"ဒုန်း"

ဒေါသထွက်နေသော ထူကူရှုံ စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထုချလိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "အဲ့ဒီ အောက်တန်းစား ချင်းရီက ငါ့ရဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို ဒီလို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့။ သေသင့်တဲ့ကောင်"

တဲအတွင်းရှိ လူရိုင်းများအားလုံး ဒေါသထွက်ပြီး အံကြိတ်ကာ ချင်းရီကို ဆဲရေးတိုင်းထွာကြသည်။

သူတို့ ဒီလောက် ဒေါသထွက်တာ မဆန်းပါဘူး။ ဟန်လူမျိုးတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေမယ့် လူရိုင်းခေါင်းကို ကုန်ပစ္စည်းလို ရောင်းစားတယ်ဆိုတာ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ဘူး။ ဒါက သိပ်မထိခိုက်ပေမယ့် အလွန်အမင်း စော်ကားရာ ရောက်တဲ့အတွက် သူတို့ သည်းမခံနိုင်ကြတာပါ။

"မင်းသားလေး၊ စိတ်လျော့ပါဦး။ သူ့ကို ဆက်ပြောခိုင်းရအောင်"

ထိုမန်က ရှီလဲ့ကို မေးလိုက်သည်။ "နောက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ"

ရှီလဲ့က ချင်းရီသည် ကျောက်တောင်ကုန်းတွင် အခြားတပ်မှူးများနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်မည်ကို သိရသဖြင့် အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ဖမ်းဆီးရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

မထင်မှတ်ဘဲ မြင်းစီးသူရဲ ၁၈ ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး တိုက်ပွဲ အခြေအနေကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ကာ သူတို့ကို အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်စေခဲ့သည်။

"မင်းပြောချင်တာက မင်းတို့ကို အနိုင်ယူခဲ့တာ လူ ၁၀၀ မဟုတ်ဘဲ ၁၈ ယောက်တည်းနဲ့ မင်းတို့ကို လိုက်သတ်ပြီး မင်းတို့ ပြေးခဲ့ရတယ် ပေါ့"

ထူကူရှုံ၊ ထိုမန်နှင့် တဲအတွင်းရှိ လူတိုင်း မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

အရင်တုန်းကဆိုရင် ရဲရင့်တဲ့ လူရိုင်းစစ်သည် ၁၀ ယောက်လောက်က ဟန်နယ်စပ်စောင့်တပ်သား ရာချီ၊ ထောင်ချီကို လိုက်တိုက်ခဲ့တာလေ။ အခုတော့ အခြေအနေက ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားပြီ။ ဒါက မယုံနိုင်စရာပဲ။ လုံးဝ ယုတ္တိမရှိဘူး။ ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်။

ဘယ်သူမှ မယုံကြသည်ကို မြင်သောအခါ ရှီလဲ့က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းသားလေး မယုံရင် ပြန်ရောက်လာတဲ့ စစ်သည်တွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ မေးကြည့်လို့ ရပါတယ်။ ကျွန်တော် လိမ်မလိမ် သိရမှာပါ"

ရှီလဲ့ လိမ်ပြောပုံ မရသလို လိမ်ရဲမှာ မဟုတ်မှန်း သိလိုက်သောအခါ ထူကူရှုံ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရှီလဲ့ သေဆုံးသွားသည့် အခြေအနေနှင့် မြင်းစီးသူရဲ ၁၈ ဦး၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု၊ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များကို အသေးစိတ် မေးမြန်းလိုက်ရာ သူ့မျက်မှောင်များ ပို၍ ရှုံ့တွသွားသည်။

ဒါကို ကြားတော့ အားလုံး အံ့သြသွားကြသည်။

"ဒီ ၁၈ ယောက်ရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံနဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံက မဟာယွဲ့ မြင်းစီးတပ်နဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။ ငါတို့ စတိုင်နဲ့ ပိုတူနေတယ်"

