"ဒီပစ်ချက်က NBA ရဲ့ ထိပ်တန်း ၁၀ စာရင်းဝင်လောက် ရှိတယ် မလား" ဖန်မြောင်အနည်းငယ် အတွေးလွန်နေသည်။ သူက ဘတ်စကက်ဘော ကစားတိုင်း NBA နဲ့ ချိတ်ဆက်တွေးတောတတ်သည်။

လင်ရွှမ် ခါးသီးစွာ ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "နှမြောစရာပဲ၊ ဗီဒီယို မရိုက်ထားမိဘူး။ ဒီကောင်လေးက လူမဟုတ်ဘူးကွ!"

စောစောက အကွက်သည် အသင်း၏ နည်းဗျူဟာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျန်းကို လှမ်းခေါ်ခြင်းက တကယ်တမ်းကျတော့ လင်ရွှမ်ဆီ ဘောလုံးပေးပို့မည့် အကွက် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဗျူဟာသည် ကျောင်းတွင်းပြိုင်ပွဲများတွင် အလွန် ထိရောက်သည်။ သို့သော် ခုန်တက်ပြီး ၁၈၀ ဒီဂရီ လှည့်ကာ မျောပါရင်း ပစ်ခတ်မှုကို ပိတ်ဆို့နိုင်သော ဘီလူးကောင်မျိုးနှင့် တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ကြပေ။ NBA က ဒွိုက်ဟောင်းဝပ်တောင် အဲဒီပစ်ချက်ကို ပိတ်ဆို့နိုင်မယ် မထင်ဘူး။

ကျူတန် ဘောလုံးကို ကောက်ယူပြီး ပြုံးလျက် လျှောက်လာသည်။ လက်ထဲမှ ဖုန်းကို ဝှေ့ယမ်းပြကာ "ကံကောင်းလို့ ငါ အမြော်အမြင်ရှိခဲ့တယ်။ ဒီဗီဒီယိုကို အွန်လိုင်းတင်လိုက်ရင် ကင်းထောက် ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ငါတို့ အတန်း ၈ ရှေ့မှာ တန်းစီနေမလဲ မသိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှုချင်း လန့်သွားပြီး လက်ကာပြလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒီလို မလုပ်ပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဘတ်စကက်ဘော မကစားချင်ပါဘူး"

ကျူတန် မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး "အဲဒီ ကြယ်ပွင့်ကစားသမားတွေက တစ်နှစ်ကို အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်းချီ ဝင်ငွေရှိတာနော်။ ကင်းထောက်တွေ မျက်စိကျခံရတာ တက္ကသိုလ်တက်တာထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်။ ဘယ်သူသိမှာလဲ၊ ငါတောင် ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှုချင်း ဘတ်စကက်ဘောလုံးကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး "ကိုယ်စားလှယ်တော့ မလိုဘူး၊ အိမ်မှာ အိမ်ထိန်းတစ်ယောက်တော့ လိုတယ်။ စိတ်ဝင်စားလား" ဟု နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ဖန်မြောင်က ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "အကောင်းဆုံးကတော့ အိပ်ရာနွေးပေးနိုင်တဲ့ သူမျိုးပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား"

ကျူတန် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ပါးပြင်များ ပန်းရောင်သန်းလာသည်။ "အိပ်ရာနွေးပေးလို့လည်း ရတယ်၊ အိပ်ရာပေါ် လှိမ့်နေလို့လည်း ရတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့ ပထမ မရရင် နင်တို့တတွေ အတန်းထဲက မိန်းကလေးတွေရဲ့ အထင်သေးတာ ခံရမယ်လို့သာ မှတ်ထား" ဟု ရန်တွေ့လိုက်သည်။

ဝမ်ကျန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး "အတန်းခေါင်းဆောင်၊ အတန်းထဲက မိန်းကလေးတွေ အကုန်လုံး လာအားပေးကြမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်" ဟု မေးလိုက်သည်။

