နောက်တစ်နေ့ မနက်။

ပေါင်ဖူဂွေ့သည် သူ ၇ နှစ်၊ ၈ နှစ်လောက် ဖွင့်လှစ်ထားတဲ့ ရေခဲမုန့်ဆိုင်ကို လာရောက် စစ်ဆေးသည်။ ဆိုင်မှာ အမျိုးသမီး ဝန်ထမ်း တစ်ယောက် ငှားထားသည်။ ပုံမှန်ဆိုရင် ဝန်ထမ်းပဲ ကြည့်ပေးပေမယ့် ရောင်းအားကောင်းတဲ့ ရာသီဆိုရင် သူပါ ကူလုပ်ပေးလေ့ ရှိတယ်။ ဆိုင်ဖွင့်ထားတာ ကြာပြီ ဆိုတော့ ဖောက်သည်ဟောင်းတွေ များပြီး ရောင်းအားကောင်းတယ်။ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ခန်း ဆိုတော့ အမြတ်အစွန်းလည်း များတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာက... ရသမျှ အမြတ်အစွန်းတွေကို ပျော်ပါးဖို့အတွက်ပဲ သုံးခဲ့တာ။

ဆိုင်မှာ ခဏနေပြီးတော့ ပေါင်ဖူဂွေ့ ထွက်လာခဲ့သည်။ နောက်ထပ် ဆိုင်ခွဲ တစ်ခု ဖွင့်ဖို့ နေရာ လိုက်ရှာသည်။ အရင်ကတည်းက စိတ်ကူးရှိပေမယ့် အပျော်အပါး လိုက်စားနေလို့ အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ အခု အချုပ်ကျပြီး ပြန်လွတ်လာတော့... စိတ်ပြောင်းသွားပြီ။ အလုပ်ကို အာရုံစိုက်ပြီး ပိုက်ဆံစု၊ အိမ်ထောင်ပြု၊ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်တော့မယ်။

၂ နာရီကျော်လောက် ကားမောင်းပြီး နေရာလိုက်ကြည့်ပေမယ့်... နေရာကောင်းတွေက ငှားခ ဈေးကြီးလွန်းလို့ မကိုက်ဘူး။ သူက စီးပွားရေးသမား ဆိုတော့ သိတယ်လေ... ဒီလိုကိစ္စတွေ အလောတကြီး လုပ်လို့ မရဘူး။ ဆက်ရှာရင် တွေ့မှာပဲ။

ပေါင်ဖူဂွေ့ နေရာရှာနေတုန်း... ကျန်းဖုန်းကတော့ နာမည်ကြီး ခရုခေါက်ဆွဲဆိုင် တစ်ဆိုင်မှာ အရသာရှိရှိ စားသောက်နေသည်။ ခရုခေါက်ဆွဲ ဆိုတာ ခေါက်ဆွဲလောကမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အစားအစာပါ။ အနံ့က ပြင်းလွန်းလို့ တချို့က "ဇီဝလက်နက်" လို့တောင် နောက်ပြောင် ခေါ်ဝေါ်ကြတယ်။ အိမ်မှာ ချက်စားရင် အိုး၊ ခွက်၊ ပန်းကန်၊ အဝတ်အစား၊ ဆံပင်... အကုန်လုံး အိမ်သာနံ့စွဲကျန်ရစ်တတ်တယ်။ တချို့ဆိုရင် ခရုခေါက်ဆွဲ စားတိုင်း လင်မယားချင်း စကားများရတာ၊ အိမ်နီးချင်းက တိုင်တောတာတွေတောင် ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကြိုက်တဲ့သူတွေကျတော့လည်း စွဲလမ်းသွားတာပဲ။ "တရုတ်ပြည်၏ အရသာ" အစီအစဉ်မှာ ပါပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးကို နာမည်ကြီးစေခဲ့တဲ့ အစားအစာလေ။

ကျန်းဖုန်း တစ်လုပ် စားလိုက်တာနဲ့... မူရင်းဒေသရဲ့ အရသာက တခြားနေရာတွေနဲ့ မတူဘဲ အရမ်း ကောင်းမွန်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

စားသောက်ပြီးတော့ ဖုန်းထုတ်ပြီး မုရှောင်လန်ဆီ ဆက်လိုက်သည်။

"ဟလို... အစ်မလန်၊ ပျော်ရွှင်ခြင်း အောင်သွယ်ရုံးခန်းက ကျန်းဖုန်း ပါ။ မှတ်မိတယ်မလား။"