တပ်ရင်းမှူးတစ်ဦးက သုံးသပ်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ရှီလဲ့ ပြောတာသာ မှန်ရင် သူတို့ရဲ့ မြင်းစီးစွမ်းရည်က ငါတို့ရဲ့ အတော်ဆုံး မြင်းစီးသူရဲတွေထက် မနိမ့်ဘူး"

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါတို့ မြင်းစီးသူရဲတွေထက် တော်တဲ့သူ မရှိနိုင်ဘူး"

လူအုပ်ကြီး ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြစဉ် ထူကူရှုံသည် လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ ဒီ ၁၈ ယောက် ဘယ်က ရောက်လာလဲဆိုတာ သူ စဉ်းစားလို့ မရပေ။

"မင်းပြောတော့ ခံတပ်တပ်မှူးသစ် ချင်းရီက မြို့တော်က လာတာဆို။ သူ အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ၊ ရုပ်ရည်က ဘယ်လိုလဲ"

ထိုမန်က သူ့မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းအောက်ရှိ မုတ်ဆိတ်ထူထူကို သပ်ရင်း ရှီလဲ့ကို မျက်လုံးမှေးကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ထိုမန် ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီမေးခွန်း မေးလဲဆိုတာ အားလုံး နားမလည်ဘဲ ကြောင်ကြည့်နေကြသည်။

"အဲ့ဒီ ချင်းရီက အသက် ၁၈၊ ၁၉ လောက်ပဲ ရှိဦးမယ်။ အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာပေမယ့် မိန်းမလျာလိုလို ရုပ်ချောချော ကောင်လေးပါ"

ရှီလဲ့၏ အမြင်တွင် ရုပ်ချောသူတိုင်းသည် မိန်းမလျာလိုလို ရုပ်ချောချော ကောင်လေးများသာ ဖြစ်သည်။

"နာမည်က ချင်း၊ အသက်က ၁၈၊ ၁၉၊ မြို့တော်က လာတာ။ ဒါဆို သူက..."

ထိုမန် ရုတ်တရက် လန့်သွားပြီး ထူကူရှုံကို ပြောလိုက်သည်။ "မင်းသားလေး၊ ရှီလဲ့ရဲ့ ဖော်ပြချက်အရဆိုရင် ဟို သံချပ်ကာနက်ဝတ် မြင်းစီးသူရဲ ၁၈ ယောက်က လျန်ကျိုးမြင်းစီးတပ်ဖွဲ့နဲ့ နည်းနည်း မတူဘူးလား"

"အင်း"

ထူကူရှုံ ခဏ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "တူတော့ တူသားပဲ။ ခင်ဗျား ဘာဆိုလိုချင်တာလဲ"

"မင်းသားလေး၊ ကျွန်တော့်အမြင်အရဆိုရင် ဒီ ချင်းရီ ဆိုတဲ့ကောင်က ရှီးလျန်ကို စောင့်ကြပ်ခဲ့တဲ့ နာမည်ကျော် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ချင်းဖုန်းရဲ့ သား ဖြစ်ဖို့များတယ်"

"ချင်းဖုန်း ဟုတ်လား"

ဒါကို ကြားတော့ ထူကူရှုံ ထိတ်လန့်သွားသည်။

လူတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်က သစ်ပင်တစ်ပင်ရဲ့ အရိပ်လိုပဲ။ ချင်းဖုန်းဟာ တစ်ချိန်က ရှီးလျန်ရဲ့ စစ်နတ်ဘုရားလို့ ကျော်ကြားခဲ့တယ်။ သူက လူရိုင်းတွေနဲ့ တစ်ခါမှ မတိုက်ဖူးပေမယ့် လူရိုင်းတွေတောင် ရှီးလျန် မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ကို အတော်လေး သတိထားကြတယ်။

ရှီးလျန် မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ငြိမ်သက်နေအောင် ချင်းဖုန်း ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တာကို ကြည့်ရင် သူ့အာဏာ ဘယ်လောက်ကြီးမားလဲ ဆိုတာ သိသာထင်ရှားတယ်။

ထိုမန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းသားလေး၊ ဒီကိစ္စကို သေချာ စုံစမ်းရမယ်။ တကယ်လို့ သူတို့ဆီမှာ အဲ့ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မြင်းစီးသူရဲ ၁၈ ယောက် ရှိနေရင် နောက်ဆို အယောက် ၁၀၀၊ အယောက် ၁၀၀၀ အထိ လေ့ကျင့်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင်..."