တူတယ်ကန်း တခစ်ခစ် ရယ်မောပြီး ခေါင်းကုတ်ကာ "မော်လီလည်း လာမှာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဘတ်စကက်ဘော အသင်းသားများသည် အတန်းကြီး ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြပြီး အများစုမှာ "တွင်းဝက မြက်စားတဲ့ ယုန်" (အတန်းထဲက ကောင်မလေးတွေကိုပဲ ကြိုက်တတ်သူများ) တွေ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ယောက်စီမှာ စိတ်ဝင်စားရသူ ကိုယ်စီ ရှိကြသည်။ အတန်းထဲက မိန်းကလေးတွေ အကုန်လာကြည့်ကြမယ် ဆိုတော့ ကြက်သွေးထိုးထားသလို စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွလာကြသည်။ လင်ရွှမ် တစ်ယောက်တည်းသာ မျက်နှာထား ထူးဆန်းနေသည်။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ သူ့အသည်းနှလုံးပိုင်ရှင်က အဝေးကြီးမှာ ရှိနေပေမယ့် မျက်စိရှေ့တည့်တည့် ရောက်နေသလို ဖြစ်နေလို့ပါ။

ရှုချင်းကတော့ အတည်ငြိမ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ဒီပွဲက သူ့အတွက် ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး။ အတွေ့အကြုံ ရရုံဆိုရင် လုံလောက်ပြီ။

ခဏတာ ချိန်ညှိပြီးနောက် အသင်း၏ ယုံကြည်မှု မြင့်တက်လာသည်။ အသစ်ဝင်ရောက်လာသော ရှုချင်းသည် ခြင်းအောက်တွင် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ခံစစ်ရော တိုက်စစ်ပါ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူ့၏ အလယ်အလတ်အကွာအဝေး ပစ်ချက်နှင့် အလွတ်ပစ်ချက် ရာခိုင်နှုန်းကတော့ အလွန် နိမ့်ကျသည်။ သူ့အတွက် အမှတ်ရရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဒန့် (dunk)၊ ဒန့်၊ ပြီးတော့ ဒန့် ထပ်သွင်းဖို့သာ ရှိသည်။ ဖန်မြောင်က သူ့ကို "ဒုတိယ ရှပ်ကွီးအိုနေး" ဟု နောက်ပြောင် ခေါ်ဝေါ်လေသည်။

နေ့လယ် ထမင်းစားနားချိန် ကုန်ဆုံးသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဘတ်စကက်ဘော အသင်းသားများ အတန်းထဲ ပြန်ရောက်လာကြသည်။ သို့သော် ရှုချင်း၏ ဘတ်စကက်ဘော စွမ်းရည်ကို မည်သူမျှ ထုတ်မပြောကြဘဲ တကယ်ကစားချိန်ကျမှ အားလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေရန် သိမ်းဆည်းထားကြသည်။

နောက်ဆုံး အတန်းချိန် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဘတ်စကက်ဘော အသင်းသား ၅ ဦးသည် မိုးလုံလေလုံ ဘတ်စကက်ဘောကွင်းသို့ အတူတူ သွားကြသည်။

ကျောင်း၏ သင်ကြားရေး အတွေးအခေါ်သည် စာအုပ်ထဲတွင်သာ ခေါင်းနှစ်ပြီး အလွတ်ကျက်မှတ်နေသော စာဂျပိုးများ မွေးထုတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ကျင့်တရား၊ ဉာဏ်ရည်၊ ကာယဗလ နှင့် အနုပညာ စသည့် ဘက်စုံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သော ကျောင်းသားများ မွေးထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။ ပညာရေးအပြင် ကျောင်းသားများ၏ ကာယကြံ့ခိုင်မှုကိုလည်း အထူး အလေးထားသည်။

ဒီနေ့သည် ဗိုလ်လုပွဲ ဖြစ်သည်။ ယမန်နှစ် ချန်ပီယံ "အတန်း ၈" နှင့် "အတန်း ၈၅" တို့ ယှဉ်ပြိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ဤပွဲသည် ဗိုလ်လုပွဲ၏ အကြီးမားဆုံး ရင်ခုန်စရာ ဖြစ်လာသည်။ ကျောင်းရှိ ဘတ်စကက်ဘော ဝါသနာအိုး ကျောင်းသား အားလုံးနီးပါး လာရောက်ကြပြီး ပျော်ရွှင်စရာ ရှာဖွေသူများ၊ ရှန်မိုကဲ့သို့ အထူးတလည် လာရောက် အားပေးသူများလည်း ပါဝင်သည်။

ဒိုင်လူကြီးမှာ အားကစားဆရာ တုန်ဟန်ယွမ် ဖြစ်သည်။ သူသည် အဆင့် ၂ ဘတ်စကက်ဘော ဒိုင်လူကြီးဖြစ်ပြီး မြို့နယ်အဆင့် ပြိုင်ပွဲများတွင် ဒိုင်လုပ်ခွင့် ရှိသူဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ကျောင်းတွင်းပြိုင်ပွဲမျိုးအတွက် အာဏာပိုင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