"မှတ်မိပါတယ်။ မင်္ဂလာပါ ဆရာကျန်း။"

"အစ်မလန်... အစ်မနဲ့ သင့်တော်တဲ့သူ တွေ့ထားပြီ။ စနေနေ့ကျရင် တွေ့ဖို့ စီစဉ်ပေးချင်လို့။ အဆင်ပြေမလား။"

မုရှောင်လန် ခဏ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး "ဆရာကျန်း... တဖက်လူရဲ့ အကြောင်း နည်းနည်းလောက် ပြောပြပါလား။ ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ အခြေအနေ (OCD) ကို သူသိရဲ့လား။"

"သူက ကွေ့ကျိုး မြို့တော်ကပါ။ အသက် ၂၉ နှစ်၊ အရပ် ၁.၇၈ မီတာ၊ ရုပ်ရည် ချောမောတယ်။ အစ်မနဲ့ အလုပ်တူတူ (ဝန်ထမ်း) ပါပဲ။ မိဘနှစ်ပါးစလုံး ဝန်ထမ်းတွေ၊ အိမ်နဲ့ ကား ပိုင်တယ်။ ငွေကြေး အခြေအနေက အစ်မတို့နဲ့ တန်းတူပါပဲ။"

"သူက ရိုးသား ကြိုးစားပြီး မိဘကို လုပ်ကျွေးတယ်။ ဝါသနာက ဟင်းချက်တာပါ။ လက်ရာက စားဖိုမှူး အဆင့်ပဲ။"

"အစ်မရဲ့ အခြေအနေကို အသေးစိတ် ပြောပြထားပြီးပါပြီ။ သူက မိဘတွေကို ခေါ်ပြီး ကွမ်ရှီး အထိ လာတွေ့မယ် ဆိုကတည်းက... လက်ခံနိုင်လို့ပေါ့။"

"သူက ကျွန်မထက် ၃ နှစ် ငယ်နေတာလား" မုရှောင်လန် အံ့သြသွားသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ၃ နှစ် ငယ်တယ်။ အစ်မက အသက်ကြီးတဲ့ အမျိုးသမီး နဲ့ ငယ်တဲ့ အမျိုးသားတွဲတာကို သဘောမကျဘူးလား။"

"ကျွန်မက သဘောမကျတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူနဲ့ သူ့မိဘတွေက သဘောကျပါ့မလားလို့။"

"စိတ်မပူပါနဲ့။ သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက သူ့ထက်ကြီးတဲ့ အစ်မတွေနဲ့ပဲ ပေါင်းသင်းလာတာ ဆိုတော့ သဘောကျပါတယ်။ မိဘတွေကလည်း ၃ နှစ်ကြီးတာ နိမိတ်ကောင်းတယ်လို့ ယူဆကြတယ်။"

"ဒါဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ စနေ၊ တနင်္ဂနွေ ကျွန်မ အားပါတယ်။ ဆရာကျန်း စီစဉ်လိုက်ပါ" ဟု မုရှောင်လန် သဘောတူလိုက်သည်။

"အိုကေ... အချိန်အတိအကျကို ပြန်ပြောပေးမယ်။"

...

မုရှောင်လန် ကိစ္စ ပြီးတော့... ကျန်းဖုန်းက "လမ်းမှားရောက်ခဲ့ဖူးသူ အမျိုးသမီး" (ထျန်လု) နဲ့ "ပျော်ပါးသူ အမျိုးသား" (ပေါင်ဖူဂွေ့) တို့ကို အောင်သွယ်ပေးဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ကျန်းဖုန်းက အမြဲတမ်း အမှန်အတိုင်း ပြောပြလေ့ ရှိပေမယ့်... ဒီတစ်ခါတော့ တွန့်ဆုတ်နေမိတယ်။ ထျန်လုရဲ့ အတိတ် (ပြည့်တန်ဆာ လုပ်ခဲ့ဖူးခြင်း) ကို ဖွင့်ပြောသင့်သလား။ ထျန်လုက အခု လမ်းမှန် ရောက်နေပြီလေ။ အတိတ်က အကြောင်းတွေ ပြန်ဖော်ရင် ရွံရှာစရာ ဖြစ်သွားမလား။ ဒါပေမဲ့ မပြောဘဲ ဖုံးကွယ်ထားရင်လည်း... လက်ထပ်ပြီးမှ သိသွားရင် ပြဿနာ တက်ပြီး ကွာရှင်းရနိုင်တယ်။

စဉ်းစားပြီးနောက်... ကျန်းဖုန်းက သူ့မူဝါဒ အတိုင်း "အမှန်အတိုင်း ပြောပြဖို့" ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဖူးစာပါရင် ညားကြမှာပါပဲ။

ကျန်းဖုန်း ပေါင်ဖူဂွေ့ ဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

...