ထိုမန် ဆက်မပြောတော့သဖြင့် အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ထူကူရှုံက ထိုမန်ကို လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စက အရမ်း အရေးကြီးတယ်။ ခင်ဗျားကို တာဝန်ပေးမယ်။ သေချာ စုံစမ်းပေးပါ။ အမှန်တရား ပေါ်လာအောင် လုပ်ပါ"

...

ကျောက်တောင်ကုန်း တိုက်ပွဲပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့ မနက်။

ချင်းရီက ဟန်ချောင်နှင့် အခြားသူများကို စစ်ရေးအစည်းအဝေး ခေါ်ယူလိုက်သည်။

မနေ့ညကတည်းက ကျင်းပြန်းခံတပ်ရှိ ပြည်သူများသည် နှစ်သစ်ကူးပွဲတော် ကျင်းပနေသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

လူရိုင်းခေါင်း ၅၀၀ ကျော်ကို "ဂျင်ကွမ်း" (ခေါင်းခွံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တောင်ပုံ) အဖြစ် စုပုံထားရာ စစ်သည်များနှင့် ရွာသားများ လာရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။

အရင်တုန်းက သူတို့ လူရိုင်းများကို အလွန်ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ လူရိုင်းခေါင်းများစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လူရိုင်းများသည်လည်း သေတတ်သော သာမန်လူများသာ ဖြစ်ကြောင်း၊ သိပ်ကြောက်စရာ မလိုကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ ချင်းရီကို ပိုမို လေးစားအားကျလာကြသည်။

ကျင်းပြန်းခံတပ်၏ ရုံးခန်းမအတွင်း ချင်းရီသည် ခန်းမအလယ်တွင် ခံ့ညားထည်ဝါစွာ ထိုင်နေသည်။

လျူမေ့အာက သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည်ပူပူ ငှဲ့ပေးပြီး ဂရုတစိုက် ပြုစုနေသည်။

ဟန်ချောင်၊ ဟန်ယု၊ မာကျန့်နှင့် ဆောင်ဝမ်ချန်တို့သည် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ထိုင်နေကြသည်။

ချင်းမုန်ဟူ၊ မုယွင်နှင့် ချီကျိကွမ်းတို့လည်း အစည်းအဝေးတွင် ရှိနေကြသည်။

"သခင်၊ ဒီတိုက်ပွဲမှာ လူရိုင်းခေါင်း ၅၀၀ ကျော် ရခဲ့တာ တကယ့် အောင်ပွဲကြီးပါပဲ"

ဟန်ချောင်က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ မနှစ်က ကျင်းပေနယ်စားရဲ့ အောင်ပွဲကြီးပြီးကတည်းက ဒီလောက် ပြောင်မြောက်တဲ့ ရလဒ်မျိုး မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒီအောင်မြင်မှုကို သတင်းပို့လိုက်ရင်..." ဆောင်ဝမ်ချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေပြီး စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ "သခင် ရာထူး ၃ ဆင့် တိုးမယ့်အပြင် ကျွန်တော်တို့လည်း ရာထူးတိုးကြမှာပါ"

သူ တိုက်ရိုက် မပါဝင်ခဲ့သော်လည်း "တစ်ယောက်ကောင်းစားရင် ကြက်၊ ခွေးတောင် ကောင်းကင်ဘုံ ရောက်တယ်" ဆိုတဲ့ စကားလိုပါပဲ။ သူ ကုသိုလ်မရရင်တောင် လုပ်အားခတော့ ရမှာမို့ ရာထူးတိုးဖို့ သေချာသလောက်ပါပဲ။