နှစ်ဖက် ကစားသမားများ ကွင်းထဲ ဝင်ရောက်လာကြပြီး အသင်းတစ်သင်းစီမှ စင်တာ ကစားသမားများ ဘောလုံးလုရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ အတန်း ၈၅ ၏ စင်တာသည် အရပ် ၁.၉၆ မီတာ ရှိပြီး ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အသင်းများတွင်ပင် အရပ်ရှည်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ဝက်သားစားရုံနဲ့ ဒီလောက် မြန်မြန်ကြီးလာဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဖြည့်စွက်စာတွေ အများကြီး စားထားတာ နေမှာ။

ရှုချင်းသည် ပြိုင်ဘက်ထက် ခေါင်းတစ်လုံးစာခန့် ပုနေသော်လည်း ဘောလုံးလုခြင်းသည် အရပ်အမောင်း တစ်ခုတည်းအပေါ် မူတည်သည် မဟုတ်ပေ။ တုံ့ပြန်မှု အမြန်နှုန်းနှင့် ခုန်အားတို့သည်လည်း အရေးကြီးပြီး ပြိုင်ဘက်သည် ဤအချက်နှစ်ချက်စလုံးတွင် ရှုချင်းကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

ဒိုင်လူကြီးသည် လက်ထဲမှ ဘောလုံးကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှုချင်း ခုန်တက်လိုက်ပြီး လက်ဝါးဆန့်ထုတ်ကာ ဘောလုံးကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ "ဖြောင်း!" ဘောလုံးသည် ပွိုင့်ဂတ် လင်ရွှမ် လက်ထဲသို့ တည့်တည့် ရောက်သွားသည်။

လင်ရွှမ်သည် ဘောလုံးကို လျှပ်စီးသဖွယ် သယ်ဆောင်ပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ပင်နယ်တီဧရိယာထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ပြိုင်ဘက် ကစားသမားနှစ်ဦး သူ့ကို ဝိုင်းပိတ်ရန် ဖိအားပေးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး ၃ မှတ်စည်း အပြင်ဘက်ရှိ ဝမ်ကျန်းထံ ဘောလုံး ပေးပို့လိုက်သည်။

ဝမ်ကျန်း ဘောလုံးကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖမ်းယူလိုက်ပြီး နောက်လှန် ခုန်ပစ်လိုက်သည်။

"ရွှပ်!"

ဘောလုံး ပိုက်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး လှပသော ၃ မှတ်ရရှိသွားသည်။ ကစားသမားများ ခံစစ်သို့ အမြန် ပြန်ဆင်းလာကြပြီး ရှုချင်းနှင့် တူတယ်ကန်း တို့သည် ခြင်းအောက်တွင် နေရာယူထားပြီး ဖြစ်သည်။

အတန်း ၈၅ ၏ ပွိုင့်ဂတ်သည် အရပ် ၁.၇ မီတာကျော်သာ ရှိသော လူပုလေး တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက် ခံစစ် အမြန်ပြန်ဆင်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ တိုက်စစ်အရှိန် လျှော့လိုက်ပြီး ၃ မှတ်စည်းနားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဘောလုံးပုတ်ပြီး လာခဲ့သည်။ စောစောက ဘောလုံးလုရာတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော လူကောင်ကြီးသည် အထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ ပစ်ခတ်ရန် အကောင်းဆုံး နေရာယူရန် ကြိုးစားနေသည်။

ရှုချင်း ခြေထောက်ကို မြဲမြံစွာ ရပ်ထားသည်။ သူ့အောက်ပိုင်းသည် ကျောက်တောင်ကဲ့သို့ ခိုင်မာနေသည်။ ကိုယ်လုံးဖြင့် တိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ အားကုန် ဝင်တိုက်သည်ဖြစ်စေ သူ့ကို ယိမ်းယိုင်သွားအောင် လုပ်နိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် တူတယ်ကန်းသည် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်သွားရပြီး ဟာကွက် ပေါ်သွားသည်။

လူပုလေး ပွိုင့်ဂတ်သည် အခွင့်ကောင်းကို အသုံးချပြီး ဒုတိယ စင်တာထံ ဘောလုံးပေးပို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် အမြင့်မှ ပိတ်ဆို့ကာကွယ်မှု ပြုလုပ်ပြီး အရပ်အမောင်း အားသာချက်ကို အသုံးပြုကာ ခြင်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အရပ်ရှည် စင်တာသည် ဘောလုံးကို ဖမ်းယူပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်တင်လိုက်သည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရှိနေသော တူတယ်ကန်းသည် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သော်လည်း ဘောလုံးနှင့် တစ်ပေခန့် လိုနေသေးသည်။ ပြိုင်ဘက်က ဘောလုံးကို ခြင်းထဲသို့ လှမ်းသွင်းနေသည်ကို လက်မှိုင်ချ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ဝူး!"

