ကျိုးဟန် ဒီမိန်းမရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိတဲ့ ယောကျ်ား ဘယ်လောက်များများ ရှိလဲ မသိပေမယ့် သူကတော့ အလှတရား တစ်ခုတည်းနဲ့ မူဝါဒကို အဆုံးရှုံးခံမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး။

"သခင်မရှောင်..."

"ကျွန်မ နာမည် ခေါ်စမ်းပါ... နှာဘူးလေးရဲ့" ရှောင်ဟွာရွှေရဲ့ လှပတဲ့ မျက်လုံးတွေက ကျိုးဟန်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အနီရောင် နှုတ်ခမ်းလွှာကို ကိုက်ထားပုံက အသက်ရှူမှားလောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်။

ကျိုးဟန် ရယ်မောလိုက်ပြီး "သခင်မရှောင်... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ ယောကျ်ား မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ပြီးမှ ရုတ်တရက် လေးနက်စွာ "ကျွန်တော်က မိန်းမ တစ်ယောက်ကို ဘယ်သူနဲ့မှ မျှဝေသုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့် အနားမှာ နေချင်ရင် ကျွန်တော့် ကျွန် အဖြစ်နဲ့ပဲ နေရမယ်။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မဘုရင်... ကျွန်မက ရှင်တစ်ယောက်တည်းရဲ့ ကျွန်ပါ" ရှောင်ဟွာရွှေ ကျက်သရေ ရှိစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး စားပွဲကို ပတ်ကာ ကျိုးဟန် အနား လျှောက်လာသည်။ သူမ လမ်းလျှောက်ပုံက ကခုန်နေသလိုပဲ။ ခါးသေးသေးလေးက လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ဆုပ်ကိုင်လို့ ရလောက်အောင် သေးသွယ်နေပြီး တင်ပါး ဝိုင်းဝိုင်းလေးက ဘယ်ညာ လှုပ်ရှားနေသည်။ ဒါပေမယ့် ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ခံစားမှု မပေးဘဲ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပနေသည်။

သူမ ကျိုးဟန် ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ကျိုးဟန်က တားဆီးလိုက်သဖြင့် အံ့သြသွားသည်။

သူမ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ သူမကို မြင်တဲ့ ယောကျ်ားတိုင်း ဝံပုလွေတွေလို ခုန်အုပ်ကြတာချည်းပဲ။ ဟန်ဆောင်တဲ့ သူတွေ ရှိပေမယ့် ရင်ခွင်ထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ ဇာတိရုပ် ပေါ်လာကြတာပဲ။

ယောကျ်ားတွေက အတူတူပဲ။

အရင်တုန်းက သူမ ချောမောတဲ့ ယောကျ်ားတွေကို ကြိုက်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်း သန်မာတဲ့ ယောကျ်ားတွေကို စွဲလမ်းလာခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်း အရသာ ပိုမြင့်လာပြီး သူမ စိတ်ကို လှုပ်ရှားစေနိုင်တဲ့ ယောကျ်ား ရှားပါးလာတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ လ အတွင်း ဘယ်ယောကျ်ားကိုမှ အိပ်ခန်းထဲ မခေါ်ဖြစ်ခဲ့ဘူး။

ဂျင်းထျန်းနဲ့ ကျိုးဟန် တိုက်ပွဲမှာ နိုင်တဲ့သူကို အိပ်ခန်းထဲ ဝင်ခွင့်ပေးမယ် ဆိုတာ အပျော်သဘော ပြောခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် ကျိုးဟန်က သူမရဲ့ ဖိတ်ကြားစာကို လျစ်လျူရှုလိုက်တော့မှ အလေးအနက် ထားလာမိတာ။

ကျိုးဟန်ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို သေချာ လေ့လာကြည့်တော့ စိတ်ဝင်စားလာပြီး မကျေနပ်စိတ်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဒီကောင်ကို ကုတင်ပေါ် ဆွဲခေါ်ပြီး အရသာ ပေးမြည်းကာ ကန်ထုတ်ပစ်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဒါမှ သူမ ရှောင်ဟွာရွှေကသာ စွန့်ပစ်ခွင့် ရှိတယ် ဆိုတာ သိသွားမှာ။

