဲနေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ပေါက်ကြားသွားမှာကို မလိုလားဘူး။ လူယုတ်မာတွေနဲ့ မိန်းမဆိုးတွေက အမြဲတမ်း အချက်အလက် တချို့မှာ သဘောထား တိုက်ဆိုင်နေတတ်ပုံပဲ။

"ရှောင်လုံယွဲ့က အပျိုစင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာက အံ့ဩစရာ သေးသေးလေး တစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့် ယေဘုယျအားဖြင့် ဘာ ပြဿနာကြီးကြီးမားမားမှ မရှိပါဘူး..."

လင်းလော့က ဒီအချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျေနပ်ခဲ့တယ်။

ရှောင်လုံယွဲ့ ကျောင်းကို ပြန်သွားပြီးနောက်။

လင်းလော့က ကွန်ပျူတာ ဖွင့်လိုက်ပြီး စာရိုက်စ ပြုလိုက်တယ်။

ဝတ္ထုရဲ့ စာလုံးရေ တိုးလာတာနဲ့အမျှ "အချစ်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အိမ်" က တရားဝင် ထွက်ရှိလာခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ကနဦး ဝယ်ယူဖတ်ရှုမှုက ခြောက်ထောင်ကျော်အထိ ရောက်ရှိခဲ့တယ်။

လင်းလော့ မှတ်မိတာက "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ရဲ့ ကနဦး ဝယ်ယူဖတ်ရှုမှုက သုံးထောင်ကျော်ပဲ ရှိခဲ့တာ ပြီးတော့ ဒီစာအုပ်ရဲ့ အညွှန်းကိန်း အမျိုးမျိုးက နှစ်ဆနီးပါး တက်လာခဲ့ပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက လင်းလော့ရဲ့ စာအုပ်က အရင် စာအုပ်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေတယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။

အဓိက အကြောင်းရင်းက အရင် စာအုပ်က လင်းလော့ကို စာဖတ်ပရိသတ် အများအပြား စုဆောင်းဖို့ ကူညီပေးခဲ့တာကြောင့် ဒီစာအုပ်ရဲ့ အရည်အသွေးက သိသိသာသာ တိုးတက်မလာရင်တောင် ဒေတာ စွမ်းဆောင်ရည်က မလွဲမသွေ ပိုကောင်းနေလိမ့်မယ်။

နောက်ဆုံး အခန်းကို update လုပ်ပြီးတဲ့နောက် ငါ မှတ်ချက်ပေးတဲ့ ကဏ္ဍကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တော့ "မင်းက အံ့ဩစရာပဲ!" ဆိုတာမျိုး ချီးကျူးစကားတွေနဲ့ ပြည့်နေတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။

လင်းလော့က ကျေနပ်စွာနဲ့ ဝဘ်ဆိုက်ကနေ ထွက်လိုက်တယ် ရုတ်တရက် သူ့အယ်ဒီတာ 'ယားယား' ဆီက ဝီချက် မက်ဆေ့ချ်တစ်စောင် တွေ့လိုက်ရတယ်: "ဆရာ ကျိုရွယ် ပုံနှိပ်တိုက်က 'အချစ်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အိမ်' ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခွင့်ကို ရယူချင်နေတယ်။"

လင်းလော့ နည်းနည်းလေး ပြုံးလိုက်တယ်။

"အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝတ္ထုက အုပ်ရေ ၂၀၀,၀၀၀ ကျော် ရောင်းချရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြဘူး။

ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခွင့်အတွက် ပြိုင်ဆိုင်တာက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့တယ်။

သေချာတာပေါ့ "အချစ်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အိမ်" က ခုမှ ထွက်ရှိထားတာ ဖြစ်ပြီး စာလုံးရေ ၁၀၀,၀၀၀ အောက်ပဲ update လုပ်ရသေးပေမယ့် သူတို့က အခုကတည်းက ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေချင်နေကြပြီ။

ဒီလုပ်ဆောင်ချက်က တခြား ပုံနှိပ်တိုက်တွေထက် ပိုမြန်နေခဲ့တယ်။

ပြောရကျိုးနပ်တာက ပုံနှိပ်တိုက် တစ်ခုထက်မကက "အချစ်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အိမ်" ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးတွေအတွက် ပြိုင်ဆိုင်နေကြတာ။