တချိန်တည်းမှာပဲ။

ပေါင်ဖူဂွေ့ လည်း တခြားဆိုင် တစ်ဆိုင်မှာ ခရုခေါက်ဆွဲ စားနေသည်။

စားပြီးလို့ ပါးစပ်သုတ်နေတုန်း ဖုန်းမြည်လာသည်။ နံပါတ်စိမ်းမို့ ချလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်း ပြန်မြည်လာတော့... အရေးကြီးတယ် ထင်ပြီး ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟလို... မစ္စတာ ပေါင်ဖူဂွေ့ လား။"

"ဟုတ်ပါတယ်။"

"မင်္ဂလာပါ... ကျွန်တော်က ပျော်ရွှင်ခြင်း အောင်သွယ်ရုံးခန်းက ကျန်းဖုန်း ပါ။ Weibo မှာ ဆရာကျန်းလို့ လူသိများပါတယ်။ မစ္စတာပေါင် အတွက် အိမ်ထောင်ဖက် မိတ်ဆက်ပေးချင်လို့ပါ။ စိတ်ဝင်စားမလား။"

"ရှောင်မင် ကို အောင်သွယ်ပေးတဲ့ ဆရာကျန်း လား" ပေါင်ဖူဂွေ့ အံ့သြသွားသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ခင်ဗျား သိတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော် အခု လျိုကျိုး (ခရုခေါက်ဆွဲ မြို့တော်) မှာ ရောက်နေတယ်။ တွေ့လို့ အဆင်ပြေမလား။"

"ပြေတာပေါ့ ဆရာကျန်း။ ဘယ်မှာလဲ ပြောပါ။ ကျွန်တော် လာခဲ့မယ်။"

ကျန်းဖုန်းက တည်နေရာနဲ့ ကားနံပါတ် ပြောပြလိုက်သည်။

...

၁၈ မိနစ် အကြာ။

ပေါင်ဖူဂွေ့ ရောက်လာသည်။ ကျန်းဖုန်းနဲ့ နှုတ်ဆက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်ကို ခေါ်သွားသည်။

သီးသန့်အခန်း ယူ၊ လက်ဖက်ရည် မှာပြီးနောက်... စကားစကြသည်။

"ဆရာကျန်း... မိတ်ဆက်ပေးမယ့်သူက ဘယ်ကလဲ၊ အသက် ဘယ်လောက်လဲ၊ ဘာလုပ်တာလဲ။"

"သူက ပြည်နယ်မြို့တော်ကပါ။ အသက် ၂၈ နှစ်။ လက်ရှိမှာ KTV ကြီးတစ်ခုမှာ လုပ်နေတယ်။ အဓိက အလုပ်က ဧည့်သည်တွေနဲ့ အတူ သောက်ပေးပြီး ကော်မရှင် ယူတာပါ။ ဝင်ငွေ ကောင်းပါတယ်။"

ပေါင်ဖူဂွေ့ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ သူက "ဝါရင့် ယာဉ်မောင်း" ဆိုတော့ KTV မှာ ဧည့်သည်နဲ့ သောက်ရင် ဘာတွေ ဖြစ်တတ်လဲ သိတာပေါ့။ ကိုင်တွယ်၊ ပွတ်သပ် ခံရတာတွေ ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး။ သူကိုယ်တိုင်လည်း လုပ်ဖူးတာကိုး။

"ဆရာကျန်း... သူ့အလုပ်က နည်းနည်း..."

"မစ္စတာပေါင် သဘောမကျရင်... လက်ထပ်ပြီးရင် အလုပ်ထွက်ခိုင်းလို့ ရပါတယ်။ ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်" ဟု ကျန်းဖုန်းက ပြောသည်။

ပေါင်ဖူဂွေ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒါဆို သူ့အကြောင်း ဆက်ပြောပြပါဦး" ဟု နားထောင်လိုက်သည်။