ဒီနေ့ည ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေ သူမဆီ ရောက်လာတယ်။ ရှောင်မိသားစုက ရှောင်ယွီဟင်ရဲ့ မိသားစု ဖြစ်လို့ မျက်လုံးတွေက စူးရှတယ်။ သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စတောင် မလွတ်စေဘူး။ ကောင်းကင် ဖွင့်လှစ်ခြင်း နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ၄ ယောက် ပေါ်လာတဲ့ ကိစ္စကြီးကို ဘယ်လို လွတ်သွားမှာလဲ။

ကျိုးဟန်က လျူချင်ရွှမ်ကို ခေါင်းငုံ့ပြီး အမှားဝန်ခံအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။

အိမ်ဖော်မလေး ပြန်ပြောပြတာ ကြားတော့ ရှောင်ဟွာရွှေ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အောက်ပိုင်းက ပျားရည်လို အရည်ကြည်တွေ စီးကျလာကာ အော်ဟစ် ညည်းတွားချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ ဒါကြောင့် စည်းကမ်းဖောက်ပြီး ညဘက်ကြီး ကျိုးဟန်ဆီ ကိုယ်တိုင် လာတွေ့ခဲ့တာ။

ဒီအချိန်မှာ သူမ အလိုချင်ဆုံးက ဒီသန်မာပြီး အာဏာရှင်ဆန်တဲ့ ယောကျ်ားက သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး အဆုံးမဲ့ ဟာတာတာ ဖြစ်မှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ပဲ။

မမျှော်လင့်ဘဲ ကျိုးဟန်က ငြင်းပယ်လိုက်တယ်။

ဟန်ဆောင်တာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ် ငြင်းပယ်လိုက်တာ။

ရှောင်ဟွာရွှေ အံ့သြသွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောင်တောင်တောင် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ဒီအမူအရာက ဆွဲဆောင်မှု တစ်မျိုး ဖြစ်စေပြီး ကျိုးဟန်ကို စိတ်မထိန်းနိုင် ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူမ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး "သခင်လေးကျိုး... ရှင် ပန်းသေနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်" ဟု မေးလိုက်သည်။ သူမ မျက်လုံးများက ကျိုးဟန် ပေါင်ကြားဆီ ရောက်နေသည်။ ရည်ရွယ်ချက်က ရှင်းလင်းနေသည်။

သူမက ယောကျ်ား၊ မိန်းမ ကိစ္စကို ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လို့ ယောကျ်ားတွေက မာနကြီးမှန်း သိတယ်။ ဒီစကားက ကျိုးဟန်ကို ဒေါသထွက်ပြီး ခုန်ထစေလိမ့်မယ်။

ကျိုးဟန် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "မရင်းနှီးတဲ့ သူတစ်ယောက် အတွက် စကားများလွန်းနေပြီ သခင်မရှောင်။ နောက်ကျနေပြီ... ပြန်တော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ကျနေပြီ ဆိုတော့ တစ်ယောက်တည်း ပြန်ဖို့ မလုံခြုံဘူးလေ။ အပြင်မှာ လူဆိုးတွေ များတယ်။ ဖမ်းမိရင် ကျွန်မကို မုဒိမ်းကျင့်ကြလိမ့်မယ်။ သခင်လေးကျိုးက ရက်စက်ရက်လေသလား" ရှောင်ဟွာရွှေက ကျိုးဟန် စကားကို ပြောင်းပြန် ကောက်ယူလိုက်သည်။

ဒီမိန်းမက ကပ်ခွာလိုပဲ။ တွယ်ကပ်မိရင် ခွာမရတော့ဘူး။

ကျိုးဟန် အန္တရာယ်ရှိသော အပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး "သခင်မရှောင်... ကျွန်တော့် သည်းခံနိုင်စွမ်း ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်နော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို သည်းမခံနဲ့တော့လေ။ ကျွန်မနဲ့ အတူအိပ်လိုက်" ကျိုးဟန် ငြင်းလေ ရှောင်ဟွာရွှေက ဒီယောကျ်ားနဲ့ အတူအိပ်ချင်လေ ဖြစ်နေသည်။ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးတွေ ဟထားပြီး ပန်းရောင် လျှာလေးနဲ့ သပ်လိုက်တာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းတယ်။

"မင်း တောင်းဆိုတာနော်" ကျိုးဟန် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ရှောင်ဟွာရွှေကို စားပွဲပေါ် တွန်းလှဲလိုက်သည်။

"ဖြည်းဖြည်း လုပ်နော်" ရှောင်ဟွာရွှေ မျက်လုံးများ အရည်လဲ့နေသည်။ ကျိုးဟန်က ဒီပုံစံ ကြိုက်တယ် ထင်ပြီး တင်ပါး ဝိုင်းဝိုင်းလေးကို ကော့ပေးလိုက်သည်။

ဖြောင်း...