"ကျွန်တော် ဒီဘုရားမကယ် နတ်မကယ် နေရာကနေ ထွက်ချင်နေတာ ကြာပြီ။ သခင်တို့နဲ့အတူ စစ်မြေပြင်သွား၊ လူရိုင်းတွေကို သတ်ပြီး နာမည်ကျော်ချင်တယ်။ အဲ့ဒါမှ ယောကျ်ားကောင်း ပီသမှာ"

မာကျန့်က ထိုင်ခုံမှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခုန်ထလိုက်ပြီး လက်ခြေများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

ဟန်ယုလည်း ပျော်ရွှင်နေသည်။ သူက ယွီရန်ခရိုင် တပ်မှူးရဲ့ သမီးငယ်လေးကို ကြိုက်နေတာ။ ကောင်မလေးကလည်း သူ့ကို စိတ်ဝင်စားပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက တင်တောင်းဖို့ မတတ်နိုင်လို့ လက်ထပ်ခွင့် မတောင်းရဲခဲ့ဘူး။

အခု ဒီလောက် အောင်ပွဲကြီး ရထားတော့ အနည်းဆုံး "အစမ်းခန့်" ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်ကို ဖြုတ်ပြီး စစ်ရေးဆုလာဘ်တချို့ ရနိုင်ပြီ။ အခုဆို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဖို့ ယုံကြည်ချက် ပိုရှိလာပြီပေါ့။

အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုနေကြစဉ် လေထု ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။

ချင်းရီ၏ မျက်နှာထားသည် တည်ငြိမ်နေပြီး လေးနက်နေကာ အောင်ပွဲအတွက် ဝမ်းသာသည့် အရိပ်အယောင် မပြသည်ကို အားလုံး အံ့သြစွာ တွေ့လိုက်ကြသည်။

ချင်းရီက အဖွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဒီအောင်မြင်မှုကို သတင်းပို့ဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူး"

သူ့စကားများသည် ရေခဲရေတစ်ပုံးနှင့် လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ သူတို့၏ ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ အေးစိမ့်သွားစေသည်။

"ဘာလို့လဲ" မာကျန့် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါက အောင်ပွဲကြီးလေ။ ပြီးတော့ အခုအချိန်က ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံက လူရိုင်းတွေနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးနေတဲ့အချိန်။ ဒီအချက်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အားသာချက်ကို တိုးစေလိမ့်မယ်။ အရှင်မင်းကြီးသာ သိရင် အလွန်ဝမ်းသာမှာ သေချာတယ်။ သခင် အနည်းဆုံး ရာထူး ၃ ဆင့် တိုးပြီး ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဖြစ်လာဖို့ သေချာသလောက်ပဲ။ ဘာလို့ သတင်းမပို့ချင်ရတာလဲ"

ဆောင်ဝမ်ချန် အရေးတကြီး ပြောလိုက်သည်။

ဟန်ချောင်နှင့် ဟန်ယုတို့လည်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဝင်ရောက်ဖျောင်းဖျကြသည်။ စိုးရိမ်စိတ်လွန်ကဲသဖြင့် သူတို့၏ စကားများတွင် မေးခွန်းထုတ်သံများပင် ပါဝင်နေသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ"

ချင်းမုန်ဟူ ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ခေါင်မိုးကြွပ်များ တုန်ခါသွားပြီး အားလုံး နားအူသွားကြသည်။ အားလုံး ချင်းမုန်ဟူကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချင်းမုန်ဟူက မျက်လုံးပြူးပြီး သူတို့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့သခင်လေးသာ မရှိရင် ဒီနေ့ အောင်ပွဲဆိုတာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့က မြို့စောင့်နေတဲ့ အရိုးခြောက်တွေပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောရဲတာလဲ"

ဒါကို ကြားတော့ အားလုံး မျက်နှာနီသွားပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ကြပေ။