ရုတ်တရက် ခြင်းအောက်မှ လက်မောင်းတစ်ဖက် ဆန့်ထွက်လာပြီး လက်ချောင်းများ ဖြန့်ကားကာ ဘောလုံးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်မောင်းဖြင့် ဘောလုံးကို သိမ်းသွင်းလိုက်သည်။ ရှုချင်း ဘောလုံးကို ဖမ်းမိသွားသည်။ ဘောလုံးသည် အပေါ်သို့ တက်နေဆဲ ဖြစ်၍ ဂိုးတဲန်ဒင်း (ကျနေသော ဘောလုံးကို ပုတ်ထုတ်ခြင်း) မဖြစ်ဘဲ လှပသော ဘောလုံးလုယူမှု သက်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်။

ဘယ်ညာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ရှုချင်းသည် ဘောလုံးကို ဖန်မြောင်ထံ ပေးပို့ကာ လျင်မြန်သော တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်နွှဲလိုက်သည်။ ရှူးတင်းဂတ် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဖန်မြောင်သည် အလွန် လျင်မြန်ပြီး ဘောလုံးကို ခြင်းအောက်ထိ သယ်ဆောင်ကာ လေးအပ် (layup) သွင်းယူလိုက်သည်။ နောက်ထပ် ၂ မှတ် ထပ်ရသွားသည်။ အသင်းဖော်များ ကွင်းလယ်စည်းသို့သာ ရောက်ကြသေးသည်။

၅ - ၀!

ပွဲစပြီး ၂ မိနစ် မပြည့်ခင်မှာပင် အတန်း ၈ သည် ၅ မှတ် ဆက်တိုက် ရယူလိုက်သဖြင့် အရှိန်အဟုန် မြင့်တက်လာသည်။ အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်က တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်ပါက ပထမပိုင်း တစ်ခုလုံး ဖိအားအောက် ရောက်သွားနိုင်သည်။

လူပုလေး ပွိုင့်ဂတ်သည် အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေသည်။ ဘောလုံးကို ကွင်းလယ်စည်းကျော်အောင် အလျင်စလို မဟုတ်ဘဲ သယ်ဆောင်လာသည်။ ထို့နောက် လက်ညှိုးကို အပေါ်သို့ ထောင်ပြလိုက်သည်။ ဘောလုံး သေချာပေါက် ဝင်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

အရပ်ရှည် ကစားသမားသည် ခြင်းကို ကျောပေးထားသော အနေအထားတွင် ဆက်ရှိနေပြီး လူပုလေးက ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်ကာ ခြင်းဆီသို့ ဘောလုံးပုတ်ပြီး ဝင်လာသည်။ ပင်နယ်တီဧရိယာထဲ ရောက်သည်နှင့် ဘောလုံးကို ကျောနောက်မှတဆင့် ၃ မှတ်စည်းသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

အတန်း ၁၅ ၏ စမောဖောဝပ်သည် နေရာယူထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဘောလုံးလက်ထဲ ရောက်သည်နှင့် တည်ငြိမ်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဘတ်စကက်ဘောလုံးသည် သူ့လက်ဖဝါးနှင့် ခဏတာ ထိတွေ့ပြီးနောက် ခြင်းဆီသို့ အလိုအလျောက် ပျံသန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဒုန်း!"

ဘောလုံးသည် သံကွင်းပေါ်တွင် နှစ်ချက် ခုန်ပေါက်သွားသည်။ ရှုချင်း ခုန်တက်ပြီး မထိရဲပေ။ ထိလိုက်လျှင် ဂိုးတဲန်ဒင်း ဖြစ်သွားမည်။ ဘောလုံး ၃ ကြိမ်မြောက် ခုန်ပြီးနောက် ခြင်းထဲသို့ ဒယိမ်းဒယိုင် ကျဆင်းသွားသည်။ တရားဝင် ၃ မှတ် ရရှိသွားသည်။