ဈေးကွက်က အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့် စစ်ဆေးခံနေရတယ်။

"အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဗားရှင်းက ထူးကဲတယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြတယ်။

သူ့ရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသဖို့ ပုံနှိပ်တိုက်က ဒီတစ်ခါ စာမူခနှုန်းက ၁၁ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်ကြောင်း သီးသန့် အလေးထား ပြောခဲ့တယ်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဈေးကွက်မှာ အွန်လိုင်း စာရေးဆရာတွေရဲ့ ဆက်ဆံခံရမှုနဲ့ ပတ်သက်ရင် ဒါက တကယ်တော့ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ပဲ။

ပုံမှန်အားဖြင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခြင်းမှာ အထူးပြုတဲ့ အရောင်းရဆုံး စာရေးဆရာတွေပဲ စာမူခ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့အထက် ရရှိနိုင်ကြတာ။

ဒါ့အပြင် ပုံနှိပ်တိုက်က ဒီတစ်ခါ ကြော်ငြာ မြှင့်တင်ရေး ကြိုးပမ်းမှုတွေကို တိုးမြှင့်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပြီး လင်းလော့အနေနဲ့ အသေးစိတ် စာရေးသူ အချက်အလက်တွေကို ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့တောင် မျှော်လင့်နေခဲ့တယ်။

ငါ ပုံနှိပ်တိုက်နဲ့ ဝဘ်ဆိုက်ကနေ သိလိုက်ရတာက လင်းလော့က တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဒီနှစ်မှ ၁၈ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်တဲ့။

ဆရာ ကျိုရွယ်က တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာက ရောင်းအားကောင်းစေမယ့် အချက်ကြီး တစ်ချက်ပဲ ပြီးတော့ ဒါကို "၁၈ နှစ်အရွယ် ပါရမီရှင် စာရေးဆရာ" ဆိုတဲ့ လှည့်ကွက် ဖန်တီးဖို့ အသုံးပြုနိုင်တယ်။

ဒါကို ကြားတော့ လင်းလော့ ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်တယ်။ လူတိုင်းက သူက စာရေးဆရာတစ်ယောက်မှန်း သိနေကြတာ သူက ဘယ်လိုလုပ် အထာကျသလို ဟန်ဆောင်လို့ ရတော့မှာလဲ။

အနည်းဆုံးတော့ မင်းရဲ့ ဝတ္ထုကနေ ပြောင်းလဲရိုက်ကူးထားတဲ့ တီဗီ ဇာတ်လမ်းတွဲ ထွက်လာတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ မူရင်း စာရေးဆရာကို "၁၈ နှစ်အရွယ် ပါရမီရှင် စာရေးဆရာ" အဖြစ် ကြော်ငြာတာက အကောင်းဆုံး ရလဒ်တွေကို ရရှိစေလိမ့်မယ်။

ဒါ့အပြင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခြင်းက ရတဲ့ အမြတ်က တကယ် နည်းပါတယ်။ "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စာအုပ်က အုပ်ရေ ၂၀၀,၀၀၀ ကျော် ရောင်းချခဲ့ရပေမယ့် စာရေးဆရာ ဖြစ်တဲ့ လင်းလော့က ယွမ် သိန်းဂဏန်း အနည်းငယ်ပဲ ရရှိခဲ့တယ် ဒါက ရုပ်ရှင်နဲ့ ရုပ်မြင်သံကြား မူပိုင်ခွင့်တွေရဲ့ တစ်ပြားတစ်ချပ်လောက်တောင် မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် လင်းလော့အတွက် ဒါကို အလေးအနက် ထားဖို့ ခက်ခဲတယ်။

ဟုတ်ပါတယ် နည်းနည်းလေးကလည်း အထောက်အကူ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့စာအုပ်အသစ် "အချစ်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အိမ်" သာ အုပ်ရေ ၂၀၀,၀၀၀ ကျော် ရောင်းရရင် ပြီးတော့ သူက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း စာမူခ ရရင် လင်းလော့က ယွမ် ၂၀၀,၀၀၀ ကျော်လောက် ရနိုင်လိမ့်မယ်...