ကျိုးဟန် သူမ၏ တင်ပါးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ရှောင်ဟွာရွှေ တုန်ခါသွားပြီး ထဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ကျိုးဟန်ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ ဖြောင်း... ဖြောင်း... ဖြောင်း... တင်ပါးလေးကို ဆက်တိုက် ရိုက်နှက်လိုက်ရာ သူမ နာကျင်စွာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

ဒီမိန်းမက တကယ် အလှပဂေးပဲ။ နာကျင်လို့ အော်တာတောင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေတယ်။ ကျိုးဟန် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ကိုယ့်ခြေထောက် ကိုယ် ပြန်ရိုက်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

သူ ဆက်တိုက် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ လက်ဝါး ရိုက်ချက်တိုင်းက ရှောင်ဟွာရွှေကို စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အော်ဟစ်စေသည်။

ကျိုးဟန် နဖူးမှာ ချွေးစေးတွေ ပြန်လာသည်။ ရှောင်ဟွာရွှေကို အပြစ်ပေးနေတာလား၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်ပေးနေတာလား မသဲကွဲတော့ဘူး။ ရိုက်ချက်တိုင်းမှာ ရှောင်ဟွာရွှေ တင်ပါးလေးတွေ တုန်ခါသွားတာက သူ့ရမ္မက်ကို မီးလောင်ရာ လေပင့်သလို ဖြစ်စေတယ်။

"အင်း... အင်း... အား... အီး..." ရှောင်ဟွာရွှေ ပါးစပ်လေးကနေ ဆွဲဆောင်မှု ရှိတဲ့ အသံတွေ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ကျိုးဟန် သေချာ ကြည့်လိုက်ရင် သူမ မျက်လုံးတွေ မှေးစင်းနေပြီး အလွန် လှပနေတာ တွေ့ရလိမ့်မယ်။

ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် တကယ် ထိန်းနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ကျိုးဟန် ရပ်လိုက်ပြီး "မှတ်ထား... ငါ့မိန်းမ ဖြစ်ချင်ရင် ငါ့စည်းကမ်း လိုက်နာရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ဒီမြေခွေးမလေးကို ကျွန် အဖြစ် ခေါ်ထားရင် မဆိုးဘူးလို့ တွေးမိပေမယ့် သူမ လိုလားချင်မှ လိုလားမှာ။

"နှာဘူးလေး... ကျွန်မ အားမရသေးဘူး။ ထပ်ရိုက်ပါဦး" သူမ လှပသော တင်ပါးကို လှုပ်ခါပြီး ခေါင်းလှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ပါးလေးတွေ နီရဲနေပြီး အလွန် လှပနေသည်။

"ပြန်တော့" ကျိုးဟန် သူမကို မပြီး အပြင်ဘက် ပစ်ထုတ်ကာ တံခါးပိတ်လိုက်သည်။

ရှောင်ဟွာရွှေ အကြာကြီး ကြောင်နေပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။ ခြံဝန်းတံခါးဝမှာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "နှာဘူးလေး... ငါ မင်းကို ပိုစိတ်ဝင်စားလာပြီ။ မင်း ကမ္ဘာကျော်တဲ့ ကိစ္စတွေ ထပ်လုပ်ပြရင် မင်းဆန္ဒ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လောက်တယ်" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နဲ့ ဆိုရင် တံတိုင်းကို ကျော်ဝင်ဖို့ လွယ်ကူပေမယ့် ကျိုးဟန်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ငြင်းပယ်လိုက်ပြီလေ။ သူမက ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိတဲ့သူမို့ အတင်းအဓမ္မ မလုပ်ချင်တော့ဘူး။

နှာဘူးလေး... မင်း ငါ့လက်ခုပ်ထဲက ရေပါပဲ။

သူမ လှည့်ထွက်သွားသည်။ တည်းခိုခန်း အပြင်ဘက်မှာ မြင်းရထား စောင့်နေသည်။

အလှပဂေးလေးကို မောင်းထုတ်လိုက်ပေမယ့် ကျိုးဟန် စိတ်မငြိမ်သက်နိုင်ဘူး။

လင်းထျန်း ဓားသိုင်း ကိုးကွက်၊ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ကြာပွင့်၊ လရိပ် နှလုံးသား ကျင့်စဉ်တွေကို ပြန်စဉ်းစားဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ရှောင်ဟွာရွှေရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုတွေက ခေါင်းထဲ စွဲနေပြီး ရင်ထဲ မီးလောင်နေသလို ခံစားရကာ အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