ဒါကြောင့် လင်းလော့က ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့တယ်။

လင်းလော့ "အချစ်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အိမ်" ကို ရေးလို့ ပြီးတာနဲ့ ပြိုင်ဘက် (ပုံနှိပ်တိုက်) က ချက်ချင်းပဲ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေဖို့ စီစဉ်လိမ့်မယ်။

"ပုံနှိပ်တိုက်က အရမ်း မကြီးဘူး ပြီးတော့ 'အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ' က သူတို့ရဲ့ အရောင်းရဆုံး ဝတ္ထုတွေထဲက တစ်ပုဒ် ဖြစ်နေတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ သူတို့က ဆရာ ကျိုရွယ်ရဲ့ စာအုပ်အသစ်ကို အများကြီး အာရုံစိုက်နေကြတာ။ ကျွန်မ ကြားတာတော့ သူတို့က မျက်နှာဖုံး ဒီဇိုင်းလို ကိစ္စတွေ ကိုင်တွယ်ဖို့ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်က ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတွေကိုတောင် ငှားရမ်းထားတယ်တဲ့..."

'ယားယား' က လင်းလော့နဲ့ စကားပြောတဲ့အခါ အခုဆို မသိစိတ်ကနေ သူ့ကို ဖားယားတွယ်ကပ်နေပြီး အရမ်း နှိမ့်ချတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ဆက်ဆံနေတယ်။

"ဒါ့အပြင် ဆရာကြီးနဲ့ ချိန်းဆိုမှုက အပြီးသတ်သွားပြီ။ ဆရာ ကျိုရွယ်က အဲ့ဒါကို ပရင့်ထုတ် လက်မှတ်ထိုး ပြီးတော့ ရှန်ဟိုင်းက ငါတို့ ကုမ္ပဏီ ရုံးချုပ်ဆီ ပို့လိုက်ရုံပါပဲ။"

"အင်း။"

တကယ်တော့ လင်းလော့က အခုဆို "ဆရာကြီး သဘောတူညီချက်" ဆိုတာ သာမန်လောက်ပဲလို့ ခံစားနေရပြီ။

ဘာပဲပြောပြော ဝယ်ယူဖတ်ရှုခက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေမှုနဲ့ အတူတူလောက်ပဲ ရှိတာ ပြီးတော့ ထိပ်တန်း စာရေးဆရာတစ်ယောက်အတွက် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ကွာခြားမှုက မပြောပလောက်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပဲ ခြင်သေးသေးလေးကလည်း အသားပဲလေ ဒါ့အပြင် စာရေးသူ နာမည်နောက်မှာ "ဆရာကြီး" ဆိုတဲ့ စကားလုံး ပါရှိတာက လုပ်ငန်းနယ်ပယ်ထဲမှာ သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း တစ်မျိုးပဲ။

"'ဆရာကြီး' အဆင့်ရဲ့ အထက်မှာ 'ပလက်တီနမ် စာချုပ်' ဆိုတာ ရှိသေးတယ်။ အဲ့ဒါရဲ့ တိကျတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေက ဘာတွေလဲ။"

လင်းလော့က 'ယားယား' ဆီကို စာရိုက်ပို့လိုက်တယ် သူက "ဆရာကြီး" စာချုပ်ကို ရရှိပြီးပြီမို့ အခု ပလက်တီနမ် စာချုပ်ကို ပို စိတ်ဝင်စားကြောင်း ပြောရင်းပေါ့။

'ယားယား' က ပလက်တီနမ် စာချုပ်က လူတိုင်းအတွက် မတူညီကြောင်း ပြီးတော့ ဝဘ်ဆိုက်နဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့ လိုအပ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့တယ်။

ဒါက လင်းလော့ကို တွေးတောစရာ ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

သူ အပြည့်အဝ အခြေကျသွားတာနဲ့ လင်းလော့က မူပိုင်ခွင့်ကို သူကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ချင်တယ်။ ဒါဆို သူက သူ လိုချင်တဲ့သူကို ရောင်းလို့ ရပြီး ဈေးနှုန်းကို သူကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်လို့ ရလိမ့်မယ် ပြီးတော့ ဝဘ်ဆိုက်က အမြတ်ဝေစု ရရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး!

ဒါပေမဲ့ လင်းလော့က အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးဘူး။ ဒီအချိန်မှာ စားပွဲဝိုင်း မှောက်လိုက်တာက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပျက်စီးခြင်းကိုပဲ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။

သူတို့နှစ်ယောက် နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်လောက် စကားပြောပြီးတဲ့နောက် 'ယားယား' က "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ရိုက်ကူးရေး အဖွဲ့ရဲ့ ဒါရိုက်တာက သူ့ကို ဝီချက် သူငယ်ချင်းအဖြစ် ထည့်လိုက်ကြောင်း လင်းလော့ကို ရုတ်တရက် သတိပေးလိုက်တယ်။

"ဒါရိုက်တာ ဟုတ်လား။"

လင်းလော့ ကြောင်သွားတယ်။

ငါ သူငယ်ချင်း တောင်းဆိုမှုတွေကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တော့ တကယ်ပဲ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို သူငယ်ချင်းအဖြစ် ထည့်ထားတာ တွေ့လိုက်ရတယ် သူတို့က 'ရယ်မောခြင်း အနုပညာ' က ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း မက်ဆေ့ချ် ထပ်ဖြည့်ထားရင်းပေါ့။

အိုး 'ရယ်မောခြင်း အနုပညာ' ဆိုတာ "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ရဲ့ ရုပ်ရှင်နဲ့ ရုပ်မြင်သံကြား မူပိုင်ခွင့်တွေကို ဝယ်လိုက်တဲ့ ကုမ္ပဏီပဲ။

လင်းလော့က သူငယ်ချင်း တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံလိုက်တယ်။

တစ်ဖက်က မက်ဆေ့ချ်တစ်စောင် အမြန် ပို့လာတယ်: "မင်္ဂလာပါ ဆရာကျိုးရွယ် ကျွန်တော်က 'ရယ်မောခြင်း အနုပညာ' က ရွှီယန် ပါ ပြီးတော့ 'အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ' ဇာတ်လမ်းတွဲရဲ့ အဓိက ဒါရိုက်တာလည်း ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဒီနေ့ ထည့်လိုက်ရတာက အဓိကအားဖြင့် မေးခွန်း အနည်းငယ် ရှိလို့ပါ။"

လင်းလော့: "ပြောပါ။"

ဒါက နည်းနည်း ထူးဆန်းသလိုပဲ။ ဘာပဲပြောပြော တစ်ဖက်လူက တီဗီ ဇာတ်လမ်းတွဲရဲ့ အဓိက ဒါရိုက်တာလေ။ ဘာလို့ သူက ဒီလောက် နှိမ့်ချပြီး ပြုမူနေရတာလဲ။

ရွှီယန်က လင်းလော့ကို မေးခွန်း အများအပြား မေးခဲ့တယ် အားလုံးက ဝတ္ထုရဲ့ အကြောင်းအရာနဲ့ သက်ဆိုင်နေခဲ့တယ်။

လင်းလော့က ရွှီယန်ဟာ သူ ရိုက်ကူးရမယ့် ဇာတ်လမ်းကို ပိုနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ချင်ရုံ သက်သက်ပဲ ပြီးတော့ သူက လေးနက်ပြီး တာဝန်ယူတတ်တဲ့ ဒါရိုက်တာတစ်ယောက် ဖြစ်မယ်လို့ ထင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

နောက်ဆုံးမှာ ရွှီယန်က မေးလိုက်တယ်: "ဆရာကျိုးရွယ် နဲ့ ဆရာမ ချန်ရွှယ်ယင်းတို့က မောင်နှမတွေလား။"

ရွှီယန် ဘာလို့ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေခဲ့ရလဲဆိုတာကို လင်းလော့ ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့တယ် တကယ်တော့ သူက ချန်ရွှယ်ယင်းကြောင့်သာ ယဉ်ကျေးနေခဲ့တာကိုး။

ပုံမှန် အခြေအနေတွေအောက်မှာဆိုရင် တရုတ် အနုပညာလောကမှာ ဒါရိုက်တာတွေရဲ့ မြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းကြောင့် "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ရဲ့ ဒါရိုက်တာက မူရင်း စာရေးဆရာ လင်းလော့ကို သိပ်ပြီး ယဉ်ကျေးမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ လင်းလော့မှာ ချန်ရွှယ်ယင်းရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေတယ်။ ဒါရိုက်တာနဲ့ ဒီလို ဆက်သွယ်မှုကနေတစ်ဆင့် သူက "အတွင်းရေးမှူးကင်မ်" တီဗီ ဇာတ်လမ်းတွဲအတွက် တိကျတဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေအကြောင်း သိရှိလိုက်ရတယ်။