စိတ်ခံစားမှုနဲ့ ရမ္မက် ဆိုတာ လူသားရဲ့ သဘာဝပဲ။

သူ မိန်းမနဲ့ မထိတွေ့တာ ကြာပြီ။ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် အနေနဲ့ ဒါက ပြဿနာ မဟုတ်ပေမယ့် ရှီယုလော်လို အလှပဂေး ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်နေတာတောင် စိတ်မလှုပ်ရှားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ရှောင်ဟွာရွှေက အပြုံးတစ်ချက်၊ မျက်မှောင်ကြုတ် တစ်ချက်နဲ့ သူ့ကို လှုပ်ခါသွားစေတယ်။

သူမက သဘာဝ အလှပဂေး။

ကျိုးဟန် လှဲမနေနိုင်၊ အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်နေပြီး ရင်ထဲက မီးတောက်တွေ ပိုကြီးလာသည်။ မပေါက်ကွဲရင် ရူးသွားလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အန်းယုမေက ဒေါင်လင်း နတ်ရေကန်ကို သွားပြီ။ ဘယ်သူ့ဆီ သွားရမလဲ။

ပြည့်တန်ဆာ အိမ်လား။

ကျိုးဟန် စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ သူ့မှာ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် ပြင်းပြပြီး သူထိတွေ့တဲ့ မိန်းမ မှန်သမျှ သူ့တစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ရမယ်။

သြော်... ဟုတ်သားပဲ။ နန်ကုန်းယွဲ့ရုံ။

ကျိုးဟန် ရင်ခုန်သွားပြီး မနေနိုင်တော့ဘဲ ခုန်ထွက်ကာ ရေလမင်း နန်းတော်ဆီ ပျံသန်းသွားသည်။ လျင်မြန်သော တိမ်တိုက် စီးဆင်းသော အလင်းရောင် ခြေလှမ်းနဲ့ မိုင်ဒါဇင် အကွာအဝေးကို အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် အတွင်း ရောက်သွားသည်။

လူမရှိသလို ဝင်သွားသည်။ တွမ့်ထီအဆင့် အစောင့်တွေက သူ့အရိပ်ကိုတောင် မမြင်ရဘူး။ နန်းတော်ထဲ ရောက်မှ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း နယ်ပယ် အစောင့် အနည်းငယ် တွေ့ရပေမယ့် ကျိုးဟန်ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။

နန်ကုန်းယွဲ့ရုံ အိပ်ခန်း ဘယ်မှာလဲ မသိပေမယ့် အစောင့် အများဆုံး နေရာကို ရှာလိုက်ရင် တွေ့မှာပဲ။

၁၀ မိနစ်လောက် အကြာမှာ ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း နယ်ပယ် အစောင့် ၁၂ ယောက် စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အခန်းတစ်ခန်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အစေခံမ ၂ ယောက် တံခါးဝမှာ ရပ်နေပြီး အချိန်မရွေး ဝင်ရောက် အလုပ်အကျွေး ပြုဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။

ဒါ နန်ကုန်းယွဲ့ရုံ အိပ်ခန်း ဖြစ်ရမယ်။

ကျိုးဟန် အတင်း ဝင်မတိုက်ပါဘူး။ အစောင့်တွေက သူ့ကို မတားနိုင်ပေမယ့် ဆူညံသွားမှာ မလိုချင်ဘူး။ ဒါကြောင့် နောက်ဆုတ်ပြီး အခန်းအပြင်ဘက်ကို ပတ်သွားသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ် သုံးပြီး ပြတင်းပေါက် သံချောင်းကို ဖျက်ဆီးကာ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ခမ်းနားလိုက်တာ။

မှန်တင်ခုံ တစ်ခုတည်းနဲ့တင် လူတစ်ရပ်ထက် မြင့်ပြီး သာမန်လူတွေရဲ့ အဝတ်ဘီဒိုထက် ကြီးမားသည်။ အနောက်ဘက် နံရံမှာ ကုတင်ကြီး တစ်လုံး ရှိပြီး တိမ်ကွက် ပန်းခက်တွေ ပါတဲ့ စောင်၊ ပိုးသား လိုက်ကာတွေနဲ့ တော်ဝင် ဆန်လှသည်။