သရုပ်ဆောင်တွေ အားလုံးကို ရွေးချယ်ပြီးသွားပြီ။

ဇာတ်လိုက်မင်းသားက ၁၉၉၃ ခုနှစ်ဖွား 'ပိုင်ယွင်ရှန်' လို့ အမည်ရတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်။

ရွှီယန်က လင်းလော့ကို ကြိုတင် သတိပေးလိုက်တယ်: "ပိုင်ယွင်ရှန်ကို လူသစ်တစ်ယောက်မို့လို့ လျှော့မတွက်ပါနဲ့။ သူက တကယ် ကောင်းတဲ့ သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက်ပါ ပြီးတော့ သူ့ရုပ်ရည်က ခင်ဗျား ဝတ္ထုထဲက ဇာတ်လိုက်မင်းသားနဲ့ ကိုက်ညီပါတယ် ချောမောပြီး ဟာသဉာဏ်လေး ပါဝင်တဲ့..."

လင်းလော့က သေချာပေါက် စိတ်မရှိပါဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ပိုင်ယွင်ရှန်က အနာဂတ်မှာ ထိပ်တန်း အရည်အချင်းရှိသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ သိနေလို့ပဲ။

တိုက်ဆိုင်စွာပဲ ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကလည်း 'ပိုင်' ဖြစ်ပြီး 'ပိုင်ကျင်း' လို့ခေါ်တဲ့ မင်းသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်။ သူမက အရင်က ဘတ်ဂျက်နည်းတဲ့ တီဗီ ဇာတ်လမ်းတွဲ နှစ်ခုမှာ သရုပ်ဆောင်ဖူးပေမယ့် သိပ် နာမည်မကြီးဘူး။ ကံကောင်းတာက သူမက အရမ်း လှတယ်။

အရေးအကြီးဆုံးက လင်းလော့က သူ့အရင်ဘဝမှာ ပိုင်ကျင်းနဲ့ တွဲဖက် အလုပ်လုပ်ဖူးပြီး ဒီမင်းသမီးက နေရာတိုင်းမှာ ထူးချွန်တယ်ဆိုတာ သိခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ သူမ 'Star' ကြီးတစ်ယောက် မဖြစ်လာခဲ့တာက နှမြောစရာပဲ။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက အနုပညာလောကပဲလေ။ မင်းက အရင်းအနှီးရဲ့ အကူအညီနဲ့ အသေးစား ဒါမှမဟုတ် အလယ်အလတ်တန်းစား 'Star' တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပေမယ့် စူပါစတားတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့က ကံကြမ္မာအပေါ် မူတည်တယ်။

အတိုချုပ်ပြောရရင် လင်းလော့က "အတွင်းရေးမှူးကင်မ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ရဲ့ သရုပ်ဆောင် ရွေးချယ်မှုအပေါ် အရမ်း ကျေနပ်တယ်။ ဇာတ်လိုက်မင်းသားနဲ့ မင်းသမီး နှစ်ယောက်လုံးက အနုပညာလောကမှာ တော်တော်လေး လူသိနည်းကြပေမယ့် သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ကြည့်ကောင်းကြပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ သရုပ်ဆောင် စွမ်းရည်တွေ ရှိကြတယ်။ သူတို့သာ ဇာတ်ညွှန်းနဲ့ ကောင်းကောင်း အလုပ်လုပ်နိုင်ရင် သူတို့က အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အရမ်း များတယ်။

"'ထျန်းချီ' (ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း) ရဲ့ လက်ရာတွေက ဟုတ်တာပေါ့ ကောင်းမွန်တဲ့ လက်ရာတွေ။ ဒီဇာတ်လမ်းတွဲသာ ကျရှုံးသွားရင် အဲ့ဒါက ဒါရိုက်တာ ရွှီယန်ရဲ့ အမှားပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

လင်းလော့က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်တယ်။

ဒါ့အပြင် လင်းလော့မှာ နောက်ထပ် အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရှိသေးတယ်:

"အနာဂတ်မှာ ငါ့စီးပွားရေး ပိုကြီးမားလာတဲ့အခါ ငါက ငါ့ကိုယ်ပိုင် ဝတ္ထု IP (Intellectual Property - ဉာဏပစ္စည်း မူပိုင်ခွင့်) တွေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်မယ်။"