အမျိုးသမီး တစ်ဦး ကုတင်ပေါ် မှောက်အိပ်နေသည်။ လည်တိုင်က နှင်းလို ဖြူဖွေးပြီး ဆံပင်မည်းတွေက ရေတံခွန်လို ကျဆင်းနေသည်။ အသက်ရှူသံ ပုံမှန် ဖြစ်နေပြီး ကျိုးဟန် ဝင်လာတာ သတိမထားမိပေ။

ကျိုးဟန် လျင်မြန်သော တိမ်တိုက် စီးဆင်းသော အလင်းရောင် ခြေလှမ်း သုံးပြီး အနားကပ်သွားသည်။ အနမ်းခိုးဖို့ လာတာ ဖြစ်ပေမယ့် နန်ကုန်းယွဲ့ရုံ အော်ဟစ်ပြီး မိုင်ချီ ကြားသွားမှာ စိုးရိမ်ရတယ်။

ကုတင်ဘေး ရောက်တော့ ညာလက် ဆန့်ထုတ်ပြီး နန်ကုန်းယွဲ့ရုံ ကျောကုန်းကို ဖိလိုက်သည်။

ဒီတိုက်ခိုက်မှုက ဒန်တျန်းကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်တာ။ ဘယ်လက်က နန်ကုန်းယွဲ့ရုံ ပါးစပ်ကို ပိတ်ပြီး အော်မရအောင်၊ အပြင်က အစောင့်တွေ မကြားအောင် လုပ်လိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွဲ့ရုံက အတော်အတန် စွမ်းအားကြီးမှန်း သိလို့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ မရရင် မျှော်စင်ထဲ အတင်း ဆွဲထည့်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားသည်။

"အွတ်..." နန်ကုန်းယွဲ့ရုံ လန့်သွားသည်။

လျင်မြန်သော တိမ်တိုက် စီးဆင်းသော အလင်းရောင် ခြေလှမ်း အောက်မှာ ကျိုးဟန် ချဉ်းကပ်လာတာ မသိလိုက်ပေမယ့် တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ အချိန်မှာ သိုင်းပညာရှင် အာရုံခံစားမှု အရ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် နောက်ကျသွားပြီ။ အသံတစ်ချက်ပဲ ထွက်လိုက်ရပြီး ပါးစပ်ပိတ်ခံလိုက်ရကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လည်း ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရသည်။

အခု သူမက သာမန်လူထက် သိပ်မသာတော့ဘူး။

ကျိုးဟန် မှင်သက်သွားသည်။ ဒီလောက် ချောမွေ့မယ် မထင်ထားဘူး။ စောင်ကို လှန်လိုက်ရာ ဖြူဖွေးသော အတွင်းခံ ဝတ်ထားသည့် နန်ကုန်းယွဲ့ရုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပြည့်ဖြိုးသော ရင်သားများ ပေါ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ရှောင်ဟွာရွှေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ရမ္မက်စိတ်တွေ ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ ခုန်တက်ခွကာ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ ဖြူဖွေး ဝိုင်းစက်သော တင်ပါးများ ပေါ်လာသည်။

မက်မွန်သီးလို တင်ပါးကြားက မည်းနက်သော အမွှေးအမျှင်များက ဆွဲဆောင်မှု ပြင်းထန်လှသည်။

ကျိုးဟန် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အဝတ်အစား ကြယ်သီးဖြုတ်လိုက်ရာ မာကျောသော အရာက အသင့် ဖြစ်နေပြီ။ ဟိုထိုးဒီထိုး လုပ်ပြီးနောက် ပျော့ပျောင်းသော နေရာကို တွေ့ရှိသွားပြီး ဝင်ရောက်သွားရာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

နန်ကုန်းယွဲ့ရုံ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ဝင်ရောက်သွားတဲ့ အချိန်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားသည်။

ကျိုးဟန် အရမ်း မကြမ်းရဲဘူး။ အပြင်မှာ အစောင့် ၁၂ ယောက် ရှိနေတယ်လေ။ နားပါး မျက်စိရှင်တွေ။ ဒါပေမယ့် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် အနည်းငယ် လုပ်ပြီးနောက် တစ်ခုခု မှားနေတာ သတိထားမိလိုက်သည်။ နန်ကုန်းယွဲ့ရုံ မျက်နှာကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နန်ကုန်းယွဲ့ရုံနဲ့ ၇၀% လောက် တူပေမယ့် ပိုရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိတဲ့ မျက်နှာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါ ကြင်ယာတော်လန် ပါလား။